ตอนที่ 8 ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศ

ตอนที่ 8 ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศ

ร้านขายสมุนไพรส่วนใหญ่ในเมืองหนานหยางนั้นมีเจ้าของคือสำนักเมียวชู

ซึ่งลู่ชางเฉิงนั้นจะไม่ไปที่ร้านขายสมุนไพรในเครือของสำนักเมียวชูเพื่อซื้ออาหารสมุนไพร ซึ่งเป็นการหลีกเลี่ยงการเปิดเผยตัวตนของเขา

เขาไปที่ร้านขายสมุนไพรเล็กๆที่มีเจ้าของเป็นคนทั่วไปแทน

เจ้าของร้านขายสมุนไพรเป็นเพียงหมอที่เปิดร้านเล็กๆที่ได้เงินจากการรักษาโรคและขายสมุนไพรบางชนิดเท่านั้น

เมื่อลู่ชางเฉิงเดินเข้ามา หมอก็ถามอย่างใจดีว่า "เจ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหนงั้นหรือ?"

ลู่ชางเฉิงส่ายหัวและพูดว่า "ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อการรักษา ข้ามาที่นี่เพื่อซื้อสมุนไพร"

“โอ้? แล้วเจ้ามีใบสั่งสมุนไพรไหม?”

“เปล่า ข้ามาที่นี่เพื่อซื้ออาหารสมุนไพรสําหรับการฝึกศิลปะการต่อสู้น่ะ”

"อาหารสมุนไพรรึ?"

หมอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงมองไปที่ลู่ชางเฉิงและพยักหน้าก่อนพูดว่า “ในการฝึกศิลปะการต่อสู้ จําเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเสริมสร้างเลือดและความมีชีวิตชีวาของเจ้า อาหารสมุนไพรที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหนานหยางนั้นมาจากสำนักเมียวชูเป็นส่วนใหญ่”

“แต่ถึงอย่างนั้น ตระกูลของข้าก็มีสูตรดั้งเดิมที่มีประสิทธิภาพพอๆกับอาหารสมุนไพรของสำนักเมียวชูเช่นกัน”

“สูตรโบราณของพวกข้านั้นเรียกว่า”ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศ“เพราะมันต้องใช้สมุนไพรล้ำค่าถึงแปดชนิด ซึ่งมันช่วยเพิ่มพลังในการฝึกศิลปะการต่อสู้ของเจ้าได้อย่างมาก”

“แต่เนื่องจากเป็นสูตรโบราณ จึงค่อนข้างแพงโดยธรรมชาติ มันขึ้นอยู่กับว่าเจ้าเต็มใจที่จะใช้เงินหรือไม่”

ดวงตาของลู่ชางเฉิงเบิกโตขึ้น "มันมีประสิทธิภาพมากกว่าอาหารสมุนไพรของสำนักเมียวชูจริงหรือ?!"

“ข้าน่ะเปิดร้านขายสมุนไพรนี้มาหลายปีแล้ว ข้าจะโกหกเจ้าไปเพื่ออะไรกัน?”

ลู่ชางเฉิงพยักหน้า ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริง

ร้านขายสมุนไพรที่เปิดมายาวนานจะไม่มีวันหลอกลวงลูกค้า

"เจ้าขายผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศของเจ้าในราคาเท่าไหร่รึ?"

“ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศหนึ่งโดสมีราคาเก้าเตลและสามารถใช้ได้สามวัน”

“9 เตล? แต่อาหารสมุนไพรของสำนักเมียวชูมันแค่ 7 เตลต่อโดสเองนะ?”

"แต่ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศของข้าน่ะได้ผลดีกว่านะ!"

ลู่ชางเฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

จริงๆมันอาจจะปลอดภัยเพราะพวกเขาคงจะไม่หลอกลวงเขาในเรื่องนี้แน่ๆ ถึงแม้ว่ามันจะมีราคาแพงแต่เขาก็ไม่สามารถเสี่ยงไปซื้ออาหารสมุนไพรจากสำนักเมียวชูได้เหมือนกัน

"ก็ได้ ข้าอย่างนั้นข้าจะซื้อไปลองสักสองโดสก่อน"

ลู่ชางเฉิงซื้อผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศไปสองโดส

เจ้าของร้านพอใจมาก เพราะเขารู้ว่าเมื่อผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ใช้อาหารสมุนไพร พวกเขาจะกลายเป็นลูกค้าประจำทันที

หลังจากที่ซื้อโดสแล้ว ลู่ชางเฉิงก็ไปหาสำนักศิลปะการต่อสู้ ถ้าเขาอยากเรียนศิลปะการต่อสู้ เขาก็ต้องไปที่สำนักศิลปะการต่อสู้ถึงจะถูก

หลังจานนั้น ลู่ชางเฉิงได้พบสถานที่ที่เรียกว่า "สำนักศิลปะการต่อสู้เฟ่ยเฮอ"

ทันทีที่เขาเข้าไป ชายวัยกลางคนก็ทักทายเขาอย่างกระตือรือร้นว่า “เจ้ามาที่นี่เพื่อเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้งั้นหรือ? สำนักศิลปะการต่อสู้เฟ่ยเฮอของเราเป็นหนึ่งในสำนักศิลปะการต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหนานหยางและมีปรมาจารย์ที่มีทักษะมากมาย”

ชายคนนั้นยังคงโอ้อวด แต่ลู่ชางเฉิงไม่ได้สนใจเลย กลับกัน เขาเห็นห้องข้างในที่ดูเหมือนจะมีผู้สอนศิลปะการต่อสู้ให้กับลูกศิษย์อยู่

ลู่ชางเฉิงไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและถามว่า "ข้าขอเข้าไปดูข้างในได้ไหม?"

"แน่นอน เชิญเลยๆ"

ชายวัยกลางคนพาลู่ชางเฉิงเข้าไปในห้องนั้น

ภายในห้องนั้นกว้างขวางมากและมีลูกศิษย์อยู่ประมาณยี่สิบถึงสามสิบคนอยู่ด้านใน ในหมู่พวกเขา ชายร่างกํายํากําลังสาธิตศิลปะการต่อสู้อยู่

“เขาคือปรมาจารย์เหมิงแห่งสำนักศิลปะการต่อสู้ของเรา ซึ่งเป็นที่รู้จักจากวิชาหมัดเทวะทองคำที่ทรงพลังและโดดเด่นของเขา ซึ่งไม่มีใครเทียบได้”

การยกย่องที่เกินจริงทั้งหมดนั้นถูกเมินโดยลู่ชางเฉิง

เขาหรี่ตาและจ้องไปที่อาจารย์เหมิงอย่างตั้งใจ

ปรมาจารย์เหมิงได้ปลดปล่อยหมัดอันทรงพลัง ซึ่งลู่ชางเฉิงก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่ท่วมท้นราวกับคลื่นที่แผดเผาไหลเวียนไปทั่วห้อง ซึ่งนี่คือแก่นแท้ของพลัง!

พลังฉีของอาจารย์เหมิงนั้นน่าเกรงขามอย่างมากจริงๆ

หมัดของอาจารย์เหมิงตกลงบนก้อนหินก้อนใหญ่ซึ่งทําให้มันแตกเป็นเสี่ยงๆทันที!

ลูกศิษย์ที่อยู่ในห้องทุกคนเบิกตากว้างและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

อาจารย์เหมิงยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “เจ้าเห็นไหม? นี่คือพลังของพลังฉีไงล่ะ!”

“ขั้นแรกของศิลปะการต่อสู้คือการปรับแต่งสภาพร่างกาย ซึ่งประกอบด้วยสามระดับ : การเสริมสร้างเลือด การแบ่งเบากระดูก และการปรับแต่งอวัยวะ”

“แก่นสำคัญของสามขั้นตอนนี้คือการทําให้ร่างกายแข็งแรงและวางรากฐานที่มั่นคง ยิ่งรากฐานของเจ้าแข็งแกร่งมากเท่าไร ความสําเร็จในอนาคตของเจ้าในศิลปะการต่อสู้ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น”

“ตัวอย่างเช่น ข้าฝึกศิลปะการต่อสู้มาหลายสิบปีแล้ว และข้าเพิ่งมาถึงขั้นตอนของการแบ่งเบากระดูก ซึ่งยังห่างไกลจากการปรับแต่งอวัยวะมาก ดังนั้นข้าจะไม่มีวันไปถึงขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ได้ในชีวิตนี้ แต่ถ้าพวกเจ้าวางรากฐานไว้อย่างมั่นคง พวกเจ้าก็สามารถบรรลุถึงขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ได้!”

ดวงตาของลู่ชางเฉิงเบิกกว้างขึ้น จากคําอธิบายของอาจารย์เหมิง เขาได้เรียนรู้ความรู้ด้านศิลปะการต่อสู้ทั่วไปอย่างถ่องแท้

เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าใจว่าขั้นแรกของศิลปะการต่อสู้คือการปรับแต่งร่างกายซึ่งมีสามระดับ ยิ่งมีรากฐานแน่นมากเท่าไหร่ การก้าวไปสู่ขั้นที่สอง – ขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ ก็จะยิ่งง่ายขึ้นเท่านั้น

“ปรมาจารย์เหมิงอยู่ในขั้นของการแบ่งเบากระดูก นั่นหมายความว่าเขามีพลังฉีที่แข็งแกร่งมาก ตอนนี้ข้าอยู่ในช่วงเสริมสร้างเลือดเท่านั้น ซึ่งยังอยู่ห่างชั้นกับเขามาก...”

ลู่ชางเฉิงกำลังตกอยู่ในความคิดและเขารู้ว่าเขาจะต้องจดจ่อกับอะไรต่อไป

ชายวัยกลางคนข้างๆเขาพูดว่า “เป็นไงบ้าง? อาจารย์เหมิงนั้นยอดเยี่ยมใช่ไหม? ถ้าเจ้าจ่ายเงินล่ะก็ เจ้าสามารถเป็นศิษย์ของอาจารย์เหมิงได้ทันที”

แม้ว่าชายวัยกลางคนจะคิดว่าลู่ชางเฉิงกําลังคิดอยู่ แต่ลู่ชางเฉิงกลับหันหลังและจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคํา

เขาไม่ต้องการพึ่งพาคําพูดของสำนักศิลปะการต่อสู้เฟ่ยเฮอเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

เขาต้องการรวบรวมข้อมูลจากแหล่งต่างๆ เขาจึงไปอีกหลายที่และพบว่าสอดคล้องกับสิ่งที่ผู้คนจากสำนักศิลปะการต่อสู้เฟ่ยเฮอ ได้กล่าวเอาไว้จริงๆ

เมื่อรู้สึกมั่นใจ เขาจึงกลับไปที่สำนักเมียวชูและรออย่างอดทน

เมื่อเห็นว่ายังมีเวลาอยู่ ลู่ชางเฉิงจึงตัดสินใจลองใช้ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศที่เขาซื้อมา

เขาใช้ประมาณหนึ่งในสามของผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศทั้งหมดเพื่อละลายในน้ำร้อนและดื่ม

หลังจากที่ดื่มเข้าไปแล้ว เขาก็รู้สึกแสบร้อนในช่องท้อง

เขารีบใช้วิชามหาสายธารเพื่อหมุนเวียนพลังฉีของเขาทันที

โดยปกติ เมื่อเขาใช้วิชานี้มันจะมีผลน้อยที่สุด แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไป ทุกครั้งที่เขาหมุนเวียนพลังฉีของเขา เขาจะรู้สึกถึงความอบอุ่นที่กระจายไปทั่วร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว เลือดและพลังฉีของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในอัตราที่เขาสัมผัสได้ด้วยตาเปล่า

ลู่ชางเฉิงรู้สึกตื่นเต้นมาก "ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศนี่สุดยอดจริงๆ!"

“การใช้เพียงแค่ครั้งเดียว เลือดและพลังฉีของข้าเพิ่มขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับความพยายามอย่างหนักเมื่อหลายเดือนก่อนหน้า”

เขากําหมัดแน่นและรู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น

เขาเข้าใจแล้วว่าทําไมพวกเขาถึงบอกว่านักศิลปะการต่อสู้ต้องการอาหารสมุนไพร การมีอาหารสมุนไพรและการไม่มีนั้นสร้างความแตกต่างได้อย่างมาก

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนมักกล่าวว่าศิลปะการต่อสู้เป็นที่ชื่นชอบของคนมั่งคั่งและถ้าหากไม่มีเงิน ก็จะไม่สามารถก้าวหน้าได้

"ดูเหมือนว่าข้าจําเป็นต้องใช้ผงวิเศษกระตุ้นเลือดแปดทิศต่อไปจริงๆ"

“แต่ข้อเสียของมันเพียงอย่างเดียวก็คือราคามันแพงมากๆเนี่ยสิ!”

ลู่ชางเฉิงสรุปผลการฝึกของเขาก่อนที่จะมองไปที่เวลา

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว

"ต้องไปแล้วสินะ"

ลู่ชางเฉิงออกจากสำนักเมียวชูและมุ่งหน้าไปยังตลาดกลางคืนทางตอนใต้ของเมืองทันที