บทที่ 28 ถึงฉันจะเป็นโถวโหยวผัว แต่ก็ลำบากไม่แพ้ใครนะ

เซิงเฉินกำดาบคู่ในมือพลางเอ่ยอย่างเคลิบเคลิ้ม "ถ้ามีอาวุธแบบนี้ในโลกจริงก็คงดีสินะ"

ดาบคู่นี้สมบูรณ์แบบเกินบรรยาย เมื่อถือไว้ในมือ เธอรู้สึกราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย เป็นเสมือนแขนที่ยื่นออกมา

"เกมนี้สมจริงน่ากลัวจริงๆ" เซิงเฉินพึมพำ

เว่ยหยวนหัวเราะเบาๆ "ตอนที่เธอต่อสู้กับก็อบลินวันนี้ ฉันเห็นเธอใช้ท่าชกแบบโบราณ เธอมีการสืบทอดวิชาจากตระกูลหรือ?"

เซิงเฉินหันมามองเว่ยหยวน ในใจคิดว่าเกมนี้จะมีอะไรเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้โบราณด้วยหรือ? จริงๆ แล้วตระกูลของเธอก็มีการสืบทอดวิชาโบราณ แต่ปัจจุบันกลายเป็นโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ที่กำลังจะปิดตัวลง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็นลูกสาวคนเดียวที่ต้องสืบทอดวิชา แม่ของเธอคงไม่อยากให้เธอฝึก

เซิงเฉินไม่คิดว่าการเล่นเกมจะทำให้ NPC สังเกตเห็นว่าเธอมีพื้นฐานการต่อสู้ เมื่อได้ยินคำว่า "ศิลปะการต่อสู้โบราณ" เธอรู้สึกเขินเล็กน้อย "ฉันรู้แค่นิดหน่อยเท่านั้น"

"แค่รู้ก็พอแล้ว พอดีฉันกำลังจะเชิญครูมาสอนทักษะต่างๆ ที่ดาวสีคราม ศิลปะการต่อสู้โบราณก็เป็นหนึ่งในนั้น" เว่ยหยวนกล่าว "ฉันประกาศรับสมัครไปแล้ว มีผู้สมัครส่งประวัติมาไม่น้อย อีกสามวันจะมีการสัมภาษณ์ เธอช่วยเป็นกรรมการสัมภาษณ์ได้ไหม?"

[ภารกิจลอร์ด: ติดตามลอร์ดไปยังระบบดาวกลางเพื่อเป็นกรรมการสัมภาษณ์]

[หมายเหตุ: หลังรับภารกิจ ห้ามออกจากเกมในระหว่างทำภารกิจ]

[รางวัล: ไม่ทราบ]

[ยอมรับภารกิจหรือไม่?]

[ใช่/ไม่]

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

"วู้ว! ภารกิจพิเศษ!"

ใบหน้างดงามของเซิงเฉินไม่เหลือความเยือกเย็นอีกต่อไป ภาพลักษณ์สาวเย็นชาเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น

"รับ รับ รับค่ะ! ลอร์ดกำหนดเวลาอีกสามวันใช่ไหมคะ?"

เว่ยหยวนพยักหน้า

"ดีค่ะ ดี... เอ๊ะ แต่ว่า!" เซิงเฉินชะงัก "ลอร์ดคะ ภารกิจนี้ต้องใช้เวลากี่วันคะ?"

เธอนึกถึงคำเตือนของระบบที่ว่าห้ามออกจากเกมระหว่างทำภารกิจ แม้จะไม่รู้สาเหตุ แต่ในชีวิตจริงเธอก็ต้องกินต้องนอน ถ้าต้องทำภารกิจหลายวัน ร่างในโลกจริงจะอดตายมิใช่หรือ?

"ภารกิจนี้น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์" เว่ยหยวนตอบ

เซิงเฉินกำลังลังเลว่าจะปฏิเสธดีหรือไม่ ทันใดนั้นก็มีข้อความจากระบบ:

[ยอมรับภารกิจสำเร็จ กรุณาออกจากเกมเพื่อรับแคปซูลเกมพิเศษ]

[แคปซูลเกมมาพร้อมระบบสารอาหารครบครัน รองรับการเล่นต่อเนื่องได้นานหนึ่งเดือน]

"โอ้โห!!!" เซิงเฉินอุทานในใจ ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เธออุทานแบบนี้ในวันนี้ แต่ทุกครั้งมันตื่นเต้นมากจริงๆ

เกมนี้เจ๋งเกินไปแล้ว!

ที่แรกเธอแค่อยากได้บัญชีเกมเสมือนจริงมาฝึกฝนเทคนิคการต่อสู้ เธอไม่ค่อยชอบเกมแนวอวกาศเท่าไหร่ เพราะมันมีแต่เรื่องยานรบ เกราะรบ เทคโนโลยีสูง... แต่ตอนนี้ NPC ลอร์ดอย่างเว่ยหยวนบอกว่ามีศิลปะการต่อสู้โบราณด้วย

เธอตื่นเต้นขึ้นมาทันที แถมรับภารกิจครั้งเดียวก็ได้แคปซูลเกมเป็นรางวัล ใจป้ำจริงๆ!

เซิงเฉินสูดหายใจลึก พยายามสงบสติอารมณ์ เธอต้องไม่ทำตัวเหมือนพวกขอทานแห่งรัตติกาล ในฐานะทายาทศิลปะการต่อสู้โบราณ เธอต้องรักษาภาพลักษณ์

ฮิๆ ทายาทศิลปะการต่อสู้โบราณ... ฟังดูน่าอายตอนพูดออกมา แต่การได้รับคำชมจาก NPC ก็รู้สึกดีเหมือนกัน

สิ่งที่เว่ยหยวนเห็นคือสีหน้าเรียบเฉยของเซิงเฉินที่เพียงแค่พยักหน้ารับ เขาไม่รู้เลยว่าสาวสวยที่ดูเย็นชาตรงหน้านี้ จริงๆ แล้วก็ไม่ต่างอะไรจากผู้เล่นติ๋งต่างคนอื่นๆ

จะว่าไปแล้ว ผู้เล่นก็มีแค่สองประเภท ประเภทแรกคือพวกติ๋งๆ แท้ๆ ส่วนประเภทที่สองคือพวกที่ภายนอกดูจริงจัง แต่ข้างในก็เป็นติ๋งๆ เหมือนกัน

ขณะที่เว่ยหยวนกำลังครุ่นคิด "ไม่ง่ายเลยนะ ท่ามกลางผู้เล่นติ๋งๆ พวกนี้ ยังมีผู้เล่นที่ไว้ใจได้อย่างนี้ด้วย ขนาดพาไประบบดาวกลางก็ไม่อายใคร ฉันเลือกผู้เล่นเก่งจริงๆ"

รอยยิ้มของเว่ยหยวนกว้างขึ้น "เมื่อเธอรับภารกิจแล้ว ก็ตกลงตามนี้ แต่พาไปคนเดียวอาจจะน้อยไป เธอมีคนที่จะแนะนำไหม?"

"ลอร์ดหมายถึงคนที่จะพาไประบบดาวกลางใช่ไหมคะ?" เซิงเฉินถาม

เว่ยหยวนพยักหน้า ผู้เล่นที่ไว้ใจได้มักจะมีกลุ่มเล็กๆ ของตัวเอง บางทีเซิงเฉินอาจจะแนะนำผู้เล่นที่ไว้ใจได้มาอีกสักคนสองคน

"ขอทานแห่งรัตติกาล, มาคาปาคา และเฟิงชุยพี่พี่ก็ดีทั้งนั้น โดยเฉพาะเฟิงชุยพี่พี่ เขามีบุคลิกดีมาก" เซิงเฉินตอบ

เว่ยหยวนพยักหน้า ผู้เล่นพวกนี้ฝีมือดีจริงๆ ภารกิจครั้งนี้ก็สำเร็จเพราะพวกเขา แต่ทำไมเซิงเฉินไม่แนะนำโถวโหยวผัวล่ะ?

ก่อนที่เว่ยหยวนจะถามได้ จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

โถวโหยวผัวสไลด์เข้ามาที่เท้าของเว่ยหยวน กอดขาเขาไว้แน่น "พี่หยวน พาฉันไปด้วยสิ ฉันก็อยากไประบบดาวกลาง!"

"ฉันโถวโหยวผัวทำงานหนักมาหลายปี คอยให้ความรู้ผู้เล่นมาตลอด!"

"ที่ค่าประสบการณ์ฉันขึ้นช้าก็เพราะต้นชุนกระหายเลือดไม่ให้ค่าประสบการณ์นะพี่หยวน ฮือๆๆ"

"เซิงเฉิน แกนี่น้ำแข็งจริงๆ ที่แกมาเล่นเกมนี้ก็เพราะฉันแนะนำนะ พอมีโอกาสดีๆ ได้ไปดูโลกกว้าง แกกลับไม่แนะนำฉัน แกอกตัญญูนะแก!"

เสียงร้องโวยวายดังไปทั่ว เซิงเฉินยังคงทำหน้าเย็นชา แต่ในใจกลับหัวเราะขำ

เธอรู้อยู่แล้วว่าไอ้คนชอบซุบซิบนินทาคนนี้ต้องแอบฟังบทสนทนาของเธอกับลอร์ดอยู่แน่ๆ

ไอ้คนนี้ ที่ไหนมีเรื่องวุ่นวายก็ต้องไปที่นั่น ภารกิจแบบนี้จะขาดมันได้ยังไง?

(จบบท)