บทที่ 4: ยิงสะบัดเป้า?!!!

"สุ่มติดกันอีกสามครั้ง อาชีพมือปืนเสริมพลังถึง +3 แล้วเนี่ยนะ? นี่มันเรื่องตลกระดับโลกอะไรกัน?!!!"

คราวนี้เหล่าสมาชิกของทีมตรวจสอบถึงกับกลั้นเสียงร้องอุทานด้วยความตกตะลึงไว้ไม่อยู่

แม้พวกเขาจะเป็นผู้ใช้พลังอาชีพที่ไม่ค่อยแสดงอาการตื่นตระหนกให้เห็นบ่อยนัก แต่เรื่องนี้มันเหลือเชื่อจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่จริงๆ!

"การเสริมพลังอาชีพขั้นสูงสุดคือ +9 แต่นั่นมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แล้วนี่เขาไปถึง +3 แล้วเหรอเนี่ย? ฮะ... ฮ่าฮ่า..."

ผู้อำนวยการหัวเราะแห้งๆ ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกหรือพูดอะไรดี

นี่มันอาชีพระดับสีทอง +3 นะ ล้อกันเล่นหรือเปล่า?!!!

"ไม่เลว! ไม่เลวเลย!"

หัวหน้าทีมตรวจสอบพยักหน้าซ้ำๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดได้อีก

การทำอาชีพระดับสีทองให้ถึง +3 ได้ตั้งแต่วันแรกที่สุ่มการ์ดปลุกพลัง เส้นทางในอนาคตของเขาย่อมราบรื่นไร้อุปสรรคอย่างแน่นอน!

"ถ้าเขาสามารถทำถึง +9 ได้ก่อนการปลุกพลังครั้งที่หนึ่งตอนเลเวล 30 มันจะต้องช่วยเพิ่มค่าสถานะโดยรวมของอาชีพที่ตื่นขึ้นได้อย่างมหาศาลแน่ๆ!"

จู่ๆ หัวหน้าฝ่ายปกครองก็พูดขึ้นมา

ขวับ ขวับ ขวับ...

ผู้อำนวยการ หัวหน้าทีมตรวจสอบ และสมาชิกคนอื่นๆ ต่างหันขวับไปมองเขาเป็นตาเดียว

ล้อเล่นหรือเปล่า?!!

+3 ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว คิดว่าอาชีพระดับสีทองมันสุ่มได้ง่ายนักหรือไง?

แล้วถ้ามันไปถึง +9 คนอื่นจะมีที่ยืนได้อย่างไร?!!!

"ว้าว หลงหลินนี่มันลูกรักสวรรค์ชัดๆ! ยอดไปเลย!"

"จบกัน ฉันอุตส่าห์อยากได้เขาเป็นแฟน แต่ดันสุ่มได้แค่อาชีพสายสนับสนุนสีน้ำเงิน ตอนนี้ฉันหมดหวังแล้วล่ะ!"

"เฮ้อ ดูเหมือนว่าเขากับฉันจะอยู่กันคนละโลกซะแล้วสิ!"

"..."

เหล่านักเรียนหญิงต่างรู้สึกทั้งประหลาดใจแกมยินดีและหดหู่ใจในเวลาเดียวกัน

ในฐานะชายหนุ่มที่โดดเด่นที่สุดในโรงเรียนมัธยมปลายติ้งหนานที่หนึ่ง จะมีใครบ้างที่ไม่อยากยืนเคียงข้างเขา?

"..."

ในขณะเดียวกัน อวิ๋นเหยาที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกระโปรงจีบพร้อมกับผมยาวที่ปลิวไสวไปตามสายลมก็เบะปากขึ้น

แต่ทว่า ภายในใจของเธอกลับมีความสุขจนแทบคลั่ง ในเมื่อหลงหลินได้อาชีพระดับสีทอง นักเรียนหญิงคนอื่นๆ ย่อมต้องตีตัวออกห่างเพราะความรู้สึกต่ำต้อยอย่างแน่นอน

แต่เธอเองก็มีอาชีพระดับสีทองเหมือนกัน แถมยังมีอาวุธเฉพาะระดับสีทองอีกต่างหาก และพวกเขาก็ยังเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันด้วย แบบนี้มันก็หมายความว่า...

ภายนอกเธออาจจะทำปากยื่นเหมือนไม่สบอารมณ์ แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยแผนการเล็กๆ มากมาย

"..."

"..."

"..."

ฉู่เฉินและพรรคพวกต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด ราวกับมีก้างปลาติดคอหรือมีหนามทิ่มแทงอยู่ข้างหลัง

ต่อให้อาชีพระดับสีทองมันจะห่วยแตกแค่ไหน แต่พอถึง +3 มันก็ยังแข็งแกร่งจนน่ากลัวอยู่ดี!

สำหรับพวกเขามีอาชีพต่ำกว่าระดับสีทอง เรื่องนี้ก็เหมือนกับการโดนโจมตีจุดตายเข้าอย่างจัง

"+3 นี่ล้อเล่นใช่ไหม? ฮ่าฮ่า..."

"บ้าเอ๊ย หมอนั่นไปเอาโชคดีมหาศาลแบบนี้มาจากไหนวะ?"

"น่าเกลียดชะมัด สีทองสี่ใบซ้อน แล้วคนอื่นจะเล่นยังไงล่ะเนี่ย?"

"..."

ฉู่เฉินและพรรคพวกสบถด่าอย่างหัวเสีย แต่สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือพวกเขายังไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้เพราะพิธีปลุกพลังยังไม่เสร็จสิ้น

ปัง! ปัง! ปัง!

สีทอง! สีทอง! สีทอง!

หลงหลินเดินผ่านประตูอีกสามครั้ง ทำให้เกิดเอฟเฟกต์พิเศษของอาชีพรูปเมฆดอกเห็ดระเบิดขึ้นอีกสามหน

สีทอง, มือปืน!

สีทอง, มือปืน!

สีทอง, มือปืน!

"หา?!!!"

บนยกพื้นสูง พวกเขาคิดว่าหัวหน้าฝ่ายปกครองแค่พูดเกินจริง แต่หลงหลินกลับทำมันให้เกิดขึ้นจริงๆ?!!!

ไม่ใช่แค่หัวหน้าฝ่ายปกครองที่อ้าปากค้างจนตาถลน แต่ผู้อำนวยการ หัวหน้าทีมตรวจสอบ และสมาชิกคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึงจนสมองขาวโพลนไปหมด

อาชีพระดับสีทอง +6 เนี่ยนะ?!!!

ยังมีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่อีกไหม?!!

ยังมีกฎเกณฑ์อะไรอยู่อีกหรือเปล่า?!!

แล้วผู้ใช้พลังอาชีพคนอื่นๆ จะอยู่รอดกันได้ยังไง?

นี่มันใช่โชคที่มนุษย์ควรจะมีจริงๆ เหรอ?

สีทองเจ็ดใบซ้อน ช่วยทำตัวให้เหมือนมนุษย์มนาหน่อยได้ไหม?!!!

ทำไมถึงไม่ทำตัวเป็นคนปกติบ้างฮะ?!!!

"?????"

"!!!!!"

นักเรียนหญิงเบื้องล่างต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงันเช่นกัน

ต่อให้จะหล่อแค่ไหน แต่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ? แบบนี้พวกเราก็ปกป้องนายลำบากเหมือนกันนะ!

ความโชคดีมันก็ควรจะมีขีดจำกัดบ้างสิ จริงไหม?

"..."

"..."

"..."

มาถึงจุดนี้ แม้แต่อวิ๋นเหยาที่เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจก่อนหน้านี้ก็ยังต้องอึ้งจนพูดไม่ออกเมื่อเจอการกระทำของหลงหลินเข้าไป

เธอเพิ่งจะแอบกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่เมื่อครู่ แต่ตอนนี้ เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะของตัวเองสลับกับอาชีพระดับสีทอง +6 ของหลงหลิน...

ในทันใดนั้น เธอก็รู้สึกเหมือนโลกรอบตัวกำลังพังทลายลงมา!

แม้ภายนอกจะดูนิ่งสงบ แต่โลกของเธอได้แตกสลายไปแล้ว ภายในใจของเธอตอนนี้กำลังทรุดตัวลงไปกองกับพื้นและส่งเสียงร้องโหยหวน

แน่นอนว่าไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกนี้หรอก!

นี่หมายความว่าเธอจะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้ต่อสู้เคียงข้างหลงหลินเลยใช่ไหม?

สวรรค์ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม?!!!

ในขณะเดียวกัน หลงหลินก็เหลือบมองหน้าต่างสถานะของตัวเองอย่างสบายใจ

【ชื่อ: หลงหลิน】

【...】

【สถานะพิเศษ: อัตราความแม่นยำ (+70%), อัตราคริติคอล (+70%), พลังโจมตี (+700%), ความเสียหายคริติคอล (+700%)】

【...】

【เสริมพลัง +4: ซ่อนเร้นศักดิ์สิทธิ์ หลังจากมือปืนซ่อนตัว พวกเขาจะไร้เสียงและล่องหน สามารถถูกตรวจจับได้โดยผู้ที่มีพลังจิตสูงกว่ามือปืน 1000% เท่านั้น!】

【เสริมพลัง +5: การใช้พลังจิตสำหรับกระสุนทั้งหมดลดลง 100%!】

【เสริมพลัง +6: หลังจากอัตราคริติคอลถึงขีดสุด อัตราคริติคอลทุกๆ 10% จะถูกเปลี่ยนเป็นความเสียหายคริติคอล 100%!】

"ซุ่มยิงจากระยะไกลหลายพันลี้ แถมจะถูกตรวจพบได้ก็ต่อเมื่อพลังจิตของพวกนั้นมากกว่าฉันถึงสิบเท่า สกิลเสริมพลังนี่มีประโยชน์สุดๆ!

"ความเสียหายของอาวุธขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่ง ในขณะที่การรีโหลดกระสุนขึ้นอยู่กับพลังจิต การที่ไม่ต้องกินพลังจิตเลยก็เยี่ยมไปเลยเหมือนกัน!

"ด้วยการเสริมพลังหกครั้ง อัตราคริติคอลก็พุ่งไปถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์และจะทะลุร้อยเปอร์เซ็นต์ในอีกไม่ช้า ค่าสถานะนี้จำเป็นมากจริงๆ จะได้ไม่เสียของ!"

หลงหลินวิเคราะห์ค่าสถานะเสริมพลังทั้งหมดและพบว่ามันยอดเยี่ยมมากทีเดียว

จากนั้น เขาก็ทำต่อ...

ครั้งรองสุดท้าย!

ปัง!

สีทอง!

เมฆดอกเห็ดลอยตัวสูงขึ้นอีกครั้ง เมื่อมีการเสริมพลังอาชีพแต่ละครั้ง ขนาดของเมฆดอกเห็ดก็ยิ่งทวีความอลังการมากขึ้นเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่ชื่ออาชีพถูกประทับลงกลางอากาศ แรงสั่นสะเทือนก็จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

สีทอง, มือปืน!

"..."

"..."

"..."

ในช่วงเวลานี้ ความเงียบงันสื่อความหมายได้ดีกว่าคำพูดใดๆ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกชาหนึบไปทั้งตัว!

สีทองแปดใบติดกัน ถ้าตอนนี้จะได้สีทองเก้าใบซ้อนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรแล้วล่ะ ไม่เป็นไร ทำต่อไปเลย พวกเรารับไหว!

【เสริมพลัง +7: ยิงสะบัดเป้า เมื่ออัตราความแม่นยำถึง 100% ตราบใดที่คุณมองเห็นเป้าหมาย คุณจะโจมตีโดนแน่นอนไม่ว่าจะยิงท่าไหนก็ตาม!】

"การเสริมพลังนี้มันสมเหตุสมผลดีจริงๆ ด้วยความแม่นยำ 100% มันก็แค่การสะบัดปืนยิงแล้วปล่อยให้กระสุนลอยไปเองไม่ใช่หรือไง?!!!"

หลงหลินรู้สึกดีใจจนแทบเนื้อเต้น

เขาเดินผ่านประตูโกลาหลเป็นครั้งสุดท้าย!

"ฟู่—"

เมื่อเห็นว่าท้ายที่สุดแล้วไม่มีระเบิดเกิดขึ้นอีก ผู้อำนวยการ หัวหน้าทีมตรวจสอบ สมาชิก หัวหน้าฝ่ายปกครอง นักเรียน และคุณครู ต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ในที่สุดก็ไม่มีเมฆดอกเห็ดแล้ว!

ทว่าอากาศกลับสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง

สีทอง, ปืนไรเฟิลซุ่มยิง tb-3000!

ประเด็นก็คือ นี่มันเป็นอาวุธเฉพาะระดับสีทองสำหรับปืนไรเฟิลซุ่มยิง!

เมื่อชื่อถูกประทับลงกลางอากาศ แสงสีทองก็สว่างจ้าเสียจนแสบตาจนผู้คนไม่สามารถมองดูตรงๆ ได้!

"แสงสีทองสว่างจ้าขนาดนี้ นี่มันอาวุธเฉพาะระดับสีทองจริงๆ งั้นเหรอ?!!"

"การสุ่มได้สีทองเก้าใบซ้อนนี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี!"

"เขามีอาชีพระดับสีทอง +7 ไปแล้ว อีกแค่สองครั้งก็จะเป็น +9 จริงๆ แล้วคนอื่นจะเอาชีวิตรอดได้ยังไงเนี่ย?"

"เพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพก็ปาเข้าไป +7 แล้ว พอถึงตอนที่เขาปลุกพลังครั้งที่สาม เขาจะต้องกลายเป็นสมบัติของชาติที่สามารถพลิกกระดานการรบในสมรภูมิหมื่นภพได้อย่างแน่นอน!"

"เยี่ยม! ยอดเยี่ยมไปเลย! คราวนี้โรงเรียนมัธยมปลายติ้งหนานที่หนึ่งของเราจะต้องโด่งดังเป็นพลุแตกแน่!"

"ฉันเพิ่งจะพูดถึงอาชีพระดับสีทอง +9 ไปหยกๆ แต่ทำไมหลงหลินถึงทำมันได้จริงๆ กันล่ะ?"

"..."

ผู้อำนวยการและกลุ่มของเขาจ้องมองอย่างเหม่อลอย ความปิติยินดีในตอนแรกค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าอันเงียบงัน

สีทองเก้าใบซ้อน นี่มันไม่ใช่เรื่องของการทำตัวเป็นมนุษย์ หรือเรื่องที่ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหนอีกต่อไปแล้ว

บนโลกใบนี้ยังมีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่อีกไหม?!!!

"..."

"..."

"..."

คณะครูและนักเรียนทั้งหมดที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเช่นกัน

วันนี้ความเงียบงันได้นิยามโรงเรียนมัธยมปลายติ้งหนานที่หนึ่งเอาไว้หมดแล้ว ก็แค่มีบางคนทำตัวไม่เหมือนมนุษย์เท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นสักหน่อย!