บทที่ 6: การปรากฏตัวของยมทูตลุค

บทที่ 6: การปรากฏตัวของยมทูตลุค!

โครม!

รถบรรทุกขนาดใหญ่พุ่งชนมอเตอร์ไซค์ของเซเตอิมารุ ทาคุโอะจนกระเด็นลอยละลิ่วไปในทันที

หญิงสาวที่กำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตถูกแรงกระแทกจากคลื่นกระแทกจนเสียหลักเกือบหกล้ม!

...

...

คนขับรถบรรทุกรีบเหยียบเบรกจนรถหยุดนิ่ง

หลงเหลือเพียงเศษซากมอเตอร์ไซค์ที่แหลกละเอียดกองอยู่บนพื้น

และร่างของเซเตอิมารุ ทาคุโอะที่กระจัดกระจายเกลื่อนถนน

【ตายแล้ว... เขาตายจริงๆ...】

ยางามิ ไลท์เบิกตากว้าง จ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่วางตา

【เดธโน้ตเป็นของจริง...】

"ทาคุ!"

"ไอ้หมอนี่ จู่ๆ พุ่งพรวดออกไปแบบนั้นทำไมวะ?!"

พวกอันธพาลรีบวิ่งเข้าไปดู แต่ต่อให้พวกมันจะกร่างแค่ไหน...

...ก็ไม่มีทางต่อชิ้นส่วนของเซเตอิมารุ ทาคุโอะกลับคืนมาได้

สภาพการตายอันน่าสยดสยองของเซเตอิมารุ ทาคุโอะ ทำให้พวกมันถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

【ว้าว! เขาตายจริงๆ ด้วย!】

【สุดยอด สมุดโน้ตนี่มันไร้เทียมทานชัดๆ!】

【ยางามิ ไลท์พิสูจน์ความจริงของเดธโน้ตได้แล้ว】

ณ โต๊ะคณะกรรมการ ในฐานะผู้เข้าแข่งขันที่มีความคืบหน้าเร็วที่สุด ผลงานของจูชิงดึงดูดความสนใจของเหล่ากรรมการได้เป็นอย่างดี

โอคาวะ อิจิโร่กล่าวว่า "ไม่เลวเลย ในมุมมองของนักเขียนบท ยางามิ ไลท์ได้ก้าวเข้าสู่ 'โลกแห่งการผจญภัย' จากโลกปกติผ่านไอเทมที่เรียกว่า เดธโน้ต เป็นที่เรียบร้อยแล้ว"

"และตอนนี้ เขากำลังทำความคุ้นเคยกับไพ่ในมือของตัวเองอยู่"

เจิ้งหยวนเจี๋ยกล่าวเสริม "ไอเทมชิ้นนี้ถูกออกแบบมาอย่างยอดเยี่ยม กฎเกณฑ์เรียบง่ายและชัดเจน แต่กลับมีพื้นที่ให้พลิกแพลงเล่นกับมันได้อีกเยอะ"

ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างจ้องมองหน้าจอถ่ายทอดสดของจูชิงตาไม่กะพริบ

ด้วยความกลัวว่าจะพลาดฉากสำคัญไปแม้แต่วินาทีเดียว

ฉากตัดกลับมายังโลกยมทูต

ลุคยืนหันหลังให้ผู้ชม น้ำเสียงของเขาดังก้องกังวานไปทั่วโลกยมทูตอันรกร้างว่างเปล่า

"ห้าวันแล้วสินะนับจากวันนั้น"

"เอาล่ะ ได้เวลาไปแล้ว"

ยมทูตตนหนึ่งได้ยินเสียงพึมพำของลุคจึงหันมาถาม "หืม? ลุค แกจะออกไปข้างนอกเหรอ?"

ยมทูตอีกตนเสริม "จะไปไหนก็เหมือนกันแหละ มันก็รกร้างพอกับที่นี่นั่นแหละ"

"ไม่เห็นต้องออกไปเลย หึหึหึ~"

ลุคตอบกลับด้วยแววตาเหม่อลอย "ฉันทำเดธโน้ตหายน่ะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

"หึหึหึ..." ยมทูตทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกันเมื่อได้ยินคำตอบของลุค

"ลุค คราวนี้แกทำพลาดครั้งใหญ่เลยนะ"

"แกไปหลอกราชายมทูตแล้วขโมยเดธโน้ตมาสองเล่มไม่ใช่เหรอ?"

"อย่าบอกนะว่าแกทำหายทั้งสองเล่มเลย?"

ภายในห้องถ่ายทอดสด:

【เดี๋ยวนะ เดธโน้ตพวกนี้มีขายส่งหรือไง?】

【นี่มันโลกยมทูตนะ เรื่องปกติแหละ】

【บางทีพวกหน้าตาประหลาดๆ พวกนี้อาจจะมีกันคนละเล่มก็ได้】

ฉากดำเนินต่อไป

"รู้หรือเปล่าว่าทำหายที่ไหน?" ยมทูตตนหนึ่งถามขึ้น

"โลกมนุษย์..." ลุคตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ภาพตัดมาที่ลุคกำลังเดินลงบันไดหินทอดยาว

เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าผืนดินที่แยกออกเป็นรอยแยก

ดวงวิญญาณสีขาวกระพริบไหวอยู่ภายในรอยแยกนั้นอย่างต่อเนื่อง

หัวไหล่ของลุคเริ่มขยับ ก่อนที่ปีกสีดำสนิทสองข้างจะสยายออก

ลุคพุ่งตัวลงสู่โลกมนุษย์

แสงสีขาวเจิดจ้ากลืนกินร่างของเขาในพริบตา

...

ภายในมหานครโตเกียวอันเจริญรุ่งเรือง สายฝนกระหน่ำตกลงมาปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง

เงาดำร่างหนึ่งเคลื่อนตัวผ่านตึกรามบ้านช่องเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่ง

น่าประหลาดใจที่ดูเหมือนจะไม่มีมนุษย์คนใดสังเกตเห็นเลย

ณ บริเวณโถงทางเข้าบ้านของยางามิ ไลท์

ยางามิ ไลท์เปิดประตูเข้ามา เสียงของแม่ก็ดังขึ้น "กลับมาแล้วเหรอลูก?"

"วันนี้กลับเร็วนะเนี่ย"

ยางามิ ไลท์ตอบรับสั้นๆ พับร่มเก็บ แล้วปิดประตู

"กลับมาแล้วครับแม่"

ผู้เป็นแม่ยื่นมือออกมาพร้อมรอยยิ้ม ราวกับกำลังรอรับอะไรบางอย่าง

ยางามิ ไลท์นึกขึ้นได้ "อ้อ ผลสอบจำลองระดับชาติสินะครับ"

"ไหน ขอดูหน่อยสิ"

ยางามิ ไลท์วางกระเป๋าลง ล้วงหยิบสมุดพกออกมาส่งให้แม่อย่างรวดเร็ว

ผู้เป็นแม่เปิดสมุดพกดู เกรดที่ปรากฏอยู่บนนั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ "แหม ที่หนึ่งอีกแล้วเหรอเนี่ย"

เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงปลาบปลื้มใจ "ไลท์ ลูกขยันจริงๆ เลยนะ"

ยางามิ ไลท์ไม่ได้ถ่อมตัว เขาเดินขึ้นบันไดตรงไปยังห้องของตัวเอง "ครับ ผมจะไปอ่านหนังสือแล้ว อย่ารบกวนล่ะ"

"จ้าๆ ไลท์ อยากได้อะไรไหมลูก?"

"บอกแม่มาได้เลยนะ"

ยางามิ ไลท์ตอบพร้อมรอยยิ้ม "ไม่มีอะไรที่อยากได้หรอกครับแม่"

พูดจบ เขาก็ปิดประตูห้อง

หลังจากล็อกประตู สีหน้าของยางามิ ไลท์ก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที

ความอบอุ่นภายในครอบครัวเมื่อครู่นี้ถูกปิดตายอยู่หลังบานประตู

【สิ่งที่ฉันต้องการ มันอยู่ในมือฉันแล้วต่างหาก】

เขาเดินไปที่โต๊ะเรียนและเปิดเดธโน้ตออก เผยให้เห็นรายชื่อมากมายที่เขียนเรียงรายอัดแน่นอยู่เต็มหน้ากระดาษ

มีทั้งชื่อภาษาอังกฤษ ภาษาเกาหลี ภาษาญี่ปุ่น...

แต่ละชื่อคือตัวแทนของหนึ่งชีวิต

【บ้าไปแล้ว คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?】

【เขาไปเขียนเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?】

【ทำไมมีแต่ชื่อ ไม่เห็นมีสาเหตุการตายเลย?】

เมื่อมองดูสมุดโน้ต ยางามิ ไลท์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

【ฮ่าฮ่าฮ่า... ฮ่าฮ่าฮ่า...!】

ทันใดนั้น เสียงที่ไม่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหู

"ดูเหมือนนายจะชอบมันมากเลยนะ?"

ยางามิ ไลท์สะดุ้งเฮือกและหันขวับกลับไปมอง

วินาทีต่อมา เสียงฟ้าร้องก็ดังกึกก้อง

ยางามิ ไลท์เบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตที่มีใบหน้าซีดขาวราวกับผี นัยน์ตาสีแดงฉาน ร่างกายดำสนิทดุจน้ำหมึก และมีสีหน้าอันแสนพิลึกพิลั่น

มันคือยมทูต ลุค นั่นเอง

"อ๊ะ!"

ยางามิ ไลท์ตกใจจนผงะถอยหลังไปชนกับโต๊ะ

"ทำไมต้องกลัวขนาดนั้นด้วยล่ะ?" ลุคพูดต่อ "ฉันคือเจ้าของสมุดโน้ตเล่มนี้ ยมทูตที่ชื่อลุค"

"ดูจากปฏิกิริยาของนายเมื่อกี้ นายคงรู้แล้วสินะว่านี่ไม่ใช่สมุดโน้ตธรรมดาทั่วไป?"

ใบหน้าของลุคดูว่างเปล่าเลื่อนลอย แต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนกำลังแสยะยิ้มอย่างพิลึก

มันช่างเป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวเสียเหลือเกิน

เหงื่อเย็นเฉียบสองหยดกลิ้งไหลลงมาตามใบหน้าของยางามิ ไลท์ แต่ไม่นานนัก เขาก็ปรับน้ำเสียงให้กลับมาเยือกเย็นดังเดิม ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกเหมือนเมื่อครู่

"นายคือ... ยมทูตงั้นเหรอ?"

เขาเอามือยันพนักเก้าอี้แล้วลุกขึ้นยืน "ฉันไม่ได้กลัวหรอกนะ ลุค"

"ไม่สิ... ฉันกำลังรอนายอยู่ต่างหาก ลุค" พูดถึงตรงนี้ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปากของยางามิ ไลท์

【เขาปรับตัวได้ในเวลาแค่ไม่กี่วินาทีเนี่ยนะ?】

【ถ้าฉันเจอลุค คงกรี๊ดลั่นบ้านไปสามกิโลเมตรแล้ว】

【มิน่าล่ะ ถึงได้คู่ควรกับการครอบครองเดธโน้ต...】

เมื่อเห็นยางามิ ไลท์สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ลุคก็อุทานออกมาเบาๆ "โอ้"

ยางามิ ไลท์พูดต่อ "ตอนแรกฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าสมุดโน้ตของยมทูตนี่มันของจริงหรือของปลอม"

"แต่พอได้เห็นเรื่องราวต่างๆ ด้วยตาตัวเอง ฉันก็ยิ่งมั่นใจและเริ่มลงมือ"

"งั้นเหรอ" ลุคเอ่ย "แต่ฉันกลับเป็นฝ่ายประหลาดใจในตัวนายซะมากกว่านะ"

"ฉันเคยได้ยินมาว่าเดธโน้ตเคยปรากฏขึ้นบนโลกมนุษย์มาก่อน แต่นายเป็นคนแรกเลยนะที่กล้าทำถึงขนาดนี้ เขียนชื่อคนลงไปตั้งมากมายภายในเวลาแค่ห้าวัน"

"คนส่วนใหญ่แค่เห็นผลลัพธ์ของเดธโน้ตก็คงกลัวจนหัวหด ไม่กล้าเขียนเยอะขนาดนี้หรอก"

บนหน้าจอ ภาพรายชื่อที่เรียงรายเป็นแถวบนหน้ากระดาษของสมุดโน้ตปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว