บทที่ 28 : แม่มดไม่ต้องการความเมตตา

“กฏของเกมง่ายมาก” ยูจีเนียพูดพร้อมกับกระโดดลงจากหัวของมังกร "เดวิลซอร์" แล้วเดินมาหาวิเวียน

นางมองวิเวียนเหมือนกับกำลังชมงานศิลปะ ใช้นิ้วแตะคางของเด็กสาวอย่างเบามือ

หลังจากที่ได้ชมอย่างละเอียดแล้ว

ยูจีเนียหันหลังและเดินไปทางไกลพร้อมกับพูดว่า

"เห็นแก่ที่เจ้าบอกชื่อกับข้า ข้าก็จะไม่ใช้ความเป็นผู้ใหญ่ข่มขู่เด็กตัวเล็กๆ ถ้าเจ้าสามารถรับการโจมตีของข้าได้ถึงห้าครั้ง ข้าไม่เพียงแต่จะปล่อยเจ้าไปและหยุดพิธีนี้ แต่ยังจะให้ของขวัญพิเศษกับเจ้าด้วย"

พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นเดินไปที่แถวของลูกน้องที่คุกเข่าต่อหน้านาง

จากนั้นนางก็หันหลังกลับมา มองตาวิเวียน และดีดนิ้วเบาๆ

"ปุ๊ฟ!"

"ปุ๊ฟ! ปุ๊ฟ! ปุ๊ฟ!"

ลูกน้องของนางในแถวแรกที่นั่งคุกเข่า ร่างกายของทุกคนระเบิดออกพร้อมกัน ราวกับว่ามีระเบิดระเบิดในร่างกายของพวกเขา เนื้อและเลือดของพวกเขาปลิวไปทุกที่ พวกเขาตายจนไม่สามารถตายได้อีกแล้ว

การกระทำที่โหดเหี้ยมและไร้ความปราณีนี้ กลับตกเป็นของพวกเดียวกันเอง! ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้เล่นสองคนที่ตามวิเวียนมาดูสถานการณ์ตกใจอย่างมาก แต่ยังทำให้เปลือกตาของของเหลียวจื่อซวนกระตุกอย่างรุนแรง

โหด...

โหดจริงๆ!

ดูสิ นี่แหละคือแม่มดตัวจริง!

"ถ้าเจ้าสามารถผ่านการทดสอบนี้ไปได้ ข้าจะช่วยเจ้ากำจัดทุกคนที่เคยเห็นหน้าเจ้า รู้เรื่องเกี่ยวกับเจ้า และทุกคนที่เป็นสมาชิกของลัทธิเทพไฟทั้งหมดที่อยู่ที่นี่"

"แบบนี้เจ้าก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกลัทธิเทพไฟตามมาคิดบัญชีในอนาคตแล้ว"

"ยังไงล่ะ รู้สึกพอใจกับของขวัญของข้าไหม? วิเวียน?"

ยูจีเนียพูดเหมือนกับเรื่องนี้เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่ไม่น่าสนใจ

และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ เหล่าลูกน้องที่คุกเข่าต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น แม้ว่าพวกเขาจะได้ยินเจ้านายของตนพูดว่าจะฆ่าพวกเขา แม้กระทั่งพวกเขาได้เห็นการกระทำตามที่พูดออกมาแล้ว แต่พวกเขากลับยังคงไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย

โอ้ ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีหรอก แค่ร่างกายสั่นมากขึ้น คุกเข่าลงลึกขึ้น และก้มศีรษะต่ำลงไปอีกเท่านั้นเอง

พวกเขากลัวที่จะขัดขืนยูจีเนีย หรือไม่ก็อาจจะไม่สามารถขัดขืนได้

"ตกลง ข้าตกลง" วิเวียนพยักหน้าหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะก้าวไปข้างหน้าเพียงลำพัง

เด็กสาวตั้งท่าป้องกันและเรียกใช้พลังเวทจากทั่วร่างเพื่อสร้างเกราะเวทขึ้นมา ในการต่อสู้กับศัตรูระดับนี้ วิเวียนจะไม่ประมาทอีก

แต่เมื่อยูจีเนียเห็นท่าทางของเด็กสาวใบหน้าของนางก็ยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย พร้อมกับแสดงความคาดหวังในดวงตาของนาง

"พร้อมหรือยัง? เริ่มกันแล้วนะ 3... 2..."

เมื่อหญิงสาวนับถึงเลขสอง นางก็ชี้มือไปยังทิศทางหนึ่ง

วิเวียนที่ถูกดึงความสนใจไปยังทิศทางนั้นก็หันไปมองตามโดยไม่ทันระวัง และในลมหายใจถัดไป สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที

สิ่งที่นางเห็นคือที่ที่ยูจีเนียชี้ไปนั้นคือกรงเหล็กที่ใช้ขังพวกคนต่างถิ่น หรือผู้เล่นเบต้าของกลุ่ม "ชางหลู่" ที่ตามมาด้วย

และในตอนนี้ กรงเหล็กที่เดิมทีแขวนอยู่บนหน้าผาด้วยเชือก ถูกพวกสมาชิกของลัทธิเทพไฟของยูจีเนียตัดเชือกที่ผูกมันออกไป

"ฟึ่บ!"

กรงเหล็กที่เสียสมดุลไปเริ่มตกลงมาอย่างรวดเร็วจากกลางอากาศ

แต่สิ่งที่อยู่ด้านล่างของกรงเหล็กกลับเป็นกองไฟลาวาที่ยูจีเนียเตรียมไว้อย่างดี มันเต็มไปด้วยลาวาเดือดและอุณหภูมิที่สูงจนถถึงสุดขีด

สามารถพูดได้ว่า หากปล่อยให้กรงเหล็กตกลงไปแบบนี้ คนที่ถูกขังอยู่ภายในจะต้องตายอย่างทารุณ ถูกเปลวไฟอันร้อนแรงกลืนกิน และถูกลาวาอุณหภูมิสูงหลอมละลายจนไม่เหลือแม้แต่เศษซาก.

"ไอ้***!"

"แม่ง***!!"

"ไอ้***แก****แน่ไอ้เวร!!!" ชางหลู่ในกรงเหล็กกลับกลายเป็นคนบ้าในเมืองซอน(เมืองจาก lol)ไปเสียแล้ว

เขากำลังตกลงมาจากกรงเหล็ก ในความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรง แต่เขาก็ยังไม่ลืมที่จะทักทายผู้หญิงทุกคนในครอบครัวของยูจีเนีย รวมถึงยูจีเนียด้วยยังไงล่ะ

แต่ที่เหลือในกรงเหล็กนั้น ผู้เล่นคนอื่นๆ ไม่มีใครที่ใจเย็นเหมือนเขาเลย

หลายคนต่างก็หันไปกรีดร้องด้วยความตกใจ ขาชาไปหมด ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว และบางคนถึงขั้นร้องไห้เรียกหาแม่

อย่าเพิ่งคิดว่ามันเป็นเรื่องที่เกินจริงไปนะ

เพราะถึงแม้สำหรับผู้เล่นแล้ว นี่มันก็แค่เกม แต่ต้องรู้ไว้ว่านี่คือการจำลองแบบสมจริง 100% ประสบการณ์ที่สมจริงสุดๆ ที่เมื่อใส่ไว้กับทุกคน มันจะเหมือนกับการที่คุณได้ประสบเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเอง

ลองจินตนาการว่าถูกผลักออกจากตึกสูงหลายชั้น และด้านล่างนั้นมีบ่อน้ำลาวาที่กำลังเดือดรอคุณอยู่ แม้ว่าจะรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องหลอกลวง แต่ก็ยังสามารถทำให้คนกลัวจนแทบขาดใจตายได้

ขณะที่ชางหลู่กำลังเตรียมตัวสละชีวิต ผู้เล่นที่ขี้ขลาดหลายคนก็เลือกที่จะหลับตารอความตาย ไม่กล้ามองเหตุการณ์ที่พวกเขากำลังจะเผชิญต่อไป...

ทันใดนั้น... ตึง!

ฉึ้ก!

เสียงแหลมคมเหมือนเบรกกระทันหันดังขึ้นในถ้ำมืดเสียงดังก้องไปทั่วบริเวณ

ผู้เล่นหลายคนที่รอคอยในกรงเหล็กพร้อมกับชางหลู่ ทันใดนั้นก็ตกตะลึง เมื่อรู้สึกถึงการหายไปของความรู้สึกขาดน้ำหนักจากร่างกาย

"...เกิดอะไรขึ้น?" ผู้เล่นหลายคนที่หลับตากลัวๆ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แล้วก็เห็นว่าไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่กรงเหล็กของพวกเขาถูกหุ้มไปด้วยพลังสีฟ้าสดใสจากภายนอก

"บอส! ดูสิ! คือ NPC ผู้หญิงคนนั้น!" หนึ่งในผู้เล่นของชางหลู่ตบไหล่หัวหน้าอย่างตื่นเต้นแล้วชี้ไปที่ทิศทางของวิเวียน

แต่คำพูดยังไม่ทันจบ เขาก็ถูกชางหลู่ตีไปเต็มแรง

"อะไรคือ NPC ผู้หญิงคนนั้น!? NPC ผู้หญิงอะไรกัน! พูดแบบนี้ได้ไง! มีมารยาทบ้างไหม? ไม่ได้ยินที่วิเวียนพูดชื่อหรอกเหรอ?  'วิเวียน' น่ะ! คุณหนูวิเวียน!"

ผู้เล่นในกรงเหล็กเริ่มตระหนักถึงการเคลื่อนไหวจากฝั่งของเด็กสาว

เพราะตอนนี้ นางที่เคยใช้ทั้งสองมือในการรักษาพลังของเกราะเวท กลับแบ่งมือหนึ่งออกไป ส่องประกายเวทและมุ่งไปที่กรงที่ขังพวกเขาไว้

ชัดเจนเลยว่า...

วิเวียนได้ใช้พลังเวทของตัวเอง เพื่อหยุดกรงเหล็กที่กำลังตกจากท้องฟ้าให้อยู่กับที่ และยังคงป้อนพลังเวทอย่างต่อเนื่องเพื่อให้กรงลอยอยู่ในอากาศ ช่วยชีวิตพวกเขา

เทพธิดา!!

ช่างแข็งแกร่งจริงๆ เทพธิดาของฉัน!

"เปิดการบันทึกหรือยัง?!"

"บันทึกหรือยัง! บันทึกแล้วใช่ไหม!!"

"นี่คือคลิปสุดพิเศษของเทพธิดาของฉัน ถึงจะตายก็ต้องบันทึกไว้!"

ถ้าเป็นการ์ตูน ตอนนี้ในตาของชางหลู่คงจะมีดาวสองดวงอยู่ในนั้น เพราะใครจะไม่ชอบฉากฮีโร่ช่วยชีวิตสาวสวยล่ะ? และแน่นอนว่าในทางกลับกันก็เช่นกัน

แต่ท่ามกลางความตื่นเต้นที่รู้สึกว่าตัวเองได้รับการช่วยเหลือจากเทพธิดา ความรู้สึกนี้ยังไม่ทันหายดี สถานการณ์กลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วและไม่คาดคิด

เพราะว่า...

"....หนึ่ง!" การนับถอยหลังที่พูดโดยบิชอปยูจีเนียจบลง 'พอดี'  ในเวลานี้

หอกยาวที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟร้อนแรงปรากฏขึ้นเหนือหัวของยูจีเนีย

"เทพไฟผู้ยิ่งใหญ่ โปรดนำความคมกริบของโลกนี้มารวมไว้ที่นี่ และใช้เปลวไฟเพื่อหล่อหลอม... เวทมนตร์หอกเพลิง!" หลังจากการร่ายเวทและทำเวทมนตร์ในระยะสั้น ยูจีเนียชี้นิ้วไปที่วิเวียนยีนเบาๆ

"หวืด!"

หอกเพลิงที่ลอยอยู่เหนือหัวของหญิงสาวตัดอากาศไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกขว้างด้วยมือของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อมันพุ่งไปกระแทกกับเกราะเวทมนตร์ของวิเวียนอย่างแรง

"ปัง—"

หอกเพลิงระเบิดออกมา การปะทะกันของเวทมนตร์ทำให้ทั้งถ้ำใต้ดินสั่นสะเทือนราวกับมันถูกกระแทกด้วยแรงมหาศาล หอกเพลิงนี้เป็นเวทมนตร์ระดับสองที่แท้จริง ซึ่งมีพลังมากเกินกว่าการโจมตีใดๆ ที่วิเวียนยีนเคยเผชิญมาก่อน

และที่สำคัญที่สุดก็คือ ตอนนี้สาวน้อยคนนี้กำลังทำสองสิ่งในเวลาเดียวกัน ส่วนหนึ่งของพลังเวทมนตร์ถูกแบ่งไปเพื่อรักษาความสมดุลของกรงเหล็กขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งหากไม่ทำเช่นนั้นมันคงจะตกลงไปในกองไฟหลอมละลาย

"แค่ก...แค่ก...ค...!" วิเวียนยีนเริ่มไอและมีเลือดออกเป็นครั้งแรกจากการถูกโจมตี

เกราะเวทที่ถูกหอกเพลิงทิ่มทะลุจนกลายเป็นรอยแยก แม้ว่ามันจะเกือบพังลง แต่ก็ยังคงบล็อกการโจมตีนี้ได้ และวิเวียนกำลังพยายามซ่อมแซมมัน

"ดูเหมือนว่า ข้าจะประเมินความสามารถของเจ้าต่ำไป" ถึงแม้ว่ายูจีเนียจะรู้ว่าวิเวียนยีนคงมีพรสวรรค์เวทมนตร์ที่น่ากลัว แต่บนใบหน้าของนางก็ยังแสดงความตกใจ

"ด้วยอาชีพที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับหนึ่ง ก็ยังสามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับสองได้ นี่ยังเป็นผลลัพธ์จากการที่ต้องทำสองสิ่งพร้อมกัน!"

"แต่..."

"ฮ่ะฮ่ะ เชื่อเถอะ นี่มันเป็นความไร้เดียงสา" สีหน้าของหญิงสาวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความคลุ้มคลั่งอย่างงุนงง

"ถ้าเจ้าอยากจะเป็นแม่มดแล้วล่ะก็ ข้าในฐานะผู้ใหญ่ จะสอนบทเรียนแรกให้เอง" ยูจีเนียหัวเราะเย็นๆ เบาๆ ขณะที่มองไปยังวิเวียนยีนที่ยังไม่ยอมละทิ้งการดูแลผู้เล่น

"แม่มด...ไม่ต้องการความเมตตา!"

กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มพุ่งทะยานขึ้นจากร่างของยูจีเนีย พลังงานของธาตุต่างๆ ในทั้งถ้ำใต้ดินเริ่มขยับเคลื่อนไหว สัญลักษณ์เวทลึกลับมากมายหลอมรวมเข้าไปที่ร่างของหญิงสาว

แค่ความรู้สึกในช่วงเริ่มต้นของการใช้เวทมนตร์นี้ ก็สามารถบ่งบอกได้ว่า มันเกินขอบเขตของเวทมนตร์ระดับสองไปแล้ว

ไม่ต้องสงสัยเลย

นี่คือ...

ในระดับต่ำกว่าเลเวล 40 โดยที่ยังไม่ได้ทำการ "ทะลุผ่านขีดจำกัด" ก็ยังสามารถเรียกได้ว่าเป็นพลังสูงสุดที่มนุษย์ธรรมดาสามารถเข้าถึงได้...

เวทมนตร์ระดับสาม!