บทที่ 170 - สรรพคุณสุดวิเศษของด้ามกระบี่ โอสถระดับหก

บทที่ 170 - สรรพคุณสุดวิเศษของด้ามกระบี่ โอสถระดับหก

เมื่อจัดการกับข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวจนเป็นระเบียบแล้ว ดวงตาของลั่วเฉินก็ทอประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที

นี่คือของวิเศษที่ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิมหายุทธ์ทิ้งเอาไว้เชียวหรือ

และยิ่งไปกว่านั้น ยอดฝีมือผู้นี้ยังเป็นตัวตนที่อยู่เหนือความธรรมดาสามัญ เป็นผู้ที่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิด้วยวิถีแห่งโอสถและวิถีแห่งวรยุทธ์ไปพร้อมๆ กันอีกด้วย

ของวิเศษที่ยอดฝีมือผู้ไร้เทียมทานเช่นนี้ทิ้งเอาไว้ มีหรือที่จะเป็นของธรรมดา

"หากวันหน้าข้าสามารถซ่อมแซมกระบี่เล่มนี้ได้สำเร็จ ข้าก็คงไม่ต้องไปเสาะหาอาวุธชิ้นอื่นมาใช้งานอีกแล้ว"

ลั่วเฉินยิ้มกริ่ม จากนั้นภาพห้วงดาราตรงหน้าก็แตกสลายไป เมื่อเขาได้สติกลับมาอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ในห้องนอนเรียบร้อยแล้ว ส่วนด้ามกระบี่ที่แหว่งวิ่นชิ้นนั้นก็ได้กลายเป็นลำแสงและพุ่งหายเข้าไปในหัวของเขา

ลั่วเฉินรู้สึกได้ถึงความปลอดโปร่งโล่งสบายที่แผ่ซ่านไปทั่วจุดกำเนิดจิต

เขาตั้งสมาธิ หลับตาลง แล้วเข้าสู่สภาวะตรวจสอบภายในร่างกาย

ผ่านการตรวจสอบภายใน ลั่วเฉินมองเห็นพื้นที่ว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาล ภายในพื้นที่แห่งนั้นมีผืนน้ำทะเลที่กำลังบ้าคลั่งทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา

ลั่วเฉินรู้ดีว่าที่แห่งนี้คือห้วงทะเลวิญญาณของเขานั่นเอง

เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถตรวจสอบห้วงทะเลวิญญาณได้เลย ไม่คิดเลยว่าวันนี้ด้วยความช่วยเหลือจากด้ามกระบี่ชิ้นนี้ เขาจะสามารถทำในสิ่งที่แต่ก่อนไม่เคยทำได้สำเร็จ

สายตาของลั่วเฉินกวาดมองไปทั่วห้วงทะเลวิญญาณ แล้วเขาก็พบว่าด้ามกระบี่ที่แหว่งวิ่นนั้นขยายขนาดใหญ่โตมโหฬารตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบได้ ส่วนใหญ่ของมันจมดิ่งลงไปในห้วงทะเลวิญญาณ เหลือเพียงส่วนปลายด้ามกระบี่เล็กน้อยที่โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา

และรอบๆ ด้ามกระบี่นั้น มีพลังงานลึกลับบางอย่างหลั่งไหลเข้าไปหามันอย่างไม่ขาดสาย ก่อนที่จะหลอมรวมเข้ากับห้วงทะเลวิญญาณในท้ายที่สุด

สิ่งนี้ทำให้ลั่วเฉินรู้สึกว่าความคิดอ่านของเขาเริ่มเฉียบแหลมว่องไวมากขึ้น ราวกับว่าดวงจิตวิญญาณของเขากำลังถูกหล่อเลี้ยงและค่อยๆ เติบโตขึ้นอย่างช้าๆ

ด้ามกระบี่ชิ้นนี้มีสรรพคุณในการหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณด้วยอย่างนั้นหรือ

หัวใจของลั่วเฉินเต้นแรง เขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะฉายแววยินดีออกมา

สมแล้วที่เป็นของวิเศษที่ยอดฝีมือไร้เทียมทานอย่างมหาจักรพรรดิโอสถยุทธ์ทิ้งเอาไว้ แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ยังมีอานุภาพอันน่าอัศจรรย์แฝงอยู่

ลั่วเฉินรวบรวมสติ กดข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้ แล้วสั่งการกับระบบ

"ระบบ สุ่มรางวัล"

ตอนนี้เขายังเหลือสิทธิ์สุ่มรางวัลอีกสี่ครั้ง

ครั้งแรกเป็นรางวัลจากตอนที่เขาคิดค้น หนึ่งกระบี่ประกายหงส์ ขึ้นมา สองครั้งต่อมาเป็นรางวัลจากการทำภารกิจจำกัดเวลา [สร้างชื่อในสำนักศึกษา] สำเร็จ และครั้งสุดท้ายเป็นรางวัลจากการทำภารกิจพิเศษ [เข้าสู่สำนักศึกษาหลิวอวิ๋น] สำเร็จ

ทันทีที่สิ้นเสียงของลั่วเฉิน ภาพตรงหน้าก็แปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง เมื่อเขาได้สติกลับมา เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางห้วงดาราเช่นเคย

เบื้องหน้าของเขามีวงล้อดาราขนาดมหึมาสี่วงเรียงรายอยู่เป็นหน้ากระดาน บนวงล้อเหล่านั้นมีไอเทมมากมายจัดเรียงอยู่อย่างหนาแน่น

ลั่วเฉินกวาดสายตามองวงล้อดาราทั้งสี่ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

"เริ่มได้"

สิ้นคำสั่ง วงล้อดาราทั้งสี่ก็หมุนวนไปพร้อมๆ กัน ความรวดเร็วนั้นทำให้มองไม่เห็นไอเทมบนวงล้ออีกต่อไป มองเห็นเพียงแค่วงล้อแสงสีเงินขนาดมหึมาสี่วงที่หมุนคว้างอยู่ไม่หยุด

"หยุด"

ลั่วเฉินตะโกนสั่ง วงล้อดาราทั้งสี่ก็หยุดหมุนในทันที

ติง ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ ทรายควันหลั่งไหล

ติง ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ แก่นกลางดารา

ติง ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับสิทธิ์รู้แจ้งหนึ่งครั้ง

ติง ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับโอสถระดับหก โอสถปราณกระบี่ หนึ่งเม็ด

สิ้นเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ลั่วเฉินยังไม่ทันได้ตั้งตัว พื้นที่ตรงหน้าก็พังทลายลงอย่างรวดเร็วและส่งเขากลับออกมา

ภายในห้องนอน ลั่วเฉินนอนอยู่บนเตียง เบื้องหน้าของเขามีลูกแก้วแสงสามลูกลอยอยู่

"ขอดูก่อนว่า โอสถปราณกระบี่ ที่ว่านี้คืออะไร"

ลั่วเฉินคิดในใจก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าลูกแก้วแสงที่บรรจุโอสถปราณกระบี่เอาไว้

ลูกแก้วแสงแตกกระจาย โอสถสีเงินยวงทั้งเม็ดที่แผ่กลิ่นอายอันแหลมคมออกมาก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา พร้อมกันนั้นข้อมูลเกี่ยวกับโอสถปราณกระบี่ก็ผุดขึ้นมาในหัวของลั่วเฉิน

โอสถปราณกระบี่ โอสถระดับหก สามารถเปลี่ยนพลังลมปราณในร่างกายให้กลายเป็นปราณกระบี่ได้ และหากผู้บ่มเพาะมีปราณกระบี่อยู่แล้ว โอสถเม็ดนี้ก็จะช่วยสกัดปราณกระบี่ให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ทำให้มีพลังโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

[จบแล้ว]