สุดท้ายก็ตกหลุมรักเธอ:บทที่ 31

สวี่มู่เซินจ้องมองเด็กสาวตรงหน้า

เพราะได้รับบาดเจ็บ ใบหน้าของเธอจึงซีดเซียว ยิ่งขับเน้นให้ดวงตาคู่นั้นดูดำขลับและเปล่งประกายยิ่งขึ้น

ในตอนนี้ เธอนั่งบนรถเข็นแต่กลับไม่นั่งดีๆ วางขาที่บาดเจ็บพาดทับขาอีกข้างอย่างสบายอารมณ์

มือของเธอค้ำคาง มองไปทางสวี่หนานเจีย สีหน้าและน้ำเสียงแฝงความทะเล้น

คนที่เติบโตมาภายใต้การศึกษาอย่างสวี่มู่เซิน ย่อมรับไม่ได้กับคนที่ไม่เรียบร้อยแบบนี้ แต่ไม่รู้ทำไม ท่าทางยียวนกวนประสาทของเธอ กลับทำให้เขารู้สึกว่า...น่ารักดี

พอคิดเช่นนี้ เขาก็อึ้งไปชั่วขณะ

นี่มันอะไรกัน!

เขากำลังคิดอะไรอยู่?

ในตอนนั้นเอง คุณหญิงยายก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ยายลุกขึ้นยืนอย่างตัวสั่น ก่อนจะเอ่ยว่า

"หนานเจีย เธอทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร! กำไลวงนี้ ฉันใส่มาตั้งสามสิบปีแล้ว เธอ..."

สวี่หนานเจียเม้มริมฝีปาก นัยน์ตาแดงก่ำ “ไม่ใช่ฉันนะ...”

นางไม่กลัวคุณหญิงยาย แต่กลับกลัวสวี่มู่เซิน รีบหันไปอธิบายกับเขา “พี่ใหญ่ ไม่ใช่ฉันนะ! เป็นเธอต่างหาก!”

ตอนนี้เธอเสียใจที่สุด!

ตอนแรกเรียกให้สวี่มู่เซินอยู่ต่อ เพื่อจะลงโทษสวี่เชียวเชียว แต่ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายโดนแทน!

ท่าทางลนลานและคำพูดตะกุกตะกักของเธอ ช่างเหมือนกับมารดาของเธอเสียจริง น่ารำคาญ!

สวี่มู่เซินขมวดคิ้ว มองต่ำลงไปด้วยสีหน้าเย็นชา แต่ถ้อยคำที่เอ่ยกลับหนักแน่นไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง “เช่นนั้น ลงโทษเธอ...”

คำพูดยังไม่ทันจบ เสียงหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามา “นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

ในบ้านตระกูลสวี่ สวี่มู่เซินเปรียบเสมือนผู้มีอำนาจสูงสุด

ดังนั้น คนที่กล้าขัดจังหวะเขาเช่นนี้ มีอยู่น้อยมาก

สวี่เชียวเชียวหันไปมองด้วยความสงสัย เห็นสุภาพสตรีวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ

นางมีบุคลิกสง่างาม รวบผมเรียบร้อยบนศีรษะ รอยยิ้มอ่อนโยนที่แต่งแต้มบนใบหน้าทำให้เธอดูอ่อนเยาว์ แม้จะดูอายุไม่ออก แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเธอที่ละม้ายคล้ายสวี่หนานเจียอย่างมาก สวี่เชียวเชียวก็เข้าใจทันทีว่าหญิงคนนี้คือใคร!

หากเดาไม่ผิด หญิงผู้นี้คือ มารดาของสวี่หนานเจีย และเป็นนายหญิงแห่งตระกูลสวี่ หลิวอิ๋งเสวี่ย

ด้านหลังของเธอ มีชายวัยกลางคนเดินเข้ามาพร้อมกัน

แม้กาลเวลาจะพรากความเยาว์วัยไปจากเขา แต่เสน่ห์และอำนาจยังคงเปล่งประกายออกมา บุรุษผู้นี้คือ บิดาของสวี่มู่เซินและสวี่หนานเจีย ผู้นำแห่งตระกูลสวี่ สวี่เซิ่ง

ตลอดสองสามวันที่ผ่านมา สวี่เชียวเชียวได้ศึกษาความสัมพันธ์ของตระกูลสวี่มาอย่างละเอียด

สวี่มู่เซินและสวี่หนานเจียเป็นพี่น้องร่วมบิดาต่างมารดา

มารดาของสวี่มู่เซินจากไปตั้งแต่เขายังเล็ก จากนั้นสวี่เซิ่งก็แต่งงานใหม่กับหลิวอิ๋งเสวี่ย

เมื่อได้ยินเสียงของหลิวอิ๋งเสวี่ย สวี่หนานเจียก็เปลี่ยนเป็นเด็กที่ถูกกลั่นแกล้งทันที เธอร้องไห้ออกมาด้วยเสียงดัง “แม่!”

พอเรียกเสร็จ เธอก็โผเข้าหาอ้อมกอดของหลิวอิ๋งเสวี่ยทันที

หลิวอิ๋งเสวี่ยลูบหลังบุตรสาวด้วยความสงสาร ขมวดคิ้วสวยงาม “เกิดอะไรขึ้น?”

ใบหน้าของเธอดูอ่อนโยนและเข้าถึงง่าย

สวี่เซิ่งก้าวเข้ามาทันที “หนานหนาน ลูกเป็นอะไร? ใครรังแกลูก?”

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน ดูออกว่าเขารักและเอ็นดูสวี่หนานเจียมาก

แน่นอน หากไม่รักขนาดนี้ สวี่หนานเจียคงไม่เติบโตมาเป็นคุณหนูเอาแต่ใจเช่นนี้

ขณะที่สวี่เชียวเชียวกำลังคิดอยู่ สวี่หนานเจียก็ชี้นิ้วไปทางเธอ “เป็นเธอ! พ่อ แม่ เป็นเธอที่รังแกหนู! พวกท่านต้องช่วยหนูแก้แค้นนะ!”

สิ้นเสียง สวี่เซิ่งก็หันขวับ ดวงตาคมกริบแฝงความไม่เป็นมิตร จ้องตรงไปที่สวี่เชียวเชียวทันที!

สวี่เชียวเชียวรู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา ทำให้ขนลุกไปทั้งตัว!