บทที่ 61 ... เซ็นโงคุมาถึง: ใครเป็นคนส่งข่าว?
บทที่ 61 ... เซ็นโงคุมาถึง: ใครเป็นคนส่งข่าว?
บทที่ 61 ... เซ็นโงคุมาถึง: ใครเป็นคนส่งข่าว?
“โดนหักเงินเดือน!?”
คิซารุ โบร์ซาลิโน่ และ มาเจลแลน ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความงุนงง
มันเรื่องอะไรกัน?
ในจังหวะนั้นเอง พวกเขาสัมผัสได้ว่าลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวลงมา พร้อมกับออร่าที่คุ้นเคย
ทั้งสองขมวดคิ้ว ใครจะลงมาตอนนี้?
ไม่ใช่ศัตรูแน่ๆ... ศัตรูที่ไหนจะมารยาทงามกดลิฟต์ลงมาหา
ดังนั้น เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก จอมพลเซ็นโงคุ, การ์ป และ อาคาอินุ นำทัพทหารเรือเดินออกมา...
คิซารุและมาเจลแลนหน้าซีดเผือด ทั้งอับอายและตกใจในเวลาเดียวกัน
“คุณเซ็นโงคุ... ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับ?”
คิซารุเกาแก้มแก้เก้อ
เซ็นโงคุอ้าปากเตรียมจะด่าลูกน้องจอมขี้เกียจคนนี้ แต่คำด่ากลับจุกอยู่ที่คอ
เมื่อสายตาของพวกเขากวาดผ่านซัมเมอร์และมาเจลแลนไป... ภาพความพินาศเบื้องหน้าก็กระแทกตาเต็มๆ
ทางเดินวกวนของชั้น 6? หายเกลี้ยง...กลายเป็นลานโล่งกว้างสุดลูกหูลูกตา!
เสาหินรับน้ำหนัก? หายไปไหนหมด?
กำแพงและพื้นหินส่วนใหญ่สลายกลายเป็นผุยผง!
พื้นปูหินคุกหายไปหมด เหลือเพียงแผ่นโลหะเสริมความแข็งแกร่งด้านล่างที่เผยออกมา... และที่ไกลออกไป มีกรงขังขนาดยักษ์ที่ถูกซ่อมแซมอย่างลวกๆ ตั้งตระหง่านอยู่!
ภายในกรง... เหล่านักโทษนอนกองกันสภาพยับเยิน เลือดท่วมตัว บ้างก็นั่งสิ้นหวัง บ้างก็สลบเหมือด
บุลเล็ต สัตว์ประหลาดตัวนั้น นอนจมกองเลือด หมดสติไม่ไหวติง
ราชสีห์ทองคำ ชิกิ หอบหายใจรวยริน สภาพปางตาย พยายามปรือตามอง
ท่านเคานต์ เรดฟิลด์ นั่งหมดสภาพ ดวงตาไร้แววแห่งจิตวิญญาณ...
กลุ่มร้อยอสูร สามภัยพิบัติ และหกมือปืนบินที่พิการไปแล้ว...
อาชญากรสุดโหดพวกนี้... ไปเจอขุมนรกอะไรมากันแน่?
เซ็นโงคุ, การ์ป, อาคาอินุ และทหารเรือด้านหลังยืนแข็งทื่อเป็นหิน
พวกเขาหันขวับกลับมามองมาเจลแลน, คิซารุ และซัมเมอร์ ด้วยความตกตะลึง
“นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!? ใครเป็นคนทำ?”
เซ็นโงคุพูดไม่ออก... หอยทากสื่อสารนิรนามแจ้งว่านักโทษชั้น 6 กำลังจะแหกคุกไม่ใช่เหรอ?
คิซารุ โบร์ซาลิโน่ ยิ้มแหยๆ แล้วพร้อมใจกับมาเจลแลน ชี้นิ้วไปที่ ซัมเมอร์
“เอ่อ... ทรัพย์สินของคุก... พวกนักโทษมันทำพังครับ!”
ซัมเมอร์รีบไอแก้ตัวทันที กลัวจอมพลจะสั่งให้เขาจ่ายค่าซ่อม
“เจ้าหนู... แกจัดการพวกมันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวเนี่ยนะ!?”
การ์ปอุทานลั่น ไม่อยากจะเชื่อสายตา
ขอบคุณสวรรค์ที่ เอส ดูปลอดภัยดี...ชัดเจนว่าหลานชายไม่ได้เข้าไปร่วมวงตะลุมบอน
“ท่านจอมพลครับ ดูสภาพผมสิ... เหนื่อยแทบขาดใจ ผมรีบวิ่งมาแล้วต้อนพวกมันกลับเข้ากรง... น่าจะมีรางวัลปลอบใจให้หน่อยนะครับ?”
พอได้ยินพวกเขาพูดถึงนักโทษ ซัมเมอร์ก็งัดบทที่เตรียมไว้มาพูดทันที
โอกาสมาถึงแล้ว...ต้องรีบทวงรางวัล
“เป็นฝีมือเธอจริงๆ สินะ ซัมเมอร์...”
“โจรสลัดในตำนานสามคนที่มีฝีมือทัดเทียมสี่จักรพรรดิเชียวนะ!”
กดดันพวกมันได้ด้วยตัวคนเดียว?
สำหรับจอมพลเซ็นโงคุ มันดูเหลือเชื่อเกินไป
ต่อให้ซัมเมอร์เคยชนะไคโดมาแล้ว แต่ระดับพลังขนาดนี้มันเกินจินตนาการ
การ์ปเองก็ซ้อมไคโดได้ แต่ถ้าต้องเจอกับ เรดผู้โดดเดี่ยว, ทายาทปีศาจ และ ราชสีห์ทองคำ พร้อมกัน... แม้แต่เขาก็คงไม่ไหว
“หมัดอัคคี เอส กับ ครอคโคไดล์ เป็นพยานได้ครับ”
คิซารุเข้าใจดีว่ามันฟังดูโม้แค่ไหน ถ้าเขาไม่เห็นกับตาตัวเองก็คงไม่เชื่อ
“หึ... เซ็นโงคุ...”
ครอคโคไดล์นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด ไม่อยากจะพูดอะไร
แต่เซ็นโงคุอ่านความหวาดกลัวในแววตาของครอคโคไดล์ได้ยามที่มันเหลือบมองซัมเมอร์...นั่นคือคำยืนยันที่ชัดเจนที่สุด
การ์ปหันไปมองเอส
เอสชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นปู่การ์ป... หลานชายตัวแสบรู้สึกละอายใจเกินกว่าจะสู้หน้า
แต่ภายใต้สายตาคาดคั้นของการ์ป เอสพยักหน้าหนักแน่น
“จักรพรรดิเด็ก... สยบจลาจลด้วยตัวคนเดียว”
เอสพูดช้าๆ น้ำเสียงยังเจือความตกตะลึง
โชคดีที่เขาแค่สู้กับมาเจลแลนในตอนแรก ไม่งั้นคงลงไปนอนกองเหมือนคนอื่น
“เซ็นโงคุ... การ์ป... ไม่เจอกันนานนะ”
“ยินดีด้วย...ไอ้เด็กทหารเรือนั่นมันสัตว์ประหลาด... ในยุคของพวกเรา แม้แต่ ร็อคส์ ยังไม่ลงมือหนักขนาดนี้”
ท่านเคานต์ เรดฟิลด์ เงยหน้ามองศัตรูเก่า ส่ายหัวอย่างสมเพชตัวเอง
คำยืนยันจากปากนักโทษระดับตำนานยิ่งทำให้เซ็นโงคุและการ์ปอึ้งหนักกว่าเดิม
สัตว์ประหลาดเฒ่าอย่างเรดฟิลด์ เปรียบเทียบเด็กคนนี้กับ ร็อคส์...และบอกว่าร็อคส์ยังเทียบไม่ได้!
ท่านเคานต์ เรด คือใคร? ร็อคส์ คือใคร? การ์ปและเซ็นโงคุรู้ซึ้งดีที่สุด
ท่านเคานต์ เรดฟิลด์ กำลังยอมรับความพ่ายแพ้...และก้มหัวให้ด้วยความยำเกรง!
นี่คือเรดผู้โดดเดี่ยวคนเดิมที่เคยยืนหยัดทัดเทียมกับโรเจอร์และหนวดขาวเชียวนะ!
ตอนนี้สองตำนานยอมรับแล้วว่าซัมเมอร์กวาดล้างชั้น 6 ด้วยตัวคนเดียว
ซี๊ด... เซ็นโงคุ, การ์ป และอาคาอินุ ต่างสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ
ดูจากความเสียหาย การต่อสู้ต้องรุนแรงและป่าเถื่อนมาก...แผ่นโลหะบุบยุบ กำแพงมีรอยหมัดขนาดมหึมา
นี่คือโลหะผสมทางวิทยาศาสตร์ที่มีความหนาแน่นสูง ไม่ใช่เหล็กธรรมดานะ!
“เรียกหน่วยวิทยาศาสตร์มาซ่อมอิมเพลดาวน์...เดี๋ยวนี้!”
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่จอมพลเซ็นโงคุรู้สึกว่าป้อมปราการใต้น้ำแห่งนี้พร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ
จังหวะนั้น
คิซารุและมาเจลแลนฉวยโอกาสถาม
“ท่านจอมพลครับ แล้วท่านมาที่นี่ทำไมครับ?”
มันแปลกมาก...ห้องสื่อสารพังหมด ไม่มีใครส่งข่าวออกไปได้
และคนที่อยู่กลางทะเล กองทัพเรือแทบไม่มีทางสังเกตเห็นความวุ่นวายภายในอิมเพลดาวน์ได้เลย แรงสั่นสะเทือนส่งไปไม่ถึงผิวน้ำ
“มีสายโทรศัพท์ลึกลับโทรเข้ามา แจ้งว่าเกิดจลาจลที่ชั้น 6 และพวกเราติดต่อพวกแกไม่ได้ ก็เลยรีบบึ่งมานี่แหละ”
จอมพลเซ็นโงคุขมวดคิ้ว
เรื่องมันผ่านไปแล้ว เขาจะไม่ตำหนิคิซารุที่ติดต่อไม่ได้...เพราะยังไงซัมเมอร์ก็ถูกเรียกตัวมาแล้ว
ขอบคุณสวรรค์ที่ซัมเมอร์ทำผลงานได้เกินคาดและกู้วิกฤตไว้ได้
แต่สายโทรศัพท์ลึกลับนั่น... น่าสงสัยมาก
ภายในอิมเพลดาวน์ที่ถูกปิดตายแห่งนี้... มีใครบางคนที่อยู่นอกเหนือระบบการสื่อสาร ติดต่อไปยังศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ?
เรื่องนี้ไม่ธรรมดา...มีคนนอกแฝงตัวเข้ามาโดยไม่มีใครรู้
คิซารุ โบร์ซาลิโน่ และ มาเจลแลน มองหน้ากัน
ใครในอิมเพลดาวน์จะเป็นคนทำ? ซัมเมอร์เหรอ? เป็นไปไม่ได้...เขาไม่มีเหตุผลต้องปิดบังตัวตน
ทันใดนั้น คิซารุผู้ความรู้สึกช้า ก็เพิ่งเข้าใจประเด็นสำคัญ:
มีบุคคลที่สามที่ไม่รู้จัก แอบส่งข่าวให้กองทัพเรือ