บทที่ 12: อัศวินหลอมละลายปะทะฮีโร่คนเถื่อน ตอนที่ 2

บทที่ 12: อัศวินหลอมละลายปะทะฮีโร่คนเถื่อน ตอนที่ 2

ตูม!

อัศวินที่กระโจนขึ้นไปในอากาศทิ้งตัวลงมาปะทะกับกระบองหนามของคนเถื่อนอย่างจัง คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งพัดพาเปลวเพลิงจากอาณาเขตแกนกลางหลอมละลายม้วนตัวแผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง หอบเอาเศษหินหนักอึ้งจำนวนมากปลิวว่อนไปตามทาง

ชุดเกราะแซมถอยร่นทันทีที่เกิดการปะทะ โดยอาศัยแรงเหวี่ยงตีลังกากลับหลังก่อนจะร่อนลงจอดบนพื้น ในชั่วขณะนั้น ฮีโร่คนเถื่อนก็แผดเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดออกมา

【กลุคใช้ เสียงคำรามคลุ้มคลั่ง กับคุณ กำลังตรวจสอบสถานะมึนงง... การตรวจสอบล้มเหลว】

แม้ค่าจิตวิญญาณของชุดเกราะแซมจะมีเพียงสองร้อยแต้ม แต่มันก็มีความต้านทานทักษะควบคุมถึงสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์เมื่ออยู่ในสภาวะสันดาปเต็มพิกัด

ขณะที่ฮีโร่คนเถื่อนพยายามโจมตีซ้ำในตอนที่ศัตรูติดสถานะมึนงง ชุดเกราะแซมกลับกระโดดหลบหลีกการโจมตีระลอกตามมาได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว

เมื่อเห็นเช่นนั้น ประกายแห่งความประหลาดใจก็พาดผ่านดวงตาของฮีโร่คนเถื่อน ดูเหมือนว่ามันจะไม่คาดคิดว่าเศษเหล็กอ่อนแอชิ้นนี้จะสามารถต้านทานทักษะควบคุมของมันได้

ทว่ามันก็ไม่ได้ถอดใจ ร่างกายของมันเปล่งแสงวาบเมื่อเปิดใช้งานทักษะเสริมพลังแบบฉับพลัน ร่างสูงใหญ่พุ่งตามชุดเกราะแซมที่กำลังพยายามหลบหลีกได้ทัน แล้วฟาดกระบองลงมาอย่างแรง

เมื่อไม่อาจหลบหลีกได้ทันเวลา ชุดเกราะแซมจึงทำได้เพียงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้กันไว้ระดับหน้าอกเพื่อป้องกัน

ตูม—!

เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว ชุดเกราะแซมถูกทุบจนจมลงไปในหลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์ ท่ามกลางฝุ่นควันที่คละคลุ้ง ปลอกแขนอันแข็งแกร่งของชุดเกราะแซมปรากฏรอยแตกร้าว เผยให้เห็นซับในหนังสีดำที่อยู่ด้านใน

เมื่อสบโอกาส ฮีโร่คนเถื่อนก็เตรียมพร้อมที่จะเปิดฉากโจมตีอย่างดุดัน โดยหมายจะไม่เปิดช่องว่างให้ศัตรูได้พักหายใจ

"พุ่งทะยานเพลิง!" ท่อขับดันขนาดเล็กบนหลังของชุดเกราะแซมเริ่มพ่นไฟ ส่งร่างของเธอพุ่งทะยานไปข้างหน้าเพื่อพุ่งชนอีกฝ่าย

ฮีโร่คนเถื่อนที่กำลังจะง้างกระบองฟาดถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ทว่ามันกลับไม่เลือกที่จะป้องกัน แต่ยื่นมืออีกข้างที่ว่างอยู่ออกไป หวังจะคว้าจับชุดเกราะแซมเอาไว้

ชุดเกราะแซมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเพิ่มกำลังขับเคลื่อน และนี่คือจุดที่ความได้เปรียบจากค่าความคล่องแคล่วอันสูงส่งแสดงผล ชุดเกราะแซมยังคงเร็วกว่าฮีโร่คนเถื่อนอยู่หนึ่งก้าวเสมอ ร่างของมันพุ่งกระแทกเข้ากับลำตัวของออร์คร่างยักษ์อย่างจัง

ปัง!

ฮีโร่คนเถื่อนถูกกระแทกจนถอยหลังไปสองก้าว สองเท้าเสียหลักไปเล็กน้อย ชุดเกราะแซมฉวยโอกาสนี้ทิ้งระยะห่างและถอยกลับไปตั้งหลักในตำแหน่งที่ปลอดภัย

"...หล่อนสามารถเอาตัวรอดจากการปะทะกับฮีโร่คนเถื่อนได้จริงๆ หรือ" ไป๋เวยที่เฝ้ามองดูภาพตรงหน้าอย่างเงียบๆ เลิกคิ้วขึ้น รู้สึกนับถืออัศวินเกราะเงินผู้นี้ขึ้นมาเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าหุ่นรบตัวนี้มีความสามารถบางอย่างที่ดวงตาเปล่าของเธอไม่อาจมองทะลุได้

"แต่มันก็จบลงแค่นี้แหละ เป็นแค่ระดับอีลีท แถมยังเป็นแค่อีลีทขั้นกลางเสียด้วย เมื่อต้องมาเจอกับฮีโร่คนเถื่อน อีกแค่สองกระบวนท่าก็คงจบเห่แล้ว" ไป๋เวยเผยให้เห็นเขี้ยวซี่เล็กๆ ดูเหมือนเธอจะรู้สึกพึงพอใจที่ได้เห็นผู้อื่นถูกย่ำยีและบดขยี้

ในขณะเดียวกัน ฮีโร่คนเถื่อนก็ตั้งหลักได้สำเร็จ ผลของทักษะเสริมพลังที่มันใช้ไปก่อนหน้านี้เลือนหายไปแล้ว แต่ในฐานะตัวละครระดับฮีโร่ แม้ว่าจะสามารถใช้ความเชี่ยวชาญและทักษะได้เพียงอาชีพเดียว แต่มันก็ยังมีทักษะเสริมพลังอีกมากมาย

ดวงตาของฮีโร่คนเถื่อนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับพ่นไอน้ำสีขาวสองสายพุ่งออกมาจากรูจมูกราวกับลูกศร

มันกระโจนขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างสูงใหญ่ทอดเงาดำทะมึนลงบนพื้น บดบังชุดเกราะแซมเอาไว้จนมิด

แน่นอนว่าแซมไม่สามารถปะทะกับมันแบบตรงๆ ได้ การหลบหลีกยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

ทว่า ฮีโร่คนเถื่อนกลับใช้ทักษะบางอย่างกลางอากาศ ทำให้ความเร็วในการร่วงหล่นของมันพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน แซมไม่มีเวลาตอบสนอง จึงทำได้เพียงดึงร่างครึ่งหนึ่งหลบออกมาให้พ้นทาง

คราวนี้ ฮีโร่คนเถื่อนทุบพื้นจนกลายเป็นหลุมกว้างลึกกว่ายี่สิบเมตร กินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของโถงเรือนจำ แผ่นเกราะครึ่งหนึ่งของชุดเกราะแซมแตกกระจาย

ไฟเออร์ฟลายใจสลาย นี่คืออุปกรณ์ล้ำค่าที่สุดของเธอ มีค่าดั่งครึ่งหนึ่งของชีวิต โชคดีที่แซมเป็นหุ่นรบชีวภาพที่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้ มิฉะนั้นเธอคงจะจดจำความแค้นนี้ไปชั่วชีวิต

หลังจากรอดพ้นจากการโจมตีของฮีโร่คนเถื่อนมาได้อย่างหวุดหวิด แซมก็ไปซ่อนตัวอยู่ตรงมุมหนึ่ง หอบหายใจเบาๆ ขณะเหลือบมองตัวเลขนับถอยหลัง

【00:03:12】

เยี่ยม เธอทนมาได้หกนาทีแล้ว เหลืออีกแค่สามนาที...

ขณะที่ไฟเออร์ฟลายกำลังคิดเช่นนั้น จู่ๆ เงาดำก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากหลุมยักษ์ ทาบทับลงมาเหนือร่างของแซมราวกับขุนเขา

ฮีโร่คนเถื่อนนั่นเอง!

มันคิดจะใช้ลูกไม้เดิมอีกครั้งจริงๆ!

เมื่อเห็นว่าไม่อาจหลบการโจมตีครั้งนี้ได้พ้น แซมก็ไม่คิดจะซ่อนตัวอีกต่อไป เปลวเพลิงสีแดงฉานทะลักออกมาจากทุกข้อต่อของชุดเกราะ เกือบจะห่อหุ้มร่างของแซมไว้ทั้งหมด

โอเวอร์โหลดซูเปอร์โนวา!

เนื่องจากฮีโร่คนเถื่อนอยู่เหนือหัวพอดี แซมจึงไม่สามารถใช้ลูกเตะอัศวินได้ และต้องใช้หัวพุ่งชนสวนขึ้นไปแทน

"เข้ามาเลย! มาดูกันว่าหัวใครจะแข็งกว่ากัน! ในฐานะสมาชิกแห่งภัยพิบัติลำดับที่สี่ ไฟเออร์ฟลายไม่เคยกลัวใครหน้าไหนในเรื่องนี้หรอกนะ!"

อย่างมากก็แค่ตาย!

ตูม!

หมวกเกราะอันแข็งแกร่งปะทะเข้ากับกระบองหนาม ไฟเออร์ฟลายรู้สึกราวกับว่าสมองของเธอกำลังสั่นสะเทือน เธอแทบจะหมดสติไปในทันที

โชคดีที่บางทีกะโหลกของเธออาจจะแข็งพอสมควร หมวกเกราะจึงเพียงแค่ร้าวเล็กน้อยและไม่ได้แตกละเอียดจนหมด

ฮีโร่คนเถื่อนเองก็เสียการทรงตัวจากการปะทะเช่นกัน มันร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศและกระแทกพื้นอย่างแรง

เมื่อเฝ้ามองดูภาพตรงหน้า ไป๋เวยก็ถึงกับตกตะลึง "แบบนั้นก็ทำได้ด้วยหรือ..."

บอกได้คำเดียวว่าสมกับที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์จริงๆ

"หึ ถึงจะผิดคาดไปหน่อย แต่ดูจากสภาพของอัศวินนั่นตอนนี้แล้ว รับรองว่าหล่อนไม่รอดจากการโจมตีครั้งต่อไปแน่!" ไป๋เวยจ้องมองชุดเกราะแซมตาไม่กะพริบ แม้จะอยู่เพียงลำพัง แต่เธอกลับพึมพำกับตัวเองราวกับพยายามพิสูจน์ความน่าเชื่อถือของตนให้ใครบางคนเห็น

ไฟเออร์ฟลายรู้สึกหน้ามืดวิงเวียนจริงๆ ในตอนนี้ เธอเห็นดาววิบวับและถึงขั้นมองเห็นภาพซ้อน

แต่เมื่อเห็นฮีโร่คนเถื่อนล้มอยู่บนพื้น เธอก็ยังคงฉวยโอกาสนี้กระโจนขึ้นสูงและล็อกเป้าหมายไปที่เจ้านั่น

"อุกกาบาตผลาญปฐพี!"

เธอพุ่งดิ่งลงมาพร้อมกับถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดูราวกับดวงอาทิตย์ดวงใหญ่บนฟากฟ้า

ฮีโร่คนเถื่อนตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน ทว่าก่อนที่มันจะทันได้ยกกระบองขึ้น แซมก็เตะเข้าที่หน้าอกของมัน ร่างออร์คขนาดยักษ์ปลิวลอยละลิ่วไปด้านหลัง ก่อนจะกลิ้งไปบนพื้นหลายตลบ

หลังจากทุ่มเททำทั้งหมดนี้ แซมก็แทบจะหมดแรง เธอยืนนิ่งอยู่กับที่พร้อมกับค้อมหลังลง ดูเหมือนกำลังฟื้นฟูเรี่ยวแรง

"ฮ่าฮ่า! ดูเหมือนว่าในที่สุดหล่อนก็หมดสภาพแล้วสินะ!" ไป๋เวยดีใจจนเนื้อเต้น

ในขณะเดียวกัน ฮีโร่คนเถื่อนก็ค่อยๆ คลานขึ้นมาจากพื้น ลากร่างอันหนักอึ้งของมัน ประกายแห่งความเสียดายพาดผ่านดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความโหดเหี้ยม จากนั้น มันก็กวัดแกว่งกระบองหนามขนาดยักษ์และพุ่งทะยานเข้าหาแซมด้วยก้าวย่างที่กว้างขวาง

ในวินาทีนั้น แซมก็เงยหน้าขึ้น จากใต้หมวกเกราะที่เต็มไปด้วยรอยร้าวราวกับใยแมงมุมและดูเหมือนจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ มีเสียงกลไกของผู้ชายที่เย็นชาดังลอดออกมา:

"ฉันจะ—"

ฮีโร่คนเถื่อนไม่ได้หยุดชะงัก มันยังคงพุ่งทะยานต่อไป

ริมฝีปากของไป๋เวยเหยียดยิ้มเย้ยหยันขณะกระซิบว่า "หึ ก็แค่การดิ้นรนก่อนตายเท่านั้นแหละ"

"—จุดประกายทะเลเพลิง!"

รอยยิ้มบนใบหน้าของไป๋เวยแข็งค้าง

ในครรลองสายตาของเธอ พลังอันแข็งแกร่งอย่างหาที่สุดไม่ได้ก็ปะทุขึ้นมาจากอัศวินที่ชุดเกราะแตกสลายไปครึ่งหนึ่ง เปลวเพลิงอันเกรี้ยวกราดโหมกระหน่ำไปทั่วทั้งโถงเรือนจำ ปีกแสงสีเขียวสว่างเรืองรองโปร่งแสงกางออกจากแผ่นหลัง ชุดเกราะที่แตกสลายเริ่มสมานตัว และดาบเลเซอร์สีเขียวสว่างเรืองรองสองเล่มก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ

"นั่นมัน... ตัวอะไรกันแน่" เธอพึมพำอย่างเหม่อลอย