บทที่ 13 - เข้าสู่เขาวงกตมืด! กิลด์ราชวงศ์!

บทที่ 13 - เข้าสู่เขาวงกตมืด! กิลด์ราชวงศ์!

"ช่างเป็นกลุ่มคนที่โง่เขลาจริงๆ "

หลังจากซูไป๋สังหารราชาก็อบลินเสร็จ เขาก็เข้าสู่ประตูเทเลพอร์ตของหอคอยเทพเจ้าชั้นแรกไปแล้ว

"ไม่รู้หรือไงว่าความเสียหายของบาดแผลฉกรรจ์มันสามารถซ้อนทับกันได้น่ะ"

ซูไป๋ยักไหล่พลางบ่นพึมพำ

เขาอาศัยบาดแผลฉกรรจ์บนตัวราชาก็อบลิน ปลิดชีพมันในการโจมตีครั้งสุดท้ายขณะที่เหลือเลือดเพียง 8 เปอร์เซ็นต์

แน่นอนว่าเรื่องนี้เขาแอบแฝงเจตนาร้ายกาจเอาไว้ด้วย

ความจริงแล้วตอนที่บอสเหลือเลือด 20 เปอร์เซ็นต์ เขาก็สามารถฆ่ามันในพริบตาได้แล้ว

แต่เพื่อเป็นการยั่วโมโหอีกฝ่าย เขาจึงรอจนกว่าหวังจื่อสือจะใช้คัมภีร์เวทมนตร์ระดับกลางออกมาเสียก่อน แล้วค่อยลงมือแทงดาบปลิดชีพเป็นการปิดท้าย

"หนึ่งพันเหรียญทอง จุ๊ๆ คิดแล้วยังเสียดายแทนเลย"

ซูไป๋ยิ้มมุมปาก

ตั้งแต่ในเกมชาติก่อน เขาก็อยากจะสั่งสอนพวกผู้เล่นสายเปย์เหล่านี้อยู่แล้ว

คิดไม่ถึงว่าในชาตินี้เขาจะบรรลุเป้าหมายได้สำเร็จ

ไม่เพียงแต่สั่งสอนความจองหองของพวกผู้เล่นสายเปย์เท่านั้น แต่ยังเผาผลาญคัมภีร์เวทมนตร์ระดับกลางของพวกนั้นไปได้อีกด้วย

"ของพรรค์นี้เอามาใช้ในเขตผู้เล่นมือใหม่มันโกงกันชัดๆ "

โชคดีที่การตะลุยหอคอยในเขตผู้เล่นมือใหม่จะริบไอเทมเหล่านี้ของผู้เล่นไปทั้งหมด

ผู้เล่นสามารถนำอุปกรณ์สวมใส่เข้าไปได้ แต่ไอเทมเวทมนตร์อย่างคัมภีร์จะถูกยึดไปตอนตะลุยหอคอย

นี่เป็นการรักษาความยุติธรรมในการตะลุยหอคอยในระดับหนึ่งสำหรับเขตผู้เล่นมือใหม่

ยุติธรรมนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก

นี่คือความเห็นของซูไป๋

เขาเลิกสนใจเรื่องในเมืองผู้เล่นมือใหม่ แล้วหันมาดูการแจ้งเตือนจากระบบแทน

[ติ๊ง! เนื่องจากคุณเป็นผู้เล่นคนแรกของเขตตะวันออกที่สังหารราชาก็อบลิน คุณได้รับสิทธิ์ในการตะลุยหอคอยเทพเจ้า และได้รับรางวัลเป็นกล่องสมบัติเงิน 1 กล่อง]

[ติ๊ง! คุณได้รับสิทธิ์ในการตะลุยหอคอยเป็นหนึ่งใน 100 อันดับแรกของเซิร์ฟเวอร์ ได้รับรางวัลเป็นกล่องสมบัติเงิน 1 กล่อง]

กล่องสมบัติเงินสองกล่อง

ซูไป๋มีสีหน้ายินดี

นี่คือกล่องสมบัติที่มีโอกาสเปิดได้อุปกรณ์ระดับหายาก แม้โอกาสจะอยู่ที่ราวๆ 8 เปอร์เซ็นต์ก็ตาม

แน่นอนว่าการมีกล่องสมบัติสองกล่องไม่ได้หมายความว่าโอกาสเปิดได้อุปกรณ์ระดับหายากจะบวกเพิ่มหรือสูงขึ้น

ถ้าดวงซวย ต่อให้เปิดเป็นร้อยกล่องก็อาจจะไม่ได้อะไรเลย

พูดง่ายๆ ก็คือ เรื่องการเปิดกล่องมันขึ้นอยู่กับดวง

"อืม ลองดูแล้วกัน"

เขาเปิดกล่องสมบัติกล่องแรกด้วยความคาดหวัง

[ติ๊ง! คุณเปิดกล่องสมบัติเงินแล้ว ได้รับรองเท้าสั้นระดับหายาก ห่างเพียงก้าว และเหรียญเงิน 10 เหรียญ]

ซูไป๋หัวเราะเบาๆ ได้ระดับหายากมาจริงๆ ด้วย

ดวงดีไม่เบาเลยนี่

รางวัลที่เปิดได้จากกล่องสมบัติไม่จำเป็นต้องประเมิน

[ชื่อ] ห่างเพียงก้าว

[ระดับ] หายาก สีฟ้า

[ข้อจำกัดเลเวล] 5

[ค่าสถานะ] ร่างกายบวก 10 พลังป้องกันบวก 10 ความต้านทานเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์

[คำอธิบายเอฟเฟกต์] ห่างเพียงก้าว เมื่อเปิดใช้งานความเร็วในการเคลื่อนที่จะเพิ่มขึ้น 30 เปอร์เซ็นต์ ระยะเวลาแสดงผล 1 นาที คูลดาวน์ 10 นาที

สมกับที่เป็นอุปกรณ์ระดับหายาก

ซูไป๋พอใจกับค่าสถานะของอุปกรณ์ชิ้นนี้มาก

นอกจากจะมีค่าสถานะเสริมสามอย่างแล้ว ยังมีสกิลติดอุปกรณ์มาให้ด้วย

เพียงแต่ ห่างเพียงก้าว มีข้อจำกัดเรื่องเลเวล ตอนนี้เลเวลของเขายังไม่ถึงเกณฑ์ที่จะสวมใส่ได้

เขาเก็บ ห่างเพียงก้าว ลงในกระเป๋า แล้วเปิดกล่องสมบัติกล่องต่อไป

[ติ๊ง! คุณเปิดกล่องสมบัติเงินแล้ว ได้รับโพชั่นค่าประสบการณ์ขนาดเล็ก 10 ขวด และเหรียญเงิน 38 เหรียญ]

โพชั่นค่าประสบการณ์งั้นหรือ

ซูไป๋เลิกคิ้วขึ้น

ถ้าให้พูดจริงๆ โพชั่นค่าประสบการณ์ขนาดเล็กก็ถือว่าไม่เลว โดยเฉพาะสำหรับผู้เล่นหน้าใหม่ในช่วงเริ่มต้น

แต่สำหรับกล่องสมบัติเงินแล้ว การได้โพชั่นค่าประสบการณ์ขนาดเล็กมาแค่ 10 ขวด ถือว่าเกลือไปหน่อย

"ช่างเถอะ ได้อุปกรณ์ระดับหายากมาก็พอแล้ว เกิดเป็นคนอย่าโลภมากเกินไป"

ซูไป๋ยิ้ม ไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ

หลังจากเปิดกล่องสมบัติเสร็จ ก็ถึงเวลาทำงานเสียที

เขากวาดสายตามองกระดานจัดอันดับเขตผู้เล่นมือใหม่ของหอคอยเทพเจ้า

กระดานจัดอันดับการตะลุยหอคอยของเซิร์ฟเวอร์ในฤดูกาลที่สิบเปิดขึ้นแล้ว ชื่อของเขาปรากฏหราอยู่ในอันดับที่ 98

โจวจวิ้นไฉ

หลินเมิ่งเสวียน

เบอร์เนต

ซูไป๋

รายชื่อทุกคนตอนนี้ยังไม่มีสถิติการสังหารครั้งแรกต่อท้าย หมายความว่าอันดับนี้เรียงตามลำดับก่อนหลังในการสังหารราชาก็อบลิน

สองอันดับแรกเป็นคนจากประเทศเหยียน ส่วนอันดับสามเป็นผู้เล่นจากสหพันธ์ประภาคาร

และเนื่องจากผู้เล่นประเทศเหยียนมีบัฟเสริมในเขตผู้เล่นมือใหม่ ใน 100 อันดับแรกจึงมีผู้เล่นจากประเทศเหยียนถึง 19 คน

หากนับจากจำนวนคนถือเป็นอันดับหนึ่ง

นั่นหมายความว่า ผู้เล่นหน้าใหม่จากประเทศเหยียนมีโอกาสแย่งชิงสถิติการสังหารครั้งแรกของปีนี้ได้มากกว่า

"อันดับรั้งท้ายขนาดนี้เลยหรือ"

ซูไป๋ค่อนข้างแปลกใจ

ความจริงแล้วความเร็วของเขาไม่ได้ช้าเลย แถมยังเรียกได้ว่าเร็วมากด้วยซ้ำ

จากเมืองผู้เล่นมือใหม่ไปจนถึงการสังหารราชาก็อบลิน เขาใช้เวลาไปไม่ถึง 1 ชั่วโมงด้วยซ้ำ

รวมเวลาที่เสียไปในเมืองผู้เล่นมือใหม่แล้ว ก็ยังไม่เกิน 2 ชั่วโมง

ในช่วงเวลานี้ ผู้เล่นหน้าใหม่กว่า 90 เปอร์เซ็นต์ยังแย่งตีกระต่ายกันอยู่หน้าเมืองผู้เล่นมือใหม่เลย

ส่วนเขาข้ามผ่านป่าและทุ่งหญ้า สังหารบอสสำเร็จ และเข้าสู่ประตูเทเลพอร์ตของหอคอยเทพเจ้าชั้นแรกมาแล้ว

พอลองดูประกาศระบบให้ละเอียดอีกครั้ง เขาก็พบว่าโจวจวิ้นไฉและหลินเมิ่งเสวียนที่อยู่อันดับหนึ่งและสอง จัดการบอสเสร็จไปตั้งแต่ 1 ชั่วโมงก่อนแล้ว

นี่มันจะแข่งขันกันดุเดือดเกินไปแล้วมั้ง

ซูไป๋อดถอนหายใจไม่ได้

แต่พอนึกถึงหวังจื่อสือและหลินอวี้ฉานเมื่อครู่ เขาก็เข้าใจขึ้นมาทันที

ผู้เล่นสายเปย์ไม่ได้มีแค่ในเขตตะวันออก แต่มีอยู่ทั่วโลก

ซูไป๋หรี่ตามองกระดานจัดอันดับ

"นำหน้าอยู่ 1 ชั่วโมงสินะ"

"ก็พอรับได้อยู่"

เขาหยิบโพชั่นค่าประสบการณ์ขนาดเล็กออกมาหนึ่งขวดแล้วกระดกเข้าปากทันที

[ติ๊ง! ใช้โพชั่นค่าประสบการณ์ขนาดเล็กสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ ระยะเวลาแสดงผล 60 นาที]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็ก้าวเท้าเข้าสู่ประตูเทเลพอร์ต

แสงสว่างวาบขึ้น อาการวิงเวียนจากการเทเลพอร์ตปรากฏขึ้นในหัวอีกครั้ง

เมื่อการมองเห็นกลับมาเป็นปกติ เขาก็ถูกเทเลพอร์ตมายังแผ่นหินที่ลอยอยู่กลางอากาศแล้ว

แผ่นหินมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบเมตร เมื่อมองลงไปด้านล่างคือเหวลึกสุดหยั่งคาด เมื่อมองขึ้นไปด้านบนคือความมืดมิดไร้ขอบเขต

บริเวณโดยรอบเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง

ที่มุมทั้งสี่ของแผ่นหินมีเสาหินตั้งอยู่ บนเสาหินมีเปลวไฟสีม่วงที่ดูน่าขนลุกกำลังลุกไหม้ ช่วยเพิ่มบรรยากาศความน่ากลัวให้กับสถานที่แห่งนี้

พื้นที่ที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ กลับไม่มีแม้แต่ลมพัดผ่าน

ซูไป๋มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้ตื่นตระหนกกับดันเจี้ยนที่จู่ๆ ก็โผล่มา

"หอคอยชั้นแรกของฤดูกาลที่สิบคือดันเจี้ยนเขาวงกตมืดงั้นหรือ"

เขาประหลาดใจเล็กน้อย

เนื้อหาดันเจี้ยนในเขตผู้เล่นมือใหม่ของหอคอยเทพเจ้านั้นเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

แต่ละฤดูกาลจะไม่เหมือนกัน และความยากก็จะเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

ในเกมชาติก่อน ซูไป๋เคยเล่นไอดีรองมาหลายไอดี เขาจึงรู้ความเปลี่ยนแปลงของดันเจี้ยนเหล่านี้เป็นอย่างดี

ดันเจี้ยนเขาวงกตมืดถือว่ามีความยากระดับปานกลางค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับดันเจี้ยนผู้เล่นมือใหม่ทั้งหมด

"ดูท่าผู้เล่นหน้าใหม่ปีนี้คงต้องปวดหัวกันน่าดู"

ซูไป๋พูดกับตัวเอง

จากนั้นเขาก็เดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ที่ขอบแผ่นหินมีอักขระพิเศษที่ส่องแสงกะพริบจางๆ สลักอยู่

เขายื่นเท้าเหยียบลงไปทันที

"วูบ"

อักขระสว่างขึ้นอีกระดับ ในเวลาเดียวกันแผ่นหินหลายแผ่นก็ลอยขึ้นมาจากเหวลึกด้านล่าง ประกอบเข้าด้วยกันเป็นทางเดินลอยฟ้า

นี่ไม่ใช่กับดัก แต่เป็นทางเชื่อมไปสู่ห้องถัดไป

ซูไป๋เหยียบลงบนแผ่นหินที่ลอยขึ้นมาและเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว เดินไปข้างหน้าเพียงไม่กี่สิบเมตร เขาก็มองเห็นห้องเขาวงกตห้องถัดไป

สภาพแวดล้อมที่มืดมิด เปลวไฟสีม่วงที่น่าสยดสยอง อักขระเรืองแสงที่ซับซ้อน

และที่สำคัญที่สุดคือ มอนสเตอร์ที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด

ฝูงผีดิบกินซากที่มีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว