บทที่ 13 ไขข้อข้องใจบรรยายธรรม! หมื่นวิญญาณมาสักการะ!
บทที่ 13 ไขข้อข้องใจบรรยายธรรม! หมื่นวิญญาณมาสักการะ!
[ประทานกระบี่สังหารเซียนให้แก่หยางฉาน กระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ: กระบี่หงเหมิง!]
[กระบี่เซียนหงเหมิง กระบี่ฟันหงเหมิง สมบัติล้ำค่าแห่งความโกลาหล อานุภาพไร้ขีดจำกัด!]
พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนนี้ดังขึ้นมา ในมิติเก็บของของอวี้ติ่งก็ได้มีกระบี่เซียนโบราณเพิ่มขึ้นมาเล่มหนึ่ง
กระบี่เล่มนี้เปล่งเจตจำนงกระบี่หงเหมิงออกมา เมื่อเผชิญหน้ากับเจตจำนงกระบี่เช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อคลุมเซียนสายรุ้งม่วงสุริยันแท้จริง ทวนอัคคีพิฆาตกรรมสวรรค์ หรือของวิเศษอื่นใด ล้วนต้องถอยห่างสามก้าว!
กระบี่วิญญาณเล่มนี้ ก็คือกระบี่หงเหมิงอย่างไม่ต้องสงสัย!
“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!”
อวี้ติ่งเห็นดังนั้น ก็อดที่จะดีใจมิได้ อดใจไม่ไหวที่จะจับมันขึ้นมา
“แค่ก ๆ ในเมื่อพวกเจ้าได้พบกันแล้ว ก็จงทำความรู้จักกันเสียก่อน อาจารย์จะไปปิดด่านสักสองสามวัน หลังจากนั้น อาจารย์จะออกมาอีกครั้ง เพื่อทดสอบผลการบำเพ็ญเพียรของพวกเจ้า”
ทันใดนั้น อวี้ติ่งก็กระแอมเบา ๆ กล่าวจบ เขาก็เข้าไปในถ้ำโดยตรง
ตอนนี้พี่น้องหยางเจี่ยนและหยางฉานก็ได้พบกับเหวินจิ้งแล้ว พวกเขาย่อมต้องทำความรู้จักกัน
ในขณะเดียวกัน หยางเจี่ยนและคนอื่น ๆ ก็ได้รับของวิเศษมา ก็ต้องการเวลาเพื่อทำความคุ้นเคยเช่นกัน
กระทั่งตัวเขาเอง ก็ได้รับรางวัลมาไม่น้อย
ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงไม่รั้งรออยู่ด้านนอกอีกต่อไป
พร้อมกับที่อวี้ติ่งเข้าไปในถ้ำ ในถ้ำสวรรค์จินเสีย ก็เหลือเพียงพวกเขาพี่น้องทั้งสาม
พวกเขาทำความคุ้นเคยกับของวิเศษก่อน จากนั้นก็พาเหวินจิ้งไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม
ในที่สุด เหวินจิ้งก็เปิดถ้ำบนยอดเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากถ้ำของอวี้ติ่ง
เช่นนี้แล้ว นางก็ถือว่าได้ปักหลักอยู่ที่นี่แล้ว
จากนั้น พวกเขาสามศิษย์พี่น้องก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ต่างก็ปิดด่าน ทำความคุ้นเคยกับสภาพของตนเอง
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ในถ้ำของอวี้ติ่ง อวี้ติ่งก็ได้เรียกกระบี่หงเหมิงและของวิเศษอื่น ๆ ออกมาแล้ว
“ไม่เลว ๆ กระบี่หงเหมิงเล่มนี้ แข็งแกร่งกว่ากระบี่สังหารเซียนมากนัก กระทั่งเมื่อเทียบกับกระบี่ประหารเซียนทั้งสี่เล่มของท่านอาจารย์อาทงเทียน ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย!”
“ส่วนทวนอัคคีพิฆาตกรรมสวรรค์นี้ ข้าไม่มีประโยชน์อะไร เก็บไว้ก่อน ไว้หลังจากรับศิษย์ใหม่แล้วค่อยถ่ายทอดให้แก่เขาเถิด”
อวี้ติ่งพิจารณากระบี่หงเหมิงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็คิดคำนวณในใจ
เนื่องจากเป็นรางวัลจากระบบ ดังนั้นกระบี่หงเหมิงจึงไม่ต้องใช้เวลาหลอมสร้างมากเกินไป
ใช้เวลาเพียงไม่กี่วัน อวี้ติ่งก็หลอมสร้างเขตอาคมภายในได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
และในตอนนี้
วิชาบำเพ็ญเพียรของเขามีเคล็ดวิชาหงเหมิงเสวียนกง คัมภีร์ใจมีคัมภีร์ใจสวรรค์หมื่นมารมิอาจรุกราน เคล็ดกระบี่มีเคล็ดกระบี่หงเหมิง เคล็ดกระบี่เบิกฟ้า และสัจจะแห่งสามกระบวนท่าเบิกฟ้า ยังมีวิชาปรมาตมันแปลงกาย และเสื้อคลุมเซียนสายรุ้งม่วงสุริยันแท้จริง กับของวิเศษอื่น ๆ...
กล่าวได้ว่า เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้เขาเรียกได้ว่าติดอาวุธตั้งแต่หัวจรดเท้า!
“ของวิเศษเหล่านี้ กระทั่งศิษย์พี่กว่างเฉิงจื่อที่ได้รับความโปรดปรานจากท่านอาจารย์ก็คงจะไม่มีกระมัง?”
อวี้ติ่งครุ่นคิดในใจ
และตอนนี้ ในเมื่อเขาหลอมรวมกระบี่หงเหมิงเสร็จสิ้นแล้ว ก็ไม่ปิดด่านต่อไปอีก
ทันใดนั้น เขาก็ออกจากด่านโดยตรง
และเมื่อเขาออกจากด่านอีกครั้ง หยางเจี่ยน, หยางฉาน และเหวินจิ้ง พวกเขายังไม่ออกจากด่าน
สำหรับเรื่องนี้ อวี้ติ่งไม่ได้ประหลาดใจ
รางวัลที่เขาได้รับนั้นล้วนมาจากระบบ แม้กระทั่งวิชาบำเพ็ญเพียรและพลังเทวะก็ต้องการเพียงการทบทวนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แต่สิ่งที่หยางเจี่ยนและคนอื่น ๆ ได้รับนั้นล้วนเป็นสิ่งที่เขาประทานให้ จึงยังต้องใช้เวลาอีกมากในการฝึกฝนให้เชี่ยวชาญ
กระทั่งเหวินจิ้ง ก็ไม่เว้น!
ทันใดนั้น เขาก็นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าถ้ำ รอให้พวกเขาออกจากด่าน
และการรอคอยนี้ก็กินเวลาไปหลายเดือน
ในที่สุด เหวินจิ้งก็ออกจากด่านเป็นคนแรก
นางเห็นอวี้ติ่งรออยู่หน้าถ้ำ ก็รีบเข้าไป ย่อกายคารวะอวี้ติ่ง
“ศิษย์เหวินจิ้ง คารวะท่านอาจารย์”
“อืม เจ้าบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างไรบ้าง?”
เมื่อเห็นเหวินจิ้งออกจากด่าน อวี้ติ่งก็พยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยถามนาง
“เรียนท่านอาจารย์ เคล็ดกระบี่เบิกฟ้าศิษย์บำเพ็ญสำเร็จแล้ว เพียงแต่ยังมีบางจุดที่ยังไม่เข้าใจ ได้โปรดท่านอาจารย์ไขข้อข้องใจด้วย”
เมื่อได้ยินคำพูดของอวี้ติ่ง เหวินจิ้งก็ไม่ลังเลอีกต่อไป นางกล่าวอย่างนอบน้อมในทันที
“โอ้ ลองว่ามาสิ”
เมื่ออวี้ติ่งได้ยินดังนั้น ก็ไม่ได้ประหลาดใจ
ทันใดนั้น เหวินจิ้งก็กล่าวถึงจุดที่ตนเองไม่เข้าใจ
เมื่ออวี้ติ่งได้ฟังแล้ว ก็ไม่ได้ปิดบัง เขาไขข้อข้องใจให้ทีละข้อ
แม้ว่าเขาจะเพิ่งได้รับเคล็ดกระบี่เบิกฟ้ามาไม่นาน แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นรางวัลจากระบบ และยังมีเคล็ดกระบี่หงเหมิงที่สูงกว่าเป็นเครื่องยืนยัน
ดังนั้นเมื่อพิจารณาปัญหาของเคล็ดกระบี่เบิกฟ้า กลับมองเห็นได้อย่างทะลุปรุโปร่งกว่าเหวินจิ้ง
และพร้อมกับที่เขาไขข้อข้องใจให้แก่เหวินจิ้ง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นมา
[ประทานประสบการณ์เคล็ดกระบี่เบิกฟ้าให้แก่เหวินจิ้ง กระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ: ประสบการณ์เคล็ดกระบี่หงเหมิง!]
“อืม? อย่างนี้ก็ได้ด้วยรึ?”
เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนนี้ อวี้ติ่งก็อดที่จะตกตะลึงมิได้ เขาประหลาดใจในใจ
เขาเพียงแค่ไขข้อข้องใจตามปกติ คาดไม่ถึงว่าจะกระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่าได้ด้วย!
และสิ่งที่คืนกลับมาก็คือประสบการณ์ของเคล็ดกระบี่หงเหมิง!
“เช่นนี้แล้ว หากข้าบรรยายธรรมให้แก่พวกเขา ก็จะสามารถได้รับการคืนกลับเป็นวิชาเต๋าที่ลึกซึ้งกว่าได้งั้นรึ?”
เมื่ออวี้ติ่งคิดเช่นนั้นในใจ ก็ยิ่งไม่ปิดบังอีกต่อไป เขาอธิบายอย่างละเอียดถี่ถ้วน
และในระหว่างการอธิบายนี้ พี่น้องหยางเจี่ยนและหยางฉานก็ทยอยออกจากด่าน
พวกเขาเห็นอวี้ติ่งกำลังบรรยายธรรมให้แก่เหวินจิ้ง ก็ประสานมือคารวะก่อน จากนั้นก็นั่งลงฟังอยู่ข้าง ๆ
หลังจากอธิบายให้แก่เหวินจิ้งเสร็จแล้ว อวี้ติ่งก็ถือโอกาสนี้ถามถึงปัญหาที่พวกเขาพบเจอในการบำเพ็ญเพียร
หยางเจี่ยนและหยางฉานเพิ่งจะก้าวเข้าสู่การบำเพ็ญเพียรได้ไม่นาน ปัญหาของพวกเขาย่อมมีมากกว่าเหวินจิ้ง
ตอนนี้เมื่อได้ยินอวี้ติ่งถามเช่นนี้ ย่อมไม่มีการปิดบัง และเริ่มกล่าวออกมาทีละข้อ
อวี้ติ่งเห็นดังนั้น ก็ไขข้อข้องใจให้ทีละข้อเช่นกัน
และในระหว่างการไขข้อข้องใจนี้ ไม่ว่าจะเป็นการไขข้อข้องใจให้แก่เหวินจิ้ง หรือให้แก่พี่น้องหยางเจี่ยนและหยางฉาน อวี้ติ่งก็จะกระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า
ด้วยเหตุนี้เอง หลังจากไขข้อข้องใจไปรอบหนึ่ง ไม่เพียงแต่หยางเจี่ยนทั้งสามจะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล กระทั่งตัวอวี้ติ่งเองก็ได้รับประโยชน์มากมายเช่นกัน
ทันใดนั้น
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อาจารย์จะถือโอกาสนี้บรรยายธรรมให้แก่พวกเจ้า เพื่อช่วยให้พวกเจ้าจัดระเบียบวิชาบำเพ็ญเพียร”
หลังจากไขข้อข้องใจแล้ว อวี้ติ่งก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาบรรยายมหาเต๋าในทันที
“เต๋าที่เอ่ยได้ มิใช่เต๋าที่แท้จริง นามที่เอ่ยได้ มิใช่นามที่จริงแท้!”
“มหาเต๋าไร้นาม จึงใช้ชื่อเต๋าเพื่อเรียกขาน สรรพสิ่งล้วนดำเนินไปตามนี้”
“เมื่อฟ้าดินเพิ่งเปิด สรรพสิ่งเพิ่งเกิด โลกยุคบรรพกาลเพิ่งปรากฏ นั่นคือจุดเริ่มต้นของเต๋า”
“...”
พร้อมกับที่อวี้ติ่งบรรยายธรรมเช่นนี้ เสียงแห่งมหามรรคก็แผ่กระจายออกไป
ภายในถ้ำจินเสีย พลันบังเกิดบัวทองผุดจากดิน สาดแสงสว่างเจิดจ้านับหมื่นจั้ง!
มนต์เต๋ามากมายควบแน่นเป็นรูปธรรม กลายเป็นปรากฏการณ์มหัศจรรย์ต่าง ๆ!
ทุกคำทุกถ้อยล้วนควบแน่นเป็นรูปธรรม เข้าสู่ร่างของหยางเจี่ยนทั้งสาม
เมื่อพวกหยางเจี่ยนทั้งสามได้ยินอวี้ติ่งบรรยายธรรมเช่นนี้ ก็อดที่จะดื่มด่ำเข้าไปมิได้ ราวกับเคลิบเคลิ้มหลงใหล!
ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น
กระทั่งนอกถ้ำจินเสีย พร้อมกับเสียงแห่งธรรมที่แผ่กระจายออกไป สิ่งมีชีวิตในภูเขาอวี้ฉวนเหล่านั้นก็รวมตัวกันมา
ในชั่วพริบตา สัตว์ไม่เดิน นกไม่บิน ปลาไม่ว่ายน้ำ ทั้งหมดล้วนตั้งใจฟังเสียงแห่งมหามรรคของอวี้ติ่ง!
แม้ว่าตอนนี้วิชาเต๋าของโลกยุคบรรพกาลจะเป็นระบบแล้ว แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตธรรมดาแล้ว การที่พวกเขาต้องการจะแสวงหาเซียนและถามหามรรคนั้น ยังคงเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจะได้พบผู้สอนจากสายธาราเสวียนเหมินที่แท้จริงเช่นอวี้ติ่งนั้น ยิ่งยากเย็นแสนเข็ญ!
ด้วยเหตุนี้เอง สำนักเจี๋ยจึงมีสถานะที่ยิ่งใหญ่ในโลกยุคบรรพกาล!
ด้วยความเป็นสายธาราเสวียนเหมินที่ถูกต้อง สำนักใหญ่ของปราชญ์เทวะ ถ่ายทอดวิชาเต๋าให้แก่หมื่นวิญญาณ ย่อมได้รับการสักการะจากหมื่นวิญญาณ!
ในที่สุดหมื่นเซียนก็มาเข้าเฝ้า!
และตอนนี้
การบรรยายธรรมของอวี้ติ่งแม้จะไม่เทียบเท่ากับปราชญ์เทวะซ่างชิง แต่เสียงแห่งธรรมกลับแผ่ขยายไม่ขาดสาย ครอบคลุมไปไกลนับหมื่นลี้!
สรรพชีวิตได้ฟังเสียงแห่งธรรม ต่างก็สักการะอย่างจริงใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังควบแน่นกลายเป็นพลังแห่งความศรัทธากลางห้วงอากาศ พุ่งมารวมตัวกันที่ถ้ำจินเสีย
“นี่คือ...ธูปเทียน?!”