สุดท้ายก็ตกหลุมรักเธอ:บทที่ 10

สวี่เชียวเชียวมองไปยังหญิงสาวในห้อง ก่อนจะลังเลและพูดขึ้น "ก็ได้ ฉันจะออกไปกับคุณ แต่ถึงเราจะไม่มีสายเลือดเดียวกัน คุณก็อย่ามาจับต้องฉันสิ!"

สวี่มู่เซิน: ……

เธอก็รู้จักเรื่องชายหญิงแตกต่างกันด้วย?

เขาขมวดคิ้วก่อนจะปล่อยมือ แล้วก้าวเดินนำออกไป

สวี่เชียวเชียวเดินตามหลังเขาไปอย่างไม่เต็มใจ

เมื่อออกจากเรือนเล็ก สวี่มู่เซินหยุดเดิน หันกลับมาใช้สายตาเย็นเฉียบจ้องเธอ ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว

เธอไอเบาๆ แล้วพูดขึ้น "เอ่อ... คุณต้องการอะไรจากฉัน?"

สวี่มู่เซินไม่อ้อมค้อมและสั่งตรงๆ "ออกจากตระกูลสวี่เดี๋ยวนี้"

สวี่เชียวเชียว: ……!

ก่อนมา เธอไม่ได้คิดจะอยู่ที่นี่นานอยู่แล้ว ตั้งใจจะแวะมาดูสถานการณ์ ถ้าไม่พอใจก็จะไป

ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในบ้านนี้ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจไปหมด

หลังจากที่สวี่หนานเจียบอกความจริง เธอก็คิดจะไป

แต่ทั้งหมดนั้น เป็นก่อนที่เธอจะได้พบกับแม่

ตอนนี้…

เธอเงยหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ฉันไม่ไป"

สวี่มู่เซินแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ ดูไม่แปลกใจกับคำตอบของเธอ

แน่นอนว่าเธอไม่ยอมไป

ผู้หญิงที่ยอมเป็นเมียน้อยเพื่อเงิน ตอนนี้รู้ฐานะตัวเองแล้ว จะยอมปล่อยโอกาสทองนี้ไปง่ายๆ ได้อย่างไร?

เขาเบือนสายตาลง ใช้น้ำเสียงเย็นชา "อย่าดื้อด้านให้มากนัก"

ทันทีที่พูดจบ ก็มีชายชุดดำสองคนโผล่ออกมา

สวี่เชียวเชียวถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนจะถามอย่างร้อนรน "คุณมีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉัน?"

"สิทธิ์ที่เธอเป็นคนไร้ศีลธรรม"

คำพูดของเขาเฉียบคมเหมือนคมมีดที่กรีดลึกลงในใจของเธอ

"ไร้ศีลธรรม"

สี่คำนี้ เป็นสิ่งที่เธอไม่อาจทนได้!

นึกถึงเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนก่อน…

ดวงตาของเธอเริ่มแดงก่ำ

ความโกรธปะทุขึ้นมาทันที

เดิมทีเธอกลัวเขาอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้ เธอกลับยกมุมปากขึ้นและหัวเราะเยาะ "โอ้โห ก็แค่จูบเดียว ทำไมต้องคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้?"

สีหน้าของสวี่มู่เซินเปลี่ยนไปทันที

สองบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ข้างๆ ก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว ทำเป็นไม่ได้ยินอะไร

สวี่เชียวเชียวเอียงคอมองเขาด้วยท่าทีขี้เล่น ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า "หรือว่า... นั่นเป็นจูบแรกของคุณ?"

เมื่อพูดจบ คลื่นพลังอำมหิตก็พุ่งเข้ามาหาเธอทันที

ปกเสื้อของเธอถูกคว้าจนร่างเธอถลาไปข้างหน้า ใบหน้าคมของสวี่มู่เซินอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

ตอนนี้ สวี่เชียวเชียวเริ่มกลัวจริงๆ แล้ว!

เธออยากกัดลิ้นตัวเองให้ขาดไปเลย

รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ใช่คนที่ควรไปยั่วโมโห แล้วเธอจะพูดจายั่วยุทำไมกัน?!

เธอเบิกตากว้าง ก่อนจะลดเสียงลงและพูดอย่างอ่อนโยน "เอ่อ... ฉันแค่ต้องการเอาตัวรอดในตอนนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ..."

เธอพูดติดขัด ดูเหมือนพยายามอธิบาย แต่กลับยิ่งทำให้สวี่มู่เซินจ้องเธอด้วยสายตาคมกริบมากขึ้น

เขาผลักเธอออกอย่างแรงก่อนจะสั่งเสียงเย็น "โยนเธอออกไป!"

"ครับ นายท่าน!"

บอดี้การ์ดสองคนเข้ามาจับแขนเธอทั้งสองข้าง ก่อนจะลากเธอออกไปโดยไม่พูดอะไร

สวี่เชียวเชียวพยายามดิ้นรนแต่ไม่เป็นผล

ถ้าเธอถูกไล่ออกไปตอนนี้ ตระกูลสวี่คงไม่มีวันให้เธอกลับเข้ามาอีกแน่!

และดูจากสีหน้าของเขา ถ้าเธอออกไปครั้งนี้ เธอคงไม่มีโอกาสกลับมาอีกเลย

ดังนั้น เธอจึงต้องอยู่ต่อให้ได้!