สุดท้ายก็ตกหลุมรักเธอ:บทที่ 6

สวี่เชียวเชียวเดินตามลุงหรงเข้าไปในคฤหาสน์ แต่ทันทีที่เธอเดินเข้าไป ก็มีหญิงชราผมขาวโพลนวิ่งตรงเข้ามาหา

มือเหี่ยวย่นของเธอจับข้อมือของสวี่เชียวเชียวแน่น ดวงตาแดงก่ำ “เชียวเชียว หลานต้องลำบากมานานมากแน่ๆ!”

ขณะที่เธอพูด น้ำเสียงก็สั่นเครือจนทำให้หัวใจของสวี่เชียวเชียวพลันรู้สึกปวดร้าว

เธอมองหญิงชราด้วยความสงสัย “ท่านคือ…?”

“ฉันคือยายของหลาน”

ยาย?

หากคุณหญิงใหญ่แห่งตระกูลสวี่คือยายของเธอ แสดงว่าแม่ของเธอก็คือคุณหนูของตระกูลสวี่?

ขณะที่ความคิดนี้แล่นเข้ามา หญิงชราก็ถอนหายใจ “เชียวเชียว เป็นเพราะยายไม่มีความสามารถเอง จึงทำให้หลานต้องลำบากอยู่นอกบ้านมาตลอดหลายปี แต่ไม่ต้องห่วงนะ หลานมีนามสกุลสวี่ หลานก็คือคนของตระกูลสวี่!”

เพียงไม่กี่คำ สวี่เชียวเชียวก็เริ่มเข้าใจถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้

ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเธอไม่ได้อยู่ด้วยกัน และแม่ของเธออาศัยอยู่กับครอบครัวเดิมของเธอ ทำให้เธอได้รับนามสกุลสวี่

ขณะที่เธอกำลังคิด หญิงชราก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ให้ฉันแนะนำคนในครอบครัวให้รู้จักนะ วันนี้แม่ของหลานไม่อยู่ ส่วนพ่อของหลานก็…เอาเป็นว่า ฉันแนะนำคนที่อยู่ก่อนแล้วกัน นี่คือ สวี่หนานเจีย ลูกสาวของลุงของหลาน”

สวี่เชียวเชียวมองไปตามที่หญิงชราผายมือแนะนำ ก็เห็นหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบปี ยืนกอดอกอยู่ด้วยท่าทีหยิ่งยโส

เธอกำลังจะส่งยิ้มทักทายอย่างสุภาพ

แต่ไม่ทันไร สวี่หนานเจียก็เบะปากอย่างดูถูกก่อนจะพ่นเสียงเยาะเย้ยออกมาเบาๆ “บ้านนอก!”

สวี่เชียวเชียว: ……

ท่าทางกวนประสาทขนาดนี้ ใครจะอดใจไม่สั่งสอนเธอไหว?

เธอขยับนิ้วเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เลือกจะระงับอารมณ์

ช่างเถอะ ไม่อยากลดตัวไปทะเลาะกับเด็กไม่รู้จักโต

หญิงชราคงไม่ได้ยินสิ่งที่สวี่หนานเจียพูด เธอจึงค่อยๆ ถอดกำไลหยกเนื้อใสที่สวมอยู่ข้อมือ แล้วส่งให้สวี่เชียวเชียว “นี่คือของขวัญจากยาย หลานต้องรับไว้นะ ของที่ผู้ใหญ่ให้มา ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะ เด็กดี เก็บมันไว้ให้ดีล่ะ”

กำไลหยกนี้ ดูจากภายนอกก็น่าจะมีมูลค่ามหาศาล

สวี่เชียวเชียวลังเลเล็กน้อย

เธอรู้ดีว่า ความรักและความหวังดีของหญิงชรานั้นเป็นของจริง

ถ้าเธอปฏิเสธ มันคงเหมือนกับเธอปัดความหวังดีของยายทิ้งไป

คิดได้เช่นนั้น เธอจึงตัดสินใจรับไว้พร้อมรอยยิ้มหวาน “ขอบคุณค่ะ ยาย”

แต่ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นสวี่หนานเจียจ้องกำไลหยกในมือของเธอราวกับจะเผามันด้วยสายตา!

เธอทำท่าจะพุ่งเข้ามาแย่ง แต่แล้วก็ชะงักเท้าไปกะทันหัน

แววตาของเธอแสดงความหวาดกลัวออกมา เธอจ้องมองไปที่ด้านหลังของสวี่เชียวเชียว ร่างกายแข็งค้างราวกับแมวที่ถูกจับจุดอ่อน

สวี่เชียวเชียวรู้สึกถึงอุณหภูมิในห้องที่ลดลงทันที

ขณะที่เธอหันไปมองหาต้นเหตุของความเย็นนี้ หญิงชราก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงยินดี “มู่เซิน นายกลับมาแล้ว! ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือน้องสาวของนาย!”

สวี่เชียวเชียวหันกลับไปมองทันที แล้วก็ต้องตะลึงงัน

ชายหนุ่มสูงสง่า เดินเข้ามาพร้อมกับรัศมีอันทรงพลังที่แผ่ซ่านออกมา

และคนคนนั้น…

ก็คือผู้ชายที่เธอเพิ่งจูบไปเมื่อคืน!!