บทที่ 1595 กู้หลิงชะตาดีเกินไปแล้ว
บทที่ 1595 กู้หลิงชะตาดีเกินไปแล้ว
จะตามยังไง?
เอาอะไรไปตาม?
ผู้ชมทุกคนต่างฟันธงว่าเฮนรี่ไม่มีทางตามกิลล์ทันแน่นอน
แต่มีเพียงเฮนรี่เท่านั้นที่ ‘คนในเหตุการณ์ย่อมมืดบอด’
เขากำลังเร่งความเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไล่ตามกิลล์ให้ทัน
ทว่าผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมงเศษ เฮนรี่ก็เหนื่อยจนหอบตัวโยน เหงื่อไหลโชกไปทั้งตัว
เขาพิงต้นไม้พลางหอบหายใจแรง สีหน้าดูแย่มาก
“ทำไมมันเหนื่อยขนาดนี้วะ?”
“ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนมันไม่เป็นแบบนี้นี่นา!”
เฮนรี่พึมพำกับตัวเอง
ในขณะนั้น ภายในห้องไลฟ์สดอย่างเป็นทางการ
เป้ยเหย่และเต๋อเหย่ก็ได้บรรยายสถานการณ์ในห้องนี้เช่นกัน
“เมื่อคืนผมลองไปค้นข้อมูลดู
พบว่าเฮนรี่คนนี้ขี้เกียจสะสมมานานเกือบสี่เดือนแล้วครับ”
“ในช่วงเวลานี้ เขาขี้เกียจขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงตอนนี้แทบจะไม่หยิบจับอะไรเลย
ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อร่างกายของเขาอย่างมาก”
“ร่างกายมนุษย์เราน่ะ ถ้าไม่ใช้มันก็เสื่อมถอยครับ
ตอนนี้สมรรถภาพร่างกายของเขาลดลงไปเยอะมาก!”
เป้ยเหย่เอ่ยขึ้น
นี่คือคำอธิบายว่าทำไมเฮนรี่ถึงได้เหนื่อยง่ายขนาดนี้
คนท่ีนอนขี้เกียจอยู่ทุกวัน กับคนที่ออกไปขยับร่างกายทุกวัน
สมรรถภาพร่างกายย่อมต่างกันราวฟ้ากับเหว
ก่อนจะขึ้นเกาะ เฮนรี่สามารถผ่านการคัดเลือกหลายด่านจนมาเป็นผู้เข้าแข่งขันได้
นั่นพิสูจน์ว่าเขามีฝีมืออยู่บ้าง อย่างน้อยก็เก่งกว่าคนทั่วไป
แต่มาถึงตอนนี้ ร่างกายเขาถอยหลังลงคลองไปเยอะ จนตอนนี้เหนื่อยแทบขาดใจ
“บัดซบ!”
เฮนรี่สบถออกมาพลางถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างแรง
จากนั้นเขาก็กัดฟันออกวิ่งตามต่อ
ความแค้นที่มีต่อกิลล์ กลายเป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาเดินหน้าต่อไป
ยังไงก็ต้องหากิลล์ให้เจอ แล้วซัดให้หมอบสักยก!
“กิลล์ทำไม่ผิดเลย เพื่อนร่วมทีมคนนี้กลายเป็นภาระไปตั้งนานแล้ว
ผมยังรู้สึกว่ากิลล์ใจดีเกินไปด้วยซ้ำที่เพิ่งจะหนีออกมาตอนนี้”
“ตอนนี้เฮนรี่อยากตามไปอัดกิลล์ ช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี”
“ผมว่าต่อให้ตามทัน เขาก็สู้กิลล์ไม่ได้หรอก
นับประสาอะไรกับเรื่องที่เขาไม่มีวันตามทันอยู่แล้ว”
เต๋อเหย่เอ่ยเสริม
เขาเองก็เหม็นขี้หน้าเฮนรี่คนนี้มาตั้งนานแล้ว!
ในตอนนี้ ภายใต้สายตาของผู้ชมจำนวนมหาศาล เฮนรี่เดินมาถึงจุดที่เป็นลำธาร
เห็นเฮนรี่ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว
เขาก้าวเดินลุยข้ามลำธารไปและมุ่งหน้าต่อไปทางทิศเดิม
เขาตกอยู่ในหลุมพรางของความคิดแบบเดิม ๆ
ไม่นึกเฉลียวใจเลยว่ากิลล์เปลี่ยนทิศทางตรงจุดนี้
ไม่ได้เดินหน้าต่อ!
ทุกอย่างถูกกิลล์คำนวณไว้หมดแล้วจริง ๆ
เฮนรี่เร่งฝีเท้าตามต่อไป
โดยไม่สังเกตเลยว่าแถวนี้ไม่มีร่องรอยการเดินทางของมนุษย์หลงเหลืออยู่เลย
ในใจเขามีแต่เพลิงโทสะสุมอก คิดเพียงแต่จะไปให้เร็วขึ้น อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว
ต้องหากิลล์ให้เจอ!
“จบเห่ เฮนรี่จบเห่แล้ว”
“เขาเดินผิดทางไปไกลแล้ว ไม่มีทางตามกิลล์ทันแน่นอน”
“กิลล์คนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
“ว่าแต่ ทิศทางที่เฮนรี่เดินไปตอนนี้ จะไปเจอจางฮ่าวหรานไหมนะ?”
“ทีมงานหายไปไหน รีบบอกมาเร็วเข้า!”
“ฉันว่ามีโอกาสนะ รอดูทีมงานประกาศดีกว่า”
ผู้ชมต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด
และภายใต้การเร่งรัดของทุกคน ทีมงานรายการแคว้นสวรรค์ก็ได้แจ้งรายละเอียดออกมาทันที
“หากเฮนรี่ยังเดินหน้าต่อไป เขาจะได้พบกับจางฮ่าวหรานและเทียนหลางครับ”
“แต่ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายยังห่างกันพอสมควร เฮนรี่อาจจะถอดใจกลางทางก่อนก็ได้
ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงไม่ได้เจอกันครับ”
เมื่อได้รับคำตอบนี้ ผู้ชมก็พากันถกเถียงต่อ
เหมือนเมื่อวานทีมงานจะบอกว่าจางฮ่าวหรานต้องใช้เวลาอีกสองวันถึงจะถึงจุดปะทะ
แต่พอมาถึงวันนี้ จางฮ่าวหรานกำลังเดินหน้าต่อ และถ้าเฮนรี่ก็เดินหน้าต่อด้วย
มันก็คือการเดินเข้าหากันทั้งสองฝ่าย
เวลาที่ว่าก็น่าจะหดสั้นลงเหลือเพียงประมาณหนึ่งวัน
นั่นหมายความว่า หากเฮนรี่อดทนเดินต่อไปจนถึงคืนนี้
เขาอาจจะได้พบกับจางฮ่าวหรานเข้าจริง
ๆ
ทว่าผู้ชมหลายคนกลับรู้สึกว่ามันดูริบหรี่
ไอ้คนอ่อนแออย่างเฮนรี่ เดินแค่ครึ่งชั่วโมงก็หอบแฮ่กขนาดนี้
จะให้เขาอดทนเดินทั้งวันมันยากยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขาเสียอีก
คงต้องรอดูว่าความแค้นที่มีต่อกิลล์ จะช่วยพยุงให้เขาเดินไปจนถึงคืนนี้ได้หรือไม่
ทั้งเฮนรี่และกิลล์ต่างแยกกันเดินหน้าต่อไป
แต่ที่ต่างกันคือ กิลล์กำลังมุ่งหน้าสู่ชีวิตใหม่ ส่วนเฮนรี่กำลังมุ่งหน้าสู่หายนะ
อีกด้านหนึ่ง ภาพตัดมาที่ฝั่งเย่ฮั่น
ในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่นวันนี้ มีแขกรับเชิญมาหนึ่งท่าน ซึ่งทุกคนต่างขนานนามว่า
‘เด็กหนุ่มปลาคาร์ฟ’ หรือ ‘เย่ฮั่นน้อย’ นั่นก็คือกู้หลิงนั่นเอง!
“ยินดีต้อนรับน้องกู้หลิงครับ ยินดีต้อนรับ!”
“ว้าว รีบมาสูดดมกลิ่นอายความเฮง (โอรา) เร็วเข้า!”
พี่โจวเห็นกู้หลิงเดินเข้ามาในสตูดิโอ
ก็รีบพุ่งเข้าไปหาด้วยท่าทางตื่นเต้นเว่อร์วังจนกู้หลิงตกใจสะดุ้งโหยง
แต่จากนั้น เมื่อกู้หลิงได้เห็นพี่โจวคนสวยใกล้ ๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงขึ้นมา
เขารู้สึกว่าพี่โจวตัวจริงสวยกว่าที่เห็นในมือถือเสียอีก
“อย่าไปแกล้งเขาสิคะ ดูสิน้องเขาตกใจหมดแล้ว!”
ไต่เสี่ยวเม่ยเดินเข้ามาจากอีกฝั่ง กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ
จากตัวเธอทำให้กู้หลิงยิ่งหน้าแดงหนักกว่าเดิม
สองสาวสวยระดับนางฟ้ามาเป็นคู่หูร่วมบรรยายกับเขาในวันนี้
ทำเอาผู้ชมจำนวนมากต่างพากันอิจฉาตาร้อน
และบอกว่ากู้หลิงนี่มันชะมัดดีเกินไปแล้ว!
ในตอนนั้นเย่ฮั่นกำลังพาทีมเดินทางกลับบ้านพักเดิม
ตลอดทางมีเสียงพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
แถมยังมีการโชว์หวานแจกอาหารสุนัขให้คนดูเป็นระยะ
ทุกคนต่างเฝ้ารอให้ทางฝั่งเย่ฮั่นเกิดเรื่องใหญ่ ๆ ตื่นเต้น ๆ หรืออะไรรุนแรง ๆ
ขึ้นบ้าง
ถึงแม้เย่ฮั่นจะเพิ่งค้นพบต้นปาล์มเคาน์เทจำนวนมหาศาล
และได้ทานราชาแห่งผักอย่างยอดอ่อนปาล์มไปแล้ว
แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการของผู้ชมได้
“เย่ฮั่น เมื่อไหร่จะก่อเรื่องใหญ่อีกสักรอบล่ะ อย่างตอนที่ยิงอาบิเกลทิ้งนั่นน่ะ!”
“นั่นสิเย่ฮั่น นายจะมาทำตัวเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ไม่ได้นะ
เดี๋ยวปืนมันก็สนิมเกาะหมดหรอก!”
“ถ้าไม่มีคนให้ยิง ก็ไปหาเสือมาตบ หรือหาช้างมาฟาดสักตัวก็ได้นี่นา!”
“บนเกาะไม่น่าจะมีช้างนะ อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นโผล่มาเลยสักตัว”
“ตามหลักการมันก็น่าจะมีนะ แค่ยังไม่เจอมั้ง หวังว่าเย่ฮั่นจะไปเจอช้างเข้าสักตัว”
“พวกแกเพลา ๆ หน่อยเถอะ ชีวิตเย่ฮั่นตอนนี้มันดีจะตาย อาหารมีกินไม่หมด
เมียก็น่ารักแถมยังได้นอนกอดกันทุกคืน จะเอาอะไรอีก!”
“อยากดูแชมป์ให้ดูเย่ฮั่น อยากดูหาเรื่องให้ดูจางฮ่าวหรานกับเหลิ่งเฟิง
เข้าใจตรงกันนะ แยกย้าย!”
ในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่น ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด
มีคนกลุ่มหนึ่งที่อยากเห็นเย่ฮั่นก่อเรื่องใหญ่ ๆ
แต่ก็มีผู้ชมอีกกลุ่มที่มองว่าชีวิตแบบนี้แหละที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว
ชีวิตที่มั่นคงและราบเรียบ ย่อมมีความสุขมากกว่า
หากเป็นเย่ฮั่นคนเดิม บางทีเขาอาจจะทนไม่ไหวและเที่ยววิ่งหาเรื่องไปทั่วเกาะ
พร้อมกับถือปืนพกไล่จัดการทุกอย่างที่ขวางหน้า
แต่ตอนนี้เขามีซูเสี่ยวฉีอยู่ข้างกาย
หัวใจที่เคยกระวนกระวายก็ได้พบกับท่าจอดเรือที่แสนสงบและปักหลักลงอย่างถาวรแล้ว
เขาเพียงแค่อยากใช้ชีวิตที่ราบเรียบและมีความสุขกับซูเสี่ยวฉีเท่านั้น
ถ้าจังหวะนี้มีเสือโผล่มา เย่ฮั่นคงจะรำคาญมากกว่าตื่นเต้นเสียอีก!
“เอ่อ... ผมเองก็คิดว่าชีวิตแบบเย่ฮั่นตอนนี้ก็ดูดีมากเลยครับ”
กู้หลิงเอ่ยขึ้นในห้องไลฟ์สด
แต่เห็นได้ชัดว่าเขายังดูเกร็ง ๆ อยู่บ้าง
ก็แหม ต้องมาบรรยายต่อหน้าผู้ชมทั่วโลก แถมยังเป็นเด็กอยู่เลยนี่นา!
“ในเมื่อทุกคนเริ่มจะเบื่อกันแล้ว งั้นพวกเรามาเริ่มจับรางวัลกันดีกว่าครับ!”
“ทางทีมงานรายการได้จัดเตรียมเงินสดและของรางวัลไว้มากมาย
เดี๋ยวผมจะมาจับรางวัลให้ทุกคนเองครับ!”
กู้หลิงกล่าวต่อ
พอพูดถึงเรื่องจับรางวัล ผู้ชมก็พากันคึกคักขึ้นมาทันที
บรรยากาศในห้องไลฟ์สดเริ่มกลับมาตื่นเต้นและร้อนแรงอีกครั้ง
กู้หลิงเองก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง เริ่มผ่อนคลายลงและไม่เกร็งเหมือนตอนแรกแล้ว
เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเที่ยง เย่ฮั่นและทีมใกล้จะถึงบ้านพักเดิมแล้ว
ในสตูดิโอ กู้หลิงและสองสาวสวยก็ได้เริ่มทานหม้อไฟหานฉีไปด้วยกัน!
จบบท