บทที่ 35 - การแลกเปลี่ยนและการเสนอราคา!

บทที่ 35 - การแลกเปลี่ยนและการเสนอราคา!

"เท่า เท่าไหร่เหรอ"

หลินอวี้ฉานถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

ต่อให้เธอจะเกิดในตระกูลใหญ่ แต่โอกาสที่จะฟาร์มได้คริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับสูงสุดนั้นก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ตระกูลของเธอยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเตรียมไอเทมหายากให้เธอคนเดียวได้เหมือนกับหลินเมิ่งเสวียน หรือโจวจวิ้นไฉ

เพราะไอเทมที่สามารถฟาร์มคริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับสูงสุดออกมาได้นั้น เป็นไอเทมที่หายากมากๆ

ตระกูลหลินไม่มีความสามารถที่จะรวบรวมไอเทมระดับนั้นได้

แต่ตอนนี้ ไม่ต้องใช้ไอเทม โอกาสที่จะเปลี่ยนเป็นอาชีพระดับสูงสุดก็อยู่ตรงหน้าแล้ว

นี่คือของของเธอ

เธอมองคริสตัลระดับ S ในมือด้วยสายตาเร่าร้อน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็วางมันกลับลงบนโต๊ะแม้จะเสียดาย

เธอรู้ดีว่าชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามคงไม่ยอมให้เธอเอามันไปง่ายๆ

ซูไป๋มองเธอด้วยสายตาเรียบเฉยและพูดว่า

"แผนเปลี่ยนไปแล้ว ฉันต้องการเหรียญทองในเขตมือใหม่แค่ 500 เหรียญ ส่วนที่เหลือสามารถแลกเปลี่ยนตามราคาตลาดปกติได้เลย"

บ่มเพาะค่าคุณสมบัติสี่ด้านให้ถึง 100 จุดก็พอแล้ว ส่วนที่เหลือก็ค่อยนำไปแลกเป็นเหรียญทองตามราคาตลาดเพื่อบ่มเพาะหลังจากเปลี่ยนอาชีพแล้วก็ได้

ถ้าคำนวณแบบนี้ล่ะก็ จะคุ้มค่ากว่า

มิฉะนั้น ถ้าเอาของพวกนี้ไปแลกในเขตมือใหม่ มูลค่าของมันจะต้องถูกกดราคาลงอย่างแน่นอน ซึ่งนั่นไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่นัก

"ฉันเข้าใจแล้ว ตกลงค่ะ"

หลินอวี้ฉานพยักหน้าตอบรับ

"แถมถึงนายอยากจะแลกเหรียญทองในเขตมือใหม่ทั้งหมด ฉันก็รับซื้อไม่ไหวหรอกนะ"

อาจจะรู้สึกว่าคำพูดของตัวเองกำกวม เธอจึงพูดต่ออีกประโยคว่า "ไม่มีใครสามารถแลกเหรียญทองในเขตมือใหม่ได้เยอะขนาดนี้หรอก นายก็รู้ ที่นี่คือเขตมือใหม่ ทรัพยากรที่มีอยู่มันมีจำกัด"

ซูไป๋เองก็ไม่ใช่คนโง่

พึ่งพามือใหม่พวกนี้จะได้เหรียญทองมาสักเท่าไหร่กัน

ผู้เล่นหน้าใหม่นับล้านคนในเมืองมือใหม่ หากคิดเฉลี่ยว่าแต่ละคนหาเหรียญทองแดงได้วันละ 30 เหรียญ วันหนึ่งก็จะได้แค่ 3,000 เหรียญทองเท่านั้น

เจ็ดวันก็ตกประมาณสองหมื่นกว่าเหรียญ

นี่คือวิธีคำนวณแบบโลกสวยที่สุดแล้ว ในความเป็นจริงอาจจะไม่ถึงขนาดนี้ด้วยซ้ำ

แถมใช่ว่ามือใหม่ทุกคนจะยอมเอาเงินตราเหล่านี้ออกมาแลกเปลี่ยน

พวกเขาก็ต้องใช้จ่ายในเมืองมือใหม่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นค่ายา ค่าที่พัก ค่าอาหาร ล้วนเป็นค่าใช้จ่ายทั้งนั้น

จำนวนเหรียญทองที่สามารถแลกเปลี่ยนได้ในเขตมือใหม่มีจำกัด

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ซูไป๋ไม่ดึงดันที่จะบ่มเพาะค่าคุณสมบัติต่อในเขตมือใหม่

"นอกจากคริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับ B แล้ว คริสตัลเปลี่ยนอาชีพชิ้นอื่นน่าจะแลกเป็นเหรียญทองได้เกือบ 500 เหรียญค่ะ"

หลินอวี้ฉานกล่าว

"งั้นก็คิดราคาพวกนี้ที่ 500 เหรียญก็แล้วกัน ส่วนที่เหลือทั้งหมดคิดตามราคาตลาดปกติ คุณเห็นว่าไง"

จริงๆ แล้วคำนวณออกมาได้ประมาณ 450 เหรียญทอง แต่เนื่องจากเป็นการแลกเปลี่ยนภายในเขตมือใหม่ หลินอวี้ฉานจึงไม่ได้เสียเปรียบมากนัก

แน่นอนว่าข้อเสนอนี้ไม่รวมคริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับ S ก้อนนั้น

ซูไป๋พยักหน้าตอบตกลง

"แล้วคุณต้องการจะทำธุรกรรมแบบไหน เงินสด หรือเหรียญทองคะ"

น้ำเสียงของหลินอวี้ฉานเต็มไปด้วยความเคารพมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ส่วนสมาชิกในทีมข้างๆ ก็มีสีหน้าจริงจังเช่นกัน

เพียงแต่ภายใต้ความจริงจังนั้น มีความตื่นเต้นซ่อนอยู่เล็กน้อย

คนอื่นไม่รู้ แต่ในฐานะสมาชิกหลัก พวกเขาย่อมรู้ดี

อุปกรณ์และคริสตัลเปลี่ยนอาชีพมากมายขนาดนี้ ถ้าตระกูลหลินกว้านซื้อไว้ทั้งหมด

งั้นปีนี้ตระกูลหลินก็จะเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเขตตะวันออก

แม้ว่าซูไป๋จะไม่ได้นำอุปกรณ์ระดับสุดยอดออกมา แต่นี่ก็ถือเป็นรางวัลส่วนใหญ่จากการผ่านด่านของเขาแล้ว

พูดอีกอย่างก็คือ นี่คือผลงานของราชาหน้าใหม่ปีนี้

ถ้าซื้อของพวกนี้ไว้ได้ทั้งหมด ตระกูลหลินของพวกเขาก็จะสามารถบ่มเพาะผู้เล่นหน้าใหม่ที่มีศักยภาพดีได้อีกชุดหนึ่ง

แม้ตอนนี้จะดูเหมือนไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ผู้เล่นหน้าใหม่เหล่านี้จะกลายเป็นกำลังหลักของตระกูล และเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตระกูลหลินได้อย่างมหาศาล

ซูไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

"ขอเป็นเงินสด 10 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลือขอแลกเป็นเหรียญทองให้หมด อ้อ แล้วเดี๋ยวฉันจะลิสต์รายการของให้ ถ้าพวกคุณหาของตามรายการได้ ก็สามารถเอามาหักลบกับราคาตลาดปกติได้เลย"

"ตกลงค่ะ"

หลินอวี้ฉานตอบรับทันที

ไม่มีเหตุผลอื่น รายการของคือสิ่งที่ซูไป๋ให้เกียรติพวกเธอถึงได้ยอมมอบให้

ต่อให้ต้องช่วยราชาหน้าใหม่รวบรวมของฟรีๆ แล้วจะเป็นไรไปล่ะ

นี่ก็ถือเป็นน้ำใจเหมือนกัน

ในฐานะลูกหลานตระกูลพ่อค้า หลินอวี้ฉานย่อมเข้าใจหลักการเหล่านี้ดี

ความจริงแล้ว การที่ซูไป๋ยอมแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับตระกูลหลิน ก็แสดงว่าเขายินดีที่จะคบหากับเธอ

ขอเพียงคว้าโอกาสนี้ไว้ และเกาะติดซูไป๋ไว้ให้แน่น ไม่แน่ว่าผลประโยชน์ที่ตระกูลหลินจะได้รับในอนาคต อาจจะไม่ใช่แค่ของที่อยู่ตรงหน้าแค่นี้หรอก

หลังจากตกลงวิธีการแลกเปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว หลินอวี้ฉานก็โบกมือเป็นสัญญาณให้สมาชิกในทีมเริ่มตรวจสอบได้

ส่วนตัวเธอเองก็ยุ่งอยู่กับการส่งข้อความ ดูเหมือนกำลังคุยกับใครสักคน

ซูไป๋หาวหวอดๆ นอนแผ่หลาบนโซฟาในห้องส่วนตัวอย่างเบื่อหน่าย

ผ่านการพิชิตหอคอยเทพเจ้ามาอย่างต่อเนื่องกว่าสิบชั่วโมง แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ร่างกายและจิตใจก็ยังมีความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง

ถือโอกาสนี้พักผ่อนปรับสภาพร่างกายสักหน่อยก็ดี

ประมาณสองชั่วโมงต่อมา การพูดคุยเสียงเบาของพวกเขาก็สิ้นสุดลงในที่สุด

หลินอวี้ฉานพูดด้วยท่าทีเคารพว่า

"คุณซูไป๋คะ เราประเมินราคาเสร็จแล้วค่ะ"

"อ้อ ว่ามาสิ"

ซูไป๋ขยี้ตา บิดขี้เกียจพลางพูดขึ้น

"..."

หลินอวี้ฉานถึงกับเหงื่อตก

เขาไว้ใจเธอขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับหลับไปจริงๆ เนี่ยนะ

แน่นอนว่า ต่อให้เขาออกจากห้องนี้ไป เธอเองก็ไม่มีความกล้าพอที่จะขโมยหรือประเมินราคาสินค้าชิ้นไหนต่ำกว่าความเป็นจริงหรอก

เพื่อผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ตรงหน้า เธอทำเรื่องโง่เขลาอย่างการตัดขาดราชาหน้าใหม่ที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดอย่างซูไป๋ไม่ลงหรอก

หลินอวี้ฉานกระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า

"หลังจากที่เราประเมินราคาแล้ว อุปกรณ์ระดับธรรมดามีทั้งหมด 80 ชิ้น รับซื้อในราคาชิ้นละ 10 เหรียญเงิน รวมเป็น 5 เหรียญทองค่ะ"

"อุปกรณ์ระดับยอดเยี่ยมมีทั้งหมด 30 ชิ้น รับซื้อในราคาชิ้นละ 1 เหรียญทอง รวมเป็น 30 เหรียญทองค่ะ"

"อุปกรณ์ระดับหายากมีทั้งหมด 10 ชิ้น เมื่อพิจารณาถึงมูลค่าของมันแล้ว ราคาที่เรารับซื้อคือชิ้นละ 100 เหรียญทอง รวมเป็น 1,000 เหรียญทองค่ะ"

ดวงตาของซูไป๋เป็นประกาย อุปกรณ์ระดับหายากมีราคาขนาดนี้เลยเหรอ

1,000 เหรียญทองก็คือ 10 ล้าน นี่มันมีค่ามากกว่าคริสตัลเปลี่ยนอาชีพซะอีก

หลินอวี้ฉานเหมือนจะดูออกว่าซูไป๋กำลังสงสัย จึงอธิบายว่า

"ความจริงแล้วอุปกรณ์มือใหม่ระดับหายากเป็นที่ต้องการในหอคอยเทพเจ้ามาโดยตลอดค่ะ"

"แม้อุปกรณ์มือใหม่จะไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนักหลังจากเปลี่ยนอาชีพแล้ว แต่มันก็สามารถฝากไว้ที่โรงเตี๊ยมมือใหม่ได้ เพื่อให้เพื่อนหรือญาติของคุณนำไปใช้ต่อเวลาเข้ามาในเขตมือใหม่ในฐานะผู้เล่นหน้าใหม่"

"เพียงแต่ค่าฝากของนั้นมักจะแพงมาก ถ้าจะฝากอุปกรณ์ระดับธรรมดาหรือระดับยอดเยี่ยม ก็คงจะไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ค่ะ"

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ซูไป๋เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีการทำแบบนี้อยู่ด้วย

ชาติก่อนตอนที่เขาปั้นตัวสำรอง เขาก็เคยใช้วิธีนี้เหมือนกัน

แต่ตอนหลังเขารู้สึกว่าการไปฟาร์มอุปกรณ์เองนั้นคุ้มค่ากว่า จึงเลิกใช้ไป

"คุณซูคะ คุณคิดว่าราคานี้เหมาะสมไหมคะ"

หลินอวี้ฉานเอ่ยถามอีกครั้ง

"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก เรียกฉันว่าซูไป๋ก็พอ"

ซูไป๋ลูบหัวและพูดว่า "ได้สิ เอาตามที่คุณว่ามาเลย"

ได้เยอะกว่าที่คาดไว้ซะอีก

หลินอวี้ฉานพูดต่อ "งั้นคุณซู แค่ก ซูไป๋ คริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับ B ถ้าคิดตามราคาตลาดคือเม็ดละ 1,000 เหรียญทอง หรือก็คือ 10 ล้านต่อเม็ด รวมเป็น 5,000 เหรียญทองค่ะ"

จิ๊บ เยอะจัง

ซูไป๋อดอุทานในใจไม่ได้

5 50 ล้าน

ชาติก่อนอย่าว่าแต่เงินเยอะขนาดนี้เลย แม้แต่ 1 ล้านหน้าตาเป็นยังไงเขายังไม่เคยเห็นเลย

แต่ถึงในใจจะตกใจแค่ไหน สีหน้าของเขาก็ยังคงนิ่งเฉย

"อะแฮ่ม ได้สิ คิดราคาตามนี้เลย"

เขาตอบกลับ

หลินอวี้ฉานถอนหายใจ ในที่สุดก็ถึงชิ้นสุดท้ายสักที

เธอเหลือบมองคริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับ S บนโต๊ะโดยสัญชาตญาณ ในใจอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

เธอพยายามตั้งสติ มองไปที่ซูไป๋แล้วพูดว่า "ลำดับต่อไปคือราคาที่เราจะเสนอสำหรับคริสตัลเปลี่ยนอาชีพระดับ S ค่ะ"