บทที่ 35 ... ท่านจอมพลเซ็นโงคุ ผมอัดไคโดเละขนาดนี้ ต้องทิปหนักๆ หน่อยนะครับ?

บทที่ 35 ... ท่านจอมพลเซ็นโงคุ ผมอัดไคโดเละขนาดนี้ ต้องทิปหนักๆ หน่อยนะครับ?

“อาร่า... ลา... ลา...”

“ถ้าเรื่องการต่อสู้ครั้งนี้หลุดออกไป... โลกคงปั่นป่วนกันน่าดู”

อาโอคิยิ คุซัน ส่ายหน้ายิ้มๆ พลางถอนหายใจ

อาคาอินุ ซากาซึกิ และ โมโมอุซางิ กิออน ก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบๆ

“นั่นสิ... ยกเว้นบิ๊กมัม... ซัมเมอร์ได้ฟาดปากกับสี่จักรพรรดิมาครบทุกคนแล้ว...”

โมโมอุซางิไม่เคยคิดฝันเลยว่าการออกทะเลเที่ยวเดียว ซัมเมอร์จะเจอสี่จักรพรรดิถึงสามคน และไล่ต้อนพวกมันได้ทีละคนแบบนี้

บารมีของ พลเรือเอกคนที่สี่ แห่งกองทัพเรือ... เปล่งประกายเจิดจรัสเต็มที่

“มีเขาอยู่! หลายเรื่องที่เราเคยทำไม่ได้... ตอนนี้เราเริ่มทำได้แล้ว!”

อาคาอินุ ซากาซึกิ มองการณ์ไกลไปกว่านั้น

หลังจากนี้... กองทัพเรืออาจเปิดฉากปฏิบัติการกวาดล้างโจรสลัดครั้งใหญ่ได้เลย!

ไม่ต้องกังวลเรื่องสมดุลอำนาจของสี่จักรพรรดิหรือเจ็ดเทพโจรสลัดให้ปวดหัวอีกต่อไป!

อีกด้านหนึ่ง... ทหารเรือเข้าปิดล้อมสมาชิกกลุ่มร้อยอสูรที่มีจำนวนมากกว่า แต่กลับสิ้นสภาพโดยสิ้นเชิง

หลังจากเจอเรื่องช็อกซ้ำซ้อน... โจรสลัดพวกนี้หมดใจจะสู้โดยสิ้นเชิง ได้แต่ก้มหน้ายอมจำนนอย่างสิ้นหวัง

หกมือปืนบินโดนอัดจนลุกไม่ขึ้น สามภัยพิบัติยังนอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้น

ที่ทำให้พวกเขาสิ้นหวังที่สุดคือ... แม้แต่ท่านไคโดผู้ไร้เทียมทาน ก็พ่ายแพ้!

หลังจากโดนพลเรือเอกเด็กน้อยจับกดแล้วทุบเอาๆ... ท่านไคโดก็นิ่งเงียบไปเลย!

กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร... พ่ายแพ้อย่างราบคาบ

“ภารกิจสำเร็จ... แถมยังถล่มกลุ่มโจรสลัดไปได้อีกกลุ่มด้วย~”

ซัมเมอร์บิดขี้เกียจ ในชุดสูทตัวจิ๋วที่เริ่มขาดรุ่งริ่ง กระโดดข้ามซากปรักหักพังมาหาโมโมอุซางิ

อาโอคิยิ: "..."

อาคาอินุ: "..."

โมโมอุซางิ: "..."

การต่อสู้ที่เดรสโรซ่าเพิ่งจบลงได้ไม่นาน

ณ มารีนฟอร์ด ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ ห้องยุทธการ

เซ็นโงคุขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเคร่งเครียดและกังวลอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น จ้องเขม็งไปที่หอยทากสื่อสารบนโต๊ะ

ขนาบข้างด้วย คิซารุ โบร์ซาลิโน่ และ พลเรือโทการ์ป

ทุกคนต่างมีสีหน้าวิตกกังวล

การ์ปอึ้งไปพักใหญ่หลังจากรู้ว่าหนวดดำเอาตัวเอสมาต่อรอง... และยิ่งกังวลหนักเมื่อรู้ว่าทีชติดสอยห้อยตามเรือของอาโอคิยิไปที่เดรสโรซ่าด้วย

เจ้าไคโดนั่นมันคนบ้า!

คิซารุเองก็รู้ว่าซัมเมอร์ไปที่นั่นด้วย ก็อดห่วงไม่ได้

ยังไงซะซัมเมอร์ก็ยังเด็ก... ต่อให้เก่งแค่ไหน แต่การเผชิญหน้ากับไคโดและกองทัพร้อยอสูรทั้งกองทัพ...กลุ่มโจรสลัดที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิตและไร้ยางอาย...มันก็น่าเป็นห่วงอยู่ดี

เซ็นโงคุวางแผนรับมือไว้หลายตลบในหัว

แผนสำรองต้องพร้อมใช้ทันทีหากเกิดเหตุฉุกเฉิน!

เพราะทั้งอาโอคิยิและซัมเมอร์อาจไปช่วยอาคาอินุไม่ทัน

หากพลเรือเอกคนใดคนหนึ่งเป็นอะไรไป... ท้องทะเลปั่นป่วนแน่นอน

แถมเซ็นโงคุยังคิดว่า... ลำพังอาคาอินุ ซากาซึกิ คงต้านทานการรุมกินโต๊ะของกลุ่มร้อยอสูรไม่ไหว

ไคโดคือหนึ่งในสี่จักรพรรดิ... ขนาดถูกจับกี่ครั้งก็ฆ่าไม่ตาย นั่นเป็นเครื่องพิสูจน์ความแข็งแกร่งของมันได้ดีที่สุด!

ขณะที่ทั้งสามกำลังร้อนใจอยากรู้สถานการณ์แนวหน้า...

ในที่สุด

ปุรุรุ... ปุรุรุ...

หอยทากสื่อสารก็ดังขึ้น

“เซ็นโงคุพูด!”

เซ็นโงคุรับสายทันที แววตาเคร่งขรึม

คิซารุและการ์ปรีบชะโงกหน้าเข้ามาฟัง

“ท่านจอมพลเซ็นโงคุคะ! นี่โมโมอุซางิค่ะ... เหตุการณ์ที่เดรสโรซ่ายุติลงแล้วค่ะ”

ปลายสาย...

โมโมอุซางิยืนอยู่ข้างๆ ซัมเมอร์, อาคาอินุ และ อาโอคิยิ มือถือหอยทากสื่อสารรายงาน

เบื้องหน้า... บนพื้นดินที่พังยับเยิน ทหารเรือกำลังใช้กุญแจมือ หินไคโร ล็อคตัวสมาชิกกลุ่มร้อยอสูรทีละคน

ไคโด, สามภัยพิบัติ, หกมือปืนบิน... ถูกพันธนาการไว้หมดแล้ว

“ยุติแล้ว? สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

ได้ยินน้ำเสียงแปลกๆ ของโมโมอุซางิ เซ็นโงคุรีบถาม

“พลเรือเอกซากาซึกิปลอดภัยดีค่ะ... พลเรือเอกคุซันและพลเรือเอกซัมเมอร์ไปถึงทันเวลาพอดี...”

“ซัมเมอร์... เอ่อ ไม่สิ ท่านพลเรือเอกจักรพรรดิเด็กลงมือเองค่ะ... เริ่มจาก...”

โมโมอุซางิรายงานเหตุการณ์อย่างละเอียด... ตั้งแต่แจ็คโดนหมัดเดียวปลิว, คิงโดนเตะจนลุกไม่ขึ้น, ไคโดกระอักเลือดตั้งแต่หมัดแรก... และหกมือปืนบินโดนเก็บเรียบในไม่กี่กระบวนท่า

จนถึงไคลแม็กซ์... ไคโดและสามภัยพิบัติรุมกินโต๊ะซัมเมอร์อยู่เกือบสามชั่วโมง... สุดท้ายสามภัยพิบัติปางตาย ไคโดหมดแรงและโดนทุบจนจมดิน... สมาชิกที่เหลือยอมจำนน

“สรุปคือ... กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร... ถูกจัดการเรียบ?”

หลังจากเงียบกริบไปนาน... เซ็นโงคุถามเสียงแห้งๆ ด้วยความไม่อยากเชื่อ

ข้างๆ เขา คิซารุและการ์ปมองหน้ากัน ตาแทบถลน

โมโมอุซางิไม่มีทางล้อเล่นเรื่องแบบนี้แน่!

นั่นหมายความว่า... ซัมเมอร์คนเดียว ถล่มกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิทั้งกลุ่ม... โดยที่อาคาอินุและอาโอคิยิแทบไม่ต้องออกแรง!

“เอ่อ... ใช่ค่ะ”

โมโมอุซางิเองก็ยังมึนๆ กับน้ำเสียงไม่อยากเชื่อของเซ็นโงคุ

‘นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหมนะ?’

“ให้อาคาอินุกับอาโอคิยิมาคุยหน่อย...”

เซ็นโงคุงงเป็นไก่ตาแตก... มันเหลือเชื่อเกินไป

นี่น่าจะเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่สุดนับตั้งแต่เริ่มยุคสมัยแห่งโจรสลัดเลยก็ว่าได้

แต่ในฐานะจอมพล เขารู้ว่าเรื่องแบบนี้ปั้นน้ำเป็นตัวไม่ได้

แสดงว่าพลังของซัมเมอร์ไม่ใช่แค่ ‘มีแวว’... แต่เขา ‘โตเต็มวัย’ แล้วตั้งแต่แปดขวบเนี่ยนะ!?

“ฮัลโหล... ท่านเซ็นโงคุครับ นี่ซัมเมอร์เอง!”

“ภารกิจเสร็จสิ้นครับ! แต่นี่ถือเป็นภารกิจแถมพิเศษใช่ไหมครับ? ผมมัดตัวพวกกลุ่มร้อยอสูรไว้ให้แล้ว... ท่านต้องทิปผมหนักๆ หน่อยนะครับ”

ซัมเมอร์แย่งหอยทากมาพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง

พร้อมกันนั้น ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจของอาคาอินุและอาโอคิยิแทรกเข้ามา

เซ็นโงคุโล่งอกอย่างแท้จริง สีหน้าผ่อนคลายลงทันที

การ์ปและคิซารุถึงกับฉีกยิ้มกว้าง

เจ้าเด็กนี่... สร้างเรื่องช็อกโลกอีกแล้ว!

ถ้าไม่มีพยานรู้เห็นเยอะขนาดนี้... เล่าให้ใครฟังก็คงไม่มีใครเชื่อ

“แน่นอน!”

“ฉันจะรายงานเรื่องนี้กับห้าผู้เฒ่าด้วยตัวเอง... จะพยายามขอให้ได้อย่างต่ำๆ ก็ 5 พันล้าน สำหรับเธอ!”

เซ็นโงคุอารมณ์ดีสุดๆ! รับปากเรื่องเงินของซัมเมอร์ทันที

ทั้งกลุ่มร้อยอสูร... ลำพังแค่ค่าหัวสามภัยพิบัติบวกหกมือปืนบิน ก็เกิน 5 พันล้านไปไกลโขแล้ว คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม

“ดีลครับ!”

ซัมเมอร์ดีใจมากที่เซ็นโงคุใจป้ำขนาดนี้

ไม่ใช่แค่เงินก้อนนี้... ซัมเมอร์นึกถึงค่าหัวเผ่าพันธุ์ของคิง... ตายิบหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

เที่ยวนี้กำไรอื้อซ่าจริงๆ

นอกจากฝีมือจะพัฒนาขึ้นมหาศาล ฮาคิเกราะและฮาคิราชันย์ก็ทะลุขีดจำกัดไปอีกขั้น

แถมด้วยเงินมหาศาลที่กำลังจะได้มา... เขาใกล้จะได้เริ่ม เทมเพลตหลักที่สาม ของระบบแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═