สุดท้ายก็ตกหลุมรักเธอ:บทที่ 27
สุดท้ายก็ตกหลุมรักเธอ:บทที่ 27
แค่จูบเขาหนึ่งครั้ง เธอกลับถูกเกลียดชังและปฏิบัติราวกับเป็นอาชญากร
ตอนนี้เธอเผลอไปจับ ‘ของสำคัญ’ ของเขาอีก…
แค่คิดก็ขนลุกแล้ว!
ขณะนั้น ประตูห้องถูกเปิดออก หมอประจำบ้านเดินเข้ามา
“คุณหนูเชียวเชียว นอนลงให้สบาย ผมจะช่วยทำแผลให้คุณ แผลที่ขาของคุณต้องพักฟื้นสักระยะ ช่วงนี้ห้ามออกแรงมากเกินไป”
หมอเริ่มตรวจอาการตามปกติ
สวี่เชียวเชียวกลอกตาไปมา “พี่ใหญ่ล่ะ?”
อยากรู้ว่าเขาตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่
“เมื่อคืนคุณหนูจับมือคุณชายไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย เขาเลยต้องอยู่เฝ้าทั้งคืน ตอนนี้ผมเห็นว่าเขากลับไปที่ห้องแล้ว คงไปพักผ่อน”
ประโยคเดียว ทำให้สวี่เชียวเชียวชะงัก
ตั้งแต่พบกับสวี่มู่เซินครั้งแรก เขาแทบไม่สนใจเธอเลย แม้ว่าเธอจะตั้งครรภ์ก็ตาม
เธอจึงคิดมาตลอดว่าเขาเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ
แต่ตอนนี้ เขากลับเฝ้าเธอทั้งคืน?
หัวใจของเธอพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
เมื่อคืนเธอพยายามจะไปหาเถียนเถียน แต่เขาไม่ยอมให้ไปจนเธอบาดเจ็บ เธอเคืองเขามาก
แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่า บางทีเขาอาจจะไม่ใช่คนที่แย่อย่างที่คิด
“เชียวเชียว! หลานของยาย เป็นยังไงบ้าง?”
ขณะที่กำลังคิดอยู่ เสียงของหญิงชราดังขึ้น
สวี่เชียวเชียวเงยหน้าขึ้น ก็เห็นคุณยายของเธอเดินเข้ามาพร้อมกับพี่เลี้ยง คิ้วขมวดแน่นด้วยความกังวล
คุณยายพุ่งตรงไปที่เตียง มองดูแผลที่ขาของเธอ “ทำไมถึงได้บาดเจ็บหนักขนาดนี้? ให้ยายดูหน่อย”
เนื่องจากเมื่อคืนสวี่มู่เซินสั่งไม่ให้บอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณยาย ทำให้เธอเพิ่งจะทราบเรื่องในวันนี้
ขณะที่หมอกำลังเปลี่ยนผ้าพันแผล คุณยายเห็นบาดแผลลึกบนขาของเธอ ก็อุทานออกมา “ทำไมแผลถึงลึกขนาดนี้?! เจ็บไหม?”
ความห่วงใยของคุณยายทำให้สวี่เชียวเชียวรีบปลอบ “ไม่เจ็บแล้วค่ะคุณยาย ไม่ต้องห่วง”
แต่คุณยายยังคงขมวดคิ้ว “แผลลึกแบบนี้ ต้องเป็นแผลเป็นแน่”
จากนั้นก็หันไปสั่งพี่เลี้ยง “ไปเอาครีมลบรอยแผลเป็นมาเร็ว”
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องดังมาจากหน้าประตู “ครีมลบรอยแผลเป็น?!”
สวี่เชียวเชียวมองไปตามเสียง ก็เห็นสวี่หนานเจียยืนอยู่ สีหน้าตกตะลึง จากนั้นก็พูดอย่างไม่พอใจ “คุณยาย! ครีมลบรอยแผลเป็นนั่นเป็นสมบัติของราชสำนักในอดีต! สูตรก็หายไปแล้ว ตอนนี้หายากมาก ไม่มีขายในตลาด! คุณจะให้เธอใช้จริงๆ หรือ?”
คุณยายรีบตอบ “หนานเจีย เธอก็รู้ว่าครีมนี้ดีแค่ไหน แผลของเชียวเชียวลึกขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้คงเป็นแผลเป็น เด็กสาวที่ขามีแผลใหญ่ขนาดนี้ มันดูไม่ดีเลย”
“แค่รอยแผลที่ขา ใส่เสื้อผ้าปิดก็พอ มีอะไรต้องกังวล?” สวี่หนานเจียประกาศอย่างเอาแต่ใจ “ยังไงครีมนั้นเป็นของฉัน ไม่มีใครเอาไปได้!”
“หนานเจีย!” คุณยายขมวดคิ้ว “ปกติเธอเป็นเด็กดี ทำไมครั้งนี้ถึงเป็นแบบนี้?”
สวี่หนานเจียเม้มปาก
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ครีมลบรอยแผลเป็นอยู่ในห้องเก็บของ และกุญแจอยู่กับพี่ใหญ่ ถ้าคุณยายอยากให้เธอใช้ ก็ต้องไปถามพี่ใหญ่ก่อนว่าเขาจะยอมหรือเปล่า!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณยายก็ชะงักไปทันที