บทที่ 21 - แมงมุมหนังศีรษะมนุษย์!

บทที่ 21 - แมงมุมหนังศีรษะมนุษย์!

☆☆☆☆☆

"ดุดันเกินไปแล้ว!"

มองดูซากศพยะเยือกที่ร่วงหล่นลงไปกองกับพื้นระเนระนาด พวกเถาเฉียนถึงกับเกิดความรู้สึกผิดเพี้ยนไปชั่วขณะ

ขุมนรกระดับฝันร้าย...มันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นนี่นา

แน่นอนว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตา

ซากศพยะเยือกเลือดสี่หมื่นหน่วย ถ้าขืนให้พวกเขาวิ่งเข้าไปฟันเองล่ะก็ ฟันให้ตายทั้งวันก็คงไม่ล้ม

แต่สกิลคลื่นกระแทกเหมันต์แค่ครั้งเดียวก็ทำดาเมจได้ถึงสองพันแล้ว โดนเข้าไปสองทีต่อให้เป็นหลวงจีนผู้มีวรยุทธ์ที่เลือดเยอะๆ ก็ยังแทบกระอัก แต่ทหารโล่กลุ่มนั้นกลับรับการโจมตีคลื่นกระแทกเหมันต์ไปถึงสี่รอบแล้ว

เกราะน้ำแข็งพอมาเจอกับการระดมยิงของนักธนูก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ไปโดยปริยาย

ทั้งที่คู่มือทุกเล่มต่างเขียนเอาไว้ชัดเจนว่า สกิลที่น่ารำคาญที่สุดของซากศพยะเยือกก็คือเกราะน้ำแข็ง เพราะมันสามารถบล็อกดาเมจได้ทุกรูปแบบ จนทำให้ผู้เล่นชอบกะจังหวะพลาด คิดว่าเกือบจะฆ่าได้แล้วเชียว แต่ดาเมจดันไปติดเกราะน้ำแข็ง สุดท้ายก็โดนซากศพยะเยือกสวนกลับจนตาย

นอกนั้นก็ยังมีออร่าลดความเร็วระดับสี่ ถ้าถูกซากศพยะเยือกเกาะติดเมื่อไหร่ ก็คงเรียกได้ว่าก้าวขาไม่ออกกันเลยทีเดียว

"ถ้าฉันลุยเอง ฉันคงไม่ไหว" ในที่สุดเถาเฉียนก็หลุดออกจากภวังค์แห่งความมโน

"ถ้าเป็นฉัน ฉันคงโดนตบตายในวิเดียว" เค่ออิงพูดเสริม

"เห็นด้วยตามนั้น" เหวินเหรินฉิงอวี่ก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน

พูดได้คำเดียวว่าตอนเห็นเจิ้งอวี่ฆ่าซากศพยะเยือกมันดูชิลมากๆ แต่ถ้าให้ไปทำเองรับรองว่าวิญญาณหลุดออกจากร่างในพริบตา

ไม่ต้องพูดถึงซากศพยะเยือกชั้นยอดเลเวลสิบสามตัวนั้นหรอก แค่ฝูงซากศพยะเยือกเลเวลต่ำที่คลานออกมาจากป่าอย่างไม่ขาดสาย ผู้เล่นทั่วไปก็คงรับมือไม่ไหวแล้ว

กินไปดื่มไป ซากศพยะเยือกล้มตายนับไม่ถ้วน ค่าประสบการณ์ก็พุ่งกระฉูด

ความหนาวเหน็บที่ทำเอาปวดเศียรเวียนเกล้าที่สุดในขุมนรกถนนเหมันต์ ก็มลายหายไปเพราะการมีอยู่ของอสุรกายภูตเพลิงแฝด

ท้ายที่สุดฝูงซากศพยะเยือกก็ยังไม่สามารถเข้าใกล้แม่ทัพก็อบลินได้เลย แม้แต่ซากศพยะเยือกชั้นยอดเลเวลสิบสามก็ยังโดนกระหน่ำยิงจนร่วงห่างจากแนวป้องกันไปตั้งสามสิบเมตร

ภายใต้การบัฟของสกิลอาญาสิทธิ์แม่ทัพ แทบจะเรียกได้ว่าผ่านด่านแบบไร้รอยขีดข่วน

สิ่งเดียวที่ได้รับความเสียหาย...ก็มีแค่โล่ในมือของก็อบลินถือโล่เท่านั้น

โล่พวกนั้นคือความสูญเสียเดียวในการรบ บนผิวโล่เต็มไปด้วยเศษน้ำแข็งและรอยขวานน้ำแข็งที่สับลงมา รวมถึงรอยร้าวที่เกิดจากสกิลคลื่นกระแทกเหมันต์

แม่ทัพก็อบลินไม่ได้ขยับตัวเลยแม้แต่ก้าวเดียว

ตู้ม!

ธนูดอกสุดท้ายของแม่ทัพก็อบลินปิดฉากลง พรากชีวิตของซากศพยะเยือกชั้นยอดเลเวลสิบสาม ร่างกายอันเย็นเฉียบกระแทกพื้นดังสนั่น พร้อมกับเสียงน้ำแข็งแตกกระจาย

[สังหารซากศพยะเยือกชั้นยอด (lv.13) ได้รับค่าประสบการณ์ 1547 แต้ม]

[ขอแสดงความยินดี! ได้รับอาวุธ "มีดสั้นเหมันต์" {ระดับเงิน} (lv.10)!]

"อุปกรณ์เลเวลสิบ!"

เจิ้งอวี่ดีใจรีบเปิดหน้าต่างช่องเก็บของดูอุปกรณ์ชิ้นใหม่ทันที

[อาวุธ : มีดสั้นเหมันต์]

[เลเวลสวมใส่ : เลเวล 10]

[เงื่อนไขการสวมใส่ : อาชีพที่เชี่ยวชาญการใช้มีดสั้น เช่น มือสังหาร / ผู้รังสรรค์เงา / นักรบสีเทา เป็นต้น ต้องมีความคล่องตัว 35 แต้มขึ้นไปถึงจะสวมใส่ได้]

[ระดับ : เงิน]

[คุณสมบัติ : พละกำลัง +50 ความคล่องตัว +30 ความเร็วในการเคลื่อนที่ +20%]

[เอฟเฟกต์อุปกรณ์ : การโจมตีแฝงธาตุน้ำแข็ง ดาเมจธาตุน้ำแข็ง +200 เมื่อติดคริติคอลจะกระตุ้นสถานะแช่แข็งอย่างแน่นอน]

มีดสั้นธาตุน้ำแข็งงั้นเหรอ

เจิ้งอวี่หันไปมองเค่ออิงกับเหวินเหรินฉิงอวี่ "มีมีดสั้นอยู่เล่มนึง พวกเธอสองคนจะซื้อไหม"

"มีดสั้นเหรอ!" เค่ออิงและเหวินเหรินฉิงอวี่ตาลุกวาวขึ้นมาพร้อมกัน

เจิ้งอวี่พูดขึ้น "แต่เงื่อนไขการสวมใส่มันค่อนข้างสูงนะ ตอนนี้พวกเธอคงยังใช้ไม่ได้หรอก" พูดจบเขาก็แชร์คุณสมบัติของอาวุธลงในช่องแชทปาร์ตี้

"เอ่อ...เงื่อนไขสูงจริงๆ ด้วยแฮะ ต้องการความคล่องตัวตั้งสี่สิบแต้ม ตอนนี้ฉันเพิ่งจะมีแค่ยี่สิบสองแต้มเอง" เค่ออิงดูคุณสมบัติเสร็จก็ถอดใจทันที

แต่เจิ้งอวี่กลับพูดว่า "มีดสั้นเล่มนี้ถึงเงื่อนไขสวมใส่จะสูง แต่เอฟเฟกต์มันดีมากเลยนะ"

"ฉันจำได้ว่าอาชีพมือสังหารมีทักษะแทงหลังอยู่ การพุ่งตัวไปแทงข้างหลังมีโอกาสติดคริติคอลสูงมาก"

"ถ้าเอามาคอมโบกับเอฟเฟกต์แช่แข็งตอนติดคริติคอลของอาวุธชิ้นนี้ ก็จะทำให้หลังจากที่เธอใช้ทักษะแทงหลังเป้าหมายจะต้องถูกแช่แข็งแน่นอน แล้วค่อยตามด้วยคอมโบทำดาเมจอีกชุดใหญ่ได้สบายๆ"

เค่ออิงและเหวินเหรินฉิงอวี่มองเจิ้งอวี่ด้วยความประหลาดใจ "ไม่ยักรู้ว่านายจะรู้เรื่องอาชีพมือสังหารลึกซึ้งขนาดนี้"

เจิ้งอวี่ยักไหล่ "ฉันรู้ข้อมูลของทุกอาชีพนั่นแหละ ยกเว้นแค่อาชีพนักอัญเชิญ"

"..."

"เมื่อกี้ฉันลองค้นข้อมูลดูแล้ว มีดสั้นเหมันต์เล่มนี้ราคาประมูลในวิหารศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ได้แพงอะไรมากมาย แค่สามแสน ฉันจะขายให้พวกเธอในราคาสองแสนก็แล้วกัน ถือซะว่าชดเชยค่าเรี่ยวแรงกับค่าน้ำยาล่องหนให้พวกเธอ"

"ถ้าพวกเธออยากได้ พอออกจากขุมนรกแล้วค่อยมาหาฉันก็แล้วกัน แต่พวกเธอเป็นมือสังหารทั้งคู่ ใครจะเอาไปใช้ก็ไปตกลงกันเองนะ"

คุณสมบัติของมีดสั้นเหมันต์ถือว่าดีมาก แต่ราคากลับไม่แพงเลย

อาวุธมีดสั้นที่สเตตัสดีแถมยังใช้งานได้ในช่วงเลเวลสิบถึงสิบห้ากับราคาตลาดแค่สามแสนถือว่าถูกจริงๆ เพราะผู้เล่นส่วนใหญ่มักจะมาติดแหงกกันอยู่ที่ช่วงเลเวลนี้

สาเหตุที่มันไม่แพงก็เป็นเพราะคนเล่นอาชีพมือสังหารมีน้อยมาก ลองเปลี่ยนเป็นอาวุธของอาชีพนักรบสิ อย่างต่ำๆ ก็ต้องเริ่มที่แปดแสนนู่น...ราคาปั่นกันเกินเบอร์ไปมาก

เค่ออิงกับเหวินเหรินฉิงอวี่ดูเหมือนกำลังทักแชทส่วนตัวคุยกันว่าจะรับมีดสั้นเล่มนี้ดีไหม

เจิ้งอวี่เลยไม่ได้เข้าไปกวนพวกเธอ เขาหันไปสั่งแม่ทัพก็อบลินว่า "พวกนายพักผ่อนอยู่ตรงนี้ก่อน รอพวกฉันกินเสร็จแล้วเราค่อยเข้าไปในป่ากัน"

สวนสาธารณะใจกลางเมืองเป็นจุดพักผ่อนเพียงจุดเดียว เมื่อเข้าไปในป่าแล้วก็ต้องบุกทะลวงไปจนสุดทาง

การพักผ่อนที่นี่ถือเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด นอกจากจะให้แม่ทัพก็อบลินและกองกำลังรบก็อบลินได้ฟื้นฟูพละกำลังแล้ว ยังได้จัดการซี่โครงแกะย่างให้หมดด้วย

ระหว่างจัดการซี่โครงแกะย่าง...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

พวกเจิ้งอวี่ก็กินดื่มกันจนอิ่มหนำสำราญ สัตว์อัญเชิญไม่จำเป็นต้องกินอาหาร ไม่อย่างนั้นเจิ้งอวี่ก็คงต้องเตรียมซี่โครงแกะย่างไว้ปูนบำเหน็จให้เหล่าฮีโร่พวกนี้สักหน่อยแล้ว

หลังจากเก็บข้าวของเสร็จสรรพ ภายใต้การนำทัพของแม่ทัพก็อบลิน พวกเขาก็เดินเข้าสู่ป่า

ก่อนที่จะเข้าไปในป่า เจิ้งอวี่เอาหุ่นซ้อมรบจำลองออกมาหนึ่งตัว แล้วโยนให้ก็อบลินอัศวินหมาป่าตัวหนึ่ง สั่งให้มันมัดหุ่นจำลองไว้บนหลังของหมาป่ายักษ์

เขตป่าเป็นด่านสุดท้ายของขุมนรกระดับยาก ขอแค่คุ้มกันน้ำพุเอาไว้ได้และนำศพหญิงสาวไปส่งที่ทะเลสาบไร้น้ำแข็งก็ถือว่าผ่านด่าน

แต่ในระดับฝันร้าย เขตป่าไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่มันคือจุดเริ่มต้นของความยากระดับนรกแตกต่างหาก

เพื่อความปลอดภัย เจิ้งอวี่จึงนำหุ่นซ้อมรบจำลองที่สามารถช่วยรับดาเมจแทนเขาออกมาใช้

[หุ่นซ้อมรบจำลองระดับ 2] : มีพลังชีวิต 5000 หน่วย สามารถรับความเสียหายจากการโจมตีที่พุ่งเป้ามายังนักอัญเชิญได้ทุกรูปแบบ

(หากมีหุ่นซ้อมรบจำลองแบบเดียวกันสองตัวสามารถนำมาผสมเพื่ออัปเกรดเป็นหุ่นซ้อมรบจำลองระดับ 3 ได้)

นี่มันก็เท่ากับโล่พลังชีวิตห้าพันหน่วยเลยนะ!

เหมาะกับเจิ้งอวี่ในเวลานี้สุดๆ

หลังจากเดินเข้าไปในป่า อุณหภูมิก็ลดต่ำลงอีกครั้ง

อสุรกายภูตเพลิงแฝดจึงเร่งอุณหภูมิของออร่าให้สูงขึ้น เพื่อให้พวกเจิ้งอวี่ไม่โดนความเย็นกัดจนบาดเจ็บและไม่รู้สึกร้อนจนเกินไป

ผืนป่าแห่งนี้กว้างใหญ่กว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก เมื่อเดินตามแผนที่ในคู่มือผ่านด่านระดับยาก ในที่สุดก็เจอกับบ่อน้ำพุแห่งนั้น

"ซี๊ด..."

ทันทีที่ไปถึงบริเวณใกล้บ่อน้ำพุ ทุกคนก็สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

เพราะข้างๆ บ่อน้ำพุ มีแมงมุมยักษ์ตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่

ซากศพยะเยือกแปดขาขนาดยักษ์คือมอนสเตอร์ที่พวกเขารู้จักผ่านคู่มืออยู่แล้ว เพียงแต่พวกเขาไม่คิดว่าซากศพยะเยือกแปดขาระดับฝันร้ายหน้าตามันจะทุเรศทุรังได้ถึงขนาดนี้

หัวของแมงมุมดันเป็นหัวคน

บนลำตัวของมันเต็มไปด้วยรอยเย็บปะติดปะต่อ หากมองดูดีๆ ผิวหนังที่ควรจะเป็นสีดำและมีขนของแมงมุม ความจริงแล้วมันคือหนังศีรษะของมนุษย์!

หนังศีรษะมนุษย์ชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกเย็บติดเข้าด้วยกัน เส้นขนสีดำเหล่านั้นก็ไม่ใช่ขนแมงมุม แต่มันคือเส้นผม!

"แหวะ!"

เค่ออิงทนดูไม่ไหวจนแทบจะอ้วกออกมา

"มิน่าล่ะ ซากศพยะเยือกพวกนั้นถึงได้ไม่มีหนังหัว ปล่อยให้กะโหลกกับเลือดเนื้อถูกแช่แข็งโผล่ออกมา ที่แท้มันก็เอามาเย็บติดไว้ที่นี่เอง"

"นี่มันไม่เหมือนการกระทำของมอนสเตอร์เลยสักนิด แต่มันเหมือนการล้างแค้นมากกว่า"

วินาทีนั้นเจิ้งอวี่ก็นึกถึงเค้กเครื่องในที่เด็กมนุษย์คนนั้นทำขึ้นมา รวมถึงศพหญิงสาวที่ต้องงมขึ้นมาจากบ่อน้ำตามที่ระบุในคู่มือ

เขาพอจะเดาออกแล้วว่าทำไมถนนสายนี้ถึงได้กลายสภาพมาเป็นแบบนี้

"โฮก!"

เมื่อแม่ทัพก็อบลินก้าวเข้าไปในอาณาเขตของบ่อน้ำพุ แมงมุมหนังมนุษย์ตัวนั้นก็ส่งเสียงคำรามขู่กรรโชกใส่แม่ทัพก็อบลิน

แต่มันก็ยังคงไม่เป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน มันแค่ต้องการจะขับไล่ผู้บุกรุกออกไปเท่านั้น

"ใช่แล้วล่ะ ความจริงพวกมันไม่ได้อยากสู้กับพวกเราเลย แต่มันไม่มีทางเลือก เพราะพวกมันยังมีสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นให้ต้องหวาดหวั่น"

[แมงมุมหนังศีรษะมนุษย์]

[เลเวล : lv.15]

[ระดับ : ชั้นยอด]

[พลังชีวิต : 60000]

[พลังโจมตี : 1050]

[ทักษะ I : ใยแมงมุมสังเคราะห์]

[ทักษะ II : พิษเหมันต์]

[ทักษะ III : กลไกบ้าคลั่ง]

[ทักษะ IV : ไออาฆาตแทรกซึมร่าง]

[ทักษะ V : ความอาฆาตแค้น]

เจิ้งอวี่มองดูสเตตัสของแมงมุมหนังมนุษย์ตัวนี้ ถึงได้สัมผัสถึงความยากของขุมนรกระดับฝันร้ายอย่างแท้จริง

เขาหันไปบอกอสุรกายภูตเพลิงแฝดที่อยู่ข้างๆ "แกลุยเลย!"

"ฟู่!"

เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง

อสุรกายภูตเพลิงแฝดทนรอมาตั้งนานแล้ว มองดูแม่ทัพก็อบลินที่เป็นสัตว์อัญเชิญเหมือนกันบุกตะลุยเข่นฆ่าศัตรูอย่างเมามัน ส่วนตัวเองกลับทำได้แค่อบเนื้อกับปิ้งไส้กรอก มันสะสมความอัดอั้นไว้เต็มอก ถึงเวลาต้องระบายออกสักที...

[จบแล้ว]