บทที่ 17: เวลาที่ถูกกำหนด การสืบสวนผ่านวิดีโอ

บทที่ 17: เวลาที่ถูกกำหนด การสืบสวนผ่านวิดีโอ!

【ฉันจะต้องหาแกให้เจอ แล้ว... กำจัดแกซะ!】

【ฉันจะต้องหาแกให้เจอ แล้ว... กำจัดแกซะ!】

【เพราะว่า... ฉันคือ... ความยุติธรรม!】

【เพราะว่า... ฉันคือ... ความยุติธรรม!】

หลังจากช่วงสรุปเนื้อหาจบลง ตัวอักษรสองตัวก็ปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ

"การแลกเปลี่ยน" (Torihiki)

【ในภาษาญี่ปุ่นคำว่า "Torihiki" หมายถึง การแลกเปลี่ยน หรือ การทำธุรกรรม】

【ตอนนี้เกี่ยวกับอะไรกันนะ?】

ฉากตัดมายังกองบัญชาการสืบสวนในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของกองบัญชาการปรากฏขึ้นบนหน้าจอ: กองบัญชาการสืบสวนพิเศษคดีฆาตกรรมต่อเนื่องสุดสะเทือนขวัญ

"เอาล่ะ รายงานข้อมูลทั่วไปมาได้เลย" ยางามิ โซอิจิโร่ ผู้บัญชาการกล่าว

"ครับท่าน" เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งลุกขึ้นพร้อมกับเอกสารในมือ "นับจนถึงวันนี้ เราได้รับเบาะแสทั่วไปผ่านทางโทรศัพท์และช่องทางอื่นๆ รวมทั้งสิ้น 3,029 ชิ้นครับ"

"แต่ส่วนใหญ่มาจากความอยากรู้อยากเห็นของประชาชน มีเพียงสิบสี่ข้อความที่อ้างว่า 'ฉันรู้จักคิระ' หรือ 'ฉันเคยเห็นคิระ'"

"เราได้บันทึกข้อมูลที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นประโยชน์ไว้ทั้งหมดแล้วครับ แต่จากรายงานก็สรุปได้ว่าแทบไม่มีค่าให้นำมาใช้อ้างอิงได้เลย เป็นแค่ฝีมือของพวกคนว่างงานเท่านั้น"

"นอกจากนี้ ยังมีบุคคลอีกยี่สิบเอ็ดคนที่อ้างว่าตัวเองเป็นคิระ"

"เพื่อความปลอดภัย เราได้ทำการสอบปากคำและจัดเก็บประวัติของบุคคลทั้งยี่สิบเอ็ดคนไว้เรียบร้อยแล้วครับ"

【พวกนี้แค่มาก่อกวนสินะ?】

【ก็แหม มีการประจันหน้าครั้งใหญ่ระหว่างแอลกับยางามิ ไลท์ขนาดนี้ มันก็เป็นเรื่องปกติที่จะมีคนฉวยโอกาสผสมโรงไปด้วย】

ยางามิ โซอิจิโร่พยักหน้ารับ "เข้าใจล่ะ ต่อไป รายงานความคืบหน้าการสืบสวนเกี่ยวกับผู้เสียชีวิต"

เจ้าหน้าที่อีกคนลุกขึ้นยืน "จนถึงขณะนี้ ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าข้อมูลระบุตัวตนของผู้เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวทั้งหมด สามารถสืบค้นได้ผ่านสื่อต่างๆ ในญี่ปุ่นครับ"

สิ้นคำพูดนั้น บุคลากรในห้องก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบกัน

สิ่งนี้เป็นการยืนยันทางอ้อมถึงข้อสันนิษฐานของแอลที่ว่า คิระกบดานอยู่ในภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น

【กองบัญชาการสืบสวนทำงานเร็วมาก เริ่มตรวจสอบทฤษฎีของแอลแล้ว】

【พวกเขาเช็กประวัติการค้นหาข้อมูลได้ด้วยเหรอ?】

【ไม่ได้สิ!】

"ยิ่งไปกว่านั้น แอลได้เจาะจงขอให้เราตรวจสอบเวลาการเสียชีวิตโดยประมาณ ซึ่งพบว่าตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น เหตุการณ์มักเกิดขึ้นระหว่างเวลา 17.00 น. ถึง 02.00 น. และกว่า 68% ของจำนวนดังกล่าว เกิดขึ้นระหว่างเวลา 20.00 น. ถึงเที่ยงคืน"

"ส่วนในวันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เหตุการณ์จะเกิดขึ้นตั้งแต่ 11.00 น. ลากยาวไปจนถึงรุ่งเช้า และช่วงเวลาเกิดเหตุก็ค่อนข้างกระจัดกระจายครับ"

เสียงของแอลดังมาจากคอมพิวเตอร์ "ผมได้ข้อมูลที่น่าสนใจมากๆ มาบางอย่างครับ"

"จากการอนุมานเวลาที่เกิดเหตุ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าคนร้ายจะเป็นนักเรียนครับ"

【ก็นะ เวลาที่ยางามิ ไลท์เขียนชื่อมันเป็นเวลาประจำเกินไปนี่นา】

【การทำอะไรเป็นกิจวัตรก็ถือเป็นความผิดพลาดได้เหมือนกันนะ】

【นี่คือความรวดเร็วของหน่วยงานรัฐเวลาเอาจริงสินะ? น่ากลัวแฮะ...】

แอลกล่าวต่อ "แน่นอนว่าผมยังมีเหตุผลอื่นมาสนับสนุนข้อสันนิษฐานนี้อีก ดูจากการที่ฆ่าเฉพาะอาชญากร คนร้ายน่าจะก่อเหตุตามความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในแบบของตัวเอง"

"บางทีเขาอาจจะคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าไปแล้วก็ได้? ซึ่งมันเป็นความคิดที่ค่อนข้างเด็กน้อย และมักจะพบเห็นได้ทั่วไปในหมู่นักเรียนครับ"

ทุกคนในห้องถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

【คนร้ายอาจจะเป็นนักเรียนงั้นเหรอ?】

【คนทั้งหมดนี่ถูกนักเรียนคนเดียวฆ่าเนี่ยนะ?】

"นี่เป็นเพียงมุมมองส่วนตัวของผมนะครับ แต่ได้โปรดทิ้งความคิดที่ว่า นักเรียนไม่มีทางเป็นคนร้าย ไปซะ"

"การไม่ละทิ้งความเป็นไปได้ใดๆ แม้จะเป็นวิธีที่ดูงุ่มง่ามที่สุด แต่มันก็คือทางลัดในการจับกุมคิระครับ"

"เชิญรายงานต่อเลยครับ กองบัญชาการสืบสวน"

ยางามิ โซอิจิโร่อึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะมองไปรอบๆ ห้อง "มีใครสังเกตเห็นประเด็นปัญหาอื่นอีกไหม?"

เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งยกมือขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ เขาคือเจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มคนเดียวกับที่เข้าร่วมประชุม ณ กองบัญชาการใหญ่ของตำรวจสากลพร้อมกับยางามิ โซอิจิโร่นั่นเอง

"มีอะไร มัตสึดะ? นายเจออะไรเข้าล่ะ?" ยางามิ โซอิจิโร่ถาม

มัตสึดะลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยอย่างลังเล "ผมไม่ได้หมายความว่าจะ... สนับสนุนคิระนะครับ แต่ช่วงนี้ทั่วโลก... โดยเฉพาะในญี่ปุ่น..."

"คดีปล้นทรัพย์และฆาตกรรมลดลงอย่างเห็นได้ชัดเลยครับ"

"จำนวนนักโทษประหารที่คิระฆ่า ยังน้อยกว่าจำนวนเหยื่อผู้บริสุทธิ์ที่รอดชีวิตซะอีก..."

ทุกคนในห้องเบือนหน้าหนีไปชั่วขณะ

ในห้องถ่ายทอดสด:

【นั่นอาจจะจริง แต่การฆ่าคนก็คือการฆ่าคนอยู่วันยันค่ำแหละ】

【ตำรวจมีหน้าที่ไขคดี ไม่ใช่มานั่งตัดสินว่าอะไรถูกอะไรผิดซะหน่อย】

【เราจะเอาชีวิตของนักโทษประหารมาเป็นเครื่องต่อรองเพื่อสร้างความหวาดกลัวไม่ได้หรอกนะ นั่นมันเท่ากับการลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ชัดๆ】

【ถ้าปล่อยให้ความคิดแบบนี้แพร่กระจายออกไป มันจะนำไปสู่ผลกระทบทางสังคมที่ร้ายแรงแน่ๆ】

ยางามิ โซอิจิโร่กอดอก ดูเหมือนเขาจะรู้สึกอ่อนใจกับความคิดอันไร้เดียงสาของมัตสึดะ "อืม... บางทีอาจจะพูดได้ว่านี่คือความเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปตามกลไกธรรมชาติก็ได้"

"มีใครจะเพิ่มเติมอะไรอีกไหม?"

เขาปล่อยผ่านการตัดสินใจที่ผิดพลาดของมัตสึดะอย่างแนบเนียน และหันไปถามคนอื่นๆ แทน

เมื่อเห็นเช่นนั้น มัตสึดะจึงนั่งลงด้วยความสับสนงุนงง

...

...

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครพูดอะไรอีก ยางามิ โซอิจิโร่จึงกล่าวสรุป "สำหรับรายงานวันนี้คงมีเพียงเท่านี้ล่ะครับ แอล"

เสียงของแอลดังมาจากคอมพิวเตอร์ "ขอบคุณทุกท่านที่เหน็ดเหนื่อยครับ ขอบคุณรายงานของพวกคุณ ที่ทำให้ผมรู้สึกเข้าใกล้ตัวคนร้ายไปอีกก้าวหนึ่งแล้ว"

【จะไม่เข้าใกล้ได้ไงล่ะ? ทั้งภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น แถมยังระบุว่าเป็นนักเรียนอีก สองจุดนี้ก็ช่วยบีบวงสืบค้นให้แคบลงไปได้เยอะแล้ว】

【จริงๆ ก็ยังมีอีกเยอะแหละ แต่เมื่อเทียบกับขอบเขตระดับโลกก่อนหน้านี้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จมากแล้วนะ】

แอลกล่าวต่อ "นอกจากนี้ ผมมีคำขออีกข้อหนึ่ง โดยเฉพาะสำหรับกลุ่มสอบสวนเหยื่อ กลุ่มข่าว และกลุ่มอินเทอร์เน็ต"

ฉากตัดมาที่แผ่นหลังของแอล เบื้องหน้าเขามีแล็ปท็อปวางอยู่ ซึ่งกำลังแสดงภาพของกลุ่มคนในกองบัญชาการสืบสวน

ผู้ชมมองเห็นเพียงแผ่นหลังของแอลเท่านั้น ไม่เห็นใบหน้าของเขาเลย

ในจุดนี้ ดูเหมือนจูชิงเองก็จงใจปล่อยให้ผู้ชมลุ้นระทึกไปพร้อมๆ กัน

"โปรดตรวจสอบข้อมูลของเหยื่ออีกครั้ง และดูว่าในญี่ปุ่นมีการรายงานข่าวอย่างไรบ้าง"

"ผมอยากรู้ว่าเคยมีการเผยแพร่ภาพถ่ายหรือวิดีโอของเหยื่อบ้างไหม ฝากด้วยนะครับ"

ทันทีที่แอลพูดจบ ข้อความคอมเมนต์จำนวนนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องถ่ายทอดสด

【เดี๋ยวนะ แอลรู้เงื่อนไขการฆ่าของคิระแล้วเหรอ?】

【ก็น่าจะเป็นเพราะตอนที่ยางามิ ไลท์ฆ่าแอลตัวปลอม เขาเปิดเผยข้อมูลมากเกินไปไง】

【ถ้าเป็นฉันนะ ฉันคงคิดแค่ว่าอีกฝ่ายเป็นซาดาโกะที่คลานออกมาจากทีวี หรือไม่ก็หมอผีที่สามารถสาปแช่งให้คนตายได้แค่รู้ชื่อเท่านั้นแหละ】

【ตอนนี้แอลแค่กำลังใช้พลังขององค์กร เพื่อพยายามวิเคราะห์วิธีการฆ่าของคิระอยู่】

【ยางามิ ไลท์เองก็ทำอะไรไม่ได้มากนักในตอนนี้ ท้ายที่สุดเขาก็ยังไม่รู้เรื่องการจัดตั้งกองบัญชาการสืบสวนเลยด้วยซ้ำ】