บทที่ 22: การยั่วยุที่ไม่อาจทนทาน

บทที่ 22: การยั่วยุที่ไม่อาจทนทาน ทางเลือกที่ผิดพลาด!

ณ กึ่งกลางเวที ซ่าหนิง พิธีกรของรายการซึ่งคอยติดตามสถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันจำนวนมากอย่างใกล้ชิด สังเกตเห็นฉากนี้ได้อย่างรวดเร็ว เขาจึงยกไมโครโฟนขึ้นมาพูด

"ผู้เข้าแข่งขันจูชิงสร้างอนิเมะตอนที่สามเสร็จสมบูรณ์แล้วครับ ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ"

"ในทางกลับกัน ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ยังคงติดแหง็กอยู่กับกระบวนการสร้างตอนแรกกันอยู่เลย"

"มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กำลังทำตอนที่สองอยู่"

ท้ายที่สุดแล้ว ข้อได้เปรียบของจูชิงนั้นมีมากเกินไป เขาไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องราวขึ้นมาใหม่จากศูนย์ เพียงแค่ถ่ายทอดเรื่องราวที่มีอยู่ในหัวออกมาเท่านั้น

ทางฝั่งที่นั่งผู้ชม:

"ยางามิ ไลท์ ตั้งใจจะฆ่าแอลจริงๆ สินะ"

"เขาก็เคยฆ่าแอลตัวปลอมไปแล้วนี่นา เขาคงทนไม่ได้หรอกที่จะมีใครมายั่วยุหรือตามสืบเรื่องของเขา"

"ยางามิ ไลท์ เย่อหยิ่งเกินไปหน่อย ถ้าเขาแค่เมินเฉยต่อความเคลื่อนไหวของตำรวจ และไม่แอบเข้าไปดูไฟล์ของยางามิ โซอิจิโร่ แอลก็คงไม่ได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมหรอก"

"ก็อย่างว่าแหละ เขาคือคนที่เรียกตัวเองว่าคิระ เป็นคนที่ยกย่องตัวเองว่าเป็นพระเจ้าของโลกใบใหม่นี่นา"

"การที่เขาทนต่อการถูกยั่วยุแบบนี้ไม่ได้ มันก็เป็นเรื่องปกติแหละนะ"

พิธีกรซ่าหนิงกล่าวถาม "ถ้าอย่างนั้น ขอถามคณะกรรมการทั้งสามท่านหน่อยครับ ว่าพวกท่านมีความคิดเห็นอย่างไรกับผลงานตอนที่สามของผู้เข้าแข่งขันจูชิงบ้าง?"

ที่โต๊ะคณะกรรมการ:

ปรมาจารย์มิยาซากิ ชุน กล่าว "เห็นได้ชัดเลยว่าในตอนที่สาม ขอบเขตการสืบสวนของแอลถูกบีบให้แคบลงไปอีก ถึงขั้นมีเจ้าหน้าที่เฉพาะทางเริ่มเข้ามาสืบสวนและสะกดรอยตามยางามิ ไลท์แล้ว ตอนนี้ยางามิ ไลท์ได้เข้าไปอยู่ในสายตาของตำรวจเป็นที่เรียบร้อย"

"ในมุมมองของผู้สร้างสรรค์ เพื่อให้เรื่องราวดำเนินต่อไปได้ ยางามิ ไลท์ ซึ่งมีข้อได้เปรียบอย่างมหาศาลในช่วงต้น จำเป็นต้องยอมสละความได้เปรียบนั้นบางส่วน เพื่อเปิดทางให้แอลสามารถทะลวงเข้ามาได้ พล็อตเรื่องจะได้เดินหน้าไปอย่างราบรื่น"

【มิน่าล่ะ ฉันถึงรู้สึกว่ายางามิ ไลท์ดูโง่ๆ ไปหน่อยในสองตอนนี้...?】

【ปรมาจารย์มิยาซากิ ชุนคุ้นเคยกับการคิดวิเคราะห์ในมุมมองของผู้สร้างสรรค์สินะ】

【วันนี้ได้รับความรู้ใหม่เลยแฮะ】

"เราสามารถมองเห็นระดับฝีมือของผู้สร้างสรรค์ได้จากการที่พวกเขาจัดการกับจุดพลิกผันที่จำเป็นต้องยอมเสียสละเหล่านี้ ซึ่งในการปูเรื่องของผู้เข้าแข่งขันจูชิง..."

"การที่ยางามิ ไลท์เปิดเผยตัวตนออกมานั้นดูมีเหตุมีผลและสมจริงมาก เพราะเขาเป็นคนเย่อหยิ่งและหลงตัวเอง ก็ต้องเป็นคนประเภทนี้แหละ ถึงจะมีความคิดอยากจะตั้งตนเป็นผู้ตัดสินคนชั่วบนโลกใบนี้"

ข้อความคอมเมนต์เลื่อนผ่านหน้าจอไป:

【นั่นก็จริงนะ】

【สำเร็จได้ก็เพราะนิสัยแบบนี้ และอาจจะพ่ายแพ้ก็เพราะนิสัยแบบนี้เหมือนกัน... ใช่ไหม?】

【เฮ้ ยังไม่มีใครบอกซะหน่อยว่ายางามิ ไลท์จะต้องแพ้แน่ๆ!】

มิยาซากิ ชุน คาดเดาต่อ "หลังจากนี้ การเผชิญหน้าระหว่างยางามิ ไลท์และแอลจะทวีความดุเดือดมากยิ่งขึ้น"

"เหมือนกับในตอนจบของตอนที่สอง ที่ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน ยางามิ ไลท์ต้องการรู้ชื่อของแอล ส่วนแอลก็ต้องการหาหลักฐานเอาผิดยางามิ ไลท์"

"ผมตั้งตารอคอยการพัฒนาของเรื่องราวเลยครับ และอยากจะเห็นว่าการดวลกันของทั้งสองฝ่ายในเกมเดิมพันสูงแบบนั้น มันจะออกมายอดเยี่ยมได้ขนาดไหน"

ในช่องแชตของการถ่ายทอดสด:

【ปรมาจารย์มิยาซากิ ชุนมีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูงมากเลยนะเนี่ยเวลาพูด】

【เขาคงหมายความว่า ไลท์ไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ในสองตอนนี้ล่ะมั้ง...】

【เอ๊ะ? มีฉันคนเดียวรึเปล่าที่ไม่ทันคิดถึงจุดนั้น? ฉันว่ามันก็เป็นคำวิจารณ์ที่ปกติมากๆ เลยนะ...】

พิธีกรซ่าหนิงพยักหน้ารับ

โอคาวะ อิจิโร่ เอ่ยขึ้น "ผมคิดว่าผลงานตอนนี้ของผู้เข้าแข่งขันจูชิงก็ยังคงยอดเยี่ยมมากครับ"

"อย่างที่กรรมการมิยาซากิพูด ความขัดแย้งมันทวีความรุนแรงขึ้นแล้ว"

"ในขณะเดียวกัน ก็มีการเพิ่มกฎใหม่เข้ามาในตอนนี้ด้วย เรื่องที่ยมทูตสามารถขโมยอายุขัยได้นั้น เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับยมทูตเพียงอย่างเดียว ดังนั้นเราจะข้ามประเด็นนี้ไปก่อน"

"ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ดวงตายมทูตต่างหากล่ะครับ"

"ดวงตายมทูตมันทรงพลังเกินไป เพียงแค่ยอมจ่ายด้วยอายุขัยที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง ก็สามารถมองเห็นชื่อของใครก็ได้แล้ว"

"ถ้ายางามิ ไลท์ได้ครอบครองดวงตายมทูต เมื่อนำมาใช้ร่วมกับเดธโน้ต เขาก็สามารถฆ่าใครก็ได้ง่ายๆ"

"ต่อให้แอลตัวจริงมายืนอยู่ตรงหน้ายางามิ ไลท์ เขาก็คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปกปิดตัวตนเอาไว้"

เจิ้งหยวนเจี๋ยที่เงียบมาตลอดเอ่ยแทรกขึ้น "แต่ผมกลับรู้สึกว่า ด้วยนิสัยของยางามิ ไลท์ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะยอมแลกเปลี่ยนดวงตายมทูต?"

【ทำไมล่ะ?】

【ถ้ายางามิ ไลท์ได้ไอเทมสุดโกงขนาดนี้ไป รายการนี้มันจะเดินหน้าต่อไปได้ยังไง?】

เจิ้งหยวนเจี๋ยอธิบาย "ก็เพราะยางามิ ไลท์เป็นคนเย่อหยิ่งยังไงล่ะ คนที่หยิ่งยโสขนาดนั้นไม่มีทางยอมรับหรอกว่า ตัวเองจำเป็นต้องสละอายุขัยถึงครึ่งชีวิต เพียงเพื่อทำลายหมากที่ตายตัวและฆ่าศัตรูให้ได้"

【ก็จริงนะ】

【แล้วจะตั้งกฎนี้ขึ้นมาเพื่ออะไรล่ะเนี่ย?】

"แน่นอนว่า ไม่ว่าจะเป็นกฎของเดธโน้ตหรือของยมทูต ทุกข้อล้วนมีความสำคัญ ในเมื่อลุคเป็นคนพูดถึงมันขึ้นมา ย่อมไม่ใช่การเกริ่นขึ้นมาลอยๆ แน่ มันจะต้องมีบทบาทสำคัญในภายหลังอย่างแน่นอน"

【ถ้ามีปืนปรากฏขึ้นมาในฉากแรก ยังไงมันก็ต้องถูกยิงในฉากที่สามอยู่ดี】

【แล้วใครจะเป็นคนใช้ดวงตายมทูตล่ะทีนี้?】

【อย่าลืมสิว่าในโลกยมทูตยังมีอยู่อีกตั้งหลายตน ถ้าเกิดมียมทูตตนอื่นลงมาบนโลกมนุษย์เหมือนลุคล่ะก็ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ】

ประกายความครุ่นคิดปรากฏขึ้นในแววตาของโอคาวะ อิจิโร่ ในฐานะนักเขียนบท เขาย่อมเข้าใจหลักการเหล่านี้เป็นอย่างดี

ไม่ไลท์ถูกต้อนให้จนมุมจนจำใจต้องใช้ดวงตายมทูตเพื่อพลิกเกมสังหาร ก็ต้องมียมทูตตนอื่นปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกอีก

แน่นอนว่า ถ้าจูชิงโยนกฎเกณฑ์ใหม่ๆ เข้ามาเพิ่ม นั่นก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ซ่าหนิงเหลือบมองคำถามที่ผู้ชมให้ความสนใจมากที่สุดแล้วเอ่ยถาม "ถ้าอย่างนั้น คณะกรรมการคิดว่ายางามิ ไลท์จะฆ่าคนที่สะกดรอยตามเขาไหมครับ?"

โอคาวะ อิจิโร่พยักหน้า "ผมคิดว่าเขาต้องฆ่าแน่นอนครับ แต่เขาอาจจะไม่จำเป็นต้องพึ่งพาดวงตายมทูต เขาคงใช้วิธีอื่นแทน"

"กฎข้อนี้ดูเหมือนจะเป็นแค่การสับขาหลอกมากกว่า"

【ยางามิ ไลท์จะแก้เกมนี้ยังไงนะ?】

【ขืนฆ่าไปเลยมันก็จะดูแปลกๆ นะ เพราะมันจะบังเอิญเกินไปหน่อยไหม】

【จะว่าไป จนถึงตอนนี้ยางามิ ไลท์ก็ยังไม่เคยลงมือฆ่าตำรวจจริงๆ เลยนี่นา ถึงตอนที่ฆ่าแอลตัวปลอม เขาจะลงมือด้วยเจตนาที่ว่า 'จะฆ่าตำรวจคนนี้' ก็เถอะ】

【ยางามิ ไลท์ต้องการจะกำจัดคนพวกนี้ทิ้ง นี่มันคือความยุติธรรมจริงๆ น่ะเหรอ?】

ภายนอกสถานที่จัดการแข่งขัน หัวข้อยอดฮิตที่เกี่ยวกับรายการนี้ยังคงครองอันดับต้นๆ บนโซเชียลมีเดียอย่างยาวนาน

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเทคโนโลยีใหม่ล่าสุด

ในเวลาเพียงสั้นๆ ผู้เข้าแข่งขันสามารถสร้างอนิเมะออกมาได้มากมายขนาดนี้

"เดธโน้ต" ของจูชิงก็ติดเทรนด์อยู่พักใหญ่เช่นกัน

บนเว็บไซต์วิดีโอบางแห่ง:

อนิเมะทั้งสามตอนที่จูชิงสร้างขึ้น ถูกบันทึกหน้าจอและนำไปเผยแพร่กระจายไปทั่วทุกที่แล้ว

ด้วยเหตุนี้ จึงยิ่งดึงดูดผู้คนให้แห่กันเข้ามาดูห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 30 ของจูชิงมากขึ้นไปอีก

ภายในห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 30:

จูชิงลุกขึ้นยืนและบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย

บางคนที่เพิ่งเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดเห็นสถานการณ์ของจูชิงเข้าพอดี:

【โธ่เอ๊ย... ฉันพลาดตอนที่เขากำลังสร้างผลงานไปแล้วเหรอเนี่ย?】

【พักผ่อนเยอะๆ ก่อนเถอะ ไม่ต้องเร่งรีบทำเวลาขนาดนั้นก็ได้】

【หวังว่าตอนต่อไปจะทำออกมายอดเยี่ยมยิ่งขึ้นนะ】

จูชิงไปยืนอยู่ริมหน้าต่างและเปิดแผงควบคุมระบบขึ้นมา คะแนนอารมณ์ของเขาสะสมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแล้ว

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก เขารู้ดีว่าผลงานทั้งสามตอนของตัวเองจะต้องสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ได้อย่างแน่นอน

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงได้รับคะแนนอารมณ์มากมายขนาดนี้

เขาพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออก

จูชิงหันศีรษะไปมองทางประตูเล็กน้อย ผู้ที่เข้ามาคือทีมงานคนหนึ่ง:

"ผู้เข้าแข่งขันจูชิง คุณสร้างอนิเมะติดต่อกันถึงสามตอนแล้ว คงจะเหนื่อยมากเลยสินะครับ"

"กรุณาพักผ่อนตามสภาพร่างกายของคุณด้วยนะครับ"

【ใส่ใจดีจังเลยนะ】

【การแข่งขันเป็นเรื่องรอง สุขภาพต้องมาก่อนสิ】

【การแข่งขันมีเวลาตั้งสามวันเต็ม ต่อให้จูชิงจะงีบหลับสักตื่นตอนนี้ ก็ยังตามความคืบหน้าคนอื่นทันอยู่ดี】

จูชิงส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มรับ "ไม่เป็นไรครับ ความกดดันในการสร้างสรรค์แค่นี้ ทำอะไรผมไม่ได้หรอกครับ"

ทีมงานพยักหน้ารับ ก่อนจะปิดประตูและถอยออกไป

หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที จูชิงก็รู้สึกว่าตัวเองพักผ่อนจนเพียงพอแล้ว เขากลับไปนั่งลงบนเก้าอี้และสวมหมวกกันน็อกอีกครั้ง

ข้อความคอมเมนต์ปะทุเดือดขึ้นมาในทันที

【วู้ฮู~ ตอนที่สี่ของฉันกำลังจะมาแล้ว!】

【อยากรู้จังเลยว่าเนื้อเรื่องในตอนที่สี่ จะออกมาเป็นยังไงเมื่อเทียบกับการคาดเดาของคณะกรรมการ】

【ในที่สุดก็จะเริ่มฉายแล้ว!】

ตอนที่สี่ เริ่มต้นขึ้นแล้ว

...

...