บทที่ 13: ถูกชาวเน็ตถล่มยับเยิน

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่คาดคิดว่าเย่ซูจะแข็งกร้าวได้ขนาดนี้ สีหน้าของเธอแข็งค้างและเปลี่ยนไปมาหลายรอบ

【ฮ่าๆๆ หวังเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ตัวบ้างไหมว่าตัวเองเป็นคนยังไง?】

【หวังเหมี่ยวเหมี่ยวดูมีพิรุธนะ】

【โอ้โห รายการนี้เปลี่ยนมุมมองที่ฉันมีต่อเย่ซูไปเลย ฉันรักพี่สาวคนสวยคนนี้จัง เธอรู้วิธีตบหน้าคนอื่นได้สะใจมาก】

เย่ซูหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างเด็ดขาดแล้วกดเบอร์โทรออก ไม่เปิดโอกาสให้หวังเหมี่ยวเหมี่ยวได้ถอยกลับแม้แต่นิดเดียว หวังเหมี่ยวเหมี่ยวเบิกตากว้างจนพูดไม่ออก เมื่อได้ยินเสียง "ตู๊ด-ตู๊ด-ตู๊ด" จากโทรศัพท์ เธอก็รู้สึกหวาดกลัวจนสติหลุดและพุ่งเข้ามาแย่งโทรศัพท์

เย่ซูหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วราวกับคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร

ในวินาทีนั้น ปลายสายก็รับ

"สวัสดีครับ" เสียงอาจารย์มหาวิทยาลัยดังขึ้นอย่างใจเย็น "นั่นใครครับ?"

เย่ซูกล่าวอย่างจริงจังและสุภาพ "สวัสดีค่ะอาจารย์จาง นี่เย่ซูนะคะ"

"อ้อ เธอเองเหรอ มีอะไรหรือเปล่า ทำไมจู่ๆ ถึงโทรมา?" อาจารย์จางพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองมาก

เย่ซูถาม "อาจารย์คะ จำเรื่องการสอบที่ล้มเหลวสมัยปีหนึ่งได้ไหมคะ?"

คำถามตรงไปตรงมาของเย่ซูทำเอาหวังเหมี่ยวเหมี่ยวตัวแข็งทื่อด้วยความเครียดจัด

อาจารย์จางตอบ "จำได้สิ จำได้แม่นเลย มีนักศึกษาคนหนึ่งทำตัวแย่มากถึงขั้นแอบขโมยคำถามและเฉลยไป อ้อ... ฉันจำได้แล้ว คนนั้นชื่อหวังเหมี่ยวเหมี่ยว ตอนนั้นเธอยังช่วยพูดแทนเพื่อนคนนี้อยู่เลยนะ..."

ว่าแล้วอาจารย์จางก็ถามต่อ "ทำไมจู่ๆ ถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ?"

"อ๋อ พอดีหวังเหมี่ยวเหมี่ยวมาถ่ายรายการกับหนูน่ะค่ะ แล้วเขาพูดถึงเรื่องเก่าๆ แถมยังใส่ร้ายหนู หนูเลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องโทรมาถามอาจารย์ค่ะ"

"ฮ่าๆๆ... พวกเธอนี่ตลกจัง ถ่ายรายการกันเหรอ รายการอะไรล่ะ? บอกมาสิ เดี๋ยวฉันจะลองไปดูด้วย"

สุดท้ายเย่ซูก็บอกชื่อรายการ พูดคุยด้วยมารยาทอีกเล็กน้อยแล้ววางสาย

การกระทำของเย่ซูทำให้ทีมงานและผู้กำกับอึ้งกิมกี่

ผู้กำกับอ้าปากค้าง เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมออกมาตามขมับ

เย่ซูคนนี้นี่มัน...

เธอทำบ้าอะไรลงไป? เธอเสียสติไปแล้วหรือไง?

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้โต้ตอบอะไรเลยตั้งแต่นั้นมา ดวงตาของเธอเบิกกว้างเหมือนระฆังทองแดง จนกระทั่งสายตัดไป เธอถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองจบเห่แล้ว!

เธอถลึงตามองเย่ซูอย่างโกรธแค้น ไม่คิดจะเสแสร้งอีกต่อไป

แต่ถึงจะโกรธจัดแค่ไหน ทันทีที่เหลือบไปเห็นกล้อง เธอก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นน่าสงสารทันที

"เย่ซู ทำไมเธอต้องจ้องจะเล่นงานฉันตลอดเลย? ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ!" พูดจบดวงตาของเธอก็แดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเหมือนถูกรังแก

เย่ซูพูดอย่างใจเย็น "ฉันแค่กำลังชี้แจงเรื่องที่เธอใส่ร้ายฉันค่ะ"

เธอดูไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

เย่ซูมองเธอเหมือนมองคนไร้สมอง

ใบหน้าของหวังเหมี่ยวเหมี่ยวดูไม่ได้เลย

หัวข้อเทรนด์คืนนี้... คงระเบิดแน่ๆ

เกมดำเนินต่อไป แต่หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีสมาธิเลยสักนิดและแพ้อย่างน่าสมเพช

สุดท้าย เธอและลูกสาวจึงต้องรับหน้าที่ทำความสะอาดพื้นที่ตั้งแคมป์

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวสวมถุงมือถือถุงขยะพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูโซเชียล เมื่อเห็นสถานการณ์ปัจจุบัน หน้าของเธอก็เขียวคล้ำด้วยความโกรธ

#หวังเหมี่ยวเหมี่ยวใส่ร้ายเย่ซู#

#หวังเหมี่ยวเหมี่ยว ดาราสาวชื่อดังโกงสอบสมัยปีหนึ่ง#

#เย่ซูเปิดศึกปะทะหวังเหมี่ยวเหมี่ยว#

หัวข้อเทรนด์ทั้งสามอันดับแรกเป็นเรื่องของพวกเธอหมด

ที่ตลกร้ายกว่านั้นคือ หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่กล้าเปิดดูคอมเมนต์เลย แค่แวบเดียวก็เห็นแต่คนรุมด่า

เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เธอเป็นผู้บริสุทธิ์ชัดๆ แล้วทำไมถึงกลายเป็นคนที่ถูกชาวเน็ตถล่มยับแบบนี้ล่ะ?

ต้องทำยังไงดี?

ตอนนี้ฉากทำความสะอาดเพิ่งถ่ายไปนิดเดียว ตากล้องจะเลิกงานเร็วๆ นี้ เธอต้องหาทาง...

หลังจากรอจนตากล้องกลับไปแล้ว เธอแอบย่องไปมุมมืดแล้วกดโทรหาเย่เสวียนด้วยความลนลาน

"ฮัลโหล..." เสียงของเย่เสวียนฟังดูเอื่อยเฉื่อยและเบาสบาย

ผู้ชายคนไหนได้ยินเสียงผู้หญิงคนนี้คงต้องหลงใหลทุกคน

เย่เสวียนมีเสียงสวรรค์ ใบหน้าสวยหยด และรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอกลับปฏิเสธที่จะเข้าวงการบันเทิงและเลือกเป็นผู้อยู่เบื้องหลังที่มีอำนาจการเงินสูงสุดแทน

ตราบใดที่มีเย่เสวียนอยู่ เธอก็คือความมั่นใจสูงสุดของหวังเหมี่ยวเหมี่ยว

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นศิลปินในสังกัดของเย่เสวียน...

แน่นอนว่าเย่ซูก็ด้วย

นอกจากผู้จัดการส่วนตัวแล้ว ทุกอย่างที่เย่ซูมีล้วนมาจากบริษัท Xuanran Entertainment ของเย่เสวียนทั้งสิ้น

เย่เสวียนไม่พอใจยูม่าน ผู้จัดการของเย่ซูมานานแล้ว และเดิมทีตั้งใจจะใช้รายการเรียลลิตี้นี้เป็นข้ออ้างไล่ยูม่านออก

เมื่อสถานการณ์เป็นแบบนี้...

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกเหมือนหายนะกำลังมาเยือน

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะร้องไห้บอกเย่เสวียนว่า "เสวียนเสวียน ฉันควรทำยังไงดี? ฉันจบแล้ว ฉันจบจริงๆ แล้ว ชาวเน็ตทั้งประเทศรุมด่าฉัน ฉันบริสุทธิ์จริงๆ นะ!"

เย่เสวียนแค่นเสียงเย็น "เธอโง่จริงๆ เลย ไม่รู้หรือไงว่า 'ความอดทนไม่พอก็ทำให้เสียการใหญ่'? กล้าพูดตรงๆ ในรายการเรียลลิตี้แบบนั้น เธอคิดว่าบริษัทเปิดเป็นมูลนิธิการกุศลให้เธอหรือไง?"

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวก้มหน้าอย่างน้อยใจ "ขอโทษค่ะเสวียนเสวียน พี่จะด่าจะว่าฉันก็ได้ แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ... แค่เย่ซูคราวนี้ดูแข็งกร้าวผิดปกติ..."

"หึ ดูเหมือนปีกของเย่ซูจะกล้าแข็งขึ้นมาแล้วนะ คิดว่ามีคนหนุนหลังเพราะแต่งงานแล้วเหรอ? สามีลึกลับอะไรนั่นก็แค่ตาแก่พุงพลุ้ย ต่อให้มีทรัพย์สินเป็นแสนล้านก็เถอะ คงไม่มีปัญญาทำให้เธอมีความสุขหรอก!"

เย่เสวียนพูดด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง

หากคนนอกมาได้ยินคงต้องตกใจ

ในสายตาคนนอก เย่เสวียนคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ของตระกูลเย่ ไม่เคยทำอะไรผิดพลาด แต่เวลาคุยกับเพื่อนสนิทกลับมีวาจาร้ายกาจขนาดนี้

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวดูจะชินชาเสียแล้ว เธอกล่าวว่า "แล้วเราต้องทำยังไงดีคะ?"

"ไม่เป็นไร ฉันสั่งให้คนไปสกัดเทรนด์ของเธอแล้ว แค่เธออย่าไปก่อเรื่องเพิ่มและรักษาภาพลักษณ์ที่บริษัทวางไว้ให้ ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

คำปลอบใจเพียงเล็กน้อยจากเย่เสวียนทำให้ความรู้สึกของหวังเหมี่ยวเหมี่ยวดีขึ้นเล็กน้อย

...

เย่ซูกำลังไถโทรศัพท์ดู

เธอเห็นข้อความจากยูม่าน: 【เย่ซู พี่ขอโทษนะ พี่ต้องขอลาออกสักพัก บริษัทจะหาผู้จัดการคนใหม่ให้เธอ พี่ขอโทษจริงๆ】

【แล้วก็... อย่าทำตัวแข็งกร้าวอีกเลยนะ มันมีผลกระทบใหญ่มาก เธอคงรู้ความสัมพันธ์ระหว่างหวังเหมี่ยวเหมี่ยวกับเย่เสวียนดี เธอนั่นแหละที่เป็นเพื่อนของเจ้านายเธอ!】

เมื่อเห็นข้อความนี้ สีหน้าของเย่ซูก็หม่นลง

เจ้าของร่างเดิมอยู่ภายใต้บริษัทของเย่เสวียน

ตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมอยากเข้าวงการบันเทิงและไม่รู้สันดานที่แท้จริงของเย่เสวียน จึงเชื่อใจเธอสนิทใจ พอเย่เสวียนยื่นสัญญามา เจ้าของร่างเดิมคนโง่นั่นก็เซ็นทันทีโดยไม่ลังเล

เย่ซูตอบกลับไปเพียงคำสั้นๆ: 【เข้าใจแล้วค่ะ】

ไม่มีข้อความตอบกลับจากยูม่านอีก

เธอและยูม่านรู้จักกันมาสิบปีแล้ว

ตอนเซ็นสัญญา เย่เสวียนตกลงให้ยูม่านเป็นผู้จัดการให้ เจ้าของร่างเดิมดีใจมากจนยิ่งปักใจเชื่อว่าเย่เสวียนเป็นคนดี

เหอะ...

เจ้าของร่างเดิมคนไร้สมองนั่น...

เย่ซูเก็บโทรศัพท์และจมอยู่ในห้วงความคิด กำลังวางแผนว่าจะรับมือกับศึกครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึงอย่างไร...

รู้อยู่แล้วว่าการจะอู้ให้สบายมันไม่ง่ายขนาดนั้น!