บทที่ 50 การจมของอิซูโมะ
บทที่ 50 การจมของอิซูโมะ
บทที่ 50 การจมของอิซูโมะ
เมื่ออยู่ห่างออกไปราวสามไมล์ทะเล เครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดก็เริ่มปล่อยตอร์ปิโดลงน้ำ
“ซ่า...”
“ซ่า...”
“ซ่า...”
ตอร์ปิโดความเร็วสูงมากกว่าสิบลูกพุ่งลงทะเล มุ่งหน้าเข้าหากองเรือญี่ปุ่น
ในเวลานี้ อิซูโมะจึงเปิดฉากยิงในที่สุด
ระยะสามไมล์ทะเลใกล้เคียงกับระยะยิงที่มีประสิทธิภาพของปืนต่อสู้อากาศยานชั้นอิซูโมะ ซึ่งอยู่ที่ราวห้ากิโลเมตร
ทหารญี่ปุ่นประจำปืนต่อสู้อากาศยานเหล่านี้ รอคอยอย่างกระวนกระวายให้เครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดเข้ามาในระยะยิง
จากนั้นเขาก็กดคันปล่อยยิง
แต่ในตอนนั้น เครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดได้ปล่อยตอร์ปิโดลงไปแล้ว และดึงหัวเครื่องขึ้น พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าราวกับดีดตัวขึ้นจากพื้นดิน
ขณะเดียวกัน ปืนต่อสู้อากาศยานของญี่ปุ่นยังคงเล็งไปที่ผิวน้ำ
“เร็วเข้า หมุนปืน! หมุนปืน! เล็งขึ้นฟ้า!”
พลปืนต่อสู้อากาศยานตะโกนเสียงดัง ส่งสัญญาณให้ทหารรีบยกปากกระบอกปืนขึ้น
แต่กว่าทหารญี่ปุ่นจะยกปากกระบอกปืนขึ้นได้ เครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดก็หลุดพ้นระยะยิงไปเรียบร้อยแล้ว บินจากไปอย่างสบายใจ
เครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดบางลำยังยิงปืนกลใส่อิซูโมะไม่กี่นัด กระสุนกระแทกลำเรือจนเกิดรูพรุน
“ตอร์ปิโด! หลบหลีกเร็ว!”
ขณะเดียวกัน บนเรืออิซูโมะ กัปตันอาริกะ โคซากุกำลังสังเกตเครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดอยู่ ทันทีที่ตอร์ปิโดลงน้ำ เขาก็สั่งให้กองเรือรีบปรับทิศทางเพื่อเตรียมหลบหลีก
อิซูโมะเป็นซากโบราณลำหนึ่ง ตอนสร้างขึ้น ความเร็วสูงสุดของมันมีเพียงยี่สิบนอตเท่านั้น
หลังผ่านกาลเวลามากว่าสี่สิบปี ตอนนี้ความเร็วสูงสุดของอิซูโมะเหลือเพียงสิบห้านอต
ตอร์ปิโดความเร็วสูงสามารถทำความเร็วได้ถึงสี่สิบห้านอต ถึงตอร์ปิโดจะวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดได้เพียงห้ากิโลเมตร แต่ระยะทางนี้ถูกคำนวณไว้อย่างแม่นยำ และอิซูโมะก็อยู่ในขอบเขตโจมตีของตอร์ปิโดความเร็วสูงพอดี
ในเวลานี้ รองกัปตันมัตสึดะ เก็นโกะเริ่มสิ้นหวังเล็กน้อย
ตอนนี้อิซูโมะยังไม่ทันเร่งถึงความเร็วสูงสุด และสายเกินไปแล้วที่จะกลับลำ
“หักซ้ายสุดตัว หลบหลีกทันที!”
“ไฮ!”
อาริกะ โคซากุรู้ดีว่าตนอาจหลบตอร์ปิโดความเร็วสูงเหล่านี้ไม่พ้น แต่เขาก็ยังตัดสินใจเสี่ยง
ถ้าเกิดหลบได้ขึ้นมาล่ะ?
แต่ในวินาทีนั้นเอง เครื่องบินทิ้งระเบิดกลุ่มหนึ่งก็บินผ่านเหนือเรืออิซูโมะของญี่ปุ่น
“เตรียมป้องกันภัยทางอากาศ!”
เมื่อพบเครื่องบินทิ้งระเบิด ปืนต่อสู้อากาศยานเก่าแก่ของอิซูโมะก็กลับมาทำงานอีกครั้ง ทหารญี่ปุ่นหมุนปืนกันอย่างต่อเนื่อง พยายามเล็งเครื่องบินบนท้องฟ้า
แต่เครื่องบินทิ้งระเบิดเหล่านั้นไม่แม้แต่จะเหลือบมองพวกเขา ยังคงบินตรงไปยังเซี่ยงไฮ้ต่อ
เครื่องบินทิ้งระเบิดเหล่านี้ยังคงปฏิบัติภารกิจมุ่งหน้าไปยังเซี่ยงไฮ้
“พวกมันไม่ได้มาทิ้งระเบิดเรา!”
เมื่อเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดบินจากไป ทหารญี่ปุ่นคนหนึ่งก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
เขารู้ดีว่าความสามารถป้องกันภัยทางอากาศของอิซูโมะเลวร้ายเพียงใด หากศัตรูเล็งเป้ามาที่พวกเขา อย่างมากพวกเขาก็คงทำได้เพียงดิ้นรนเล็กน้อยและตะโกนโวยวายสักสองสามครั้งเท่านั้น
“เจ้าโง่! น่าอัปยศจริงๆ!”
ทหารญี่ปุ่นคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกเสียหน้า เพราะเครื่องบินทิ้งระเบิดเหล่านั้นไม่แม้แต่จะชายตามองพวกเขา
ตูม!
ขณะที่ทหารญี่ปุ่นคนนั้นกำลังด่าทออย่างเดือดดาล กระสุนปืนเรือลูกหนึ่งก็ตกลงบริเวณรอบๆ อิซูโมะ
กระสุนนั้นเฉียดอิซูโมะไปเพียงนิดเดียวก่อนตกลงน้ำ
เมื่อกระสุนตกกระทบผิวน้ำ มันก่อให้เกิดเสาน้ำขนาดมหึมา ทำให้อิซูโมะโคลงเคลงอย่างรุนแรง
แม้อิซูโมะจะเป็นเรือเก่า แต่ทหารญี่ปุ่นบนเรือก็มีประสบการณ์ไม่น้อย
ขนาดปืนหลักของเรือศัตรูสามารถประเมินได้จากละอองน้ำและเสาน้ำที่เกิดจากแรงระเบิดของกระสุนบนผิวน้ำ
“อย่างน้อยก็ขนาด 380 มิลลิเมตร!”
ทหารญี่ปุ่นคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ สีหน้ามืดมนถึงขีดสุด
ปืนหลักประเภทนี้มีระยะยิงไกลมาก
จุดอ่อนที่สุดของอิซูโมะคือระยะยิงสั้นและความเร็วต่ำ
การถูกเรือรบประเภทนี้จับเป็นเป้าหมาย เท่ากับตายแน่นอน
เพราะอิซูโมะยิงไม่ถึงพวกเขาเลย ทำได้เพียงถูกอีกฝ่ายลากเล่นไปเรื่อยๆ
“คู่ต่อสู้ของพวกเราคือใครกันแน่?”
ทหารเรือญี่ปุ่นคนหนึ่งพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเอง...
ตูม!
เสียงระเบิดมหึมาดังขึ้น
อิซูโมะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ทันทีหลังจากนั้น ทหารญี่ปุ่นก็รู้สึกราวกับลำเรือกำลังเอียงไปด้านหลัง
“เราโดนยิง!”
“ท้ายเรือถูกโจมตี!”
ท้ายเรือของอิซูโมะถูกตอร์ปิโดความเร็วสูงพุ่งเข้าใส่ เกิดรูขนาดมหึมาขึ้นทันที
อิซูโมะ ซากโบราณลำนี้ ถูกตอร์ปิโดเข้าใส่ แม้ไม่ใช่จุดสำคัญที่สุด แต่โครงสร้างลำเรือก็แตกร้าวในทันที
ตอนแรกมีเพียงรูขนาดใหญ่ถูกระเบิดขึ้นที่ท้ายเรือ จากนั้นรอยร้าวก็ปรากฏขึ้นบนตัวเรือ
รอยร้าวนั้นเริ่มลุกลามไปตามลำเรืออย่างรวดเร็ว
เมื่อน้ำทะเลไหลทะลักเข้ามาไม่หยุด
ตัวเรือก็เริ่มเงยหัวสูงขึ้น
ขณะเดียวกัน เสียงโลหะเสียดสีกันอันแหลมบาดหูและไม่น่าฟังก็ดังขึ้นไม่หยุด ภายในเรือเองก็เริ่มเกิดปัญหา
ห้องโดยสารบางส่วนเริ่มพังถล่มและแตกออก ห้องผนึกกันน้ำของเรือก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน
กระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่ตอร์ปิโดกระแทก ไปจนถึงน้ำทะลักและจมลงอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที
ในเวลานี้ รองกัปตันคว้าตัวอาริกะ โคซากุไว้ แล้วพูดเสียงดัง
อาริกะ โคซากุมองอิซูโมะ แล้วสูดลมหายใจลึกเป็นครั้งสุดท้าย
“สละเรือ!”
เมื่อได้ยินคำสั่งนี้ ทหารญี่ปุ่นบนอิซูโมะต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วปล่อยของที่ถืออยู่ลง
บางคนกระโดดลงทะเล บางคนขึ้นเรือชูชีพ ต่างคนต่างใช้วิธีของตนเองเอาชีวิตรอด
แต่ในวินาทีนั้นเอง...
ตูม!
เสียงระเบิดมหึมาดังขึ้นอีกครั้ง
กระสุนปืนเรือขนาด 406 มิลลิเมตรลูกหนึ่งตกใส่ลำเรืออิซูโมะ
เรือเก่าลำนี้ที่ใกล้พังเต็มที ถูกโจมตีอย่างสาหัสถึงตาย
เปลวไฟพุ่งทะยานขึ้นฟ้า และตัวเรือเริ่มแตกออกจากกลางลำ
ทหารญี่ปุ่นทั้งหมดที่อยู่รอบจุดที่กระสุนตกถูกสังหารในทันที
ทหารญี่ปุ่นบางคนที่กระโดดลงทะเลได้ทัน เห็นเปลวไฟพุ่งขึ้นฟ้าจากอิซูโมะที่พวกเขาเพิ่งอยู่บนเรือเมื่อครู่ ตัวเรือแตกออกเป็นสองท่อน และหัวเรือที่เคยเชิดสูง ตอนนี้ก็ฟาดกระแทกลงทะเลอย่างหนักหลังแตกกลางลำ
ภาพในหน้า 8 เป็นภาพประกอบ แต่ไม่ใช่เรืออิซูโมะ
ขณะเดียวกัน ร่างของทหารญี่ปุ่นบนเรือก็ถูกแรงระเบิดซัดลอยขึ้นสู่ผิวน้ำทะเล
ยังมองเห็นทหารญี่ปุ่นบางคนที่อยู่ห่างจากจุดระเบิดออกไปเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้ตายในทันที แต่ร่างกายกำลังลุกไหม้ และกำลังดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง
แต่ทหารญี่ปุ่นเหล่านี้บนผิวน้ำไม่มีเวลาได้ดีใจนานนัก
ตูม!
เกิดระเบิดครั้งใหญ่อีกครั้ง
อิซูโมะเกิดการระเบิดซ้ำ
หลังคลังกระสุนระเบิด ลำเรืออิซูโมะก็ถูกฉีกกระจายอย่างสมบูรณ์ เศษซากต่างๆ ตกลงสู่ทะเล นอกจากนี้ หลังตัวเรือแตก น้ำมันของเรือก็เริ่มรั่วไหล และผิวน้ำทะเลก็ลุกไหม้ตามไปด้วย
เปลวไฟลุกไหม้อยู่บนผิวน้ำทะเล
ทหารญี่ปุ่นที่กระโดดลงทะเล หากไม่ถูกแรงกระแทกบดขยี้จนตาย ก็ถูกไฟคลอก ดิ้นรนอย่างสิ้นหวังอยู่ในน้ำ
ทหารญี่ปุ่นบางคนที่อยู่บนเรือชูชีพก็ไม่รอด เรือชูชีพของพวกเขาถูกไฟลามจนลุกไหม้เช่นกัน