ตอนที่ 25 อาการป่วยลึกลับของตระกูลเก๋า

ตอนที่ 25 อาการป่วยลึกลับของตระกูลเก๋า

พื้นที่ของตระกูลเก๋านั้นตั้งอยู่ห่างจากเมืองหนานหยางหลายสิบกิโลเมตรและเป็นตระกูลที่ร่ำรวยมาก

ลู่ชางเฉิงสามารถมองเห็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่ได้จากระยะไกล และเห็นนักศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งหลายคนกําลังลาดตระเวนอยู่ใกล้ๆ นอกจากนี้ยังมีหอสังเกตการณ์ตั้งอยู่สูงภายในคฤหาสน์ที่มีผู้คนเฝ้าดูจากด้านบนอยู่ตลอดเวลา

รถม้าค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้คฤหาสน์

“หยุด! นี่คือพื้นที่ของตระกูลเก๋า คนที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้ามาเด็ดขาด!”

ทันทีที่รถม้าไปถึงเขตของตระกูลเก๋า รถม้าจึงหยุดลง

ผู้คุมนั้นดูระมัดระวังอย่างมากและสายตาของพวกเขาก็ตรวจสอบรถม้าอย่างละเอียด

"ข้าเอง เก๋ายู่เฉิง"

เก๋ายู่เฉิงนั้นให้ม้าของเขาเคลื่อนไปข้างหน้า และเมื่อได้ยินเช่นนั้นผู้คุมจึงทักทายทันที “ท่านเก๋ายู่เฉิง ท่านพาหมอคนดังคนนั้นจากเมืองหนานหยางมาด้วยหรือเปล่า?”

"แน่นอน หมอวู่จิงคนนั้นก็อยู่ในรถม้าด้วย"

“นายน้อยที่สอง ข้ารู้ว่าท่านกําลังคิดอะไรอยู่ พี่ชายของท่านเองก็ป่วยด้วยโรคแปลกๆนี้เช่นกัน ดังนั้นข้าจึงมั่นใจได้ว่าถ้าหมอวู่ระบุสาเหตุได้ ผู้ป่วยทั้งหมดในตระกูลเก๋าจะได้รับการรักษาแน่นอน”

"ขอบคุณมากครับนายน้อยที่สอง ขอบคุณมากครับท่านหมอวู่!"

วู่จิงดึงม่านรถม้าออกมาและเห็นเก๋าหยูเฉิงกำลังคุกเข่าอยู่

เมื่อเห็นแบบนี้เขาจึงถอนหายใจ “หัวใจของคนเป็นหมอก็เหมือนกับหัวใจของคนเป็นพ่อแม่ ตราบใดที่มีโอกาสช่วยชีวิตได้ ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ ตอนนี้นายน้อยเก๋ารีบพาข้าไปหาคนไข้เร็วๆเถอะ”

เก๋ายู่เฉิงพยักหน้าและนําทางไปทันที และรถม้าก็เข้าไปในตระกูลเก๋าอย่างรวดเร็ว

เด็กฝึกงานสองสามคนยังคงอยู่ในรถม้า ในขณะที่ลู่ชางเฉิงมาพร้อมกับอาจารย์ของเขา

พื้นที่ของตระกูลเก๋าถูกนั้นเต็มไปด้วยความลึกลับมาโดยตลอด และบุคคลภายนอกมักจะไม่ค่อยได้รับอนุญาตให้เข้ามา แม้ว่าเด็กฝึกงานหลายคนจะเกิดและเติบโตในเมืองหนานหยาง แต่ก็ไม่เคยมีใครเคยเข้าไปในพื้นที่ของตระกูลเก๋ามาก่อน

“ถนนนี่ทำจากหยกหรือเปล่าน่ะ? ตระกูลเก๋าร่ำรวยมากขนาดนี้เลยหรือ?”

"นอกจากนี้สวนดอกไม้นั่นก็มีกลิ่นหอมด้วย ทั้งที่กำลังเข้าหน้าหนาวแล้วแท้ๆ"

“แล้วก็ทะเลสาบนั่น พวกเขาได้ทะเลสาบขนาดใหญ่เอาในตระกูลด้วยรึ?...”

เด็กฝึกงานล้วนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าความมั่งคั่งภายในตระกูลเก๋านั้นทําให้พวกเขาตกตะลึงได้อย่างมาก

แม้แต่วู่จิงเองก็ค่อนข้างแปลกใจกับความหรูหราที่ซ่อนอยู่ในตระกูลเก๋า แม้พวกเขาจะ "มั่งคั่ง" แต่ดูเหมือนตระกูลเก๋าจะดูฟุ่มเฟือยกว่าผู้คนในเมืองหนานหยางเสียอีก

แต่ถึงอย่างนั้น ความสนใจของลู่ชางเฉิงแตกต่างจากคนอื่นๆมาก เพราะเขากําลังสังเกตนักศิลปะการต่อสู้ภายในตระกูลเก๋า

มีนักศิลปะการต่อสู้จํานวนมากอยู่ภายในตระกูลเก๋าและมีการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างแน่นตลอดทาง นักศิลปะการต่อสู้แต่ละคนดูระมัดระวังอะไรบางอย่างอยู่

ผู้คนในตระกูลเก๋าก็ดูแปลกๆ

เรื่องนี้ผิดปกติอย่างชัดเจน

ในตอนนี้เมืองหนานหยางค่อนข้างสงบ และมีโจรหรือกลุ่มอิทธิพลไม่มากนักในบริเวณใกล้เคียง และด้วยความแข็งแกร่งของ ตระกูลเก๋า แทบจะไม่มีใครเลยที่กล้าตั้งเป้าไปที่พวกเขา

หากไม่มีศัตรู แล้วเหตุใดตระกูลเก๋าถึงได้ระวังตัวมากขนาดนี้?

เก๋ายู่เฉิงนําพวกเขาเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของตระกูล

เก๋าซานฮูผู้นำของตระกูลนั้นออกมาต้อนรับพวกเขาเป็นการส่วนตัว

เก๋าซานฮูเป็นชายที่แข็งแกร่งและมีผู้ใต้บังคับบัญชาอยู่มาก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นนักศิลปะการต่อสู้ที่น่าเกรงขาม

“หมอวู่ ข้ากำลังรอคอยการมาถึงของเจ้าอยู่พอดีเลย”

การจ้องมองของเก๋าซานฮูนั้นดูเหมือนจะมองทะลุวู่จิงได้อย่างง่ายดาย

"ท่านเก๋า ให้ข้าดูอาการลูกชายของท่านก่อนเถอะ"

"แน่นอน เชิญทางนี้เลยหมอวู่"

วู่จิงพาลู่ฉางเฉิงไปด้วยเท่านั้น ส่วนเด็กฝึกงานที่เหลืออยู่ด้านนอก

เก๋าซานฮู นําหมอวู่และลู่ชางเฉิงเข้าไปในห้องที่มีคนหลายคนยืนอยู่ ซึ่งพวกเขาน่าจะเป็นคนของตระกูลเก๋า

ภายในห้องดูเหมือนจะมีการจุดธูปบางอย่าง ซึ่งทําให้เกิดกลิ่นหอมสดชื่น

วู่จิงเดินเข้ามาใกล้ๆเตียงขนาดใหญ่ซึ่งมีชายหนุ่มนอนอยู่

ชายหนุ่มคนนั้นหลับตาแน่น ผิวซีด และยังคงนิ่งเฉย

"หมอวู่ นี่คือลูกชายของข้า เก๋ายู่จื่อ"

“เขาป่วยเป็นโรคแปลกๆนี้ได้ครึ่งเดือนแล้วและนอนอยู่บนเตียงโดยที่แทบจะไม่ฟื้นตัวเลย

"แต่นอกเหนือจากนั้น ก็ไม่มีอาการอื่นๆ"

เก๋าซานฮูอธิบายอาการของเก๋ายู่จื่ออย่างละเอียด

"ครึ่งเดือนแล้วงั้นหรือ?"

วู่จิงเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ

เขาตรวจสอบชีพจรอย่างระมัดระวังและตรวจสอบเปลือกตากับฟันของเก๋ายู่จื่อด้วยมือของเขา

คิ้วของเขาขมวดมากขึ้นอีก

"ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว และท่านไม่ได้ทำอะไรงั้นหรือ?"

วู่จิงถาม

“แน่นอน ข้าเองก็พยายามแล้ว ตอนแรกข้าให้หมอในตระกูลมาตรวจดู แต่พวกเขาก็ไม่รู้สาเหตุเช่นกัน”

“จากนั้นข้าก็พาไปที่อื่นเพื่อพาไปหาหมอที่มีชื่อเสียง แต่ก็ไม่มีใครรู้สาเหตุเลย”

“ต่อมา มีผู้คนจํานวนมากขึ้นในตระกูลที่เริ่มป่วยเป็นโรคแปลกๆนี้โดยที่มีอาการแบบเดียวกับลูกชายของข้า”

“ดูเหมือนว่าตอนนี้จะมีความตื่นตระหนกไปทั่วตระกูลเก๋า ดังนั้นข้าจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชิญหมอวู่มาที่นี่”

น้ำเสียงของเก๋าซานฮูนั้นดูตื่นตระหนกเล็กน้อย

ลูกชายของเขายังไม่ฟื้นขึ้นหลังจากผ่านไปครึ่งเดือนด้วยโรคแปลกๆซึ่งมันแพร่กระจายภายไปในตระกูลด้วย

"แปลกมาก น่าแปลกจริงๆ"

"ขอข้าดูอีกครั้งแล้วกันนะ"

วู่จิงตรวจสอบชีพจรอย่างระมัดระวังอีกครั้ง จากนั้นจึงสังเกตทุกส่วนในร่างกายของเก๋ายู่จื่อซ้ำๆอยู่นาน

ในที่สุดวู่จิงก็พูดช้าๆ “ข้าอยากเห็นอาการของคนอื่นๆในตระกูลเก๋าได้ไหม?”

ก่อนที่เก๋าซานฮูจะทันได้ตอบได้ จู่ๆชายร่างสูงข้างๆเขาก็พูดเสียงดังว่า "เจ้าตรวจตั้งนานแล้วแต่ไม่รู้สาเหตุอีกงั้นรึ?"

“หมอที่มีชื่อเสียงอะไรกัน? อย่างเจ้ามันก็แค่คนแก่ธรรมดาๆเท่านั้น!”

“รีบไล่คนพวกนี้ออกไปได้แล้ว!”

ชายร่างสูงดูเหมือนจะค่อนข้างอารมณ์ร้อน และหลังจากพูดจบ เขาก็ทำท่าจะผลักวู่จิง

"หมับ!"

แววตาของลู่ชางเฉิงเปลี่ยนไปและเขาก็เอื้อมมือไปคว้ามือของชายร่างสูงทันที

“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน?!”

พลังฉีและเลือดที่น่ากลัวพุ่งพล่านอยู่ภายในร่างของชายร่างสูง และแรงกดดันจำนวนมาก็ปรากฎขึ้นจนแม้แต่วู่จิงก็รู้สึกสั่นคลอน

สายตาของลู่ชางเฉิงนั้นเย็นชามากขึ้นไปอีกขณะที่เขาบีบมือของชายร่างสูงเอาไว้แน่น

"กร๊อบ!!"

กระดูกมือของชายคนนั้นดูเหมือนกับว่าถูกทำลาย ซึ่งทำให้เขาส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

"อ๊ากกก..."

ชายคนนั้นตัวสั่นไปทั้งร่างและเสียงของเขาก็ดูเจ็บปวดมาก

"บู้มมม"

ลู่ชางเฉิงโยนร่างของชายคนนั้นออกไปและเขาก็ล้มลงกับพื้นอย่างแรง

ดวงตาของชายร่างสูงนั้นแดงก่ำก่อนที่จะตะโกนว่า "เร็วเข้า รีบมาจับไอ้เด็กนี่เร็ว มันหักมือของข้าแล้ว!!..."

"ก็ลองดูสิ!"

ลู่ชางเฉิงตะโกนเสียงดังและปกป้องอาจารย์เอาไว้

"เดี๋ยวก่อน!"

จู่ๆเก๋าซานฮูก็พูดขึ้น

เขาเหลือบไปมองแขนที่หักของชายร่างสูงบนพื้น

เก๋าซานฮูขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “ข้าขอถามได้ไหม เจ้าเป็นลูกศิษย์ของหมอวู่หรือไม่? ในฐานะหมอแล้วทำไมเจ้าถึงได้โหดร้ายมากขนาดนี้ได้?”

“โหดร้าย? ไม่สักนิด นักศิลปะการต่อสู้คนนั้นกำลังจะใช้ความรุนแรงต่อชายสูงอายุที่มีอายุมากกว่าเจ็ดสิบปีอยู่ด้วยซ้ำ หรือท่านจะบอกว่านี่คือวิธีที่ท่านต้อนรับแขกของตระกูลเก๋างั้นหรือ?”

“อาจารย์ ข้าคิดว่าพวกเราไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว รีบกลับกันเถอะ!”

ลู่ชางเฉิงดึงอาจารย์ของเขาออกไปทันที

เมื่อวู่จิงก้าวไปข้างหน้าได้เล็กน้อยเขาก็หยุดและพูดเสียงดังว่า "ท่านเก๋า ข้าเข้าใจว่าตระกูลเก๋านั้นมีอํานาจและความลับมาก"

“แต่ข้าฝึกวิชาแพทย์มาทั้งชีวิต ช่วยชีวิตคนมานับไม่ถ้วน ในหมู่พวกเขาไม่ใช่แค่คนธรรมดาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงนักศิลปะการต่อสู้ด้วย!”

“นอกจากนี้ ข้ายังเป็นแพทย์จากสำนักเมียวชูเช่นกัน ท่านยังคิดที่จะให้กับลูกศิษย์ของข้ารักษาคนในตระกูลของท่านอยู่จริงๆหรือไม่?!”

เห็นได้ชัดว่าวู่จิงกําลังโกรธอย่างมาก