ตอนที่ 85 พวกมันที่เหลืออยู่ที่ไหน?!

ตอนที่ 85 พวกมันที่เหลืออยู่ที่ไหน?!

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่ามีคนบุกเข้ามา แต่สาวกของนิกายเลือดก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้มากนัก

หลังจากที่ห้องโถงนั้นดูเหมือนจะเงียบลง ในที่สุดพวกเขาก็กล้าเข้าไปอย่างช้าๆพร้อมกับคนอื่นเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ภายในห้อง

ลู่ชางเฉิงยืนขึ้นและก้าวไปด้านนอกทีละก้าวอย่างช้าๆ

ในขณะนี้ ทุกอย่างภายในห้องโถงค่อยๆสงบลง และในที่สุดสาวกของนิกายเลือดก็สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในห้องโถงได้อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาได้เห็นฉากที่ปรากฎขึ้นต่อหน้าพวกเขา พวกเขาจึงมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก

"ผู้อาวุโสเหวิน ผู้อาวุโสหลิว ผู้อาวุโสเซี่ย... พวกเขาตายแล้วงั้นรึ?!"

"ผู้อาวุโสทั้งแปดคนจะตายแบบนี้ได้ยังไงกัน?!"

“แล้วท่านผู้นำล่ะ? ท่านผู้นำนิกายอยู่ที่ไหน?!”

“เสื้อผ้าบนศพไร้หัวนั้นเหมือนกับเสื้อผ้าที่ท่านผู้นำนิกายมักจะสวมใส่ เป็นไปได้ไหมว่า...”

สาวกหลายคนต่างเริ่มหน้าซีด และพวกเขาก็ไม่กล้าคิดอะไรต่อ

ผู้นำนิกายและเหล่าผู้อาวุโสได้ตายลงแล้วทุกคน และภายในห้องโถง ก็มีคนแปลกหน้าเพียงคนเดียวที่ยังคงยืนนิ่งอยู่

พวกเขาทุกคนรู้ได้ทันทีว่าชายแปลกหน้าคนนี้เป็นใคร?

เขาคือจวงซี่หนาน!

เนื่องจากพวกเขาได้เห็นภาพเหมือนของจวงซี่หนานแปะอยู่ทุกที่ แล้วพวกเขาจะจําจวงซี่หนานไม่ได้ได้ยังไง?

ขณะที่จวงซี่หนานกำลังก้าวไปข้างหน้า สาวกของนิกายเลือดจํานวนมากต่างก็เลือกที่จะถอยหลังไปทีละก้าว

หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว...

ในที่สุด สาวกนิกายเลือดตคนหนึ่งก็ตะโกนออกมาว่า “ถึงแม้จวงซี่หนานจะฆ่าท่านผู้นำนิกายและท่านผู้อาวุโส แต่พวกเรามีกันตั้งเกือบร้อยคน ทำไมพวกเราจะต้องกลัวมันด้วย?!”

"ฆ่ามันซะ ล้างแค้นให้กับท่านผู้นำนิกายและท่านผู้อาวุโสเถอะ!"

"โอ้วววว!"

ทันใดนั้น สาวกหลายคนก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและพวกเขาก็รีบกรูเข้าไปหาลู่ชางเฉิงทันที

แววตาของลู่ชางเฉิงเย็นชามาก

เขาเฉยชามากจนไม่คิดที่จะเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นพลังฉีและเลือดของเขาก็ยังคงพลุ่งพล่านออกมา

"บู้มมม"

ออร่าพลังฉีและเลือดปรากฎอยู่เหนือหัวของเขา จากนั้นพลังฉีและเลือดได้ก่อตัวเป็นดาบเส้นด้ายแล้วพุ่งเข้าใส่สาวกของนิกายเลือดจํานวนมาก

ในพริบตา สาวกกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ลงไปนอนตายอยู่บนพื้น

มีผู้ที่รอดไปได้เพียงไม่กี่คนที่กำลังยืนมองดูพรรคพวกที่ลงไปนอนตายด้วยร่างกายที่สั่นเทา

"ดะ... ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราไว้ด้วยเถอะ!"

"ท่าน…ท่านจวงซี่หนาน ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย!"

สาวกหลายคนของนิกายเลือดพากันคุกเข่าลง

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ "จวงซี่หนาน" ที่ทรงพลัง พวกเขาถึงกับต้องยอมคุกเข่าลงเพื่ออ้อนวอนขอชีวิต

ลู่ชางเฉิงค่อยๆเดินเข้าไปหาหนึ่งในสาวกของนิกายเลือดและถามอย่างใจเย็นว่า "ในนิกายเลือดมีนักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะอยู่กี่คน?"

“ถะ..ถ้ารวมกับเหล่าผู้อาวุโสแล้วมีอยู่ทั้งหมดสิบห้าคน…”

สาวกของนิกายเลือดตอบด้วยความหวาดกลัว

“สิบห้าคนรึ? แล้วอีกเจ็ดคนนั่นอยู่ที่ไหน?”

"พวกเขา... พวกเขากําลังเฝ้าประตูบนภูเขาของนิกาย"

ลู่ชางนึกขึ้นมาได้ว่านิกายเลือดนั้นยังมีทางเข้าจากทางภูเขาอยู่ แต่ลู่ชางเฉิงไม่คิดว่าจะมีนักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะอยู่ที่นั่นด้วย

"จงนําทางไปยังประทางเข้าบนภูเขาของเจ้าซะ"

"ดะ..ได้ครับท่าน"

สาวกของนิกายเลือดไม่กล้าต่อต้านลู่ชางเฉิงแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นกองศพสาวกนิกายเลือดกว่าร้อยคนอยู่บนด้วยฝีมือของ "จวงซี่หนาน" มันทําให้สาวกที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ทุกคนหวาดกลัว และไม่กล้าขัดคำสั่งของเขาเลย

ดังนั้น ด้วยการนำทางของสาวกนิกายเลือด ลู่ชางเฉิงจึงมุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าบนภูเขาของนิกายเลือดอย่างรวดเร็ว

ลู่ชางเฉิงไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำลายล้างนิกาย เขาแค่มากำจัดสิ่งที่จะเป็นอันตรายกับเขาในอนาคตเท่านั้น

ซึ่งอันตรายเพียงอย่างเดียวในนิกายเลือดคือนักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะ

สําหรับลู่ชางเฉิงนั้น นี่เป็น "อันตราย" ที่เขาต้องกําจัด!

บริเวณประตูทางเข้านิกายบนภูเขาของนิกายเลือดตอนนี้ไม่ค่อยมีคนอยู่มากนัก

ตั้งแต่ที่นิกายเลือดได้เข้ายึดครองตระกูลเก๋า สาวกนิกายจํานวนมากจึงถูกย้ายไปทํางานที่นั่น โดยที่มีผู้คนน้อยกว่าครึ่งยังคงอยู่ที่ประตูทางเข้าบนภูเขา

เมื่อลู่ชางเฉิงมาถึง เขาเจอแม้แต่ผู้คุ้มกันเลยสักคนเดียว

แต่เมื่อเขาเข้าไปในประตูจนไปถึงห้องโถงใหญ่แห่งหนึ่ง สาวกของนิกายเลือดก็สังเกตเห็นเขาทันที

"เจ้าเป็นใครกัน?!"

ผู้คุ้มกันที่กำลังเฝ้าห้องโถงใหญ่เห็นลู่ชางเฉิงจึงตะโกนถาม

ลู่ชางเฉิงผายมือเบาๆและใช้ดาบเส้นด้ายเพื่อฆ่าก็ผู้คุ้มกันทันที

“ผู้อาวุโสทั้งเจ็ดคนนั้นกระจายตัวกันอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะฆ่าพวกเขาได้ทีละคน”

หลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่ชางเฉิงจึงตัดสินใจสร้างความวุ่นวายเพื่อล่อให้ผู้อาวุโสของนิกายเลือดมารวมตัวกันที่นี่

ดังนั้นลู่ชางเฉิงจึงตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

เขามองไปรอบๆและเห็นหินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง จากนั้นลู่ชางเฉิงก็ยกหินก้อนนั้นขึ้นและเหวี่ยงมันตรงไปยังห้องโถงใหญ่ของ นิกายเลือดทันที

"ตู้มมมม"

หินก้อนใหญ่นั้นพุ่งทะลุห้องโถงใหญ่จนทําให้เกิดเสียงดัง

ในขณะเดียวกัน ลู่ชางเฉิงยังคงยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆและตะโกนออกมาเสียงดัง "ข้าจวงซี่หนานแห่งหนานหยาง มาที่นี่เพื่อทำลายภูเขาลูกนี้!"

ความโกลาหลครั้งใหญ่ได้ดึงดูดเหล่าสาวกและเหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดของนิกายเลือดทันที

“ทำลายภูเขาเรอะ? ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ?”

“เจ้าจวงซี่หนาน เจ้ามาก็ดีแล้ว ท่านผู้นำนิกายกําลังตามหาตัวเจ้าอยู่พอดี!”

“เฮอะ ถึงแม้ว่าท่านผู้นำนิกายจะไม่อยู่ที่นี่ แต่พวกเราที่เป็นผู้อาวุโสสามคนก็คงฆ่าเจ้าจวงซี่หนานได้แน่ๆ!”

ผู้อาวุโสขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะหลายคนต่างดีใจเมื่อได้ยินชื่อของ "จวงซี่หนาน" เพราะนี่คือคนที่ผู้นำนิกายสั่งให้พวกเขาออกไปค้นหา และตอนนี้เขาก็มาหาพวกเขาถึงที่แล้ว

ดังนั้น ผู้อาวุโสขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะทั้งเจ็ดคนของนิกายเลือดจึงกรูกันออกมานอกห้องโถงใหญ่อย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อพวกเขาเห็นห้องโถงใหญ่ถูกทำลายด้วยหินก้อนยักษ์ การแสดงออกของพวกเขาจึงค่อยๆมืดมนลงทีละคน

“บังอาจมาก! เจ้าจวงซี่หนาน วันนี้คือวันตายของเจ้า!”

“เจ้าคิดว่าเพราะท่านผู้นำนิกายไม่อยู่ที่นี่ เจ้าเลยคิดว่าจะชนะพวกข้างั้นรึ? ถ้าหากว่าเจ้าคิดเช่นนั้นก็อย่าได้คิดที่จะหนีเชียวล่ะ!”

"ล้อมเจ้าจวงซี่หนานไว้ซะ!"

เหล่าสาวกหลายคนเดินเข้ามาทันทีและเข้าไปล้อมลู่ชางเฉิงเอาไว้

อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของลู่ชางเฉิงยังคงสงบนิ่งอยู่

ผู้อาวุโสคนหนึ่งที่มีแววตาเฉียบแหลมสังเกตเห็นสาวกของนิกายเลือดคนหนึ่งกำลังยืนอยู่อย่างประหม่าด้านข้างลู่ชางเฉิง..