บทที่ 38 - แย่งทรัพยากรฉันไป มันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนกันหน่อย

บทที่ 38 - แย่งทรัพยากรฉันไป มันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนกันหน่อย

☆☆☆☆☆

เจิ้งอวี่ยังไม่ออกมาจากขุมนรก โลกภายนอกก็เกิดคลื่นใต้น้ำปั่นป่วนเพราะเขาซะแล้ว

เมืองซ่างยวี่กำลังเดินหน้าเต็มกำลังเพื่อแย่งชิงตัวเขาและกำลังยื่นเรื่องขออนุมัติทรัพยากรให้เจิ้งอวี่ใหม่

บรรดาขาเผือกก็รอดูเรื่องสนุก เว็บบอร์ดของเมืองเจียงสุ่ยคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ส่วนทางฝั่งผู้มีอำนาจของเมืองเจียงสุ่ย...กลับเงียบกริบ

ในขณะเดียวกัน เจิ้งอวี่...กำลังยืนอยู่ในมิติเทเลพอร์ตเพื่อดูของรางวัลของตัวเอง

[ท่านได้เคลียร์ขุมนรกถนนเหมันต์ (ระดับฝันร้าย) สำเร็จ ได้รับรางวัล {กล่องสมบัติถนนเหมันต์ (ระดับฝันร้าย)} {ค่าประสบการณ์ผู้เล่น +15000}!]

[ขอแสดงความยินดี! ได้รับรางวัลเคลียร์ด่านขุมนรกถนนเหมันต์ (ระดับฝันร้าย) ครั้งแรก!]

[ได้รับ {กล่องของขวัญเคลียร์ด่านถนนเหมันต์ครั้งแรก (ระดับฝันร้าย)} {ค่าประสบการณ์ผู้เล่น +15000}]

รางวัลผ่านด่านหนึ่งกล่อง

รางวัลเคลียร์ด่านครั้งแรกอีกหนึ่งกล่อง

กล่องสมบัติระดับฝันร้ายของขุมนรกเลเวลสิบสองกล่อง ก็เท่ากับว่าได้อุปกรณ์ระดับแพลทินัมถึงสองชิ้น!

แล้วก็ยังมีรางวัลบันทึกสถิติประวัติศาสตร์ที่แจ้งเตือนตั้งแต่ก่อนเทเลพอร์ตอีก

รวมๆ แล้วได้รางวัลถึงสามส่วน

รวมค่าประสบการณ์ทั้งหมด 45000 แต้ม!

การจะอัปจากเลเวลสิบไปเลเวลสิบเอ็ดต้องใช้ค่าประสบการณ์ 11000 แต้ม เจิ้งอวี่กะคร่าวๆ ว่า 45000 แต้มอย่างน้อยๆ ก็น่าจะพาเขาพุ่งไปถึงเลเวลสิบสามได้เลย

โครตสะใจ!

สมกับเป็นขุมนรกระดับฝันร้าย ของรางวัลมันสะใจจริงๆ

แต่เพราะยังอยู่ในระหว่างการเทเลพอร์ต เขาเลยยังกดรับของรางวัลตอนนี้ไม่ได้

เมื่ออาการวิงเวียนศีรษะหายไป ในที่สุดพวกเจิ้งอวี่ก็ออกมาจากขุมนรก

"เจิ้งอวี่ออกมาแล้ว!"

"จะว่าไป เจิ้งอวี่นี่ก็หล่อเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย"

"เกิดอาการหิวผู้ชายหรือไง เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ไม่เห็นสาวสวยสองคนข้างๆ เขารึไง สวยกว่าเธอตั้งเยอะ"

"แม่ร่วง ขุมนรกระดับฝันร้ายเชียวนะ งานนี้หมอนั่นรวยเละแน่"

"แถมยังเป็นการเคลียร์ขุมนรกระดับฝันร้ายครั้งแรกด้วย ไหนจะมีรางวัลบันทึกสถิติอีก ไม่อยากจะคิดเลยว่าของรางวัลมันจะเวอร์วังขนาดไหน แบบนี้ของรางวัลไม่ดีกว่าที่รัฐบาลเมืองเจียงสุ่ยให้อีกเหรอ"

"ดีกว่าหรือไม่มันก็อีกเรื่องนึง ทรัพยากรพวกนี้มันเป็นสิ่งที่เจิ้งอวี่หามาได้ด้วยตัวเอง ส่วนเงินอุดหนุนของรัฐบาลมันก็ควรจะเป็นของเจิ้งอวี่อยู่แล้ว ไม่ใช่ของหลี่เฟิง"

"ทฤษฎีก็คือทฤษฎี ความเป็นจริงก็คือความเป็นจริง ตอนที่เจิ้งอวี่ยังไม่ผ่านระดับฝันร้าย นายก็มองว่านักอัญเชิญเป็นพวกสวะไม่ใช่หรือไง คนในเว็บบอร์ดตั้งเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ก็เห็นด้วยทั้งนั้นแหละที่เอาทรัพยากรไปให้หลี่เฟิง ทำมาเป็นเก่งหลังเกม"

"มันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ เรื่องนี้นายกเทศมนตรีเป็นคนตัดสินใจไม่ใช่เหรอ"

"ตอนนี้ฉันอยากรู้แค่ว่าท่านนายกเทศมนตรีโจวอวิ๋นจะเอาไงต่อ"

"ได้ยินมาว่าทรัพยากรที่หลี่เฟิงได้ไปมันถูกต้องตามขั้นตอนทุกอย่างเลยนะ ไม่ใช่แค่ผ่านการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญของเมืองเจียงสุ่ยที่ลงความเห็นตรงกันว่าหลี่เฟิงเหมาะสมกว่า แต่ยังได้รับการอนุมัติจากทางมณฑลด้วย"

"หึ เดี๋ยวก็มีเรื่องสนุกๆ ให้ดูแล้ว"

"ใช่มะ ใครจะไปคิดว่าเจิ้งอวี่จะโหดขนาดนี้ ตบหน้าพวกผู้เชี่ยวชาญฉาดใหญ่เลย"

"ผู้เชี่ยวชาญเหรอ ก็แค่พวกปัญญาอ่อนกลุ่มนึงนั่นแหละ ฉันยังจำได้เลยว่าพวกผู้เชี่ยวชาญเคยบอกให้เราเอาบ้านที่ไม่ได้อยู่ไปขาย จะได้มีเงินไปซื้ออุปกรณ์ นามันใช่ภาษาคนพูดหรือไง"

"พวกดีแต่ปาก ทำอะไรไม่เคยสำเร็จ"

"เอ๊ะ เดี๋ยวสิ...พวกนายดูนั่น คนของรัฐบาลหรือเปล่า"

มีคนสังเกตเห็นว่าที่หน้าประตูขุมนรกถนนเหมันต์ มีชายใส่สูทผูกไทถือกระเป๋าเอกสารหลายคนกำลังเดินตรงไปหาเจิ้งอวี่

"นั่นฉายฟางไม่ใช่เหรอ"

"ฉายฟางคือใครอะ"

"ผู้เล่นของเมืองซ่างยวี่ไง รู้สึกว่าจะเพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นรัฐมนตรีกระทรวงทรัพยากรนะ ตอนนี้เลเวลสี่สิบสองแล้ว"

"เขามาทำอะไรที่นี่"

"จะมาทำอะไรได้ล่ะ ก็มาแย่งตัวคนน่ะสิ"

"แย่งเจิ้งอวี่เหรอ"

"หรือจะให้มาแย่งนาย"

"เชี่ย เมืองซ่างยวี่ใจกล้าเบอร์นี้เลยเหรอ กล้าข้ามหน้าข้ามตามาแย่งตัวผู้เล่นพรสวรรค์ระดับเอสถึงเมืองเราเลยเนี่ยนะ"

"หึ นายควรจะไปถามนายกเทศมนตรีโจวอวิ๋นกับรัฐมนตรีหลี่หนานมากกว่านะ ว่าทำไมเมืองซ่างยวี่ถึงกล้ามาแย่ง ก็ในเมื่อพวกนั้นปฏิบัติกับเจิ้งอวี่เหมือนขยะแล้วโยนทิ้งไป ตัวเองทิ้งได้แต่ไม่ยอมให้คนอื่นเก็บงั้นเหรอ"

"จะแย่งก็แย่งไปสิ ไม่เห็นจะเกี่ยวกับฉันตรงไหนเลย"

"ทำไมจะไม่เกี่ยว เกี่ยวสิ เกี่ยวเต็มๆ เลยด้วย!"

"ยังไงอะ"

"แต่ละเมืองต่างก็มีผู้เล่นระดับท็อปคอยคุ้มครองอยู่ อย่างเมืองเราก็คือโจวอวิ๋น เขาก็เคยเป็นคนของเมืองเจียงสุ่ยนี่แหละ แต่เขาติดแหงกอยู่ที่เลเวลสี่สิบห้ามานานแล้ว"

"ถ้าสมมติว่าเจิ้งอวี่เลเวลแซงหน้าสี่สิบห้าไปได้ เขาจะได้ขึ้นเป็นนายกเทศมนตรีเมืองเจียงสุ่ยแทนโจวอวิ๋น"

"แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหน"

"ก็เกี่ยวตรงที่ว่า ขุมนรกลึกระดับสี่ขึ้นไปน่ะ แต่ละด่านมันหินสุดๆ แต่ทุกครั้งที่เคลียร์ด่านได้ วิหารศักดิ์สิทธิ์จะแจกจ่ายทรัพยากรให้พื้นที่รอบๆ ขุมนรกทั่วทั้งเมืองเลยไง"

"นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่าทำไมแต่ละเมืองถึงยอมทุ่มเททรัพยากรเพื่อปั้นผู้เล่นเก่งๆ ขึ้นมา ก็เพราะเหตุผลนี้นี่แหละ!"

"ซี๊ด..."

คราวนี้หลายคนเริ่มตระหนักถึงความสำคัญของการมีผู้เล่นพรสวรรค์ระดับเอสขึ้นมาแล้ว

"นี่ก็แปลว่า ถ้าเจิ้งอวี่ถูกแย่งตัวไป ขุมนรกที่เขาเคลียร์ได้หลังจากนี้ก็จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเราเลยงั้นสิ"

"เออ ไม่เกี่ยวเลยสักแดงเดียว"

"แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย! เมืองเจียงสุ่ยของเราตั้งหลายสิบปีเพิ่งจะมีคนที่ผ่านขุมนรกระดับฝันร้ายได้สักคน นี่มันว่าที่ผู้เล่นระดับปลุกพลังชัดๆ จะปล่อยให้ขาทองคำหลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด!"

บางคนเริ่มได้สติ

เริ่มร้อนใจขึ้นมาแล้ว

ถ้าเจิ้งอวี่เก่งขึ้นมาเฉยๆ มันก็คงไม่เกี่ยวกับพวกเขาหรอก

เพราะยังไงก็เป็นคนละชั้นกัน อนาคตก็คงไม่ได้ข้องแวะกันอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป

เจิ้งอวี่ไม่ได้เป็นแค่ผู้เล่นพรสวรรค์ระดับเอส

แต่ยังเป็นคนเดียวในรอบสิบกว่าปีนับตั้งแต่มีขุมนรกถนนเหมันต์โผล่มา ที่สามารถเคลียร์ระดับฝันร้ายได้

อนาคตเขาต้องไปไกลเกินเลเวลสี่สิบแน่ๆ

ขุมนรกที่เจิ้งอวี่ผ่านได้ พวกเขาก็จะพลอยได้ผลประโยชน์ไปด้วย

เจิ้งอวี่กินเนื้อ พวกเขาก็ได้ซดน้ำซุป ถึงจะเป็นแค่น้ำซุป แต่มันก็คือลาภลอยที่หล่นมาจากฟ้าชัดๆ!

"ซวยแล้ว ซวยแล้ว ซวยแล้ว...คนของเมืองเจียงสุ่ยทำไมยังไม่โผล่หัวมาอีกเนี่ย!"

บางคนเห็นเจิ้งอวี่เริ่มคุยกับฉายฟางจากกระทรวงทรัพยากรเมืองซ่างยวี่แล้ว ก็ยิ่งกระวนกระวายหนักกว่าเดิม

"ไม่ได้การล่ะ ฉันต้องโทรหานายกเทศมนตรี"

"นายมีเบอร์นายกเทศมนตรีด้วยเหรอ"

"เบอร์ร้องเรียนไงเล่า"

"โทรไม่ติดหรอก ฉันเคยลองแล้ว"

"..."

"งั้นหย่อนจดหมายร้องเรียนล่ะ"

"มีกล้องวงจรปิดติดอยู่ แถมตู้ยังล็อกกุญแจเบ้อเริ่ม นายคิดว่าเขาทำมาเล่นๆ เหรอ"

"นายคิดจริงๆ เหรอว่าโจวอวิ๋นกับหลี่หนานจะยอมก้มหัวให้"

"แม่ร่วง โครตน่ารังเกียจเลย"

มีคนสบถด่าเบาๆ

"จริง"

"โจวอวิ๋นเห็นแก่อนาคตตัวเอง เลือกประจบหลี่เฟิง แต่ทิ้งเจิ้งอวี่"

"แต่จะว่าไปหลี่เฟิงก็ไม่ได้แย่นะ..."

"บ้านหลี่เฟิงอยู่เขตส่วนกลาง ที่ถ่อมาเมืองเจียงสุ่ยก็เพื่อมาแย่งโควตาทรัพยากรของเจิ้งอวี่ชัดๆ หลี่เฟิงจะเก่งแค่ไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราหรอกเว้ย"

"..."

...

เจิ้งอวี่ได้พบกับผู้เล่นจากเมืองซ่างยวี่คนนี้แล้ว

เลเวลสี่สิบสอง

อาชีพจอมเวทคลาสสอง

ประโยคแรกที่ทักทายเมื่อเห็นหน้าเจิ้งอวี่ก็คือ "อยากทำให้โจวอวิ๋นต้องเสียใจไหมล่ะ มาอยู่เมืองซ่างยวี่กับพวกเราสิ ทำให้โจวอวิ๋นต้องแบกรับคำด่าทอและเสียงสาปแช่งจากชาวเมืองเจียงสุ่ยไปตลอดกาลเลย"

"พวกเราจะช่วยนายทวงสิทธิ์ทรัพยากรระดับเอสคืนมาเอง"

ประโยคเดียว ซื้อใจเจิ้งอวี่ได้อยู่หมัด

ฉายฟางคนนี้...เจรจาเก่งใช้ได้เลย

เพราะนี่คือสิ่งที่เจิ้งอวี่ต้องการพอดี

แย่งทรัพยากรฉันไป มันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนกันหน่อย

...

[จบแล้ว]