บทที่ 401 ยอมเจ็บเพื่อชาติ... อีกครั้งและอีกครั้ง

มาเนเงยหน้ามอง... ฟีร์มิโนยืนปักหลักรออยู่หน้าปากประตู ส่วนคูตินโญสอดไปรอที่เสาสอง

ทว่าคูตินโญถูกฟิลิปป์ ลาห์ม ตามประกบแจ ส่วนฟีร์มิโนก็ถูกบีบอัดอยู่กลางวงล้อมของสองเซ็นเตอร์แบ็ก ฮุมเมิลส์และมาร์ติเนซ

จังหวะที่มาเนลังเลว่าจะเปิดยัดหน้าประตูหรือโยนไปเสาสอง... หางตาเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งสปีดนรกแตกพุ่งเข้าสู่กรอบเขตโทษ!

นักเตะเจ้าของเสื้อทีมเยือนสีดำทมิฬ เคลื่อนที่เร็วจี๋มาถึงจุดนัดพบบริเวณจุดโทษในพริบตา

เห็นชัดว่าเป็นซูเหว่ย... หัวใจมาเนพองโตด้วยความปิติ เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตบเข้ากลางเรียดพื้นทันทีแบบ “คัทแบ็ก”

ลูกฟุตบอลกลิ้งหลุน ๆ พุ่งเข้าหาซูเหว่ยด้วยความเร็ว... แข้งบาเยิร์นในเขตโทษอ่านเจตนาออกทันควัน

ฮุมเมิลส์ปฏิกิริยาไวที่สุด กลับตัวพุ่งเข้าหาซูเหว่ยราวกับลูกธนู

เขาตั้งใจใช้ร่างกายใหญ่ยักษ์บล็อกลูกยิงของซูเหว่ย... แต่ซูเหว่ยกลับนิ่งสนิทดุจน้ำนิ่ง

เห็นฮุมเมิลส์พุ่งมาปิดมุมยิงจนมิด... ซูเหว่ยที่ง้างเท้าขวาเตรียมซัดเต็มข้อ จู่ ๆ ก็ชักเท้ากลับ แล้วตวัดบอลเบา ๆ ออกไปทางซ้าย

หลอกยิงแต่แตะหนี! ท่าไม้ตายง่าย ๆ แต่ได้ผลชะงัด... ซูเหว่ยหลอกฮุมเมิลส์จนหัวทิ่มหัวตำ

บอลไหลเข้าทางเท้าซ้าย... ซูเหว่ยไม่แต่งให้เสียเวลา ตวัดยิงด้วยซ้ายตูมเดียวทันที!

ทักษะ “สัตว์ประหลาดสองเท้า” สำแดงฤทธิ์... ลูกบอลพุ่งแหวกอากาศวาบเดียว เสียบสามเหลี่ยมบนซ้ายอย่างแม่นยำ

นอยเออร์ดีดตัวบินสุดเหยียด แต่ลูกยิงระยะเผาขนแถมแรงเต็มข้อแบบนี้ ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ก็หมดสิทธิ์รับ

โกลลลลล!

2–3! สกอร์รวมลิเวอร์พูลกลับมานำอีกครั้ง!

แฟนบอลหงส์แดงที่นั่งลุ้นตัวโก่ง กลับมามีชีวิตชีวา โห่ร้องกึกก้องด้วยความสะใจ

ซูเหว่ยวิ่งไปหามาเน ทั้งคู่กระโดดชนมือกัน

เพื่อนร่วมทีมกรูเข้ามาสวมกอด เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังก้อง

ฮุมเมิลส์มองตามหลังซูเหว่ยด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ... ภาพการเสียประตูเมื่อครู่ยังฉายซ้ำในหัว

“ไอ้หมอนี่มันรับมือยากชะมัด... วันนี้ฉันต้องแพ้มันซ้ำซากอีกเหรอเนี่ย?”

โดนซูเหว่ยเล่นงานจนฮุมเมิลส์เริ่มตั้งคำถามกับชีวิต... แม้แต่ผู้บรรยายชาวเยอรมันในสนามยังต้องยอมรับในฝีเท้า

เคอร์เนอร์อุทานลั่น “หยุดไม่อยู่! หยุดไม่อยู่จริง ๆ ครับ! หมอนี่มันเครื่องจักรสังหารชัด ๆ ผมไม่เคยเห็นนักเตะที่ครบเครื่องขนาดนี้มาก่อนเลย!”

คาห์นพยักหน้าเห็นด้วย “อัจฉริยะขนานแท้ครับ... มีเขาอยู่ พลังรบของลิเวอร์พูลเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!”

เคอร์เนอร์ส่ายหน้า “แล้วแบบนี้คุณว่าบาเยิร์นยังมีโอกาสไหมครับ?”

คาห์นตอบเสียงเครียด “ครึ่งแรกคงหมดลุ้นแล้ว... ต้องรอดูว่าอันเชลอตตีจะแก้เกมยังไงช่วงพักครึ่ง”

เวลาครึ่งแรกเหลือน้อยเต็มที บาเยิร์นพยายามตั้งเกมบุกระลอกสุดท้าย

แต่มุลเลอร์ซัดไกลเหินข้ามคานไปไกลลิบ... ผู้ตัดสินเป่านกหวีดจบครึ่งแรก

1–1... สกอร์รวมลิเวอร์พูลนำ 3–2

ในห้องแต่งตัวเจ้าบ้าน บรรยากาศอึมครึม

ทุกคนตีหน้าเคร่งเครียด ไร้รอยยิ้ม... ไม่มีใครอยากแพ้ให้กับซูเหว่ยเป็นครั้งที่สอง

แม้แต่มุลเลอร์ที่ปกติเป็นตัวฮาประจำทีม ยังนั่งเงียบกริบ จมอยู่ในห้วงความคิด

การเสียประตูช่วงท้ายครึ่งแรกเปรียบเสมือนหมัดน็อกที่อัดเข้าลิ้นปี่ ตัดกำลังใจเสือใต้ไปโข

ในฐานะยอดกุนซือผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน อันเชลอตตีรู้ดีว่าวินาทีนี้... การปลุกใจคือสิ่งสำคัญที่สุด

เขาเดินไปกลางห้อง กำหมัดแน่นแล้วทุบโต๊ะรัว ๆ

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงทุบโต๊ะเรียกสติทุกคนให้หันมามอง... อันเชลอตตีกวาดสายตามองลูกทีมทีละคน แล้วเริ่มกล่าว

“วันนี้คือวันที่เรารอคอย... พวกนายมายืนอยู่ตรงนี้ เพราะพวกนายคือนักเตะที่ดีที่สุด!”

“มองไปรอบ ๆ ตัวสิ... ทุกคนอยู่ที่นี่เพื่อแชมป์! เราฝ่าฟันอุปสรรคมามากมาย ล้มยักษ์มานับไม่ถ้วน นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... เพราะเราคือทีมที่ยอดเยี่ยมที่สุด!”

“จงแสดงความกล้าหาญออกมา... ระเบิดฟอร์มเก่งของพวกนายให้โลกเห็น บอกให้ทั่วยุโรปรู้ว่า... บาเยิร์น มิวนิก ฆ่าไม่ตาย!”

ต้องยอมรับว่าอันเชลอตตีไม่ได้มีดีแค่แทคติก แต่เขายังเป็นผู้นำจิตวิญญาณชั้นยอด

อย่าว่าแต่นักเตะ... ทีมงานสตาฟฟ์ที่ยืนฟังอยู่ยังขนลุกซู่ เลือดลมสูบฉีดพล่าน

แปะ! แปะ! แปะ!

วินาทีต่อมา เสียงปรบมือดังกึกก้องห้องแต่งตัว

“ทุกคนฮึดหน่อยเว้ย! ครึ่งหลังยิงคืน 2 ลูก ส่งพวกมันกลับบ้านเก่าไปเลย!” มุลเลอร์ตระโกนลั่น

“ลุย! อัดไอ้ซูให้เละ! ยอมไม่ได้หรอกที่จะแพ้ให้คนเดิมซ้ำซากสองปีติด!”

แข้งเสือใต้โห่ร้องตอบรับ... ยาปลุกใจของอันเชลอตตีออกฤทธิ์ชะงัด

ตอนนี้พวกเขากระหายอยากกลับลงสนามไปฆ่าแกงคู่แข่งใจจะขาด

พัก 15 นาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก... ครึ่งหลังเริ่มขึ้น!

บาเยิร์นเป็นฝ่ายเขี่ยบอล เลวานดอฟสกีแปคืนหลังให้มุลเลอร์ ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งเข้าสู่แดนลิเวอร์พูลโดยไม่ลังเล

มุลเลอร์ครองบอลนิดเดียว ร็อบเบนและริเบรีสองปีกจอมเก๋าก็สลับกันพุ่งทะลุแดนหงส์แดงตามเลวานดอฟสกีไปติด ๆ

ไม่แค่นั้น... แม้แต่อาลอนโซก็ดันขึ้นมา

มุลเลอร์ออกบอลขวางสนามให้อาลอนโซ... คุณชายแห่งสเปนขยับเกมรุกทันที

อาลอนโซพาบอลข้ามเส้นครึ่งสนาม ติอาโกวิ่งเติมเกม แถมลาห์มที่ริมเส้นก็ดันสูงเกินครึ่งสนาม

ตอนนี้บาเยิร์นเหลือแค่ฮุมเมิลส์และมาร์ติเนซเฝ้าหลังบ้าน... นอกนั้นดาหน้าบุกแหลก!

การจัดทัพแบบ “เทหมดหน้าตัก” ประกาศชัดเจนว่าครึ่งหลังพวกเขาจะแลกหมัดกับลิเวอร์พูลแบบยอมตายถวายชีวิต

ฝั่งลิเวอร์พูลเห็นท่าทีดุดันของเจ้าถิ่น ก็ไม่บุ่มบ่ามเข้าพรวด

คูตินโญ, ฟีร์มิโน และมาเน ถอยลงมาช่วยเกมรับในแดนตัวเอง

แม้ลิเวอร์พูลจะอัดแน่นด้วยเกมรับ แต่บาเยิร์นก็ยังหาช่องเจาะได้

นาทีที่ 50 ลาห์มเปิดบอลจากแนวลึก 45 องศา... เลวานดอฟสกีโฉบมาโหม่งที่เสาแรก!

ลูกบอลพุ่งวาบเข้าหาสามเหลี่ยมบนขวา มินโญเลต์บินปัดสุดตัว...

ไหล่เขากระแทกเสาประตูเสียงดังสนั่น แต่ปลายมือยังสะกิดบอลข้ามคานไปได้หวุดหวิด!

เพียง 3 นาทีต่อมา พายุบุกของเสือใต้มาอีกระลอก...

ติอาโกจ่ายบอลทะลุช่องสุดเฉียบขาดให้มุลเลอร์ที่ระยะ 25 หลาหน้ากรอบเขตโทษ

มุลเลอร์พลิกตัวเร็วแล้วซัดทันที!

แต่จังหวะง้างไก... ซูเหว่ยปรากฏตัวราวกับกำแพงเหล็ก!

เขาพุ่งเอาตัวเข้าขวางวิถียิงของมุลเลอร์เต็ม ๆ... บอลอัดกระแทกร่างซูเหว่ยกระดอนออกไป

ลูกยิงที่เกือบเป็นประตูถูกบล็อกไว้ได้อย่างหวุดหวิด

เฮนเดอร์สันรีบหวดสกัดทิ้ง เคลียร์บอลพ้นอันตราย

แฟนบอลบาเยิร์นถอนหายใจด้วยความเสียดาย ส่วน “เดอะค็อป” เฮลั่น สรรเสริญเกมรับอันยอดเยี่ยมของซูเหว่ย!

หากไม่มีการ “พลีชีพ” เอาตัวเข้าขวางกระสุนซ้ำแล้วซ้ำเล่าของซูเหว่ย... ป่านนี้สกอร์คงไม่ใช่ 1–1 แน่!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═