บทที่ 27 - ภารกิจสำเร็จ เก็บเกี่ยวผลึกสายฟ้าจำนวนมหาศาล

บทที่ 27 - ภารกิจสำเร็จ เก็บเกี่ยวผลึกสายฟ้าจำนวนมหาศาล

จากนั้น พลังลึกลับก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง

ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของเจียงฝานราวกับได้รับการชำระล้าง

เมื่อความผันผวนของพลังงานในร่างกายสงบลง

เจียงฝานก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าตัวเองไม่รู้สึกถึงอาการชาแปลบเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตอีกต่อไปแล้ว

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นผลลัพธ์จากพรสวรรค์ควบคุมสายฟ้าอ่อนนั่นเอง

หลังจากเก็บซากเสือดาวเงินตัวเขื่องลงในกำไลมิติ เจียงฝานก็เตรียมจะเดินจากไป

ตอนนั้นเอง

รอยแยกทางยาวบนพื้นถ้ำกลับมีแสงสีฟ้าส่องประกายระยิบระยับ

รอยแยกนี้เป็นรอยที่เกิดจากการฟันดาบใส่เสือดาวเงินเมื่อครู่นี้นี่เอง

เจียงฝานจ้องมองอย่างละเอียด ข้อมูลบนจอประสาทตาก็ปรากฏขึ้น

[แร่ผลึกสายฟ้า]

[แร่ที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งสายฟ้า สามารถสกัดเป็นผลึกสายฟ้าได้ เป็นวัตถุดิบชั้นยอดในการสร้างอาวุธ]

[สามารถสกัดกั้นได้]

สามารถสกัดกั้นได้!

คำสามคำนี้ทำเอาเจียงฝานดีใจจนเนื้อเต้น!

ดูเหมือนว่าสิ่งที่เรียกว่าแก่นแท้พลังงาน นอกจากซากศพแล้ว พวกแร่ธาตุต่างๆ ก็สามารถสกัดได้ด้วยสินะ!

เจียงฝานปัดดินที่ปกคลุมอยู่บนแร่ผลึกสายฟ้าออก ก่อนจะเริ่มกระบวนการสกัดกั้นที่คุ้นเคย

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับค่าพลังสายเลือด+20!]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับผลึกสายฟ้า+105 กิโลกรัม!]

ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมไปเลย!

ค่าพลังสายเลือดเพิ่มขึ้นตั้ง 20 หน่วยเชียวหรือ!

ต้องรู้ก่อนนะว่า เจียงฝานฆ่าสัตว์ร้ายระดับ 1 ไปถึง 100 ชนิด ยังได้ค่าพลังสายเลือดเพิ่มมาแค่ 20 หน่วยเท่านั้น

แร่ผลึกสายฟ้าก้อนใหญ่ขนาดนี้กลับช่วยเพิ่มพลังให้ได้มากขนาดนี้ มันจะไม่ให้สะใจได้ยังไง!

ดูเหมือนว่าต่อไปคงต้องให้ความสนใจกับการรวบรวมแร่ธาตุพวกนี้ให้มากขึ้นเสียแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น

พรสวรรค์สกัดกั้นยังสามารถสกัดเอาแก่นแท้ของแร่ออกมาได้อีกด้วย

ถ้าในอนาคตเขาเปิดธุรกิจรับสกัดแร่โดยเฉพาะ คงหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำแน่ๆ

ก่อนหน้านี้ไม่เคยสนใจราคาของผลึกสายฟ้าเลย แต่ผลึกสายฟ้าตั้ง 105 กิโลกรัม คงขายได้ราคาไม่เบาแน่นอน

เจียงฝานเก็บผลึกสายฟ้าลงในกำไลมิติ

กวาดสายตาสำรวจรอบๆ อีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าเหลือเพียงเศษแร่ก้อนเล็กๆ เท่านั้น เขาก็เดินจากไป

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะโกยไปให้หมด แต่เป็นเพราะแร่ผลึกสายฟ้าพวกนี้คือตัวการที่ทำให้เกิดความผิดปกติในบริเวณนี้นั่นเอง

ขืนโกยไปจนหมดเกลี้ยง ภายหลังอาจจะเกิดเรื่องยุ่งยากตามมาได้

เมื่อจัดการธุระเสร็จสิ้น เจียงฝานก็นึกคิดในใจ หน้าต่างสเตตัสก็ปรากฏขึ้นมา

[โฮสต์: เจียงฝาน ระดับขั้น: ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง]

[ค่าพลังสายเลือด: 82.6 ค่าพลังการต่อสู้: 2478]

[พรสวรรค์: ระดับ SSS วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด สกัดกั้นไร้ขีดจำกัด]

[พรสวรรค์: ระดับ S เร้นกายในเงามืด ความคล่องตัวเป็นเลิศ]

[พรสวรรค์: ระดับ B ต้านทานพิษ]

[พรสวรรค์: ระดับ C เสริมการป้องกัน เสริมพละกำลัง]

[พรสวรรค์: ระดับ F ควบคุมสายฟ้าอ่อน]

[วิชาต่อสู้:]

[หมัดสั่นสะเทือน ระดับกลาง ขั้นเชี่ยวชาญ]

[ดาบตัดวายุ ระดับกลาง ขั้นเริ่มต้น]

[ลอบสังหารปรโลก ระดับกลาง ขั้นเริ่มต้น]

[ทักษะ: ดวงตาสำรวจ]

[การต่อสู้: วิชาการต่อสู้ระดับกลาง ขั้นเชี่ยวชาญ]

[หล่อหลอมร่างกาย: วิชาเสริมร่างกายระดับกลาง ขั้นเชี่ยวชาญ]

[วิชาตัวเบา: วิชาตัวเบาระดับกลาง ขั้นเริ่มต้น]

[จำนวนครั้งวิวัฒนาการ: จำนวนครั้งวิวัฒนาการขั้นซูเปอร์1 จำนวนครั้งวิวัฒนาการขั้นสูง5 จำนวนครั้งวิวัฒนาการขั้นพื้นฐาน5]

เมื่อมองดูพรสวรรค์และวิชาต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นมามากมายบนหน้าต่างสเตตัส เจียงฝานก็ยิ้มแก้มแทบปริ

การออกมาทำภารกิจในครั้งนี้ เรียกได้ว่ากอบโกยผลประโยชน์กลับไปเต็มกระเป๋า

นอกจากความแข็งแกร่งของตัวเองจะพุ่งกระฉูดแล้ว ยังสะสมสมบัติไว้ได้อีกเพียบ!

เขาถึงกับเกิดความคิดบ้าบิ่นขึ้นมา ว่าถ้ามีโอกาสจะอัปเกรดพรสวรรค์ทั้งหมดให้เป็นระดับ SSS ให้หมดเลย!

แต่สำหรับการจัดสรรแต้มในตอนนี้ เขาคงต้องคิดไตร่ตรองให้รอบคอบเสียก่อน ไว้กลับไปถึงบ้านค่อยว่ากันอีกที

"ตึง!"

ค่ายกลบริเวณทางเข้ารอยแยกมิติเกิดการสั่นไหว ร่างของเจียงฝานก็ปรากฏขึ้นที่ปากทาง

ยังไม่ทันที่เขาจะปรับตัวจากการวาร์ปได้

เซี่ยตงก็พุ่งเข้ามาพร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่น โผเข้ากอดเขาไว้อย่างแนบแน่น

"นายทำฉันตกใจแทบแย่! ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้วซะอีก!"

เมื่อเจียงฝานสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่แนบชิดอยู่ตรงหน้าอก หัวใจของเขาก็เต้นรัว รีบตบหลังเซี่ยตงเบาๆ

"ฉันไม่เป็นไร เธอรัดแน่นจนฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วเนี่ย"

วันนี้มันวันอะไรกันเนี่ย ตอนแรกก็โดนเบียดทับจากด้านหลัง ตอนนี้มาโดนรัดจากด้านหน้าอีก โดนประกบหน้าหลังแบบนี้ มันทรมานใจนะเว้ย!

เมื่อเซี่ยตงได้ยิน ใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อ เพิ่งจะรู้ตัวว่าแสดงอาการเสียกิริยาออกไป เธอรีบคลายอ้อมกอดแล้วไปหลบอยู่หลังเซียวหมิ่นทันที

เมื่อเซียวหมิ่นเห็นดังนั้น ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

"เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว ทำเอาเซี่ยตงเป็นห่วงแทบแย่"

เซี่ยตงหน้าแดงก่ำ

"พี่หมิ่นอย่าพูดมั่วสิ ฉันก็แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีมเท่านั้นเองแหละ"

เซียวหมิ่นยิ้มรับ ไม่ได้หยอกล้อเธอต่อ เปลี่ยนเรื่องคุยแล้วหันไปถามเจียงฝาน

"พวกเราคาดไม่ถึงว่าข้างในรอยแยกมิติจะมีเสือดาวเงินที่ร้ายกาจกว่าซ่อนอยู่อีก นี่เป็นความผิดพลาดของพวกเราเอง โชคดีนะที่เธอหนีรอดมาได้ พอกลับไปฉันจะทำเรื่องขอเพิ่มเงินรางวัลให้! ว่าแต่ ตรวจสอบความผิดปกติบริเวณพื้นที่แกนกลางมาหรือเปล่า สรุปว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

เมื่อเซียวหมิ่นเห็นเจียงฝานปลอดภัยกลับมา เธอก็ทึกทักเอาเองว่าเจียงฝานหนีรอดออกมาได้

ก็แหม ความแข็งแกร่งของสัตว์ร้ายระดับ 3 น่าสะพรึงกลัวขนาดไหน เธอรู้ดีกว่าใคร

ไม่มีทางที่เจียงฝานจะต่อกรด้วยได้อย่างแน่นอน

ถ้าเธอรู้ว่าเสือดาวเงินระดับ 3 ตัวนั้นถูกเจียงฝานฆ่าตายไปแล้วล่ะก็ มีหวังเธอได้สติแตกแหงๆ!

เมื่อเจียงฝานได้ยินเช่นนั้น

เขาก็หยิบแร่ผลึกสายฟ้าขนาดเท่ากำปั้นออกมาจากกำไลมิติ

"ในพื้นที่แกนกลางมีแร่พวกนี้อยู่เพียบเลยครับ เหมือนว่ามันจะกักเก็บพลังสายฟ้าไว้เยอะมาก ทำให้สนามแม่เหล็กบริเวณนั้นปั่นป่วน"

เซียวหมิ่นรับแร่ผลึกสายฟ้าไปพิจารณาดูอย่างละเอียด ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

"นี่มันแร่ผลึกสายฟ้า สามารถสกัดเป็นผลึกสายฟ้าได้ มูลค่ามหาศาลเลยทีเดียว ว่ากันว่า ราคาของผลึกสายฟ้าอยู่ที่ประมาณกรัมละ 5,000 หยวน! แร่ก้อนนี้น่าจะสกัดได้ประมาณ 50 กรัมเป็นอย่างต่ำ"

"อะไรนะ??! ไอ้หินบ้าๆ นี่มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอ!"

เมื่อเจียงฝานได้ยิน ตาของเขาก็แทบจะถลนออกมานอกเบ้า

ถ้ารู้แต่แรก เขาคงโกยแร่ที่เหลือกลับมาให้หมดแล้ว

เซี่ยตงตวัดสายตามองเจียงฝานด้วยความหมั่นไส้

"ไอ้บ้านนอกเอ๊ย แม้แต่ผลึกสายฟ้าก็ยังไม่รู้จัก ผลึกสายฟ้าใช้สร้างอาวุธและชุดเกราะได้ เป็นวัตถุดิบในการหลอมสร้างที่หายากมากเลยนะจะบอกให้!"

เซียวหมิ่นยิ้มพลางเอ่ยเตือน

"ที่เซี่ยตงพูดก็ถูก แต่เธออย่าคิดจะแตะต้องแร่ที่อยู่ข้างในนั้นเชียวนะ ต้องเก็บไว้ให้สมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ใช้ในการวิจัย!"

เจียงฝานทำหน้าเสียดายสุดซึ้ง ราวกับสูญเสียเงินไปหลายร้อยล้าน

แต่ในใจลึกๆ เขาแอบยิ้มกริ่มจนแก้มแทบปริไปนานแล้ว

เขาเพิ่งจะสกัดผลึกสายฟ้ามาได้ตั้ง 105 กิโลกรัม คิดเป็นมูลค่าก็ปาเข้าไปตั้ง 5 ร้อยล้านแล้ว!

ดูเหมือนว่าเขาคงต้องทำตัวให้กลมกลืนหน่อย ห้ามให้ข่าวนี้รั่วไหลออกไปเด็ดขาด!

"เอาล่ะ! ฉันขอประกาศว่าภารกิจครั้งนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี! กลับบ้านกันได้!"

ตอนนี้เซียวหมิ่นอารมณ์ดีสุดๆ

นอกจากภารกิจในครั้งนี้จะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีแล้ว ยังทำให้เธอได้ค้นพบอัจฉริยะอย่างเจียงฝานอีกด้วย เรียกได้ว่าคุ้มค่าสุดๆ!

ในขณะเดียวกัน ณ ค่ายพักแรมแห่งหนึ่งในดินแดนรกร้างหมายเลข 12 ชายร่างกำยำหัวโล้นคนหนึ่งกำลังอารมณ์เสียอย่างหนัก

"หาเหลาจิ่วเจอหรือยัง?!"

ชายสามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ มีท่าทีหวาดหวั่น หนึ่งในนั้นที่มีใบหน้ายาวเหมือนม้าพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"พี่ใหญ่ โทรหาเหลาจิ่วไม่ติดเลยครับ แต่ฟังจากที่เหลาสืออีบอก เมื่อคืนเหลาจิ่วไปหาพี่หกกับพี่เจ็ดครับ!"

ชายหัวโล้นจ้องหน้าชายหน้าม้าเขม็ง

"แล้วไงต่อ! แล้วไอ้หกไอ้เจ็ดมันว่าไงล่ะ?! อย่ามามัวแต่อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่ตรงนี้!"

เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผากของชายหน้าม้า

"พี่หกกับพี่เจ็ดตอนนี้ก็... ติดต่อไม่ได้เหมือนกันครับ!"

เมื่อชายหัวโล้นได้ยิน เขาก็เตะชายหน้าม้าจนล้มคะมำลงไปกองกับพื้น

"ถ้าอย่างนั้นแกจะมัวพล่ามอยู่ทำไมวะ พูดมามีแต่เรื่องไร้สาระทั้งนั้น!"

จากนั้น เขาก็หันไปมองชายผมทรงกะลาครอบที่ยืนอยู่ข้างๆ

"สืออี แกบอกมาสิ เหลาจิ่วหายไปไหน"

"ตะ... ตอบพี่ใหญ่ เมื่อวานพี่เก้าบอกว่าทางพี่หกกับพี่เจ็ดเจอผู้หญิงสวยที่รับมือยาก ก็เลยรีบไปช่วยที่ดินแดนรกร้างหมายเลข 9 ครับ"

"ไอ้พวกไม่ได้เรื่อง วันๆ เอาแต่หาผู้หญิง สักวันพวกแกต้องไปตายคาอกผู้หญิงแน่ๆ!"

ชายหัวโล้นสบถด่า

"รีบแยกย้ายกันไปตามหา ระดมคนอื่นๆ ไปด้วย ยังไงก็ต้องหาเหลาจิ่วให้เจอ!"

"มีชีวิตก็ต้องเห็นตัว ตายก็ต้องเห็นศพ!"

"ครับ!"

ทั้งสามคนรับคำพร้อมกัน ก่อนจะรีบวิ่งออกไปอย่างลุกลี้ลุกลน

เหลือเพียงชายหัวโล้นที่มีใบหน้าดำทะมึนและคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความเคร่งเครียด

[จบแล้ว]