บทที่ 8 ไลฟ์สตรีมดันเจี้ยนบททดสอบ

หลินลี่เงยหน้าขึ้นมองเย่ชิงอิง "ลุงเย่ให้เธอเอาสิ่งนี้มาให้ฉันงั้นเหรอ?"

เย่ชิงอิงพยักหน้า

ดวงตาของหลินลี่แดงก่ำขึ้นมาเล็กน้อย

เขาก้มมองไข่ในมือ นิ้วของเขาลูบไล้เปลือกไข่ที่อุ่นวาบเบาๆ และนิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน

ตอนที่เขาอายุเพียงหกขวบ เขาต้องสูญเสียพ่อแม่ไปทั้งสองคนระหว่างการรุกรานจากเผ่าพันธุ์ต่างดาว และเป็นลุงเย่ที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้และรับเขามาเลี้ยงดู

เขาเพิ่งจะย้ายออกมาก็ตอนที่เขาโตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้วเท่านั้น

ไม่คาดคิดเลยว่าลุงเย่จะยังคงคอยเอาใจใส่เขาอยู่ และหาไข่สัตว์อสูรใบนี้มาให้เขาหลังจากรู้ว่าเขาปลุกพลังได้อาชีพผู้ควบคุมอสูร

แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดออกมา แต่หลินลี่ก็รู้ดีว่าเขาจะต้องจ่ายราคาแพงหูฉี่เพื่อให้ได้ไข่สัตว์อสูรใบนี้มาอย่างแน่นอน

หลินลี่ยื่นไข่คืนให้เย่ชิงอิง

เย่ชิงอิงถึงกับชะงักไป

เธอเอียงคอ นัยน์ตาสีฟ้าอมน้ำแข็งของเธอเต็มไปด้วยความสับสน

ปอยผมอโฮเกะของเธอม้วนตัวเป็นรูปเครื่องหมายคำถามและแกว่งไกวเบาๆ อยู่บนศีรษะ

เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ หลินลี่ก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอ สัมผัสนั้นเนียนนุ่มและอบอุ่นราวกับผ้าไหมชั้นดี

"ฉันไม่ต้องการสิ่งนี้หรอก ฝากเธอเอาไปคืนลุงเย่ทีนะ แล้วก็บอกเขาด้วยว่าฉันมั่นใจว่าฉันสามารถผ่านดันเจี้ยนบททดสอบในวันพรุ่งนี้ไปได้อย่างแน่นอน"

ดังนั้น การใช้สัตว์อสูรคุณภาพระดับนี้จึงเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองเปล่าๆ

ด้วยเทมเพลตที่เหมาะสม แม้แต่สัตว์อสูรระดับ ขาว (ทั่วไป) ก็สามารถมีคุณภาพเพิ่มขึ้นสู่ระดับที่น่าเหลือเชื่อได้ในพริบตา

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ของสิ่งนี้อาจจะได้มาจากการแลกเปลี่ยนกับเงื่อนไขบางอย่างที่ลุงเย่ต้องยอมตกลง และเขาก็ไม่อยากให้ลุงเย่ต้องมาเสียเปรียบ

เย่ชิงอิงจ้องมองเขาอยู่ไม่กี่วินาที สายตาของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าของเขา

ในที่สุด เธอก็พยักหน้า รับไข่อินทรีปีกทองมา และเก็บมันกลับเข้าไปในพื้นที่เก็บของของเธอ

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าความมั่นใจของหลินลี่มาจากไหน แต่เธอก็มักจะเชื่อใจเขาอย่างหมดหัวใจเสมอมา

อืม สำหรับเรื่องอื่นๆ ที่ไม่ใช่เรื่องผู้หญิงน่ะนะ

เธอแอบเหลือบมองหลินลี่ พลางคิดในใจ: อันที่จริงแล้ว ต่อให้เขาล้มเหลวในการทดสอบและกลายเป็นคนธรรมดา มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรหรอก

เพราะถ้าเป็นแบบนั้น เขาจะได้เป็นของเธอเพียงคนเดียว และจะไม่มีใครพยายามแย่งเขาไปจากเธอได้

"เอาล่ะ ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว"

หลังจากคืนไข่สัตว์อสูรให้เย่ชิงอิงแล้ว หลินลี่ก็หยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนออกมาจากตู้เสื้อผ้า และเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

เขากำลังเตรียมตัวอาบน้ำและเข้านอน

เย่ชิงอิงพยักหน้าและมองดูเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำ

จากนั้น เธอก็ลุกขึ้นและเดินตามเขาเข้าไปด้านในอย่างเป็นธรรมชาติ

ในห้องน้ำ

หลินลี่มองไปที่เย่ชิงอิง

บรรยากาศค่อนข้างเงียบงัน

ทั้งสองจ้องมองกันและกัน สายตาสอดประสาน

ใบหน้าของหลินลี่มืดครึ้มลง "เธอเข้ามาทำอะไรในนี้?"

ปอยผมอโฮเกะของเธอผงกขึ้นลง (มาอาบน้ำด้วยกันเถอะ)

"ปัง!"

ประตูเปิดออก และเย่ชิงอิงก็ถูกโยนออกมา

จากนั้นประตูก็ปิดลงและถูกล็อก

ที่หน้าประตูห้องน้ำ เย่ชิงอิงพองแก้มป่อง ดูเหมือนหนูแฮมสเตอร์ที่กำลังโกรธจัด

วันรุ่งขึ้น

เมืองไท่ซาน จัตุรัสกลางเมือง

สนามกีฬา ทรงกลมขนาดมหึมา

อาคารแห่งนี้ซึ่งสามารถจุผู้คนได้หลายแสนคน วันนี้กลับอัดแน่นไปด้วยผู้คนจนล้นทะลัก พร้อมกับเสียงโห่ร้องกึกก้องที่ดังกระหึ่มและโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง

วันนี้คือวันที่มีความนิยมในการรับชมไลฟ์สตรีมสดสูงที่สุดสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด

เป็นวันที่ผู้ที่ได้รับการปลุกพลังรุ่นใหม่จะได้เข้าไปในดันเจี้ยนบททดสอบส่วนตัวของพวกเขา

สำหรับองค์กร กิลด์ และมหาวิทยาลัยชั้นนำนับไม่ถ้วน นี่คืองานเลี้ยงแห่งพรสวรรค์

สำหรับคนธรรมดาทั่วไป นี่คืองานฉลองสายตาที่น่าตื่นเต้นที่สุดแห่งปี

สำหรับเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่เพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพ นี่คือบททดสอบแห่งโชคชะตาครั้งแรกของพวกเขา

ตรงใจกลางของ สนามกีฬา มีหน้าจอยักษ์ลอยอยู่กลางอากาศ

หน้าจอถูกแบ่งออกเป็นช่องต่างๆ มากกว่าสิบช่อง แต่ละช่องแสดงให้เห็นภาพของร่างวัยรุ่นที่กำลังต่อสู้ หลบหลีก หรือถูกบดขยี้โดยสัตว์ประหลาดต่างๆ นานา

เสียงร้องอุทาน เสียงถอนหายใจ และเสียงเชียร์ดังปะทุขึ้นมาจากผู้ชมเป็นระยะๆ

ผู้คนโน้มตัวไปข้างหน้าบนที่นั่ง จ้องมองทุกรายละเอียดบนหน้าจออย่างตั้งอกตั้งใจ ราวกับว่าพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในดันเจี้ยนอันแสนอันตรายเหล่านั้นจริงๆ

ผู้ประกอบอาชีพที่มั่นใจในตัวเอง จะยื่นขอเปิดห้องไลฟ์สตรีมเพื่อถ่ายทอดสดการต่อสู้ของตนเอง

ผู้ชมเพียงแค่ใส่ชื่อเมือง โรงเรียน และรหัสนักเรียน ก็สามารถรับชมไลฟ์สตรีมสดของนักเรียนคนนั้นๆ ได้เลย

เหนือหน้าจอยักษ์ มีข้อมูลการจัดอันดับสีทองเรียงรายอยู่

ในบรรดาคลิปสิบกว่าช่องเหล่านี้ สามอันดับแรกคือไลฟ์สตรีมสดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดในขณะนี้ ส่วนคลิปที่เหลืออีกสิบกว่าช่องเป็นของนักเรียนอัจฉริยะในท้องถิ่นจาก เมืองไท่ซาน

ผู้ที่ครองอันดับหนึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก เย่ชิงอิง จาก เขตสงครามที่ห้า

จำนวนผู้ชมพุ่งสูงถึง 300 ล้านคนอย่างน่าตกตะลึง

ภายในดันเจี้ยน เย่ชิงอิงกวัดแกว่งดาบยาวคุณภาพระดับ ทอง (ระดับตำนาน) กลายร่างเป็นเงาดาบสีทองขณะที่เธอพุ่งทะลวงฝ่าฝูงสัตว์ประหลาดนับร้อยในดันเจี้ยน

ผู้ชนะอันดับสองมาจาก เขตสงครามที่หนึ่ง เขาเป็นนักเรียนชายที่มีท่าทีหยิ่งยโส เขาคือจอมเวทธาตุคุณภาพระดับสูง อาชีพระดับ ทอง (ระดับตำนาน) ซึ่งมาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง ปัจจุบันมีผู้เข้าชม 100 ล้านคน

อันดับสามตกเป็นของเด็กสาวหูจิ้งจอกขาวแสนสวยที่มีรูปร่างเย้ายวนใจ แม้แต่ในการต่อสู้ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอก็ยังคงมีเสน่ห์และงดงามจนแทบหยุดหายใจ

อาชีพของตัวละครตัวนี้ก็อยู่ในระดับ ทอง (ระดับตำนาน) เช่นกัน เป็นจิ้งจอกเก้าหางน้ำแข็งไฟจาก เขตสงครามที่สอง และเป็นลูกครึ่งจิ้งจอก-มนุษย์ ปัจจุบันมีจำนวนผู้ชม 80 ล้านคน

ช่องว่างที่ห่างกันอย่างสุดกู่

ชื่อของ เย่ชิงอิง อยู่บนจุดสูงสุดของตาราง และจำนวนผู้ชมไลฟ์สตรีมสดของเธอก็ยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็คืออาชีพระดับ แดง (ระดับเทวะ) คนที่สามของเผ่าพันธุ์มนุษย์

ในมุมที่ไม่สะดุดตาของ สนามกีฬา หลินลี่หาวหวอดๆ น้ำตาเอ่อคลอเบ้าตา

เขาขยี้รอยคล้ำใต้ตา และเงยหน้าขึ้นมองร่างผมสีเงินบนหน้าจอ

เมื่อวานนี้ยัยเด็กคนนั้นทำเอาเขาเหนื่อยแทบแย่ เขาแทบจะไม่ได้นอนเลย

มันยากที่จะจินตนาการจริงๆ

เทพกระบี่ ระดับตำนานในภาพตอนนี้ ซึ่งทุกการโจมตีด้วยดาบล้วนแฝงไปด้วยเจตจำนงอันหนาวเหน็บขณะที่เธอพุ่งทะลวงฝ่าฝูงสัตว์ประหลาดนับร้อย กลับแอบย่องขึ้นเตียงของเขาเมื่อคืนนี้

เด็กคนนี้ไม่เด็กอีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเธอเติบโตเป็นสาวเต็มตัวแล้ว ทำไมเธอยังทำตัวเป็นเด็กๆ ยืนกรานที่จะมุดขึ้นมาบนเตียงเขาแล้วกอดเขาหลับไป แถมไม่ว่าเขาจะทำยังไง เธอก็ไม่ยอมไปไหนอีก?

เมื่อเขาพยายามจะบังคับให้เธอกลับไปนอนที่เตียงของตัวเอง

เธอก็จะลืมตาสีฟ้าอมน้ำแข็งของเธอขึ้นมา ซึ่งในพริบตามันก็จะเต็มไปด้วยหมอกจางๆ ปอยผมอโฮเกะของเธอจะลู่ตกลง และเธอก็จะขดตัวเข้าหากันราวกับลูกแมวน้อยที่ถูกทอดทิ้ง

เมื่อเห็นดังนั้น หลินลี่ก็รู้สึกผิดขึ้นมา และไม่อาจตัดใจใช้กำลังกับเธอได้อีก

ด้วยความหมดหนทาง ในที่สุด เขาก็ทำได้แค่ยอมตามใจเธอเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้กลับทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

หลินลี่ถอนหายใจและนวดขมับของตัวเอง

เขาเป็นผู้ชายอายุ 18 ปีที่มีร่างกายแข็งแรงเป็นปกติ และมีการตอบสนองทางสรีรวิทยาตามปกติ

การถูกกอดโดยเด็กสาวที่มีรูปร่างหน้าตาสมบูรณ์แบบ และต้องคอยข่มความคิดอกุศลต่างๆ นานาเอาไว้ มันก็คือการทรมานกันชัดๆ

สิ่งที่ทำให้เขากังวลมากยิ่งขึ้นก็คือลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ ของเย่ชิงอิง

เธอจะเอาขามาก่ายเขาตอนหลับ เอาแก้มมาถูไถกับหน้าอกของเขา และเป่าลมหายใจรดหูของเขาโดยไม่รู้ตัว

เขาถึงกับสงสัยว่าเด็กผู้หญิงคนนี้อาจจะแอบเข้าไปดูในอินเทอร์เน็ต หรือไม่ก็ดูหนังประเภทเดียวกับเขามาหรือเปล่า

ไม่อย่างนั้น ทุกการอ่อยมันจะแม่นยำและเข้าเป้าจุดอ่อนของเขาอย่างอธิบายไม่ถูกขนาดนี้ได้ยังไง?

"เฮ้อ"

เขาถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

หลินลี่ส่ายหน้า พยายามสลัดภาพเหตุการณ์เมื่อคืนออกไปจากหัว

แม้ว่าจากความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนนี้ หลินลี่คิดว่าเด็กสาวคงจะไม่ขัดขืนหากเขาจะกินเธอ แต่เขาก็ยังไม่อยากทำแบบนั้นในตอนนี้

เขายังคงมีความหยิ่งทะนงและความเป็นผู้นำแบบผู้ชายอยู่บ้าง และอยากจะรอจนกว่าเขาจะเก่งกาจมากพอที่จะไปยืนเคียงข้าง เย่ชิงอิง ได้ ก่อนที่จะตกลงปลงใจยืนยันความสัมพันธ์ของพวกเขา