บทที่ 4 ทายาทตระกูลสวี่ จุดเปลี่ยนของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

บทที่ 4 ทายาทตระกูลสวี่ จุดเปลี่ยนของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ทันทีที่สวี่ลีกั๋วจากไป รองผู้อำนวยการจางหย่งก็สะกดกลั้นความเจ็บปวดเพื่อเข้าควบคุมการปฏิบัติงานทั้งหมดทันที ทุกคนรู้ดีว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะได้เห็นสวี่ลีกั๋ว

แต่นั่นไม่สำคัญ หากสวี่ลีกั๋วสิ้นชีพ พวกเขาก็พร้อมจะก้าวขึ้นมาแทนที่

"เปิดภาพจากดาวเทียมให้ฉันเดี๋ยวนี้!!"

รองผู้อำนวยการจางหย่งคำราม ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยเส้นเลือด

ในภาพจากกล้องวงจรปิด ปรากฏฉากของปีศาจนับไม่ถ้วนที่กำลังล้อมเมืองเอาไว้

ทหารทุกนายที่ป้องกันเมืองต้าจิงต่างถืออาวุธความร้อน กระหน่ำยิงอย่างไม่ลดละ เครื่องบินขับไล่ทะยานขึ้นจากเรือบรรทุกเครื่องบินลำแล้วลำเล่า และขีปนาวุธหลากหลายชนิดก็พุ่งเข้าใส่กองทัพปีศาจจนจมมิด

ปีศาจนับไม่ถ้วนกรีดร้องโหยหวน ทว่าทันใดนั้นโลกก็สั่นสะเทือน เมื่อปีศาจสูงร้อยจ้างก้าวออกมาจากระยะไกล ขีปนาวุธทั้งหมดที่พุ่งเข้าใส่ร่างกายของมันกลับไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนได้เลยแม้แต่น้อย

"มนุษย์ที่ต่ำต้อย จงกลายเป็นอาหารของข้าซะดีๆ!"

นี่คือปีศาจระดับเอสที่ทรงพลังและมีสติสัมปชัญญะแล้วอย่างน่าตกใจ!

ปีศาจตนนั้นเหยียบลงบนเรือบรรทุกเครื่องบิน ส่งผลให้เรือที่แข็งแกร่งแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เครื่องบินขับไล่บนท้องฟ้าระเบิดออกทีละลำ และฝ่ามือขนาดมหึมาก็ขยับเข้าใกล้เมืองต้าจิง ใบหน้าของทหารทุกนายเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัว

"ทุกคนไม่ต้องกลัว พวกเรายังมีโอกาส!"

ทันใดนั้น สวี่ลีกั๋ว ผู้สืบสวนระดับเอ ก็ปรากฏตัวขึ้นในเฟรมภาพ ด้านหลังของเขาคือเหล่าผู้มีพลังเหนือธรรมชาติทั้งหมดของสำนักสืบสวนปีศาจเมืองต้าจิง

พวกเขาโคจรเลือดและปราณ กลิ่นอายปีศาจแผ่ซ่านออกมาจากร่างกาย ด้วยการหลอมรวมกับแขน หัวใจ หรือแม้แต่เนื้อสมองของปีศาจ พวกเขาจึงได้รับพลังปีศาจมาเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตนเอง

อย่างไรก็ตาม ผลที่ตามมาคือการใช้พลังปีศาจมากเกินไปจะกัดกร่อนร่างกายและจิตใจ

ร่างกายของสวี่ลีกั๋วขยายใหญ่ขึ้น เปลี่ยนสภาพเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจสูงสิบเมตรในพริบตา

"เจ้าสัตว์ประหลาด แกไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายทหารของฉัน!"

ไกลออกไปที่ตระกูลสวี่ในเมืองต้าไห่ สมาชิกในตระกูลทุกคนต่างมารวมตัวกัน จ้องมองหน้าจอวงจรปิดอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อเห็นสวี่ลีกั๋วในภาพ แววตาแห่งความโศกเศร้าอย่างที่สุดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของทุกคน

ทันใดนั้น หญิงวัยกลางคนผู้สง่างามก็ตื่นตระหนก "ซีซีหายไปไหน??"

"ลูกคงไม่ได้ไปที่แนวหน้าด้วยหรอกใช่ไหม? สะอื้น โธ่สวรรค์ ฉันกำลังจะเสียสามีไปแล้ว นี่ยังต้องเสียลูกสาวไปอีกคนเหรอ?"

หญิงวัยกลางคนร้องไห้โฮออกมา แต่เธอก็ไม่อาจหยุดการตัดสินใจของสามีและลูกสาวได้ เธอเดินโซเซไปที่หอบรรพชนและเริ่มโขกศีรษะทันที จนหน้าผากแดงก่ำและบวมเป่ง!

"บรรพบุรุษตระกูลสวี่ โปรดคุ้มครองสามีและลูกสาวของลูกด้วย!"

ในขณะนี้ นี่คือสิ่งเดียวที่เธอทำได้... ในขณะเดียวกัน ทุกคนในเมืองต้าจิงและทั่วทั้งอาณาจักรเซี่ยต่างกำลังเฝ้าดูภาพจากดาวเทียม

ไม่ใช่แค่เมืองต้าจิง แต่เมืองต้าไห่และเมืองต้าเซินก็กำลังเผชิญกับวิกฤตเช่นเดียวกัน

สำนักสืบสวนปีศาจและทหารทุกแห่งก้าวออกมาข้างหน้า ความตายของผู้คนนับไม่ถ้วนแลกมาเพื่อความสงบสุขและปลอดภัยของคนข้างหลัง

คนอาณาจักรเซี่ยทุกคนเข้าใจดีว่าคนเหล่านี้คือกระดูกสันหลังของพวกเขา หากกระดูกสันหลังนี้หักลง อาณาจักรเซี่ยของพวกเขาก็จะสูญสิ้น

"สวรรค์ โปรดช่วยทหารและผู้สืบสวนที่กำลังทุ่มเทสุดกำลังด้วยเถิด!"

"ทำไมฉันถึงไม่มีพลังเหนือธรรมชาติบ้าง? ฉันก็อยากจะฆ่าพวกสัตว์ประหลาดนั่นเหมือนกัน!"

"ไม่นะ อย่าตายไปมากกว่านี้เลย สะอื้น ฉันยอมเป็นเครื่องเซ่นสังเวย ฉันยอมทำพิธีอัญเชิญ—ต่อให้เป็นเทพเจ้าชั่วร้าย ก็ขอแค่ช่วยเหล่าฮีโร่พวกนี้ด้วย!"

"คนที่พิมพ์ข้างบนน่ะบ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าฮีโร่พวกนี้ตาย พวกเราก็จะก้าวขึ้นไปแทนที่เอง ต่อให้ต้องตายกันหมด เราก็จะไม่มีวันอัญเชิญเทพเจ้าชั่วร้าย!"

ทันใดนั้น บัญชีผู้ใช้ที่ไม่คุ้นเคยและสะดุดตาก็ปรากฏขึ้นในช่องแชท ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

"โอ้ ท่านผู้สูงสุด โปรดช่วยชาวอาณาจักรเซี่ยที่น่าสงสารเหล่านี้ด้วย ท่านของข้าได้ตอบรับแล้ว เพียงแค่พวกเจ้าศรัทธาในท่านของข้า พวกเจ้าก็จะได้รับการคุ้มครอง!"

"ฮ่าๆ ดูพวกคนอาณาจักรเซี่ยที่คิดว่าตัวเองวิเศษนักหนาสิ ไม่ยอมศรัทธาในเทพเจ้า และตอนนี้พวกเจ้าก็ได้รู้ซึ้งถึงผลที่ตามมาแล้ว อาณาจักรเซี่ยก็จงล่มสลายไปซะเถอะ!"

"ปีศาจพวกนี้ 'ยอดเยี่ยม' จริงๆ ประเทศของพวกเราเดิมทีได้ขอให้ท่านเทพยามาตะมาล้างเลือดอาณาจักรเซี่ย แต่ใครจะรู้ว่าพวกปีศาจจะชิงตัดหน้าไปก่อน!"

ที่อยู่ไอพีเหล่านี้ล้วนชี้ไปที่ต่างประเทศ ชาวอาณาจักรเซี่ยที่กำลังสิ้นหวังในตอนแรกก็พบที่ระบายอารมณ์ทันที เสียงรัวคีย์บอร์ดเริ่มดังขึ้น

"ไสหัวไปซะ อาณาจักรเซี่ยของพวกเราจะไม่มีวันศรัทธาในเทพเจ้าชั่วร้าย"

"เหอะ ต่อให้ตาย พวกเราก็จะตายอย่างมีเกียรติ ในประเทศของพวกแก มีคนตายสุ่มๆ วันละห้าแสนคน ดีไม่ดีไอ้คนที่กำลังพิมพ์อยู่นั่นอาจจะลงโลงไปแล้วก็ได้!!"

"อาณาจักรฮวา แกมีอะไรน่าภูมิใจนักหนา? ก็แค่พวกขี้แพ้ เทพเจ้าที่แกเรียกมาน่ะ คงกำลังจะกินคนในประเทศแกหมดอยู่แล้ว!"

เมื่อเห็นว่าเถียงสู้ไม่ได้ ไอพีต่างประเทศเหล่านั้นจึงทำได้เพียงจากไปอย่างหัวเสีย

"หึ อย่างน้อยพวกเราก็ยังมีชีวิตอยู่ พวกแกก็ตายด้วยน้ำมือปีศาจให้หมดนั่นแหละ!"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ชาวอาณาจักรเซี่ยทุกคนก็หันกลับมาเฝ้าดูสนามรบด้วยความกังวลอีกครั้ง

ที่ชานเมืองต้าจิง สวี่ลีกั๋วและคนอื่นๆ ได้ใช้พลังปีศาจเข้าต่อสู้กับปีศาจระดับเอสแล้ว

ในขณะเดียวกัน นักบินกองทัพอากาศกลุ่มสุดท้ายก็แผดร้องออกมาเป็นครั้งสุดท้าย

เหล่านักรบหนุ่มบังคับเครื่องบินขับไล่พุ่งเข้าใส่ปีศาจสูงร้อยจ้างโดยตรง พลังทำลายระเบิดออกทิ้งไว้เพียงประกายไฟต่อเนื่อง!

"ช่างหัวมันสิ ฉันจะลากแกไปลงนรกด้วยกัน!"

"ไอ้ปีศาจชาติชั่ว ตายซะ ตาย ตาย ตาย!"

ทุกคนเริ่มต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ทั้งการโจมตีแบบพลีชีพและผู้สืบสวนที่รีดเค้นพลังจากร่างกายจนเกินขีดจำกัดเพื่อถ่วงเวลาพวกปีศาจ

อย่างไรก็ตาม ปีศาจระดับเอสตนนั้นกลับพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา เสียงดูถูกเหยียดหยามดังออกมาจากใบหน้าที่แยกส่วนของมัน

"พวกมนุษย์ที่อ่อนแอและต่ำต้อย เป็นได้แค่ตัวตลก!"

มันคำรามใส่ท้องฟ้า ส่งผลให้ผู้สืบสวนและทหารทั้งหมดรวมถึงสวี่ลีกั๋วร่วงหล่นลงมาตามเสียงนั้น ฝ่ามือยักษ์ลดระดับลงมาที่แนวป้องกันสุดท้ายของมนุษย์อีกครั้ง

เสียงแตกหักดังสนั่น เมืองต้าจิงปรากฏแก่สายตาของปีศาจทุกตน

มนุษย์ทุกคนในเมืองต้าจิงที่กำลังดูการถ่ายทอดสดรู้สึกราวกับหัวใจถูกบีบคั้น ช่วงเวลานั้นมาถึงแล้วจริงๆ ใช่ไหม?

"ฮ่าๆ อาณาจักรเซี่ยกำลังจะล่มสลายแล้ว!"

"ประเทศตะวันออกที่น่ารำคาญนี่จะไม่มีวันได้ผยองอีกต่อไป"

"ขอบคุณท่านเทพ ขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่คุ้มครองพวกเรา และปล่อยให้ปีศาจพวกนี้ไปที่อาณาจักรเซี่ยให้หมด!!"

จำนวนไอพีที่ไม่คุ้นเคยในไลฟ์สดเพิ่มขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีใครตอบโต้

เพราะพวกเขาทั้งหมดต่างพากันเดินออกไปบนถนนในเมืองต้าจิงอย่างพร้อมเพรียงกัน ผู้ชายยืนอยู่ข้างหน้า ตามด้วยผู้หญิง โดยมีผู้สูงอายุและเด็กอยู่หลังสุด

ทุกคนหยิบอาวุธขึ้นมาเองอย่างเป็นธรรมชาติ หากเหล่าฮีโร่ล้มลง ก็ยังมีชาวบ้านธรรมดาอย่างพวกเขา

ถ้าพ่อล้มลง ก็ยังมีลูกชาย

ถ้าผู้ชายล้มลง ก็ยังมีผู้หญิง

อาณาจักรเซี่ยไม่เคยหยุดการต่อต้าน และไม่เคยคิดที่จะเอาใจสิ่งที่เรียกว่าเทพเจ้าชั่วร้ายด้วยการเซ่นสังเวยเพื่อนร่วมชาติ

ในขณะนี้ ผู้คนส่วนใหญ่เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับชะตากรรมอย่างแน่วแน่

เมื่อเห็นมนุษย์ที่รวมตัวกันหนาแน่น ปีศาจระดับต่ำเหล่านั้นก็แสดงสีหน้ากระหายเลือด ทันทีที่พวกมันกำลังจะพุ่งเข้าสู่เมืองต้าจิง พวกมันก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

รวมไปถึงปีศาจระดับเอส มนุษย์ทุกคนในเมืองต้าจิง และมนุษย์ทุกคนที่ดูไลฟ์สดทั่วโลกต่างก็สังเกตเห็นความผิดปกตินี้

เหนือเมืองต้าจิง วังวนขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเมื่อใดไม่ทราบ วังวนนั้นหมุนวนอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่ามีตัวตนที่น่าหวาดหวั่นบางอย่างกำลังจะจุติลงมา

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้าง แม้แต่ปีศาจระดับเอสยังรู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก

วังวนหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ ส่องประกายด้วยแสงสีรุ้งและกฎเกณฑ์แห่งระเบียบที่หลากหลาย พร้อมกับพายุแห่งความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัวและเสียงอัสนีบาต ร่างมนุษย์สิบร่างก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน!

กลิ่นอายที่น่าเกรงขามแผ่ออกมาจากร่างเหล่านั้น โดยเฉพาะจากชายหนุ่มที่อยู่หน้าสุด ในวินาทีที่เขาจุติลงมา ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังสั่นสะเทือน

จากนั้น ดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงก็ดูเหมือนจะถูกกดปุ่มหยุดชั่วขณะ การเคลื่อนไหว สีหน้า หรือแม้แต่ความคิดของทุกคนต่างหยุดนิ่ง

เทพเจ้าที่ใช้สังเวยซึ่งปรากฏในประเทศต่างๆ เดิมทีต่างอยู่ในนิทรา แต่ในขณะนี้ ความสั่นสะท้านปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของพวกมันอย่างไร้สาเหตุ ราวกับว่าวันสิ้นโลกของพวกมันกำลังจะมาถึง

ความรู้สึกนี้ปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ หลังจากนั้นกลิ่นอายของร่างมนุษย์เหล่านี้ก็กลับสู่สภาวะปกติ และแม้แต่อุโมงค์แห่งความว่างเปล่าด้านหลังพวกเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไป

"หืม? นี่คือดาวเคราะห์สีน้ำเงินในปัจจุบันอย่างนั้นเหรอ?"