OS ตอนที่ 125 มีน่ากลับมา

เหตุผลที่อีควิน็อกซ์บอกว่าคันลาออนเหมือนกับเขา ก็เพราะเมื่ออีกฝ่ายใช้ทักษะแปรรูปร่าง คันลาออนได้เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ทันทีพร้อมกับเอ่ยคำว่า ‘ยายแก่’ ออกมา

เมื่ออีควิน็อกซ์หันไปมอง เขาก็ถึงกับนิ่งไปชั่วครู่ เพราะร่างมนุษย์ของคันลาออนมีใบหน้าคล้ายกับเขาอยู่เล็กน้อย ทว่ากลับมีบางสิ่งที่แตกต่าง เหมือนเป็นการผสมผสานระหว่างตัวเขากับบางอย่างอื่นที่อธิบายไม่ได้อย่างลงตัว

‘AI คงจะคัดลอกรูปลักษณ์ของฉันและปรับเปลี่ยนมันเล็กน้อย’ อีควิน็อกซ์คิด

คันลาออนดูเหมือนเด็กชายอายุสิบหรือสิบเอ็ดปี ผมสีแดงจัดจ้านไฮไลท์สีน้ำเงิน ดวงตาสีทองและรูม่านตายังคงเป็นรอยกรีด เขามีผิวขาวราวกับไข่มุกราวกับชนชั้นสูง จากคำที่ใช้บรรยายตัวเขาตอนนี้คงจะดูน่ารัก แต่ถ้าเขาโตขึ้น เขาคงจะหล่อเหลาน่าดู

เสื้อผ้าของคันลาออนในร่างมนุษย์ถูกออกแบบให้ละม้ายคล้ายกับชุดรบของอีควิน็อกซ์ ทว่ากลับมีสีแดงเป็นหลักและมีลวดลายน้อยกว่าเล็กน้อย แม้แต่แพนน์เองยังรู้สึกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ของคันลาออน

ปกติมังกรที่แปลงร่างเป็นมนุษย์มักจะเลือกมีรูปลักษณ์ที่ดูมีอายุมาก หรือไม่ก็อยู่ในวัยยี่สิบปลาย ๆ แต่คันลาออนกลับมีรูปร่างใกล้เคียงกับอีควิน็อกซ์อย่างชัดเจน ซึ่งแพนน์สันนิษฐานว่านั่นอาจเป็นเพราะคันลาออนได้รับอิทธิพลจากอายุและรูปลักษณ์ของเจ้านายของเขาโดยตรง

"เอาล่ะ พวกเราเสร็จธุระแล้ว มาเลย เบสซี่!" แพนน์พูดแล้วผิวปาก

ไม่กี่วินาทีต่อมา ปากขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศและกลืนแพนน์ อีควิน็อกซ์ และเหล่าสัตว์อัญเชิญของเขาเข้าไปในคราวเดียว แพนน์ยังพอมีเวลาบอกลาเหล่านกผู้พิทักษ์ทั้งสอง ทว่าอีควิน็อกซ์กลับถูกกลืนไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

"เจอกันใหม่คราวหน้านะ เฟลมมี่และฟรอสตี้!" แพนน์กล่าวขณะโบกมือลาเจ้านกทั้งสองตัว

‘เซนส์การตั้งชื่อนั่นมันคืออะไรกัน? มันเหมือนกับเขากำลังตั้งชื่อให้หมาเลย’ อีควิน็อกซ์คิดในใจ เพราะเขาไม่กล้าพอที่จะตำหนิแพนน์เรื่องเซนส์การตั้งชื่อของเขา

ผู้อาวุโสทั้งห้าแห่งทวีปตะวันออกไม่อาจตอบสนองต่อการจากไปอย่างกะทันหันของเหล่าเดมอสได้ทัน พวกเขาทำได้เพียงจ้องมองไปยังจุดที่ผู้บุกรุกเคยยืนอยู่เมื่อครู่

ทั้งห้าหันมามองหน้ากัน ราวกับกำลังรอให้ใครสักคนลงมือทำอะไรบางอย่าง แต่ปัญหาก็คือ ไม่มีผู้ใดในกลุ่มเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์มิติพอจะติดตามร่องรอยการเคลื่อนย้ายดังกล่าวได้

สุดท้าย พวกเขาจึงได้แต่เฝ้ามองเหล่าเดมอสจากไปอย่างไร้ทางขัดขวาง ขณะที่นกผู้พิทักษ์ทั้งสองตัวก็บินกลับเข้าสู่รังของตนอย่างสงบ ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเลย

ไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกคนก็กลับไปยังที่พักของตน บางคนจากไปด้วยความโกรธ ขณะที่บางคนเดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจ พันธมิตรที่พวกเขาสร้างขึ้นนั้นไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อใจหรือความสามัคคี แต่เกิดจากผลประโยชน์ร่วมกันล้วน ๆ จุดประสงค์ที่แท้จริงของการรวมตัวกัน ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ทวีปตะวันออกตกอยู่ในวิกฤตินั้น

เมื่ออีควิน็อกซ์รู้สึกตัว พวกเขาก็กลับมาที่ฟาร์มของแพนน์แล้ว หากจะบรรยายความรู้สึกในการเดินทางผ่านวาฬ คงเหมือนกับการล่องเรือโคลงเคลง การเดินทางนั้นขรุขระมากจนแทบหมดสติ นอกจากนี้ อีควิน็อกซ์ยังรับมือกับอาการเมาเรือได้ไม่ดีนัก ซึ่งอาจเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เขาหมดสติได้

อีควิน็อกซ์กำลังจะเอ่ยขอบคุณแพนน์ แต่ชายชรากลับมัวเพ่งมองคันลาออนด้วยความสนอกสนใจ เขาถึงกับสั่งให้คันลาออนแปลงร่างกลับเป็นมังกรเพื่อจะได้ตรวจสอบให้ละเอียด แพนน์ลูบเกล็ดของมันพลางพึมพำอย่างทึ่งในพลังและความเปลี่ยนแปลงที่เห็นอยู่ตรงหน้า

‘เขารักสิ่งมีชีวิตจริง ๆ ไม่ว่าจะสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์หรือสิ่งมีชีวิตธรรมดา’ อีควิน็อกซ์คิด

ไม่กี่นาทีต่อมา แพนน์ก็หยุดมือ ดูท่าว่าเจ้ามังกรน้อยจะอดทนไม่ไหวแล้ว เขาจึงปล่อยให้คันลาออนวิ่งกลับไปหาอีควิน็อกซ์ พร้อมยื่นลังบรรจุขวดของเหลวสีขาวให้กับเขา

“รับไปสิ” แพนน์พูดขณะที่ส่งลังที่บรรจุขวดนับสิบขวดให้

“นี่คืออะไรเหรอครับ?” อีควิน็อกซ์ถาม

“นมแพะทะเล มันมีคุณค่าทางโภชนาการสำหรับสิ่งมีชีวิตทุกชนิด” แพนน์ตอบ

ก่อนที่อีควิน็อกซ์จะขอบคุณแพนน์สำหรับของขวัญ แพนน์ก็ยื่นมือออกมา

“50 เหรียญทอง” แพนน์พูดทันที

อีควิน็อกซ์ถึงกับชะงักไป เขาคิดว่าแพนน์มอบสิ่งนั้นให้เป็นของขวัญ แต่เมื่อเห็นท่าทีจริงจังของอีกฝ่าย เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจ ก่อนจะควักเงินจ่ายให้โดยไม่อิดออด หลังจากเห็นคำอธิบายของสิ่งนั้นแล้ว เขาก็ยอมรับอย่างไม่ลังเลเลยว่ามันคุ้มค่าจริง ๆ

==

ไอเทม: นมแพะทะเล

ระดับ: หายาก

ประเภท: ของใช้ฟุ่มเฟือย

เอฟเฟ็กต์: สิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่ดื่มสิ่งนี้จะสามารถฟื้นจากความเหนื่อยล้าที่หนักหนาสาหัสได้

คำอธิบาย: ว่ากันว่าสิ่งนี้เป็นนมที่หาได้ยากที่สุดเนื่องจากนิสัยที่แปรปรวนของแพะทะเล หากแพะทะเลรู้สึกไม่สบายตัวแม้เพียงเล็กน้อย พวกเขาก็จะผลิตนมไม่ได้เลย ว่ากันว่านมของพวกมันขึ้นชื่อว่าอร่อยล้ำ จนถึงขั้นที่ราชวงศ์ยังยอมแห่กันไปหาผู้ขาย พร้อมเสนอทองคำเป็นโหลเพียงเพื่อแลกกับนมเพียงแก้วเดียว

==

"ไว้เจอกันนะ ตาแก่" อีควิน็อกซ์โบกมือลาแพนน์

“ถ้าไปเจอสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจก็อย่าลืมกลับมาล่ะ” แพนน์ตะโกนตอบกลับพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

...

เอเดรียนออกจากเกมทันที หลังได้รับข้อความจากแม่อย่างกะทันหันว่า มีน่า พี่สาวของเขาจะกลับมาถึงบ้านในคืนนี้ ข่าวนี้ทำให้เขาตกใจไม่น้อย เพราะระยะเวลายังไม่ครบกำหนดอีกเกือบสัปดาห์ ดูเหมือนว่าเธอจะกลับมาเร็วกว่าที่วางแผนไว้ เนื่องจากพายุกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ ทำให้ ‘กลุ่มนักผจญภัย’ ที่เธอร่วมเดินทางด้วยตัดสินใจเร่งเดินทางกลับบ้าน แทนที่จะรอให้พายุผ่านไปอย่างที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก

พ่อของเอเดรียนเป็นคนมารับเธอที่สนามบิน เมื่อเธอถึงบ้าน เธอเข้ามาโผกอดอย่างดีใจและจูบคนอื่น ๆ ในครอบครัว ดูเหมือนว่าเธอจะคิดถึงพวกเขามาก เพราะห่างหายไปนาน

พวกเขาทุกคนเพลิดเพลินกับมื้อค่ำกับมีน่า โดยเธอเล่าเรื่องการผจญภัยของเธอและเรื่องราวอื่น ๆ ให้พวกเขาฟัง ทางด้านเอเดรียน เขาก็ได้เล่าเรื่องการผจญภัยในเกมของเขาให้มีน่าฟังด้วย เพราะพี่สาวของเขาสนใจเกมนี้มาก

(เอเดรียนเรียกเธอว่าพี่สาวมากกว่าลูกพี่ลูกน้อง เพราะพวกเขาโตมาด้วยกัน)

ทุกคนในครอบครัวนอนหลับสบายอย่างมีความสุข ต่างเพลิดเพลินกับบรรยากาศอันแสนสุขที่ค่ำคืนนี้มอบให้ เช้าวันรุ่งขึ้น เอเดรียนตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังกุกกัก เขาลุกจากเตียงและเดินไปยังที่ที่เสียงดังมาจากห้องข้าง ๆ ซึ่งเป็นห้องของพี่สาวของเขา

เขาแอบมองเข้าไปและเห็นช่างคนเดิมที่เคยมาติดตั้งเครื่องเล่นเกมให้เขา กำลังติดตั้งเครื่องเล่นเกมในห้องของพี่สาว และนั่นไม่ใช่เครื่องธรรมดา แต่เป็นรุ่นใหม่ล่าสุดที่ทั้งล้ำสมัยและดูเท่กว่าของเอเดรียนหลายเท่า

ดวงตาของเอเดรียนเป็นประกายทันทีที่เห็น เพราะมันคือเครื่องเล่นเกมระดับสูงสุดในตลาดตอนนี้ เครื่องที่สามารถซิงค์กับผู้เล่นได้ถึง 99% จนถูกชุมชนเกมเมอร์ขนานนามว่า ไดมอนด์แคปซูล ด้วยความงดงามของดีไซน์และราคาที่สูงลิ่วสมชื่อ

“ว้าว!” เอเดรียนตะโกน

"ฮิฮิฮิ ฉันคิดเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว และฉันอยากลองเล่นเกมที่เธอพูดถึงสักที" มีน่ากล่าว

“เกมนี้มันชื่อเรียกว่าแพนดีโมเนียมนะ จำเอาไว้ด้วยล่ะ” เอเดรียนโต้ตอบ

"จ้า ๆ ฉันจะจำไว้ จริงสิ มีคำแนะนำอะไรให้กับมือใหม่อย่างฉันบ้างไหม?" มีน่ารีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากให้ชื่อเกมกลายเป็นเรื่องใหญ่

“อืม... ในเกมนี้ การเคลื่อนไหวสามารถทำได้เหมือนอยู่ในโลกจริง แม้ว่าค่าสถานะจะเป็นตัวกำหนดพื้นฐานก็ตาม แต่พี่คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”

เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “ลองมองว่ามันเป็นเหมือนศิลปะการต่อสู้ที่เราเคยฝึกมา มันสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในเกมได้ด้วยนะ แต่อย่าปรับร่างกายให้ต่างจากปกติมากเกินไป ไม่อย่างนั้นพี่อาจไม่คุ้นกับมัน อีกอย่าง... แค่เล่นให้สนุกก็พอ เพราะถ้าคิดมากเกินไป เกมมันก็จะไม่สนุก”

"สรุปก็คือ เกมนี้เลียนแบบตัวตนที่แท้จริงของฉัน พร้อมกับมีเรื่องราวแฟนตาซีด้วยสินะ ฉันอยากจะไปเตะก้นใครสักคนในนั้นแล้ว"

เมื่อได้ยิ่งสิ่งที่มีน่าพูด เอเดรียนก็เผลอตัวสั่นออกมา เพราะเกมอาจกระตุ้นความซาดิสต์ในตัวของเธอก็เป็นได้

“มองฉันแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง?” มีน่าถาม

"เปล่า ไม่มีอะไร ผมแค่คิดว่ามันไม่ยุติธรรมที่พี่ได้แคปซูลที่ดีที่สุด ในขณะที่ฉันได้แค่แคปซูลพื้นฐานเอง" เอเดรียนพูดพร้อมกับยิ้มแห้ง

"ถ้าอยากได้ก็หาเงินซื้อมาซื้อเองสิ" มีน่าแซวพลางหัวเราะในขณะที่ช่างติดตั้งเข้ามากล่าวคำอำลา

เอเดรียนเดินออกจากห้องไปอย่างเศร้าสร้อย แต่มีน่ารู้ว่าทั้งหมดเป็นเพียงการแสดง อันที่จริง เธออยากจะอัปเกรดเครื่องเล่นเกมของเอเดรียน แต่พ่อแม่ของเขาห้ามไว้

จากนั้น เธอเดินเข้าไปในเครื่องเล่นเกม และวางโฮโลสวอทช์ จากนั้นเธอก็เริ่มต้นการผจญภัยครั้งใหม่บนแพนดีโมเนียม

[ยินดีต้องรับเข้าสู่ แพนดีโมเนียม]

[ผู้เล่นยังไม่ได้สร้างตัวละครในเกม คุณจะถูกส่งไปยังพื้นที่สร้างตัวละคร]

มีน่าทำตามคำแนะนำของเอเดรียน และรักษาสัดส่วนร่างกายให้สมดุล จริง ๆ แล้วเธอแทบไม่ได้ทำอะไรเลย แค่เปลี่ยนผมเป็นสีน้ำตาลและตาเป็นสีฟ้า จากนั้น เธอก็ถูกส่งไปยังเมืองเจเนซิสซึ่งเป็นจุดเริ่มต้น

เมื่อเห็นหมู่บ้านเริ่มต้น เธอรู้สึกทึ่งเพราะมันคึกคักมาก แม้แต่กลิ่นอายของหมู่บ้านชนบทก็ยังคงอยู่ มีน่ากำลังขวักไขว่มองไปทุกซอกทุกมุมของหมู่บ้าน ขณะที่จิตวิญญาณนักผจญภัยของเธอกำลังลุกโชน

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น ปลุกเธอให้ตื่นจากจิตวิญญาณนักผจญภัยที่กำลังลุกโชนอยู่ในใจ

[กรุณาเลือกอาชีพพื้นฐานสำหรับตัวละครของคุณ]

"ฉันเดินเตร่นานเกินไปรึเปล่า เอเดรียนบอกว่าสิ่งแรกที่ต้องทำคือเลือกอาชีพ" มีนน่าพูดกับตัวเอง

เธอเลือกที่จะเป็นนักรบอยู่แล้ว เพราะคิดว่าการเป็นนักเวทย์สาวน่ารักหรือซัพพอร์ตสาวอยู่เบื้องหลังคงไม่เหมาะกับเธอ เธออยากออกตะลุยและปลุกเร้าเลือด เธอจึงมุ่งหน้าสู่สนามประลอง ซึ่งครูฝึกมือใหม่กำลังฝึกฝน NPC อยู่

เธอหยิบดาบมือเดียวและผ่านการทดสอบอย่างง่ายดาย ทว่าก่อนที่จะไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน เธอตัดสินใจที่จะสำรวจหมู่บ้านเพิ่มเติมแทน

...และการตัดสินใจครั้งนี้เอง จะเปลี่ยนการผจญภัยของเธอในแพนดีโมเนียมไปอย่างสิ้นเชิง