บทที่ 3: กายบริสุทธิ์ จริตยั่วยวน
บทที่ 3: กายบริสุทธิ์ จริตยั่วยวน
“และคุณคือโฮสต์ที่ผมเลือก คุณต้องพิชิตพระเอกของโลกคู่ขนานใบนี้ และทำให้เขายอมก้มศีรษะอันสูงส่งลงต่อคุณ”
เสียงของระบบเปลี่ยนมาหาซูเฉียนเฉียนด้วยความปิติยินดีอย่างปิดไม่มิด “คุณเรียบง่ายและอ่อนโยน ราวกับกระดาษสีขาวที่ยังไม่เคยถูกแต้มสี จิตวิญญาณที่บริสุทธิ์และนิสัยที่ไม่แปดเปื้อนถือเป็นคุณสมบัติที่หายากที่สุดในโลกใบนี้”
“ที่สำคัญกว่านั้น การที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวถึงสิบแปดปี ทำให้คุณโหยหาที่จะทำทุกอย่างอย่างตั้งใจและใช้ชีวิตในแต่ละวันให้คุ้มค่าที่สุด พลังชีวิตที่เปี่ยมล้นนี้จะดึงดูดคนอย่างกู้เฉิงอวี่ได้โดยสัญชาตญาณ”
“หากคุณเต็มใจ ก็จงผูกพันธสัญญากับผมและรับภารกิจพิชิตใจเขา”
“คุณจะสามารถหลีกหนีจากเงื้อมมือของความตายและกลับมามีชีวิตอีกครั้งในโลกใบนั้น”
กลับมามีชีวิตอีกครั้ง...
ความโหยหาในส่วนลึกของหัวใจมีน้ำหนักมากกว่าความไม่สบายใจที่มีต่อโลกใบนั้น ซูเฉียนเฉียนต้องการคว้าโอกาสในการมีชีวิตเพียงครั้งเดียวนี้ไว้ ลมหายใจของเธอเริ่มถี่กระชั้นขึ้นขณะตอบตกลงโดยไม่ลังเล “ตกลง ฉันยินดีค่ะ”
เสียงของระบบชะงักไปครู่หนึ่ง “แต่... คุณจะไม่ปรากฏตัวขึ้นมาเฉยๆ นะครับ”
“คุณจะต้องไปแทนที่ใครบางคน นั่นคือผู้ช่วยตัวเล็กที่อยู่ข้างกายหลินซู”
ภาพเปลี่ยนไปเผยให้เห็นเด็กสาวที่มีใบหน้าจิ้มลิ้มและสายตาที่ดูขี้อาย ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดา เธอกำลังวุ่นอยู่กับการวิ่งรอกทำธุระให้หลินซูในกองถ่าย
“นี่คือร่างที่คุณจะต้องยืมใช้”
“ในเส้นเรื่องเดิม หลังจากพระเอกแต่งงาน ผู้ช่วยตัวเล็กคนนี้บังเอิญไปเห็นความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างหลินซูกับดารานายหนึ่ง ต่อมาเมื่อหลินซูถูกแอนตี้แฟนที่เคยถูกเธอปฏิเสธรักตามจองล้างจองผลาญ หลินซูก็ผลักเด็กสาวคนนี้ออกไปรับมีดแทนอย่างไม่ลังเล”
“ทั้งหมดเจ็ดแผล ทุกแผลล้วนเป็นจุดตาย ตอนที่พบศพ เธอจมอยู่ในกองเลือด ตายอย่างอนาถ”
ภาพจำลองเหตุการณ์ที่โหดร้ายและเต็มไปด้วยเลือดนั้นฉายขึ้น ซูเฉียนเฉียนหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นสะท้าน
“ซูเฉียนเฉียนตัวจริงของโลกใบนี้ไปเกิดใหม่แล้ว ทิ้งไว้เพียงร่างที่ว่างเปล่ากับชะตากรรมที่แสนอาภัพนี้”
ระบบกล่าวต่อ “คุณจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปแทนเธอพร้อมกับทำภารกิจพิชิตใจให้สำเร็จ”
นั่นหมายความว่า นอกจากจะต้องเผชิญหน้ากับกู้เฉิงอวี่ที่เสเพลและอันตรายแล้ว เธอยังต้องแบกรับตัวตนที่ถูกกำหนดมาให้พบกับจุดจบอันน่าสยดสยองด้วยหรือ?
น้ำเสียงของซูเฉียนเฉียนเจือความหวั่นวิตก “ฉันจะตายแบบเธอไหมคะ? ฉันเพิ่งจะหาทางรอดมาได้แท้ๆ...”
“ความกลัวเป็นเรื่องปกติครับโฮสต์”
น้ำเสียงของระบบปลอบประโลม “แต่โปรดจำไว้ว่าคุณไม่ได้ไร้ซึ่งตัวช่วย”
“ประการแรก รูปลักษณ์และทรวดทรงเดิมของคุณนั้นสวยงามหาใครเปรียบได้ยากในโลกมนุษย์ เกินกว่าที่ใบหน้าจืดชืดของเจ้าของร่างเดิมจะนำมาเปรียบเทียบได้”
“ประการที่สอง ในฐานะรางวัลการผูกพันธสัญญา ระบบจะทำการปรับแต่งคุณอย่างล้ำลึก”
“ไม่เพียงแต่ผิวพรรณ ใบหน้า และรูปร่างจะถูกปรับให้สมบูรณ์แบบถึงขีดสุดเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้น...”
แสงนุ่มนวลแต่เปี่ยมไปด้วยพลังงานมหาศาลโอบล้อมจิตสำนึกของซูเฉียนเฉียนไว้ในทันที
หน้าจอแปรเปลี่ยนเป็นกระจกเงา ซูเฉียนเฉียนมองเห็นตัวเอง
ผิวพรรณที่เคยเนียนละเอียดดูเปล่งประกายราวกับหยกมันแพะชั้นเลิศ;
โครงหน้าถูกปรับแต่งจนงดงามยิ่งขึ้นเป็นความสวยงามที่ชวนตะลึง ทั้งบริสุทธิ์และเย้ายวนในเวลาเดียวกัน;
ส่วนโค้งเว้าของร่างกายดูสง่างามและอ่อนช้อย เอวคอดกิ่วที่เพียงแค่ใช้มือข้างเดียวก็โอบรอบได้ สัดส่วนหน้าอกและสะโพกที่อวบอิ่มชวนมอง แผ่นหลังที่เรียบเนียนดุจหยก ขาเรียวยาว ฝ่าเท้าที่นุ่มนวล...
ความร้อนวูบวาบก่อตัวขึ้นลึกๆ ในท้องน้อยของซูเฉียนเฉียน ทุกจังหวะการหายใจ ร่างกายของเธอดูเหมือนจะเต้นเร่าและมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ภายใต้ผิวพรรณที่ดูเย็นชาดุจหยก รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของระบบคือร่างกายที่จะทำให้บุตรแห่งโชคชะตาไม่มีวันหยุดต้องการเธอได้
เสน่ห์เย้ายวนตามธรรมชาติที่ผสานกับความบริสุทธิ์ที่ฝังลึกอยู่ในตัวเธอ เป็นสิ่งที่แม้แต่ระบบผู้ผ่านโลกมามากยังไม่สามารถประเมินค่าออกมาได้
“สัมผัสได้ไหมครับ?”
น้ำเสียงของระบบเต็มไปด้วยความมั่นใจ “นี่คืออาวุธที่แท้จริงของคุณ”
“ความสวยงามภายนอกคือใบเบิกทาง แต่ความยั่วยวนจากภายในคือกุญแจที่จะล็อคตัวเขาไว้”
“ผู้ชายคนไหนก็ตามที่ได้สัมผัสกับร่างกายที่เย้ายวนและชวนให้หลงใหลของคุณ จะต้องจมดิ่งลงไปจนไม่สามารถถอนตัวได้”
“ชะตากรรมที่แสนอาภัพของคุณ รวมถึงหลินซูที่นำพาคุณมาถึงจุดนี้ ไม่มีความหมายอะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายอย่างกู้เฉิงอวี่”
“ดังนั้น อย่าได้กลัว ปล่อยให้ชายผู้ทรงอิทธิพลที่สุดยอมสยบแทบเท้าคุณและปกป้องคุณเสีย”
“อีกเรื่องที่ต้องจำไว้: ร่างกายของคุณเป็นเพียงต้นทุน แต่การจะกลายเป็นแก้วตาดวงใจของกู้เฉิงอวี่ไม่ใช่แค่ของเล่นชิ้นหนึ่ง เป็นเรื่องที่คุณต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง”