บทที่ 21: พวกเขาทำตัวยังไงกัน?

บทที่ 21: พวกเขาทำตัวยังไงกัน?

เมื่อจัดการสถานการณ์ได้แล้ว มันก็ถึงเวลาพลบค่ำ และเรื่องตลกก็จบลง

วันที่ยากลำบากที่คฤหาสน์ตระกูลเหวินในที่สุดก็ผ่านพ้นไป

ภายใต้แสงตะวันยามอาทิตย์อัสดงที่ยังคงส่องสว่างอยู่ บ้านเรือนอันหรูหราเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น ความเสียหายจากการต่อสู้ปกคลุมทั่วเต็มคฤหาสน์

โชคดีที่สถานที่แห่งนี้กว้างขวางพอที่จะยังอาศัยอยู่ได้แม้จะต้องทำความสะอาดเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้น เหตุการณ์อีกสองสามอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าอีกไม่นานที่นี่คงต้องมีการรื้อถอนและเริ่มต้นสร้างใหม่อีกครั้ง

ในฐานะผู้ก่อปัญหาตัวฉกาจ ฟู่เฉียนก็ได้รับความเคารพ (ความกลัว) จากทุกคนมาได้สำเร็จผ่านการแสดงความแข็งแกร่งของเขาในวันนี้

“คุณฟู่ วันนี้คุณทำงานหนักมาก ฉันจัดหาที่พักให้คุณเรียบร้อยแล้ว”

เหวินหลี่พูดด้วยท่าทางเหมือนกำลังจะหมดแรง แต่ยังคงรวบรวมพลังเพื่อพูด

เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เต็มใจที่จะสนทนากับฟู่เฉียน

“ไม่เป็ฯไร”

ฟู่เฉียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เห็นคุณชายเย่ตัวสั่น

คนหนุ่มสาวสมัยนี้ช่างมีจิตวิญญาณเปราะบางกันเหลือเกิน!

หลังจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ฟู่เฉียนก็ไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะยอมลามือจากเขา

ถึงอย่างนั้นก็ปล่อยให้มันเป็นไป ไม่ว่าคุณชายเย่จะต้องการถลกหนังเขาให้ตายก็ตาม แต่ฟู่เฉียนก็ไม่สนใจ

จากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ คุณชายคนนี้ก็ดูจะกระตือรือร้นที่จะรักษาชีวิตของเขาขึ้นมาก

ฟู่เฉียนเชื่อว่าหลังจากเหตุการณ์ศพที่ตกลงมาจากชั้นสี่ คุณชายเย่จะสงบลงและไม่ทำอะไรโง่ๆ จนกว่าเขาจะรู้ว่าฟู่เฉียนเป็นใคร

นั่นคือทั้งหมดที่จำเป็น

ส่วนที่ดีที่สุดคือไม่ว่าเขาจะสืบสวนอย่างไร เขาก็พบเพียงว่าฟู่เฉียนเป็นบอดี้การ์ดธรรมดา ซึ่งนั่นจะทำให้เขาหวาดระแวงยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น เหวินหลี่ก็น่าจะใกล้เลื่อนขั้นแล้ว

หวังว่าเธอคงไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ

…

คืนนี้ไม่มีเหตุการณ์ใดๆ

เมื่อฟู่เฉียนตื่นจากเตียงนอนอันหรูหรา แสงตะวันก็ส่องสว่างอย่างสดใสแล้ว

นับตั้งแต่กลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติ ฟู่เฉียนก็พบว่าตัวเองอยู่ในสภาวะที่มีพลังงานล้นเหลือ ทำให้การนอนหลับไม่จำเป็นสำหรับเขา

แต่ด้วยความที่เป็นคนชอบนอนหลับ เขาจึงยังคงนอนบนเตียงอย่างเคยชิน

ห้องนอนที่เตรียมไว้สำหรับการพักผ่อนของเขา แม้จะแค่ชั่วคราว แต่ก็ยังดูหรูหรา ไม่ใช่แค่ห้องรับรองแขกธรรมดาๆ

จนกระทั่งเหวินหลี่เดินเข้ามาในห้องข้างเคียงพร้อมกับเสียงหาว ฟู่เฉียนจึงยืนยันในที่สุดว่าเขาถูกนำตัวมาที่ห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์

ดูเหมือนว่าครอบครัวเหวินจะกลัวเขาจริงๆ

แม่บ้านคนหนึ่งรออยู่ข้างนอกตั้งแต่เช้าและเชิญฟู่เฉียนมาทานอาหาร

เมื่อฟู่เฉียนมาถึงห้องอาหาร เหวินหลี่ก็กำลังทานอาหารเช้าอย่างสง่างาม เธอดูสดชื่นขึ้นมาก

ไม่รู้ว่าเพราะพวกเขาทำตามคำแนะนำของเขาหรือเปล่า แต่จำนวนคนรับใช้ในวันนี้ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ฟังคำแนะนำและกินให้อิ่ม! เหวินซิ่วเซียนค่อนข้างฉลาดและมีเหตุผล

“อรุณสวัสดิ์คุณฟู่ เชิญคุณไปที่ห้องครัวเพื่อสั่งอาหารที่คุณอยากกินได้เลย”

เหวินหลี่ทักทายฟู่เฉียนอย่างสุภาพ พร้อมยิ้มขณะอธิบายว่าทำไมเหวินซิ่วเซียนถึงไม่อยู่

“พ่อมีเรื่องต้องจัดการและออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว”

คนรวยก็มีปัญหาเหมือนกัน!

ฟู่เฉียนครุ่นคิดกับตัวเอง นั่งลงเพื่อเพลิดเพลินกับอาหารจานเล็กๆ สองสามจาน

รสชาตินั้นคุ้มค่า!

“คุณฟู่ เรื่องการจัดการด้านความปลอดภัย คุณเห็นจุดไหนที่ต้องปรับปรุงไหม ฉันจะให้พวกเขาให้ความร่วมมือกับคุณอย่างเต็มที่”

เหวินหลี่แสดงให้เห็นถึงการอบรมที่เหมาะสมของผู้หญิงมีชาติตระกูล โดยเริ่มสอบถามหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ

“แน่นอนว่ายังมีจุดที่ต้องปรับปรุงอีกมาก มากเสียจนไม่จำเป็นต้องปรับปรุงอีกต่อไป”

ฟู่เฉียนไม่ได้เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ

เขากำลังพูดความจริง ความปลอดภัยในปัจจุบันของตระกูลเหวินอาจดูเหมือนเข้มงวด แต่นั่นคือภายใต้สมมติฐานที่ว่าศัตรูเป็นนักฆ่าธรรมดา

และสำหรับพวกเหนือมนุษย์ ทั้งหมดนี้ก็เป็นเหมือนกับตะแกรงที่มีรูพรุน

…

“งั้นคุณยังแนะนำให้ฉันซ่อนตัวอยู่ในบ้านต่อหรอ?”

เหวินหลี่ถอนหายใจ

“ด้วยเหตุผลบางประการ เว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ ฉันก็ไม่อยากใช้วิธีนั้น ฉันจะหารือเรื่องนี้กับพ่อเมื่อเขากลับมาเอง”

ปรากฏว่าปัญหามาถึงเร็วกว่าการกลับมาของเหวินซิ่วเซียน

ไม่นานหลังจากนั้น คนรับใช้ก็รีบเข้ามาด้วยท่าทีตึงเครียดเพื่อประกาศว่าแขกพิเศษมาถึงแล้ว โดยถามหาฟู่เฉียนโดยเฉพาะ

ก่อนที่เหวินหลี่จะพูดอะไร ประตูก็ถูกผลักเปิดออกจากด้านนอก

ผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดสีดำทั้งตัวและมีใบหน้าที่ไร้อารมณ์เดินเข้ามา

แม้ว่าเครื่องแต่งกายของเธอจะเรียบง่าย แต่การปรากฏตัวของเธอกลับดูมีอำนาจ ไม่มีใครกล้าสบตากับเธอ

เธอเดินตรงไปที่โต๊ะอาหาร ดวงตาอันเฉียบคมของเธอมองสำรวจใบหน้าของทุกคนก่อนจะตัดสินใจหยุดลงที่ฟู่เฉียน

“คุณฟู่?”

…

“หัวหน้าตระกูลตัน คุณมาที่นี่เพื่ออะไร”

ทันทีที่เธอเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร การแสดงออกของเหวินหลี่ก็เปลี่ยนไปเป็นสีหน้าน่าเกลียดเป็นพิเศษ ยิ่งเมื่อเห็นว่าฟู่เฉียนเป็นเป้าหมายของเธอ เธอก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาในฐานะเจ้าภาพ

“ฉันแค่มีเรื่องที่ต้องหารือกับคุณฟู่ก็เท่านั้น”

ผู้หญิงนามสกุลตันไม่ได้แม้แต่จะเหลือบมองเหวินหลี่ด้วยซ้ำ เธอจ้องมองฟู่เฉียนด้วยท่าทีเป็นศัตรูอย่างชัดเจน พร้อมชี้ไปทางด้านข้าง

“คุณฟู่ เชิญ”

ผู้คนพวกนี้หยิ่งยโสมาก

ฟู่เฉียนสามารถบอกได้โดยธรรมชาติว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน แน่นอนว่าเธอเป็นผู้เหนือธรรมชาติ มีพละกำลังที่น่าประทับใจ

เป็นไปได้จริงๆ หรอที่ความแข็งแกร่งจะทำให้โง่ลง?

“หัวหน้าตระกูลตัน คุณหมายความว่ายังไง”

ก่อนที่ฟู่เฉียนจะตอบ เหวินหลี่ซึ่งอยู่ข้างๆ เขาก็เริ่มตื่นตระหนกแล้ว

“คุณฟู่กำลังทำงานอยู่ในขณะนี้ และไม่สะดวกที่จะจากไป”

“นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว หัวหน้าตระกูลตันตั้งใจจะเล็งเป้ามาที่ตระกูลเหวินหรอ?”

ครั้งที่สอง?

ฟู่เฉียนตระหนักถึงบางอย่าง

“หน่วยผู้พิทักษ์ราตรี?”

อืม

เหวินหลี่พยักหน้าเล็กน้อย โดยไม่ลืมแนะนำเธอให้ฟู่เฉียนรู้จัก

“นี่คือคุณนายตันหมิงเซว่ หัวหน้าทีมที่สองของหน่วยผู้พิทักษ์ราตรีของเมืองเรา เราเคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อน”

จริงด้วย!

เมื่อผู้หญิงคนนั้นเข้ามา ฟู่เฉียนก็สัมผัสได้คร่าวๆ แล้ว

เมื่อคืนก่อนเข้านอน เขาได้พยายามเรียนรู้เล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับองค์กรที่เขาเคยเผชิญมาหลายครั้งก่อน

ในโลกนี้ หน่วยผู้พิทักษ์ราตรีเป็นหนึ่งในองค์กรที่ใหญ่ที่สุดและเป็นองค์กรพิเศษโดยเฉพาะ โดยมีทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพลังเหนือธรรมชาติอยู่ภายใต้การควบคุม

ด้วยสถานะที่สูงส่งและความแข็งแกร่งที่ล้นหลาม ทีมผู้พิทักษ์ราตรีจึงกระจายไปทั่วภูมิภาคต่างๆ เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของโลกเหนือธรรมชาติทั้งหมด

ด้วยเหตุนี้เอง มันจึงแทบไม่มีใครต้องการจะต่อต้านพวกเขา

ที่จริงแล้ว เป็นเพราะการมีอยู่ของพวกเขาเอง มันจึงทำให้คนธรรมดาสามารถเอาชีวิตรอดจากการต่อสู้ดิ้นรนของสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์และดำรงชีวิตตามปกติได้

ไม่แปลกใจเลยที่ผู้หญิงคนนี้จะหน้าด้านมาก ใครก็ตามที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรดังกล่าวอาจพัฒนานิสัยชอบข่มเหงผู้อื่นได้โดยไม่ได้ตั้งใจ

ส่วน “ปฏิสัมพันธ์” ที่เหวินหลี่พูดถึงนั้นคงไม่ใช่ประสบการณ์ที่น่ายินดีเท่าไหร่นัก

ฟู่เฉียนจำเหตุการณ์ที่เหวินหลี่พูดถึงเมื่อวันก่อนได้

หลังจากจ้างบอดี้การ์ดผู้ทรงพลังมาแล้ว พวกเขาก็จับเขาไปอย่างกะทันหัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยจะทำอะไรเขา

แต่สุดท้ายแล้ว มันก็ยังมีครั้งที่สองเกิดขึ้น

ครอบครัวเหวินทำตัวยังไงกัน พวกเขาถึงไปสร้างศัตรูมากมายขนาดนี้?

ในขณะที่ฟู่เฉียนกำลังครุ่นคิด เหวินหลี่ก็เริ่มบ่นแล้ว

“ครั้งก่อนหัวหน้าตันมีเหตุผลสำหรับการมาเยือน ดังนั้นเราจึงให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ แต่วันนี้อย่างน้อยคุณก็ควรให้เหตุผลกับเราบ้าง ไม่ใช่หรอ?”

“เหตุผล?”

ตันหมิงเซว่ดูเหมือนจะได้ยินบางอย่างที่น่าขบขัน

“คุณหนูเหวินคิดมากเกินไปแล้ว พวกเราไม่ได้ว่างพอที่จะเล็งเป้าไปที่ครอบครัวของคุณหรอกนะ”

“ส่วนคุณฟู่ คุณเองคงไม่คิดว่าจะฆ่าคนแล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรอกใช่ไหม?”