บทที่ 78 - อุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัส! ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณ!

บทที่ 78 - อุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัส! ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณ!

☆☆☆☆☆

เวลาผ่านไปแค่ 2 วัน การ์ดทองก็ถูกขายออกไปถึง 335 ใบ

สำหรับเมืองเล็กๆ อย่างเมืองซ่างยวี่ การที่จะมีผู้ปลุกพลังถึง 335 คนยอมควักเงินห้าแสนหยวนมาซื้อการ์ดทองได้ ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย

เพราะจำนวนผู้ปลุกพลังก็มีแค่ 10% ของคนธรรมดาเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ปลุกพลังส่วนใหญ่ก็รู้ตัวดีว่าชาตินี้คงไม่มีปัญญาผ่านเข้าไปในขุมนรกช่วงที่ 2 ได้ ต่อให้ซื้อการ์ดทองของเจิ้งอวี่ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

แถมยังมีผู้ปลุกพลังกระเป๋าหนักบางส่วนที่ผ่านช่วงที่ 2 ไปแล้ว ก็เลยไม่จำเป็นต้องพึ่งการ์ดทองเหมือนกัน

พูดง่ายๆ ก็คือ บรรดาผู้ปลุกพลังช่วงที่ 2 และพวกที่มีแววว่าจะดันเลเวลขึ้นมาถึงช่วงที่ 2 ได้ ส่วนใหญ่ก็ซื้อการ์ดใบนี้ไปหมดแล้ว

ก็แหม ในแต่ละปีเมืองซ่างยวี่จะมีผู้ปลุกพลังก้าวขึ้นไปถึงช่วงที่ 3 ได้ถึง 10 คนหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

335 ใบ

ใบละ 500000 หยวน

รวมเป็นเงินรายได้ทั้งหมด 167.5 ล้านหยวน

หักส่วนแบ่งเข้ากระเป๋าเจิ้งอวี่ไปเต็มๆ ถึง 83.75 ล้านหยวน!

เจิ้งอวี่จ้องมองตัวเลขมหาศาลในบัญชีตัวเองด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

"ที่แท้... การหาเงินแตะหลักร้อยล้านมันก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิดนี่นา"

ความจริงในบัญชีของเจิ้งอวี่ไม่ได้มีแค่แปดสิบล้านหรอกนะ เพราะเมื่อวานซืนทรัพยากรที่เบิกจากระดับมณฑลก็เพิ่งจะส่งมาถึงมือ มีทั้งเซ็ตอุปกรณ์ระดับทองเลเวล 10 และเซ็ตอุปกรณ์ระดับทองเลเวล 20 แบบครบชุด

แต่เจิ้งอวี่ยื่นเรื่องขอเปลี่ยนอุปกรณ์พวกนั้นเป็นหินเสริมแกร่งกับหินหลอมสร้างแทน

เพราะอุปกรณ์เลเวล 20 ของเขาในตอนนี้มันก็เป็นระดับทองอยู่แล้ว ต่อให้ชิ้นนึงจะขายได้เป็นล้าน แต่เขาก็ไม่ได้อยากได้มันเลยสักนิด

การลุยขุมนรกศาลบรรพชนระดับฝันร้ายสองรอบ

ทำให้เขาดรอปเสื้อคลุม กางเกง หมวก และถุงมือ จนครบเซ็ตหนังเพียงพอนเหลืองสี่ชิ้นพอดี

ส่วนแหวนก็มีแหวนพยาบาท

กำไลข้อมือก็มีกำไลข้อมือวิญญาณร้ายที่ดรอปจากร่างรวมวิญญาณร้าย

กำไลข้อมือเป็นระดับแพลทินัม ส่วนเซ็ตเพียงพอนเหลืองสี่ชิ้นก็เป็นระดับทอง แถมยังเป็นอุปกรณ์เลเวล 20 ทั้งหมด ซึ่งดีกว่าไอ้พวกอุปกรณ์ชิ้นเล็กชิ้นน้อยเลเวล 20 ที่ทางมณฑลส่งมาให้ตั้งเยอะ

พูดอีกอย่างก็คือ เจิ้งอวี่ไม่ได้เห็นค่าทรัพยากรพวกนี้เลยสักนิด

มูลค่ารวมๆ แล้วยังสู้ส่วนแบ่งแปดสิบล้านจากการขายการ์ดทองไม่ได้ด้วยซ้ำ

แต่ที่เขารับไว้ก็เพราะมันเป็นสิทธิ์ที่เขาพึงได้

อีกอย่าง ทรัพยากรพวกนี้มันก็เป็นของเขา ต่อให้เขาไม่ได้ใช้ก็ไม่มีทางเอาไปยกให้คนอื่นฟรีๆ หรอก

หินเสริมแกร่งหนึ่งก้อนราคาตลาดอยู่ที่ 200000 หยวน

หินหลอมสร้างหนึ่งก้อนราคาตลาดก็อยู่ที่ 200000 หยวนเหมือนกัน

หลังจากเรื่องอนุมัติ มูลค่าของอุปกรณ์ระดับห้าสิบล้านในช่วงที่ 1 กับอีกห้าสิบล้านในช่วงที่ 2 ก็ถูกแปลงสภาพเป็นหินเสริมแกร่ง 250 ก้อน กับหินหลอมสร้างอีก 250 ก้อนแทน

แถมยังมีเงินสดชดเชยมาให้อีก 20 ล้านหยวน

เท่ากับว่าตอนนี้ในกระเป๋าของเจิ้งอวี่มีเงินสดร้อยกว่าล้านพอดีเป๊ะ

ไหนจะหินเสริมแกร่งกับหินหลอมสร้างอีกกองพะเนิน

"วัตถุดิบพร้อมแล้ว"

"ทีนี้ก็มาลุ้นกันว่ากล่องสมบัติจากภารกิจลับมันจะให้อะไรมา"

เจิ้งอวี่หยิบกล่องสมบัติประกายแสงเจิดจรัสที่ได้จากภารกิจลับขุมนรกศาลบรรพชนระดับฝันร้ายออกมา แอบตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

ในลานประมูลวิหารศักดิ์สิทธิ์

อุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัสที่สเปคต่ำที่สุดที่เคยเอามาประมูลคือ กางเกงนักรบเลเวล 30 ซึ่งถูกเศรษฐีแซ่หวังประมูลไปเมื่อสี่ปีที่แล้วในราคาสูงถึง 300 ล้านหยวน

ส่วนอุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัสเลเวล 20 ยังไม่เคยโผล่มาให้เห็นในลานประมูลเลยสักครั้ง

เรียกได้ว่าเป็นของที่ประเมินค่าไม่ได้และหาซื้อไม่ได้เลย

หินเสริมแกร่งกับหินหลอมสร้างพวกนี้ ก็เตรียมไว้เพื่ออัปเกรดอุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัสชิ้นนี้นี่แหละ

เจิ้งอวี่ถูมือไปมา

ก่อนจะเปิดกล่องสมบัติด้วยความตื่นเต้น

"วืด..."

แสงสีรุ้งเจิดจรัสสาดส่องออกมาจากกล่องสมบัติ

[คุณเปิดกล่องสมบัติประกายแสงเจิดจรัส ได้รับอาวุธ ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณ lv.20 {ระดับประกายแสงเจิดจรัส}]

"อาวุธงั้นเหรอ"

เจิ้งอวี่ดีใจจนเนื้อเต้น!

แถมยังเป็นไม้เท้าด้วย!

"นี่ฉันดวงดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

ความจริงอุปกรณ์สวมใส่เลเวล 20 ของเจิ้งอวี่ก็แทบจะครบเซ็ตอยู่แล้ว มีทั้งเซ็ตเพียงพอนเหลืองสี่ชิ้น รองเท้าบูทเทพหยิน กำไลข้อมือวิญญาณร้าย แล้วก็ยังสวมแหวนพยาบาทวงเดิมได้อยู่

ขาดก็แค่สร้อยคอผลึกเหมันต์ที่อยู่ในเซ็ตเครื่องประดับสามชิ้นเท่านั้น ซึ่งก็ไม่ได้ส่งผลกระทบกับพลังต่อสู้เท่าไหร่นัก

สิ่งเดียวที่ยังเป็นของเลเวล 10 อยู่ก็คือไม้เท้านี่แหละ

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเปิดได้อาวุธจากกล่องสมบัติประกายแสงเจิดจรัส แถมยังเป็นไม้เท้าพอดีเป๊ะอีกต่างหาก

แบบนี้ก็ประหยัดเตาหลอมอุปกรณ์ไปได้เลย

ตัวไม้เท้ามีรูปลักษณ์โปร่งแสงดูเลือนลาง ส่วนหัวของไม้เท้าประดับด้วยลูกแก้วคริสตัลขนาดเท่ากำปั้น ภายในนั้นมีพลังงานบางอย่างที่ทำให้เจิ้งอวี่รู้สึกได้ถึงความลวงตา

[อาวุธ: ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณ]

[เลเวลที่สวมใส่ได้: 20]

[เงื่อนไขการสวมใส่: อาชีพที่เชี่ยวชาญการใช้ไม้เท้า]

[ระดับชั้น: ประกายแสงเจิดจรัส]

[คุณสมบัติ: สติปัญญา +450 ความเร็วร่ายเวท +50% ความเสียหายธาตุ +80%]

[ผลลัพธ์อุปกรณ์: ไม้เท้าลวงตาวิญญาณสามารถดูดซับพลังงานธาตุได้ เมื่อพลังงานธาตุเต็ม 100% จะสามารถปลดปล่อยทักษะกดใช้งาน ลวงตา

ลวงตา: การร่ายทักษะครั้งต่อไป จะทำการคัดลอกทักษะลวงตาที่เหมือนกันออกมาปลดปล่อยอีกครั้ง โดยทักษะลวงตาจะมีความรุนแรง 80% ของทักษะต้นฉบับ]

[หลอมสร้าง: 0]

[เสริมแกร่ง: 0]

[สกัดบริสุทธิ์: 0]

[อักขระรูน: ยังไม่ได้ฝังอักขระ]

"..."

"ลวงตา... คัดลอกทักษะงั้นเหรอ..."

รอยยิ้มของเจิ้งอวี่ค่อยๆ กว้างขึ้น

สำหรับนักอัญเชิญแล้ว อสูรอัญเชิญก็คือทักษะของเขานั่นแหละ!

แบบนี้ก็หมายความว่า... สามารถคัดลอกอสูรอัญเชิญออกมาได้งั้นสิ!?

ถึงจะมีความแข็งแกร่งแค่ 80% แต่ต่อให้เป็นมินอทอร์ศึกสงครามที่พลังลดลงเหลือ 80% มันก็เก่งพอจะทำให้ศัตรูปวดหัวได้แล้ว

"เยี่ยม เยี่ยมไปเลย"

สมแล้วที่เป็นอุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัส

เจิ้งอวี่กะไว้แล้วว่า ถ้าในช่วงที่ 3 ยังหาอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณที่สามารถคัดลอกทักษะได้ชิ้นนี้ คงต้องอยู่คู่กายเขาไปอีกนานแน่ๆ

"ความแข็งแกร่งเอาเรื่องเลยแฮะ"

"ต้องจับมาอัปเกรดซะหน่อยแล้ว!"

เมื่อมั่นใจในความสามารถของไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณแล้ว เจิ้งอวี่ก็ตัดสินใจนำมันไปอัปเกรด

เพราะหินเสริมแกร่งกับหินหลอมสร้างที่เสียไปกับการอัปเกรดมันไม่ได้สูญเปล่าหรอกนะ พอถึงเวลาที่มีอุปกรณ์ชิ้นใหม่มาแทนที่ แล้วเอาไปปล่อยประมูล ราคาประเมินก็จะบวกมูลค่าการอัปเกรดเข้าไปด้วยอยู่ดี

การลงทุนอัปเกรดในวันนี้ วันหน้ายังไงก็ต้องมีคนมารับช่วงจ่ายต่ออยู่ดี

อุปกรณ์ระดับประกายแสงเจิดจรัส ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ออกหรอก

เจิ้งอวี่ตรงดิ่งไปที่วิหารศักดิ์สิทธิ์เมืองซ่างยวี่ทันที

โถงชั้นหนึ่งคือสถานที่สำหรับเปลี่ยนอาชีพ

พวกหน้าใหม่จะมาทำพิธีเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ปลุกพลังกันที่นี่

แต่ตอนนี้พ้นช่วงเทศกาลเปลี่ยนอาชีพมาแล้ว ที่นี่ก็เลยแทบไม่มีคน

ชั้นสองเป็นสำนักงานของกิลด์ต่างๆ

เจิ้งอวี่ไม่เคยขึ้นไปชั้นสองเลย เพราะมันไม่มีกิลด์ของนักอัญเชิญ

เป้าหมายของเจิ้งอวี่ในวันนี้คือชั้นใต้ดิน

ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับตีเหล็กอัปเกรดอุปกรณ์ของวิหารศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะ

พอลงลิฟต์มาถึงชั้นใต้ดิน

บรรยากาศที่นี่ร้อนอบอ้าวกว่าข้างนอกเยอะ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับเจิ้งอวี่ พร้อมกับถามด้วยท่าทีสุภาพ "ต้องการหลอมสร้างอุปกรณ์ หรือเสริมแกร่งอุปกรณ์ครับ"

"ทั้งสองอย่างเลยครับ"

"ได้ทำการนัดหมายช่างตีเหล็กไว้หรือเปล่าครับ"

เจิ้งอวี่ส่ายหน้า

เจ้าหน้าที่ก้มลงมองข้อมูลในคอมพิวเตอร์ แล้วเงยหน้าขึ้นมาบอกว่า "ตอนนี้มีช่างตีเหล็กว่างอยู่สามท่านครับ"

เจิ้งอวี่ถาม "คิดค่าบริการยังไงครับ"

"รบกวนแจ้งเลเวลและระดับชั้นของอุปกรณ์ที่จะนำมาอัปเกรดด้วยครับ เพราะอัตราค่าบริการของช่างแต่ละท่านจะแตกต่างกันไปตามเลเวลและระดับชั้นของอุปกรณ์"

เจิ้งอวี่ไม่ค่อยสันทัดเรื่องการอัปเกรดอุปกรณ์เท่าไหร่ เลยถามไปตรงๆ "มันต่างกันมากไหมครับ"

"ต่างกันมากครับ"

"ไม่ว่าจะเป็นการเสริมแกร่ง หลอมสร้าง สกัดบริสุทธิ์ หรือฝังอักขระรูน ล้วนมีโอกาสล้มเหลวทั้งสิ้น"

"แต่ยิ่งช่างตีเหล็กเลเวลสูงเท่าไหร่ โอกาสสำเร็จก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย"

"ยกตัวอย่างเช่น ถ้าอุปกรณ์ของคุณเป็นเลเวล 10 โอกาสสำเร็จของช่างตีเหล็กเลเวล 5 ก็ย่อมต่ำกว่าช่างตีเหล็กเลเวล 10 แน่นอนครับ"

"ยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์ระดับสูงๆ ก็จะต้องใช้วัตถุดิบในการอัปเกรดแพงขึ้นด้วย"

"ทางเราสนับสนุนให้ผู้ปลุกพลังเมืองซ่างยวี่ประหยัดวัตถุดิบในการอัปเกรดให้ได้มากที่สุดครับ"

"ดังนั้นผมจึงต้องขอทราบระดับชั้นและเลเวลของอุปกรณ์ เพื่อที่จะได้จัดหาช่างตีเหล็กที่เหมาะสมที่สุดให้คุณครับ"

ช่างตีเหล็กก็ถือเป็นอาชีพหนึ่งเหมือนกัน

แถมยังเป็นอาชีพที่พิเศษมากๆ ด้วย

เพราะสามารถกอบโกยเงินได้เป็นกอบเป็นกำโดยไม่ต้องไปเสี่ยงตายลงขุมนรกเลย

สิ่งเดียวที่เหมือนกับผู้ปลุกพลังสายต่อสู้ก็คือ พวกเขาถูกจำกัดด้วยระดับพรสวรรค์เหมือนกันเป๊ะ!

พอได้ฟังเจ้าหน้าที่อธิบาย เจิ้งอวี่ก็งัดไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณออกมาโชว์ให้ดูทันที

"ฉันอยากจะอัปเกรดอาวุธชิ้นนี้แหละ"

"เลเวล 20 ระดับประกายแสงเจิดจรัส ไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณ"

พอเจิ้งอวี่บอกสเปคจบ เจ้าหน้าที่ถึงกับอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถามย้ำเพื่อความแน่ใจ "ระดับประกายแสงเจิดจรัสเหรอครับ"

เจิ้งอวี่พยักหน้า "ใช่ ระดับประกายแสงเจิดจรัส"

"เมืองซ่างยวี่ของเราพอจะมีช่างตีเหล็กที่อัปเกรดอาวุธชิ้นนี้ได้ไหมล่ะ"

เจ้าหน้าที่จ้องมองไม้เท้าลวงตาวิญญาณโบราณตาไม่กะพริบ พอตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าเป็นระดับประกายแสงเจิดจรัสจริงๆ แถมพอเหลือบไปเห็นชื่อเจิ้งอวี่บนใบลงทะเบียนเข้าเท่านั้นแหละ

เขาก็รีบบอกทันที "กรุณารอสักครู่นะครับ"

[จบแล้ว]