บทที่ 29 ... แจ็ค ภัยแล้ง? แค่นี้เองเรอะ?

บทที่ 29 ... แจ็ค ภัยแล้ง? แค่นี้เองเรอะ?

หมัด ‘มหาภูเขาไฟปะทุ’ ที่แตกกระจาย ถูกไคโดทุบจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ ตกลงมาใส่ก้อนน้ำแข็งที่แช่แข็งสามภัยพิบัติและหกมือปืนบินอยู่

แต่มันไม่ได้สร้างความเสียหายให้พวกเขา กลับกลายเป็นการช่วยให้ทั้งเก้าคนหลุดพ้นจากพันธนาการน้ำแข็งเสียอีก

ทว่า... พวกเขาไม่ได้โจมตีต่อเนื่องจากด้านล่าง แต่กลับแหงนมองขึ้นไปบนฟ้าด้วยสีหน้าตะลึงงัน

แม้แต่ไคโดเอง... ก็จ้องมองกระบอง ‘อัสนีแปดทิศ’ ของตัวเองด้วยความตกตะลึง

หมัดเล็กจิ๋วที่เคลือบด้วยฮาคิเกราะสีดำทมิฬ... หยุดกระบองยักษ์เอาไว้ได้!

อาโอคิยิถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อเห็นร่างเล็กๆ ของซัมเมอร์มายืนขวางอยู่ตรงหน้า

เมื่อกี้เขาป้องกันตัวไม่ทันแล้ว... ถ้าโดนการโจมตีที่อัดแน่นทั้งฮาคิราชันย์และฮาคิเกราะเข้าไปเต็มๆ เขาเจ็บหนักแน่นอน

โชคดีที่... ซัมเมอร์มาทัน!

อาคาอินุเองก็แปลกใจ... ไม่มีใครสังเกตเห็นการปรากฏตัวของซัมเมอร์เลย...ความเร็วของเขามันบ้ามาก!

ณ จุดที่กระบองและหมัดปะทะกัน คลื่นกระแทกทรงพลังแผ่ขยายออกไป อากาศปั่นป่วนบ้าคลั่ง!

ไคโดชักกระบองกลับด้วยความประหลาดใจ ทั้งสองฝ่ายร่อนลงสู่พื้น

เมื่อพิจารณาแขกไม่ได้รับเชิญตรงหน้า... ไคโดก็เข้าใจทันที

เด็กหนุ่มหน้าตาดี สวมเสื้อคลุมแห่งความยุติธรรม... นี่มันพลเรือเอกคนที่สี่ที่เพิ่งรับตำแหน่งไม่ใช่รึไง?

“จักรพรรดิเด็ก!?”

ไคโดชี้ปลายกระบองไปที่ซัมเมอร์ เอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา

“ตัวจริงเสียงจริงครับผม”

ซัมเมอร์ยิ้มกว้าง จังหวะนั้นเอง...

เรือรบด้านหลังเขาก็โผล่พ้นหมอกออกมา โมโมอุซางิ กิออน ปรากฏตัวพร้อมกองทัพทหารเรือจำนวนมาก

[ได้รับฮาคิราชันย์ เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับฮาคิเกราะ เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับขีดจำกัดความอึด เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับขีดจำกัดพละกำลัง เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับเทมเพลตกระบวนท่าการต่อสู้ ไคโด...]

[ได้รับความสามารถ: การฟื้นฟูบาดแผลฉับพลัน...]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ... แค่การปะทะสั้นๆ เมื่อกี้ ซัมเมอร์ก็ได้เทมเพลตการต่อสู้ของไคโดมาครองแล้ว

‘สมกับเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิ... ไม่ด้อยไปกว่าผมแดงเลยแฮะ’

ซัมเมอร์คิดในใจ พลางประเมินไคโดไปด้วย

เขามังกรงอกออกมาจากศีรษะ เส้นผมกลายเป็นเมฆเพลิง ร่างกายท่อนบนปกคลุมด้วยเกล็ดมังกร และเท้าเปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกรสามนิ้ว

นี่คือ ร่างมนุษย์มังกร  ร่างไฮบริดที่แข็งแกร่งที่สุด

“ได้ข่าวเมื่อไม่กี่วันก่อนว่าแกขับไล่ผมแดง แถมยังทำร้ายตาแก่หนวดขาวได้... ไหนบอกซิว่าจริงแค่ไหน? หรือว่าพวกมันแค่ออมมือให้เด็กเหลือขออย่างแก?”

พูดจบ ไคโดก็ระเบิดเสียงหัวเราะ ชัดเจนว่าไม่ได้เห็นซัมเมอร์อยู่ในสายตา

“ข่าวจริงหรือมั่ว... เดี๋ยวคุณก็ได้รู้เองแหละครับ”

ซัมเมอร์บิดข้อมือคลายกล้ามเนื้อ เอ่ยตอบด้วยแววตาเฉยเมย

“จักรพรรดิเด็ก!”

โดฟลามิงโก้และพรรคพวกต่างตื่นตระหนก พวกเขาเพิ่งได้ข่าววีรกรรมของซัมเมอร์ที่ไปฟัดกับผมแดงและหนวดขาวมาหมาดๆ... ไม่นึกว่าจะมาโผล่ที่เดรสโรซ่าเร็วขนาดนี้

นึกไม่ถึงว่านอกจากอาโอคิยิแล้ว พลเรือเอกแปดขวบคนนี้จะมาเป็นกำลังหนุนด้วย!

แต่โดฟลามิงโก้ยังคงระมัดระวังตัว

เมื่อกี้ซัมเมอร์รับท่าไม้ตาย ‘อัสนีแปดทิศ’ ของไคโดด้วยหมัดเดียว แถมสีหน้ายังดูชิลสุดๆ... นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้ว!

“ถึงข่าวจะเวอร์ไปบ้าง... แต่ฝีมือระดับพลเรือเอกคนที่สี่คงไม่กระจอกแน่...”

สมาชิกดอนคิโฮเต้แฟมิลี่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ

ในทางกลับกัน... เหล่าทหารเรือที่ถูกล้อมอยู่ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ

รอดแล้ว!

กำลังเสริมจากมารีนฟอร์ดมาแล้ว!

มีเรือรบสองลำ กับทหารเรืออีกเพียบ... ถึงจำนวนคนจะยังเป็นรองกลุ่มร้อยอสูร แต่เมื่อมีเรือรบหนุนหลัง พวกเขาก็ไม่กลัว!

ยิ่งไปกว่านั้น... มี สามพลเรือเอก อยู่ที่นี่! ต่อให้สามภัยพิบัติและหกมือปืนบินอยู่ครบ ก็ใช่ว่าจะสวนกลับไม่ได้

“นี่น่ะเหรอ พลเรือเอกคนที่สี่ที่ลือกันว่าเก่งนักเก่งหนา... จักรพรรดิเด็ก? วอฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! เด็กไม่ควรมายุ่งในที่อันตรายแบบนี้นะ เดี๋ยวจะตายเอา”

“พวกเราเป็นไดโนเสาร์ตัวเบ้อเริ่มเลยนะ... ระวังฉี่ราดล่ะ!”

“พูดแรงไปรึเปล่าพวกนาย? น้องเขาก็น่ารักดีออกนะ...”

“นั่นสิ... ส่วนเรื่องไล่ผมแดงกับหนวดขาวน่ะ... ต่อให้โง่แค่ไหนก็ไม่มีใครเชื่อหรอก!”

“เฮอะ! พลเรือเอกคนที่สี่? กองทัพเรือเอาเด็กมาออกหน้า... ท่าทางจะตกต่ำถึงขีดสุดแล้วจริงๆ”

“หรือจะเป็นลูกหลานมังกรฟ้า...”

หกมือปืนบินและควีนต่างพากันเยาะเย้ยถากถาง... โดยเฉพาะแจ็คที่หยิ่งผยองที่สุด ไม่มีความเคารพยำเกรงซัมเมอร์เลยแม้แต่น้อย

ไคโดพาดกระบองไว้บนบ่า สีหน้าเฉยเมย

“เอาล่ะ... จักรพรรดิเด็ก, อาโอคิยิ, อาคาอินุ... พลเรือเอกสามหัวรวมกันอยู่ที่นี่ แล้วพวกแกจะทำอะไรกลุ่มร้อยอสูรของข้าได้? ในเมื่อมากันแล้ว... ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับไปง่ายๆ!”

ไคโดแสยะยิ้ม ดูแคลนสุดขีด

ขนาดตอนที่เขาบุกเดรสโรซ่าคนเดียว... เซ็นโงคุ, การ์ป, สามพลเรือเอก และทั้งกองทัพเรือยังทำอะไรเขาไม่ได้

ฆ่าไม่ตาย!

ลำพังแค่เขาคนเดียวก็ยันพลเรือเอกได้สองคนแล้ว!

ตอนนี้มีเด็กแปดขวบเพิ่มมาอีกคน... คิดว่าจะหนีได้ตามใจชอบงั้นรึ?

คำพูดดูถูกของพวกกลุ่มร้อยอสูร ทำให้อาคาอินุและอาโอคิยิเริ่มโกรธ

“หนี?”

ซัมเมอร์กลับหัวเราะร่า รอยยิ้มไร้เดียงสาสดใส

เขาแทบรอไม่ไหวที่จะเจอพวกนี้... ยิ่งเผชิญหน้ากับร่างไฮบริดที่แข็งแกร่งที่สุดของไคโด เขาจะตัดใจหนีไปได้ยังไง?

รอยยิ้มนั้นทำให้ไคโดรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ!

เกิดอะไรขึ้น!? ฮาคิสังเกตของเขาส่งสัญญาณเตือนแบบนี้เนี่ยนะ!?

แต่วินาทีถัดมา... ไคโดก็ต้องตกตะลึงสุดขีด

เงาดำสายหนึ่งพุ่งวูบผ่านหน้าไคโดไป... ตรงดิ่งไปหา แจ็ค ภัยแล้ง ที่ตะโกนเสียงดังที่สุดอยู่ด้านหลัง!

จนกระทั่งเงาดำผ่านไปแล้ว... เสียงโซนิคบูมกึกก้องถึงค่อยดังตามมาเข้าหูไคโด!

ความเร็วเสียง!?

การระเบิดพลังกะทันหันของซัมเมอร์ทำเอาอาคาอินุและอาโอคิยิสะดุ้ง

ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เปิดเลยเรอะ!?

แต่นึกถึงวีรกรรมก่อนหน้านี้ของซัมเมอร์... อาโอคิยิและอาคาอินุก็หันมาสบตากัน แล้วเตรียมพร้อมรบทันที

อีกด้านหนึ่ง เห็นซัมเมอร์หายวับไป โมโมอุซางิก็กระโจนตามไปทันที

โมโมอุซางิ แคนดิเดตพลเรือเอก... ไม่ใช่ไม้ประดับ!

ฝีมือของเธอใกล้เคียงระดับพลเรือเอก และไม่ด้อยไปกว่าสามภัยพิบัติแน่!

และในเวลานี้... ไม่มีใครทันสังเกต

โดยเฉพาะ แจ็ค, ควีน, คิง และหกมือปืนบิน

พวกเขาเห็นแค่เงาดำวูบหนึ่ง... ตามมาด้วยหมัดที่ห่อหุ้มด้วยฮาคิเกราะริวโอ... พุ่งตรงเข้าใส่แจ็ค!

“แกสินะ... ที่ปากดีที่สุด?”

เสียงเล็กๆ ของซัมเมอร์ดังขึ้น รูม่านตาของแจ็คหดเกร็ง

ร่างแมมมอธของเขาขยายใหญ่ขึ้นทันที งวงเคลือบฮาคิสีดำสนิท เหวี่ยงสวนกลับเพื่อป้องกันตัวและโจมตีไปในตัว!

โชคร้ายที่...

ภายใต้ฮาคิเกราะขั้นสุดยอดของซัมเมอร์... แม้แจ็คจะรู้ตัวและเหวี่ยงงวงสวนสุดแรงเกิด...

แต่ทันทีที่ปะทะกัน... พละกำลังมหาศาลและฮาคิเกราะขั้นทำลายภายใน ก็ทำให้แจ็คกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส!

หมัดน้อยๆ ของซัมเมอร์กดงวงลง และกระแทกเข้าที่ขาหน้าของแมมมอธเต็มๆ!

ตูม! คลื่นกระแทกวงกลมระเบิดออกอย่างรุนแรง!

ร่างแมมมอธขนาดยักษ์ปลิวลิ่วกลับหลังไป... ต้านทานไม่อยู่โดยสิ้นเชิง!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═