บทที่ 27: เชี่ยเอ๊ย เย่ซูกับนักแสดงระดับตำนานเย่โม่เยี่ยนเป็นพี่น้องกันเหรอ?

เมื่อเห็นมือใหญ่ที่เย่โม่เยี่ยนยื่นมา เย่ซูก็รีบปกป้องเด็กๆ แล้วถอยหลังออกมาอย่างระแวดระวังทันที

【อะไรกัน? จะมาตบคนกลางทางที่ไม่มีทีมงานตามแบบนี้เหรอ?】

เนื่องจากรายการช่วงนี้ต้องการความสมจริงที่สุด ทีมงานจึงให้โดรนตามถ่ายทำตลอดเวลาโดยไม่มีตากล้องมืออาชีพติดตามประกบ

ตอนนี้บนทางเดินมีแค่พวกเขาทั้งห้าคนเท่านั้น

และในเมื่อเด็กๆ ยังเล็ก เธอต้องปกป้องพวกเขาให้ดีที่สุด

มือของเย่โม่เยี่ยนค้างกลางอากาศก่อนจะพูดช้าๆ ว่า "ฉันช่วยถือกระเป๋าให้ได้นะ ถ้า..."

เย่ซูรีบขัดจังหวะทันที: "ไม่ต้องค่ะ ฉันรู้สึกสบายใจเวลาถือของเด็กๆ ด้วยตัวเองมากกว่า เลยไม่อยากรบกวน"

ฮั่วอันอันและฮั่วซือหมิงที่กำลังอยู่ในโหมดปกป้องแม่ รีบวิ่งดุ๊กดิ๊กมาอยู่หน้าเย่ซูแล้วถลึงตามองเย่โม่เยี่ยนด้วยท่าทางปกป้อง

ฮั่วอันอันขู่ด้วยน้ำเสียงเล็กๆ อย่างดุร้าย: "ห้ามรังแกเย่ซูของเรานะ ฮึ่ม ฮ่า หนูเรียนเทควันโดมานะ หนูตบคนได้นะ!"

ฮั่วซือหมิงก็เชิดหน้าหล่อๆ ขึ้น "ใช่ครับ พวกเราดุมากนะ"

【เรียนเทควันโดตอนไหน? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย?】

เย่ซูกะพริบตา

【แต่ถึงอย่างนั้น การได้เห็นเด็กๆ ปกป้องฉันมันซึ้งจริงๆ แงงง ลูกแม่โตขึ้นแล้ว!】

มุมปากของเย่โม่เยี่ยนกระตุกสองที เขาเก็บมือกลับแล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน "เจ้าพวกเด็กแสบทั้งสองคนนี่ ไม่ควรเรียกฉันว่าคุณลุงใหญ่เหรอ?"

ในแง่ของสถานะ พวกเขาควรเรียกเขาว่าคุณลุงใหญ่จริงๆ

ทว่า...

ฮั่วอันอันป่องแก้มเล็กๆ: "ทำไมต้องเรียกคุณลุงใหญ่ด้วยล่ะ? เย่ซูของเรายังไม่ยอมรับคุณเลยใช่ไหมล่ะ?"

สุดท้ายเธอก็หันไปถามเย่ซู: "จริงไหมคะ พี่ไม่เคยเรียกเขาว่าพี่ใหญ่เลย!"

【คำถามนี้ถามได้ฉลาดมาก!】

เย่ซูแทบจะตบมือให้เด็กน้อยที่พูดได้โดนใจ

【ฉันไม่อยากเรียกเขาว่าพี่ใหญ่หรอก ตอนนั้นเขาดูถูกฉัน บอกว่าฉันไม่คู่ควรจะเรียกเขาว่าพี่ใหญ่ ตระกูลเย่นี่มีแค่เย่เสวียนคนเดียวที่เป็นน้องสาว และเขาก็ยอมรับแค่เย่เสวียนเป็นน้องสาวคนเดียวเท่านั้นแหละ】

【เชอะ~~】

นั่นคือสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมได้รับตอนที่ถูกพาตัวกลับมาตระกูลเย่ครั้งแรก เธอไม่ได้รับการยอมรับจากพี่ชายทั้งห้า และยิ่งไม่ได้รับการต้อนรับจากบรรดาคนรับใช้ในตระกูลเย่

เธอลูบหัวฮั่วอันอันเบาๆ แล้วพูดว่า: "เด็กๆ พูดถูกแล้วค่ะ พวกเรามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดในเชิงการแพทย์เท่านั้น แต่ถ้าไม่นับตรงนั้น พวกเราก็ไม่เกี่ยวข้องกันเลย ในแง่นี้ ถึงแม้หนูสองคนกับฉันจะไม่มีสายเลือดเดียวกัน แต่พวกเราเหมือนแม่ลูกกันมากกว่า จริงไหมคะ?"

พูดจบ ฮั่วอันอันก็พยักหน้าแรงๆ ส่วนฮั่วซือหมิงอึ้งไปครู่หนึ่ง แววตาที่เขามองเย่ซูมีความอบอุ่นเพิ่มขึ้น

ใบหน้าของเย่โม่เยี่ยนดำมืดราวกับหมึก เขเม้มริมฝีปากมองเย่ซู

แค่ได้ยินเสียงในใจของผู้หญิงคนนี้ก็ทำเอาเขาไม่มีความสุขแล้ว นี่เธอยังมาพูดแบบนี้ต่อหน้าเด็กๆ อีก นี่ตั้งใจจะตัดขาดจากเขาสินะ?

【อืม เด็กๆ ฟังนะ โลกนี้มันกว้างใหญ่ มีคนบางคนหลงตัวเองคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลและใครๆ ก็ขาดเขาไม่ได้ แต่พวกเราไม่จำเป็นต้องพึ่งพาตระกูลเย่เฮงซวยนั่นใช่ไหมล่ะ?】

เย่ซูบ่นพึมพำในใจ

ถึงยังไงพวกเขาก็อยู่ต่อหน้ากล้องไลฟ์สด เธอเลยต้องยับยั้งชั่งใจไว้นิดหน่อย

แม้เจ้าของร่างเดิมจะดูโง่และเขลาไปบ้าง แต่เรื่องที่ตระกูลเย่ไม่ยอมรับเธอนี่ เธอต้องพูดความจริงแทนเจ้าของร่างเดิมสักหน่อย

ตระกูลเย่ยอมรับว่ามีลูกสาวอีกคนแต่กลับไม่ดูแล เป็นพฤติกรรมหน้าซื่อใจคดที่อยากได้ทั้งสองอย่างจริงๆ

เย่เสวียนไม่ได้ยินเสียงในใจเย่ซูและไม่รู้เลยว่าทำไมเย่โม่เยี่ยนถึงโกรธนัก ก็นะ สิ่งที่เย่ซูพูดกับเด็กๆ มันก็ดูปกติออก

เย่ซูยังมีสติสัมปชัญญะอยู่บ้าง

ตระกูลเย่ไม่มีทางยอมรับเย่ซูหรอก เหอะ

"รีบไปกันเถอะค่ะ ภารกิจที่จุดเช็คอินสำคัญกว่า ช่วงทางของเราเดินยากที่สุด ถ้าไม่รีบจะอันตรายตอนมืดนะคะ" เย่เสวียนเตือน

เย่โม่เยี่ยนได้สติแล้วเดินนำไป "นั่นสิ รีบไปกันเถอะ"

เขาคงสมองกลับแน่ๆ ที่ดันไปตกลงร่วมรายการวาไรตี้เฮงซวยนี่ เอาปัญหามาใส่ตัวแท้ๆ

แชทสด:

【โหย ดูเหมือนครอบครัวนี้จะไม่ค่อยกลมเกลียวเท่าไหร่เลยนะเนี่ย?】

【ดูออกเลย ท่าทางของเย่ซูนี่มันอะไรกัน? ทำไมต้องทำแบบนั้นกับสามีฉัน? เขาอุตส่าห์ช่วยถือกระเป๋าแท้ๆ ยัยนี่มันไร้มารยาท!】

【ว่าแต่ ฉันจำได้ว่าเย่ซูกับเย่เสวียนอายุเท่ากันไม่ใช่เหรอ? ไม่เห็นเหมือนฝาแฝดเลย มีอะไรน่าเผือกหรือเปล่านะ?】

【ก็ปกติล่ะนะ ครอบครัวเศรษฐีก็มักจะมีเรื่องลูกตัวจริงลูกตัวปลอม นี่ฉันเดาว่าเย่เสวียนเป็นลูกตัวจริง ส่วนเย่ซูเป็นตัวปลอม ไม่งั้นทำไมตระกูลเย่ถึงไม่ยอมรับล่ะ?】

【ว้าว วัตสัน เธอพบจุดพีคแล้ว!】

【คนข้างบนนั่นพูดถูก!】

เย่ซูพาเด็กๆ เดินต่อไป

จุดเช็คอินแรกคือการควานของในกล่องปิดตาย

ทีมงานบอกว่า: "ข้างในมีทุกอย่าง ตั้งแต่ปลาหมึก กุ้งแม่น้ำ ฯลฯ ใครควานโดนตัวไหนแล้วทายถูก ก็จะได้วัตถุดิบนั้นไป"

สีหน้าเย่เสวียนเปลี่ยนไปทันที

ในฐานะคุณหนูที่ไม่เคยหยิบจับอะไร นอกจากไม่เคยแตะต้องของสดพวกนี้แล้ว เธอแม้แต่ซาวข้าวหรือทำอาหารยังไม่เคยทำ

เธอมองเย่โม่เยี่ยนด้วยหน้าซีดเผือดแล้วกลืนน้ำลาย: "พี่ใหญ่คะ หนู..."

เย่โม่เยี่ยนตบไหล่เธอแล้วพูดว่า: "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จัดการเอง"

"ไม่จำเป็นค่ะ" จู่ๆ เย่ซูก็แทรกขึ้น "นี่รายการวาไรตี้ของฉัน ฉันจะควานเอง"

【ไม่อยากให้เธอแตะหรอก ถ้าเธอไม่หยิบกุ้งมังกรออสเตรเลียที่ฉันอยากกินล่ะทำไง?】

เย่โม่เยี่ยน: ????

เย่ซูกลายเป็นพวกเห็นแก่กินตั้งแต่เมื่อไหร่?

เย่ซูถกแขนเสื้อขึ้นแล้วล้วงเข้าไปในกล่อง

เย่เสวียนทำหน้าขยะแขยง

เธอด่าในใจ ใครมันเป็นคนออกแบบด่านแรกเนี่ย... โชคดีที่เธอแอบวางแผนด่านหลังๆ ไว้แล้วและกำชับผู้กำกับให้ทำตามที่เธอบอก

เย่ซูควานไปโดนเชือกที่มัดไว้กับกุ้งมังกรออสเตรเลียแล้วพูดว่า: "กุ้งมังกรค่ะ"

"ยินดีด้วยครับ ทายถูกแล้ว ผ่านด่านแรกไปได้สำเร็จ เชิญไปสถานีถัดไปครับ"

【สุดยอด สุดยอด เย่ซูเท่มาก ฉันเชียร์เย่เสวียนนะเนี่ยแต่เจอแบบนี้เข้าไป...】

【เย่ซูใจเด็ดมาก ฉันชอบเธอจัง】

เมื่อถึงสถานีที่สอง ทีมงานก็หยุดพวกเขาอีกครั้ง "คราวนี้ให้แบ่งเป็นสองทีมเข้าถ้ำเพื่อหาจุดเช็คอินและวัตถุดิบ"

เย่ซูพูดโดยไม่ลังเล: "ดีค่ะ งั้นฉันจะอยู่กลุ่มเดียวกับเด็กๆ ส่วนพวกคุณไปอีกทาง"

เธอเว้นระยะห่างความสัมพันธ์โดยไม่ลังเลเลย

เย่โม่เยี่ยนขมวดคิ้วกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เย่เสวียนก็คว้าแขนเขาไว้แล้วยิ้ม: "ได้ค่ะ ตามนั้นเลย พี่สาวคะ ถ้าเกิดไม่สะดวกตอนดูแลเด็กๆ ก็เรียกพวกเรานะคะ เดี๋ยวพวกเราจะรีบไปช่วยทันที"

เย่ซูยิ้มเย็นชา: "ไม่จำเป็นค่ะ ฉันไม่ชินกับการให้คนนอกมาช่วย"

คำว่า "คนนอก" จัดประเภทพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าไปในทันที

มุมปากของเย่โม่เยี่ยนกระตุก ทางฝั่งนั้น เย่ซูพาเด็กๆ เดินจากไปแล้ว

【เย่ซูเท่มาก】

【มีฉันคนเดียวหรือเปล่าที่คิดว่าเย่ซูกับดาราระดับตำนานเย่หน้าเหมือนกันกว่าอีก? เย่เสวียนนี่แทบไม่มีส่วนไหนเหมือนยีนพี่น้องตระกูลเย่เลย...】