บทที่ 501 นี่แหละ “เดอะแบก”... ผมเชื่อว่าเทพซูเอาอยู่

ฟุตบอลโลก 2018 คือทัวร์นาเมนต์แรกที่มีการนำเทคโนโลยี “ผู้ช่วยผู้ตัดสินใช้วีดิทัศน์” (วีเออาร์) มาใช้อย่างเป็นทางการ

ณ ห้องปฏิบัติการวีเออาร์บนอัฒจันทร์... ทีมงานผู้ตัดสินกำลังเปิดรีเพลย์จังหวะปัญหาในเขตโทษจากหลากหลายมุมกล้องผ่านหน้าจอทีวีนับสิบ

ในสนาม ผู้ตัดสินชาวบราซิลมองไปที่ซูเหว่ยและกลุ่มนักเตะฮ่องกงที่กำลังโวยวายด้วยความลังเล... จะดูวีเออาร์ดีหรือไม่?

ทันใดนั้น เสียงจากห้องวีเออาร์ก็ดังผ่านหูฟัง: “ซานโดร... คุณต้องมาดูจังหวะนี้ด้วยตาตัวเองครับ”

เมื่อทีมงานยืนยันมาแบบนี้ แสดงว่าจังหวะนี้ “มีมูล” แน่นอน

ผู้ตัดสินบราซิลไม่รอช้า วาดมือเป็นรูปสี่เหลี่ยมกลางอากาศ สัญญาณขอเช็กวีเออาร์

จากนั้นเขารีบวิ่งเหยาะๆ ไปที่จอข้างสนาม

ใช้เวลาจ้องจอเพียงสิบกว่าวินาที เขาก็วิ่งกลับเข้าสนาม แล้วชี้ไปที่จุดโทษอย่างเด็ดขาด!

“จุดโทษ!”

นักเตะฮ่องกงกระโดดโลดเต้นดีใจ แฟนบอลจีนส่งเสียงเฮลั่นสนาม

แต่พอหายดีใจ ความเครียดก็เข้าครอบงำอีกครั้ง...

ทุกคนชะเง้อคอมองไปที่เขตโทษโครเอเชีย เห็นซูเหว่ยถือลูกฟุตบอลเดินเนิบๆ ไปที่จุด 12 หลา

ซูเหว่ยบรรจงจูบลูกฟุตบอลหนึ่งครั้ง ก่อนจะก้มลงวางมันบนจุดโทษ

ลูกนี้... เขาต้องสังหารด้วยตัวเองเท่านั้น

วางบอลเสร็จ เขาถอยหลังออกมา 2-3 ก้าว แล้วจ้องมองไปข้างหน้าด้วยสายตามุ่งมั่น

ซูบาซิช นายทวารโครเอเชีย ชูสองมือขึ้นสูง กระโดดไปมาบนเส้นประตู ท่าทางคึกคักมั่นใจสุดขีด

หมอนี่เพิ่งเซฟ 3 จุดโทษในนัดเจอเดนมาร์ก จนคว้าแมนออฟเดอะแมตช์มาครอง... ความมั่นใจกำลังล้นทะลัก

แฟนบอลจีนหลายคนเหงื่อตกแทนซูเหว่ย

“เข้าเถอะ... ต้องเข้า! กัปตันซู... รับแรงกดดันให้ไหวนะ!”

ทุกคนส่งกำลังใจให้ซูเหว่ยเงียบๆ แฟนบอลใจบางบางคนถึงกับไม่กล้าดู

หนึ่งในนั้นคือ เว่ย เฟิ่งหัว... วันนี้เธอ สามี (ซูเหว่ยกั๋ว), สวีม่านม่าน และญาติพี่น้องตระกูลซูกว่า 20 ชีวิต นั่งเชียร์อยู่ในห้องวีไอพี

เว่ย เฟิ่งหัวพนมมือหลับตาแน่น ปากพึมพำบทสวดมนต์ไม่หยุด

ซูเหว่ยกั๋วกำหมัดแน่น ตาเบิกโพลงจ้องเขม็งราวกับจะกินหัวซูบาซิช

สวีม่านม่านเองก็หน้าเครียดจนเห็นได้ชัด

ท่ามกลางสายตานับหมื่นคู่... เสียงนกหวีดผู้ตัดสินดังขึ้น

ซูเหว่ยออกตัวทันที ย่างสามขุมเข้าหาบอล แล้วซัดเต็มข้อ!

“ตูม!”

ลูกฟุตบอลพุ่งวาบเป็นเส้นตรง เสียบเข้าหาสามเหลี่ยมมุมซ้ายบนของประตู

ปกติคนยิงจุดโทษมักเลี่ยงการยิงมุมสูง เพราะเสี่ยงข้ามคานง่าย

แต่ซูเหว่ย... “คนเก่งย่อมกล้า” เขาเลือกมุมที่เสี่ยงที่สุดและป้องกันยากที่สุด!

ซูบาซิชก็ “ของจริง” เหมือนกัน... เขาเดาทิศทางถูก!

นายทวารโครเอเชียพุ่งสุดตัว ลอยคว้างกลางอากาศ เหยียดแขนยาวสุดเหยียดไปหามุมนั้น

ถ้าเป็นคนอื่นยิง... ลูกนี้โดนเซฟแน่

แต่คนยิงคือซูเหว่ย... และจนถึงวันนี้ เขาไม่เคยพลาดจุดโทษแม้แต่ลูกเดียว!

มุมมันโหดเกินไป... แทบจะเสียบเหลี่ยมเสาเหลี่ยมคาน

ซูบาซิชพยายามสุดชีวิตแล้ว แต่บอลก็ยังพุ่งผ่านปลายนิ้วเข้าไปตุงตาข่าย!

เสียงเฮของแฟนบอลจีนระเบิดดังสนั่น เว่ย เฟิ่งหัวรีบลืมตา หันไปถามสวีม่านม่านรัวๆ “เข้ามั้ยลูก? เข้ามั้ย?”

“เข้าค่ะแม่! ซูเหว่ยยิงเข้าแล้ว! เรานำ 1–0 ค่ะ!”

...

“นี่แหละครับแกนหลัก! นี่แหละ ‘เดอะแบก’! และนี่คือฝีเท้าของนักเตะเบอร์หนึ่งของโลก!”

จาน จวิน ตะโกนลั่นห้องส่งด้วยความสะใจ

จาง ลู่ หัวเราะชอบใจ “7 ลูกแล้วนะครับ... ฟอร์มซูเหว่ยนี่ร้อนแรงสุดๆ ถ้าทีมชาติฮ่องกงเข้าชิงได้ ได้เล่นอีก 2 นัด... ผมว่าซูเหว่ยมีสิทธิ์ยิงถึง 10 ลูกนะ”

ในหน้าประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก... น้อยคนนักที่จะยิงได้ถึง 10 ประตูในทัวร์นาเมนต์เดียว

คนล่าสุดที่ทำได้คือ “ไอ้ลูกระเบิด” แกร์ด มุลเลอร์ ของเยอรมนี ในฟุตบอลโลก 1970 ที่เม็กซิโก... ซัดไป 10 ประตูเป๊ะ

48 ปีผ่านไป... ยังไม่มีใครทำลายสถิตินั้นได้

ขนาด “โล้นทองคำ” โรนัลโด ที่ว่าแน่ๆ ในปี 2002 ก็ยังยิงได้แค่ 8 ประตู

พอนักพากย์สองท่านอวยซูเหว่ยหนักเข้า ชาวเน็ตทนไม่ไหว ต้องส่งคอมเมนต์เตือนสติ:

“อาจารย์ครับ! อย่าเพิ่งเจิม! ใจเย็นๆ! เอาให้เข้ารอบรองฯ ก่อนเถอะ!”

แฟนบอลยังมีสติดี... โครเอเชียไม่ใช่หมูให้เคี้ยวเล่น

เวลาเหลืออีกตั้งชั่วโมง... ลูกจุดโทษลูกเดียวปิดเกมไม่ได้หรอก

ซูเหว่ยเองก็รู้พิษสงของโครเอเชียดี... โมดริช, ราคิติช, โบรโซวิช... พวกนี้คืออดีตคู่แข่งและเพื่อนร่วมทีมที่เขารู้ไส้รู้พุงหมด

หลังฉลองประตูเสร็จ ซูเหว่ยเรียกเพื่อนร่วมทีมมารวมพลัง “อย่าเพิ่งผ่อนเกม! รักษาสกอร์นำให้จบครึ่งแรกก่อน!”

“รับทราบกัปตัน! ลุย!”

เกมดำเนินต่อ... เหลือเวลาอีกสิบกว่านาทีจะจบครึ่งแรก

โครเอเชียไม่มีทางเลือก ต้องเดินหน้าบุกแหลก ส่วนฮ่องกงถอยลงไปตั้งรับเต็มสูบ

มานชูคิชและราคิติชผลัดกันหาโอกาสเข้าทำสวยๆ ได้คนละที

ลูกโหม่งจ่อๆ ในกรอบ 6 หลาของมานชูคิช... หลง อี้ฟู โชว์ปฏิกิริยาไวปานวอก ยกมือปัดข้ามคานไปได้หวุดหวิด

ลูกยิงไกลนอกกรอบของราคิติช... เฉียดเสาออกไปนิดเดียว

รอดตายมาสองรอบ... เสียงนกหวีดจบครึ่งแรกก็ดังขึ้น

พัก 15 นาที... ก่อนกลับมาลุยต่อในครึ่งหลัง

ตามหลังหนึ่งประตู โครเอเชียโหมบุกหนักขึ้นเรื่อยๆ กองกลางดันสูงข้ามเส้นแบ่งแดนกันหมด นักเตะตาหมากรุกวิ่งสู้ฟัดทุกจังหวะ

ผ่านไปราว 20 นาทีของครึ่งหลัง... โอกาสของโครเอเชียก็มาถึง

โมดริชลากลุยขึ้นมาตรงกลาง ดึงตัวประกบฮ่องกงเข้าหา แล้วจ่ายออกข้างให้ราคิติช

ราคิติชรับบอล... จังหวะนั้น เปริซิชวิ่งสอดอ้อมหลัง ขึ้นมาทางกราบซ้าย... ราคิติชแทงทะลุช่องให้ทันที!

เปริซิชกระชากบอลไปจนสุดเส้นหลัง แล้วปาดเรียดมาหน้าประตู

มานชูคิชวิ่งโฉบตัดหน้ากองหลังที่เสาแรก แล้วสะกิดบอลเปลี่ยนทางเบาๆ...

“พี่หลง” หลง อี้ฟู ที่โชว์ฟอร์มเทพมาตลอดเกม คราวนี้เสียท่า... ปฏิกิริยาช้าไปนิดเดียว

ยังไม่ทันจะขยับตัว บอลก็เบียดเสาแรกเข้าไปซุกก้นตาข่ายเรียบร้อย

1–1! โครเอเชียตีเสมอสำเร็จ

“เฮ้อ... สุดท้ายก็ต้านไม่อยู่” จาน จวิน ถอนหายใจ “โครเอเชียชุดนี้ตายยากจริงๆ หวังว่าโดนลูกนี้ไปแล้ว ขวัญกำลังใจนักเตะฮ่องกงจะไม่เสียนะครับ”

การโดนตีเสมอย่อมส่งผลกระทบ... แต่นักเตะฮ่องกงไม่ได้สติแตก

นัดที่แล้วตามหลังสองลูกยังกลับมาชนะได้... ภูมิคุ้มกันทางใจของทุกคนแข็งแกร่งขึ้นเยอะ

“อย่าลน! เล่นไปตามเกม! ยังมีเวลาอีกยี่สิบกว่านาที!”

หลังเสียประตู ทุกคนตะโกนเตือนสติกันเอง... เขี่ยบอลเริ่มใหม่ พวกเขายังคงเล่นอย่างมีวินัย ไม่รีบร้อนลนลาน

โครเอเชียพอตีเสมอได้ ก็เริ่มผ่อนเกมลง

ไม่กี่วันก่อน พวกเขาเพิ่งบดหนัก 120 นาทีมาหมาดๆ แถมได้พักน้อยกว่าฮ่องกงหนึ่งวัน

หลังจากเร่งเครื่องเพรสซิงมาพักใหญ่... ตอนนี้พวกโครเอเชียเริ่มลิ้นห้อยแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═