บทที่ 9: หัวหน้าเผ่าแห่งแอฟริกา และคำขอของปีศาจกระจก

มือข้างแรกยื่นออกมาจากวังวน มันเป็นแขนสีขาว

"ได้รับ 'ธูปวิญญาณ' (สิ่งที่วิญญาณทั่วไปชอบ เมื่อจุดแล้วสามารถดึงดูดความสนใจของวิญญาณได้ เวลามีผลขึ้นอยู่กับระดับความแข็งแกร่งของวิญญาณ)"

ของดี!

แม้จะมีแค่แท่งเดียว แต่ของแบบนี้สามารถช่วยชีวิตได้ในช่วงเวลาสำคัญ แต่ทว่า...มันเป็นแค่ไอเท็มระดับสีขาว ทำให้ฉินเช่อรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย สีขาว? นี่แปลว่าเขาไม่ใช่ 'โอยรัง' (คนดวงดี) สินะ?

ต่อมา มือข้างที่สองยื่นออกมาจากวังวน เป็นมือสีขาวอีกแล้ว และบนฝ่ามือมีเงินกระดาษสีเทาดำ

"ได้รับ 100 เหรียญวิญญาณ"

"ได้รับ 100 เหรียญวิญญาณ"

"ได้รับธูปวิญญาณ"

"ได้รับ 100 เหรียญวิญญาณ"

"ได้รับธูปวิญญาณ"

ฉินเช่อมองมือเหล่านั้นอย่างนิ่งงัน

นี่มัน...10 โรลกาชา?

ว่าแล้วเชียว ไอ้ธูปวิญญาณนี่ก็ไม่ได้เป็นของหายากสินะ? แจกกันง่ายๆ แบบนี้? ให้มาทีเดียวตั้งสามแท่ง?

"เวรเอ๊ย! ต่อไป!"

ฉินเช่อหลุดสบถออกมา คนอื่นเปิดกาชาได้ท้องฟ้าสีครามกับปุยเมฆขาว แต่เขาน่ะเหรอ? ฟ้าไม่มีเลย มีแต่เมฆขาวเต็มไปหมด!

เขาจ้องไปยังใจกลางของวังวน ทันใดนั้น วังวนเริ่มหมุนรุนแรงขึ้น มือข้างหนึ่งยื่นออกมา...สีม่วง!

"ในที่สุด! สีม่วง! อย่างน้อยต้องเป็นของระดับเดียวกับ 'ดวงตาทะลุทะลวง' แน่ๆ!"

"ได้รับ 1,000 เหรียญวิญญาณ"

"กูสุ่มแม่มึง!" ฉินเช่อระเบิดอารมณ์ออกมา ถ้าเขามีคอมพิวเตอร์อยู่ตรงหน้า ป่านนี้มันคงโดนทุบพังยับไปแล้ว!

เขาเริ่มรู้สึกหดหู่ขึ้นมา...

เขาไม่หวังอะไรจากอีกสามอย่างที่เหลือแล้ว

"ได้รับ 'กระจกเทพ' (สามารถผนึกวิญญาณชั่วคราวได้ 3 วินาที)"

ฉินเช่อแสดงสีหน้าไร้อารมณ์ 3 วินาที? จะเอาไว้ทำอะไร? ผนึกวิญญาณให้ตัวเองวิ่งหนีได้อีก 3 ก้าวก่อนโดนฆ่าตายงั้นเหรอ? ต่อไป!

"ได้รับเลือดหมาดำ 1 ถัง"

"ได้รับอิฐเปื้อนเลือด (ไม่รู้ใช้ทำอะไร แค่อิฐที่แข็งกว่าปกติ)"

...

ฉินเช่อนั่งนิ่งบนโถส้วม เงยหน้ามองเพดานอย่างไร้จุดหมาย กาชา 10 ครั้ง ได้ของขาว 6 อย่าง ม่วง 4 อย่าง และของสีม่วงก็ไม่ได้มีอะไรดีเลย

หลังจากนั่งเหม่ออยู่พักหนึ่ง เขาก็เดินออกจากห้องน้ำ กลับไปที่หอพักแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง

เหนื่อยล้า...

"เฮ้! หนุ่มน้อยสุดหล่อ~"

ประตูตู้เสื้อผ้าค่อยๆ เปิดออก บนกระจกปรากฏปากขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลม

"มีอะไร?" ฉินเช่อพึมพำ

"ช่วยฉันหน่อยสิ"

"ไม่ช่วย" เขาปฏิเสธทันที พลิกตัวหันหลังให้

"เฮ้~ โดนไล่ออกเหรอ?" ปีศาจกระจกถาม "ไม่น่าใช่นะ? ไหนมีใครโดนไล่ออกตั้งแต่วันแรกบ้าง?"

ฉินเช่อยังคงไม่ตอบ

"ดูสิ เราอยู่ห้องเดียวกันแล้วนะ ช่วยกันหน่อยก็ไม่เสียหายหรอก" ปีศาจกระจกว่า "อย่างน้อยเราก็เป็นรูมเมทกันใช่มั้ยล่ะ?"

"นายดูสิ...หนุ่มน้อยอายุยังน้อย ทำไมถึงได้หมดไฟขนาดนี้?"

"เอางี้ ฉันช่วยนาย นายช่วยฉัน แล้วฉันจะแนะนำให้น้องสาวของฉันรู้จักนาย เธอน่ะสวยมาก รับรองว่านายต้องชอบ!"

"จริงนะ! ฉันมีน้องสาวเยอะมาก!"

ขณะที่มันพูด ลิ้นสีแดงสดยาวเรียวก็ยื่นออกมาจากปาก ร่อนมาตบไหล่ของฉินเช่อเบาๆ

"ไม่โกหก ฉันจะแนะนำให้รู้จักทุกคนเลย! แถมฉันยังมีน้องสาวที่ตั้งครรภ์แล้วด้วยนะ! แนะนำให้นาย รับรองได้ลูกชายไปเลยฟรีๆ!"

"ไอ้เชี่ย! เชื่อมั้ยว่าฉันจะฉีกนายเป็นชิ้นๆ!" ฉินเช่อโมโหสุดขีด ลุกพรวดจากเตียงแล้วกระชากลิ้นของปีศาจกระจกอย่างแรง

"โอ๊ยๆๆๆ! เจ็บ! ปล่อย! แค่ไม่ช่วยก็พอ ไม่เห็นต้องใช้กำลังเลย!"

"นายยังเรียกตัวเองว่าคนอีกเหรอ?" ฉินเช่อจ้องมันด้วยสายตาเย็นชา

"เว้ย! ก่อนฉันจะกลายเป็นปีศาจ ฉันก็เคยเป็นคนนะ! พี่ชาย...นายแรงเยอะเกินไปแล้ว!"

ปีศาจกระจกพยายามดึงลิ้นกลับเข้าไป แต่ดึงไม่ขึ้น มันเลยใช้มือเล็กๆ ขนาดเท่าแขนไดโนเสาร์ทีเร็กซ์นวดลิ้นตัวเอง

ฉินเช่อสงบลงเล็กน้อย อารมณ์ก็ไม่ได้แย่เหมือนก่อนหน้านี้

"เอาล่ะ ว่าไง? นายอยากให้ฉันช่วยเรื่องอะไร?"

ปีศาจกระจกยิ้มเจ้าเล่ห์ "เรื่องมันง่ายมาก เพื่อนของฉันโดนแกล้ง นายช่วยไปซัดไอ้คนนั้นที แล้วฉันจะให้นายเลือกน้องสาวฉันได้เลย!"

"โดนคนหรือวิญญาณแกล้ง?"

"คน"

ฉินเช่อนิ่งคิดสักพัก แล้วตอบว่า "ถ้ามันเป็นคนรู้จักของฉัน ขอให้เขาขอโทษแทนได้มั้ย? ฉันไม่อยากซัดใครโดยไม่มีเหตุผล"

"เอางั้นก็ได้" ปีศาจกระจกพยักหน้า

ฉินเช่อเลยไปหา "จางเฉียง" ที่ร้านอาหาร และได้รู้ว่า...

จางเฉียงกลายเป็น 'ผู้ควบคุมวิญญาณ' แล้ว!