- หน้าแรก
- วันพีซ ชั้นคือพลเรือเอกคนที่สี่ และปีนี้ชั้นอายุแปดขวบ
- บทที่ 14 ... ฮาคิราชันย์ของพลเรือเอก... ไม่ด้อยไปกว่าผมแดง
บทที่ 14 ... ฮาคิราชันย์ของพลเรือเอก... ไม่ด้อยไปกว่าผมแดง
บทที่ 14 ... ฮาคิราชันย์ของพลเรือเอก... ไม่ด้อยไปกว่าผมแดง
บทที่ 14 ... ฮาคิราชันย์ของพลเรือเอก... ไม่ด้อยไปกว่าผมแดง
[ได้รับขีดจำกัดความอึด เพิ่มขึ้น...]
[ได้รับขีดจำกัดพละกำลัง เพิ่มขึ้น...]
[ได้รับความแม่นยำในการควบคุม เพิ่มขึ้น...]
[ได้รับเทมเพลตความแม่นยำปืนของ เบน เบ็คแมน...]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ ในหัวของซัมเมอร์ รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากขณะที่เขาค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้น
ทุกคนที่ถูกแรงลมจากการปะทะซัดใส่หน้า ต่างมีสีหน้าตกตะลึงสุดขีด
“เชี่ยเอ้ย! เมื่อกี้มันอะไรกัน!? แม้แต่เบ็คแมนยังโดนซัดปลิวในหมัดเดียว?”
บนเรือรบกองทัพเรือ ดวงตาของโมโมอุซางิเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ขณะที่ทหารเรือคนอื่นๆ ช็อกจนพูดไม่ออก
พลเรือเอกแปดขวบ... จักรพรรดิเด็ก! เขาแข็งแกร่งขนาดนี้จริงๆ!
มัลโก้เองก็ตกใจพออยู่แล้ว! นั่นมันเบ็คแมนนะ... ชายผู้มีฝีมือใกล้เคียงกับสี่จักรพรรดิที่สุด!
ข่าวลือบอกว่าฮาคิสังเกตของเขาน่ากลัวยิ่งกว่าใคร แต่กลับโดนซัดปลิวตกทะเลไปง่ายๆ แบบนั้นเนี่ยนะ!
ลูกเรือระดับจักรพรรดิทั้งสองกลุ่มยิ่งตกใจหนักกว่า มองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ตำแหน่งพลเรือเอก... ไม่ใช่ใครก็เป็นได้จริงๆ! กระบวนท่าของเจ้าจักรพรรดิเด็กนี่... เผลอๆ จะเก่งกว่าสามพลเรือเอกคนอื่นอีกมั้ง?”
วิสต้าและคนอื่นๆ สีหน้าเคร่งเครียดสุดขีด พอนึกย้อนไปตอนที่พวกเขาหัวเราะเยาะเด็กคนนี้เมื่อกี้... เหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่
ฝั่งตรงข้าม... ลัคกี้ รูว์, ยาซป และคนอื่นๆ มองดูเบ็คแมนที่เพิ่งโผล่พ้นน้ำขึ้นมาด้วยความเงียบงัน ก่อนจะหันไปมองผมแดง แชงคูส เป็นตาเดียว
ลูกพี่... เอาไงดี? เจ้านี่ไม่ใช่เด็กแล้ว!
มันคือสัตว์ประหลาดในคราบเด็กชัดๆ!
ผมแดง แชงคูส ไม่ปิดบังสีหน้าเคร่งขรึมอีกต่อไป เขายิ่งมั่นใจในสิ่งที่คิดไว้แต่แรก
ห้าผู้เฒ่าไม่มีทางว่างพอจะไปหาเด็กมั่วๆ มาหลอกชาวบ้านแน่
ซัมเมอร์... พลเรือเอกจักรพรรดิเด็กคนนี้ คือหมาป่าห่มหนังแกะของแท้!
“กุระระระระ... ไอ้หนู ฝีมือกับแรงของแกใช้ได้เลยนี่หว่า”
หนวดขาว นิวเกต หรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยชมซัมเมอร์ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยาก
คนแบบนี้... น่าจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ท้องทะเลเลยมั้ง?
แปดขวบ... ทั้งตัวเขาเอง หรือแม้แต่ ชาร์ล็อตต์ หลินหลิน ตอนอายุเท่านี้ ยังเทียบซัมเมอร์ไม่ได้เลย
แม้แต่ในบรรดาอัจฉริยะที่โลกรู้จัก... ไม่มีใครไปถึงระดับนี้ได้ในวัยแค่แปดขวบ
อนาคตไร้ขีดจำกัด... ความแข็งแกร่งในวันข้างหน้ายิ่งคาดเดาไม่ได้!
ซัมเมอร์แสดงพลังมหาศาลให้ทุกคนเห็นเป็นที่ประจักษ์ ตอนนี้สองจักรพรรดิไม่ได้แค่ระวังตัว แต่เริ่มปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงจัง
“จักรพรรดิเด็ก... ไว้หน้ากันหน่อยน่า เราจะไม่สู้กันหรอก วันนี้ชั้นมีเรื่องสำคัญจริงๆ ต้องคุยกับหนวดขาว”
ในเมื่อขนาดเบ็คแมนยังแพ้... ผมแดง แชงคูส จึงเอ่ยปากขอตรงๆ ให้ซัมเมอร์ไว้หน้าเขาบ้าง
ยังไงซะ ที่นี่ก็มีสี่จักรพรรดิถึงสองคนและกองกำลังอีกเพียบ... พวกเขาคงไม่ยอมถอยเพราะกลัวซัมเมอร์หรอก
ซัมเมอร์ร่อนลงจอดที่หัวเรือ ยืนไพล่หลังมองดูทุกคน... ท่าทางแบบนั้นในร่างเล็กจ้อย ดูพยายามจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่จนน่าหมั่นไส้...
ได้ยินคำพูดของแชงคูส ซัมเมอร์ก็เบ้ปาก
“เรื่องสำคัญ? ไม่พ้นเรื่องที่เป็นชนวนสู่ ‘ยุคสมัยแห่งความโกลาหล’... หนวดดำ ทีช ใช่ไหมล่ะ? เปล่าประโยชน์น่า... หนวดขาวไม่ฟังคำเตือนของนายหรอก”
“ไม่ต้องลำบากคุยหรอก... ให้สี่จักรพรรดิอย่างพวกนายมาเจอกันมันอันตรายกว่าอีก เกิดแอบรวมหัววางแผนอะไรกันขึ้นมาจะทำยังไง?”
ประโยคเดียว... ซัมเมอร์แฉเรื่องสำคัญที่แชงคูสอยากคุยกับหนวดขาวจนหมดเปลือก
ทันใดนั้น
ทั้งผมแดง แชงคูส และเบ็คแมนที่เพิ่งปีนขึ้นมาจากทะเลในสภาพเปียกมะลอกมะแลก ต่างมองซัมเมอร์ด้วยความตกตะลึง... เขารู้ได้ยังไง?
ลูกเรือกลุ่มผมแดงคนอื่นๆ ยิ่งตกใจหนัก
เรื่องนี้เป็นแค่ข้อสันนิษฐานของลูกพี่กับเบ็คแมน ยังไม่ได้เป็นเรื่องจริงสักหน่อย... เด็กนี่อ่านใจได้เหรอ?
ลูกเรือกลุ่มหนวดขาวเองก็รู้สึกแปลกประหลาด
ไอ้พลเรือเอกตัวเปี๊ยกนี่รู้เรื่องอะไรบางอย่าง? แถมยังเอ่ยชื่อไอ้คนทรยศ ทีช ออกมาด้วย
ขณะเดียวกัน สายตาของหนวดขาว นิวเกต ก็จับจ้องไปที่ซัมเมอร์นิ่ง
“เฮ้อ... งั้นก็ช่วยไม่ได้ ชั้นต้องลองดู”
ผมแดง แชงคูส ถอนหายใจ... จะให้รุมกินโต๊ะเหรอ? ในฐานะสี่จักรพรรดิ ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ
เขาไม่อยากลงมือกับเด็ก... แต่นี่ชัดเจนแล้วว่าไม่ใช่เด็ก แต่เป็นพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ... งั้นเขาก็จะลงมือด้วยตัวเอง!
กริ๊ก... เสียงดาบออกจากฝักดังกังวาน
แชงคูสชักดาบ กริฟฟอน ออกจากเอว ฮาคิไหลผ่านตัวดาบจนกลายเป็นสีดำทมิฬทั้งเล่ม
หนึ่งในสี่จักรพรรดิผู้มี ฮาคิราชันย์ แข็งแกร่งที่สุด... เผยด้านดุดันออกมาแล้ว!
แม้แต่อากาศยังเต็มไปด้วยแรงกดดัน คนธรรมดาแค่ยืนอยู่ในระยะคงสลบเหมือดไปแล้ว
“สี่จักรพรรดิ... ลงมือแล้ว!”
หัวใจของซัมเมอร์เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น
การปะทะสั้นๆ กับสี่คนรวมถึงมัลโก้และเบ็คแมน ให้ผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าการไล่ฆ่าโจรสลัดทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด
ถ้าไม่ติดว่ากลัวความอึดจะหมดก่อนเพราะโดนรุม... ซัมเมอร์คงไล่ทุบเรียงตัวไปแล้ว
และตอนนี้... ในที่สุดสี่จักรพรรดิก็จะสู้กับเขา!
ผมแดง แชงคูส ระเบิดพลัง ร่างหายวับไปจากจุดเดิม แล้วฟาดดาบใส่ซัมเมอร์!
ผมแดง หนึ่งในสี่จักรพรรดิ... เป็นฝ่ายเปิดก่อน!
พลังบนดาบที่เคลือบด้วย ฮาคิราชันย์ ระเบิดออก สายฟ้าสีดำทมิฬแห่งราชันย์ฟาดผ่าลงมาพร้อมคมดาบ!
โมโมอุซางิและทหารเรือบนเรือรบตัวเกร็ง หัวใจแทบหยุดเต้นด้วยความหวาดกลัว
นี่คือจักรพรรดิที่แม้แต่มารีนฟอร์ดยังต้องเกรงใจ... จอมโจรสลัดที่แม้แต่เซ็นโงคุ, การ์ป และสามพลเรือเอกยังไม่อยากตอแย!
นี่คือสี่จักรพรรดิ... แรงกดดันจากการโจมตีคนละชั้นกับพวกก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง!
ซัมเมอร์แอบยิ้มในใจ... สี่จักรพรรดิก็คือสี่จักรพรรดิ แรงกดดันแค่นี้มันของตายอยู่แล้ว
‘ดีแล้วที่ลงมือ... นึกว่าจะไม่กล้าซะอีก!’
คิดในใจ แต่มือไม้ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยสักนิด
ฮาคิเกราะอันทรงพลังไหลเวียนรอบหมัด... และสิ่งที่ทำให้แม้แต่หนวดขาวต้องเปลี่ยนสีหน้า คือสายฟ้าสีแดงดำที่แลบแปลบปลาบอยู่บนมือของซัมเมอร์...
หมัดของเขา... ก็เคลือบ ฮาคิราชันย์ เช่นกัน!
ด้วยแรงเหวี่ยงมหาศาล... ผมแดง แชงคูส ฟาดฟันดาบลงมาด้วยมือเดียว ลากสายฟ้าฟาดลงมาพร้อมกับดาบ!
ซัมเมอร์กระโจนขึ้นจากเรือรบ แรงถีบตัวส่งเสียงดังสนั่น เขาสวนหมัดออกไปพร้อมพลังไร้เทียมทาน!
หมัดปะทะดาบ!
เปรี้ยะๆๆๆ... ดาบและหมัดปะทะกันกลางอากาศโดยไม่สัมผัสเนื้อ!
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกราวกับสายฟ้าที่จับต้องได้... หนาแน่นและกวาดทำลายไปทั่วทั้งบริเวณ!
เห็นการปะทะของฮาคิราชันย์สีแดงและดำ... ทุกคนในที่นั้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
คลื่นทะเลยักษ์ซัดสาด เมฆหนาทึบบนท้องฟ้าราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นฉีกกระชากออกจากกัน!
แม้แต่แสงสว่างยังมืดมิดลง... ท้องทะเลแถบนี้ตกอยู่ในปรากฏการณ์ประหลาด!
“นี่มัน... การปะทะของฮาคิราชันย์!?”
“เป็นไปได้ยังไง! เด็กแปดขวบ... แถมเป็นพลเรือเอกทหารเรือเนี่ยนะ! เขา... เขามี...”
“คุณสมบัติแห่งราชันย์! พลเรือเอกประจำการ อายุแค่แปดขวบ... ปลุกฮาคิราชันย์ได้ยังไงกัน!?”
“พลเรือเอกคนที่สี่... มีฮาคิราชันย์! แถมยังรู้วิธีใช้มันด้วย!!”
ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว กลุ่มผมแดง หรือแม้แต่โมโมอุซางิและทหารเรือ... ทุกคนยืนอึ้ง!
โดยเฉพาะโมโมอุซางิที่ช็อกยิ่งกว่าใคร
พลังระเบิดที่น่ากลัวขนาดนี้! แรงกดดันที่ชวนขนลุกขนาดนี้! ถ้าไม่ใช่การปะทะของฮาคิราชันย์ แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้!?
และ... พลเรือเอกทหารเรือ... ก็สามารถปลุกฮาคิราชันย์ได้ด้วยเหรอ!?
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═