บทที่ 45 ... ราชสีห์ทองคำ: ปล่อยข้าออกไป แล้วข้าจะช่วยพวกแกแหกคุก

บทที่ 45 ... ราชสีห์ทองคำ: ปล่อยข้าออกไป แล้วข้าจะช่วยพวกแกแหกคุก

เป็นไปตามคาด...

พลังฟื้นตัวระดับปีศาจของผู้ใช้ผลสายโซออน ช่วยให้พวกมันฟื้นคืนเรี่ยวแรงกลับมาได้ และพุ่งเข้าปะทะกับคิซารุ โบร์ซาลิโน่, มาเจลแลน และคนอื่นๆ อีกครั้ง

พวกมันใส่สุดตัว แล้วถอยร่นกลับไปตั้งหลักในชั้น 6

คิซารุและพรรคพวกไม่กล้าตามเข้าไปลึก เพราะกลัวคำขู่เรื่องนักโทษคนอื่น... ทำได้เพียงอุดทางเข้าเอาไว้... และสถานการณ์ก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

จากการตรึงกำลังได้ในตอนแรก... ตอนนี้กลายเป็นว่าฝ่ายคิซารุเริ่มตึงมือและทำได้แค่ยื้อไว้เท่านั้น

สีหน้าของคิซารุ โบร์ซาลิโน่ เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ

เหมือนโดนเอามีดจ่อคอหอย... สิ่งเดียวที่ทำได้คือรอกำลังเสริม

ทางฝั่งสามภัยพิบัติเองก็รู้ดีว่าสถานการณ์ยืดเยื้อแบบนี้ไม่เป็นผลดี

การตัดกำลังคิซารุเป็นแผนของคิงก็จริง

แต่ฝ่ายที่ไม่มีเวลาให้เสียมากที่สุดคือพวกมันต่างหาก!

ขืนทัพใหญ่ของกองทัพเรือมาถึง... พวกมันนั่นแหละที่จะโดนบดขยี้จนเละ

“หมัดอัคคี เอส... ถ้าอยากออกไป ก็มาช่วยกันรุมคิซารุซะ!”

คิงหันไปพูดกับเอสที่ยังถูกมัดอยู่

ผู้ใช้ผลเมระเมระสายโรเกีย และหัวหน้าหน่วยที่ 2 ของกลุ่มหนวดขาว... ฝีมือไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

เอสเงียบไปครู่หนึ่ง... ก่อนจะพยักหน้า

ใจจริงเขาไม่อยากร่วมมือกับกลุ่มร้อยอสูรเลยสักนิด แต่เอสรู้ดีว่าถ้าเขาถูกจับ พ่อหนวดขาวต้องเดือดร้อนแน่... ด้วยนิสัยของพ่อ การปะทะกับกองทัพเรือแบบแตกหักเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

ตอนนี้... มีโอกาสหนีก็ต้องคว้าไว้ก่อน

“ดี... ลูกพี่ เอาไงต่อ?”

แจ็คเดินเข้าไปตัดเชือกให้เอส... พวกหกมือปืนบินเองก็พร้อมทำตามคำสั่งคิงอยู่แล้ว

ในขณะเดียวกัน... เหล่านักโทษในชั้น 6 ต่างเงียบกริบอย่างน่าขนลุก ทุกสายตาจับจ้องไปที่ทางออก

นานมากแล้ว... ที่ชั้น 6 ไม่มีความคึกคักแบบนี้

“ต่อไป... เราจะบวกกับคิซารุซึ่งหน้า...ฝ่าวงล้อมออกไป!”

คิงกัดฟันกรอด ไม่มีทางเลือกอื่น... การใช้กำลังแหกคุกคือหนทางเดียว

พวกเขาตัดกำลังคิซารุไปได้พอสมควร... โอกาสสำเร็จมีสูง

“ลุย!”

คิงนำทัพพุ่งออกไปเป็นคนแรก พร้อมกับพวกพ้องที่เหลือ

แต่คิซารุ โบร์ซาลิโน่, มาเจลแลน, ผู้คุมซาดี้จัง และสัตว์อสูรผู้คุม ก็ดาหน้าเข้ามาขวางทันที

ฟิ้ววว... ลำแสงเลเซอร์สีเหลืองพุ่งตรงเข้าใส่คิง

คิงไหวตัวทัน เอี้ยวตัวหลบได้หวุดหวิด

“คิดว่าฉันมองไม่ออกรึไง... แผนตื้นๆ ของพวกแกน่ะ?”

เป็นครั้งแรกที่สีหน้าของคิซารุจริงจังถึงขีดสุด

เขารู้ดีว่ากลุ่มร้อยอสูรไม่กล้าปล่อยนักโทษคนอื่นมั่วซั่วหรอก เพราะถ้าทำแบบนั้น กองทัพเรือจะแห่กันมามืดฟ้ามัวดิน... เผลอๆ การ์ป, เซ็นโงคุ หรือพวกรุ่นใหญ่จะมากันหมด

นอกจากจนตรอกจริงๆ คิงถึงจะกล้าทำ และคิซารุก็ยังไม่ได้รายงานเรื่องนี้ขึ้นไป... โอกาสแหกคุกของพวกมันจึงยังมีอยู่จริง

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง... สามภัยพิบัติแปลงร่างเป็นร่างไฮบริด เคลือบฮาคิเกราะทั่วร่าง แล้วพุ่งเข้าใส่คิซารุ โบร์ซาลิโน่พร้อมกัน!

เอส และ ฮูส์ฮู (หกมือปืนบิน) รับมือกับมาเจลแลน ส่วนคนที่เหลือเข้าปะทะกับสัตว์อสูรผู้คุมและกองกำลังอื่นๆ

พริบตาเดียว...

สงครามเต็มรูปแบบระเบิดขึ้นที่หน้าทางออกชั้น 6!

สามภัยพิบัติรวมพลังกันกดดันคิซารุที่เริ่มอ่อนแรงได้อย่างชัดเจน

การประสานงานของพวกมันยอดเยี่ยม จนคิซารุขยับตัวลำบาก

มาเจลแลน ผู้ใช้ผลพิษ ดุจดุ ดุจดุ... ร่างกายปกคลุมไปด้วยพิษร้ายแรงที่น่าสะพรึงกลัว

แต่คู่ต่อสู้คือฮูส์ฮูและเอส!

เขาไม่ได้มีความเร็วเหนือชั้นแบบคิซารุ แถมเปลวไฟของเอสยังชนะทางพิษของเขา ทำให้ความได้เปรียบหายไป

แรงระเบิดจากการปะทะสั่นสะเทือนไปทั่วทางเดินแคบๆ

คิซารุเสกดาบแสง ‘อาเมะ โนะ มุราคุโมะ’ ขึ้นมาในมือ ฟาดฟันรับมือสามภัยพิบัติอย่างไม่ลดละ

เขาใช้ท่าใหญ่ๆ ไม่ได้... เสี่ยงจะโดนพวกเดียวกันเอง หรือไม่ก็ทำลายกรงขังจนนักโทษหลุดออกมา

คิง, แจ็ค และควีน ยิ่งสู้ยิ่งดุเดือด ใส่ไม่ยั้ง

แถมยังมีจังหวะแวบไปช่วยคนอื่นได้อีก

ท่ามกลางสมดุลอันเปราะบาง... ทั้งสองฝ่ายกินกันไม่ลง

“กลุ่มร้อยอสูรงั้นรึ... สามคนนั่นคือสามภัยพิบัติสินะ”

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นในความมืดของชั้น 6... ฮียวโซ (นักดาบเงือก) ผู้เคยได้ยินกิตติศัพท์พวกนี้มาบ้าง เฝ้ามองการต่อสู้อย่างสนใจ

“อัคคีภัย, ภัยแล้ง, โรคระบาด... ดุดันสมคำร่ำลือ ถึงขนาดต้อนคิซารุได้ขนาดนี้”

“กองทัพเรือมีห่วงมากเกินไป... โดยเฉพาะคิซารุ... แต่ถ้าหมดห่วงเมื่อไหร่ สามภัยพิบัติคงรับมือไม่ง่ายแน่”

“พลเรือเอกไม่ใช่เรื่องล้อเล่น... พิษของมาเจลแลนก็น่าจะคุมเกมได้อยู่หมัด แต่คู่ต่อสู้ดันไม่หมู... พวกกลุ่มร้อยอสูรนี่ฟื้นตัวเร็วจริงๆ”

ในชั้น 6... แคทารีนา เดวอน (นักล่าจันทร์เสี้ยว), อาวาโล ปิซาโร่, ครอคโคไดล์ และ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ต่างส่งเสียงหัวเราะผสมโรง

ชั้น 6 ไม่ได้คึกคักแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ

การต่อสู้ทวีความรุนแรงขึ้น... อย่างที่ชิกิว่า คิซารุเริ่มกลัวว่าจะเอาไม่อยู่ จึงเริ่มปลดปล่อยพลังที่น่ากลัวออกมาเรื่อยๆ...

ลำแสงเลเซอร์, ลูกเตะความเร็วแสง, หรือแม้แต่ ‘กระจกยาตะ’  ขนาดย่อม!

โชคดีที่สามภัยพิบัติถึกทนทายาด ฮาคิเกราะช่วยรับแรงกระแทกได้ดี

แต่แรงกดดันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คิซารุค่อยๆ ดันพวกมันถอยร่นกลับเข้าไปในทางเดินลึกของชั้น 6

“ฮ่าฮ่าฮ่า... พ่อหนุ่มอัคคีภัย... ปล่อยข้าออกไปสิ แล้วข้าจะช่วย”

เสียงหนึ่งดังแว่วมาจากส่วนลึกของคุก เข้าหูคิงที่กำลังถอยร่น

สีหน้าของสามภัยพิบัติเปลี่ยนไปทันที

คิซารุ โบร์ซาลิโน่ และ มาเจลแลน หน้าซีดเผือด

นั่นมันเสียงของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ!

“หุบปากไปเลย ชิกิ! คิดว่าจะหนีรอดไปได้รึไง?”

โบร์ซาลิโน่ตะคอกกลับ หัวใจบีบแน่น

คำขู่เรื่องปล่อยนักโทษเมื่อกี้... คิงอาจจะทำจริงๆ ก็ได้!

และก็เป็นไปตามคาด... คิงตัดสินใจเด็ดขาด: ลำพังแค่พวกเขากับเอส คงฝ่าวงล้อมออกไปไม่ได้

ขุมกำลังรบสูงสุดของกองทัพเรือไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

“ต้านคิซารุกับมาเจลแลนไว้!”

คิงหมุนตัว แล้วพุ่งตรงดิ่งไปยังห้องขังของชิกิทันที

กลุ่มร้อยอสูรเฮโลกันเข้ามาขวางทาง... แม้แต่พวกลูกน้องระดับสูงที่ติดอยู่ในทางเดินก็พุ่งเข้าใส่แบบถวายหัว

คิซารุและมาเจลแลนจัดการร่วงไปทีละชุดๆ แต่จำนวนโจรสลัดตรงนี้มันเยอะเกินไป

คิซารุ โบร์ซาลิโน่ พยายามจะใช้ร่างแสงวาร์ปผ่านไป...แต่ก็โดนลูกเตะเคลือบฮาคิเกราะของควีนดักทางไว้ จนต้องคืนร่างเดิม

“เอาจริงดิเนี่ย...”

พิษของมาเจลแลนหมุนวนรอบตัว แม้แต่เขาเองยังเริ่มตัวสั่น

งานนี้ไม่ใช่แค่เรื่องคว้านท้องรับผิดชอบแล้ว... คิงมันจะปล่อยตัวอันตรายระดับโลกออกมาจริงๆ!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═