บทที่ 24 อุซป ชัยชนะครั้งแรก

บทที่ 24 อุซป ชัยชนะครั้งแรก

กิงพุ่งเข้าใส่โดยสัญชาตญาณ พยายามระวังตัวจากลูฟี่และคนอื่นๆ แต่เขาก็รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าไม่มีใครขยับตัวเลยสักคน กลับเป็นหญิงสาวผมส้มที่ฟาดท่อนเหล็กใส่หัวเขา

ด้วยปฏิกิริยาตอบโต้ทันควัน กิงยกทอนฟา (กระบองคู่) ขึ้นกันการโจมตี ขณะที่ทอนฟาอีกข้างเหวี่ยงเข้าใส่หน้าท้องของนามิ เขาลงมืออย่างโหดเหี้ยมและไม่ลังเลแม้คู่ต่อสู้จะเป็นผู้หญิง แผนของเขาคือน็อคนามิให้สลบ แล้วใช้เธอเป็นตัวประกันต่อรองกับกลุ่มหมวกฟาง

ซันจิที่ดูเหตุการณ์อยู่ด้านหลัง เห็นกิงกำลังลงมือกับหญิงสาวแสนสวย ในขณะที่ลูฟี่และคนอื่นยืนดูเฉยๆ ไม่ยอมเข้าไปช่วย ไฟแห่งวิถีอัศวินในใจเขาก็ลุกโชนทันที "กิง! แกกล้าดียังไงมาแตะต้องสุภาพสตรี..."

ยังไม่ทันที่ซันจิจะพูดจบ ฉากที่ไม่น่าเชื่อก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา ทอนฟาของกิงควรจะอัดเข้าที่ร่างของนามิเต็มๆ แต่จู่ๆ มันกลับ ลื่นไถล ออกไปด้านข้าง! แม้แต่กิงยังตะลึงเมื่อร่างกายเสียหลักจากแรงเหวี่ยงที่ผิดพลาด ฉวยโอกาสนั้น นามิหวดกระบองเหล็กสวนกลับ ฟาดเข้าที่ใบหน้าของกิงเต็มแรงจนเขากระเด็นลอยออกไป

คนอื่นๆ ต่างตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าต้นหนของกลุ่มหมวกฟางจะแข็งแกร่งขนาดที่หวด "ปีศาจ" กิง ให้กระเด็นได้ในครั้งเดียว

"เฮ้อ! โชคดีนะที่อาจารย์คาร์ลทำกระบองนี้ให้เป็นพิเศษ ไม่งั้นฉันคงตีไม่แรงขนาดนี้หรอก!" นามิถอนหายใจด้วยความโล่งอก การสู้กับคนระดับกิงครั้งแรกทำเอาเธอประหม่า แต่โชคดีที่จัดการได้ในทีเดียว ถึงกระนั้น เธอก็รู้ดีว่าลำพังแค่แรงของเธอคงไม่พอ กระบองนี้คาร์ลสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ โดยใส่ลูกเล่นบางอย่างของ 'กระบองคุริมะ'  เข้าไป ทำให้เธอดึงประสิทธิภาพออกมาได้รุนแรงกว่าปกติ

กิงค่อยๆ ลุกขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาเพิ่งจะโดนอัดจนร่วง...ด้วยฝีมือของผู้หญิง!

ใกล้ๆ กันนั้น ครีกเหลือบมองมาแล้วตะโกนลั่น "กิง! แกฝีมือตกไปรึไง?! แค่เด็กผู้หญิงคนเดียวยังจัดการไม่ได้?! แกทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!"

กิงตัวสั่นเทาเตรียมจะพุ่งเข้าไปโจมตีอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะได้ขยับ ซันจิก็พุ่งเข้ามาแล้วเตะเขาปลิวไปอีกรอบ

"กิง ไอ้สารเลว! กล้าดียังไงมาโจมตีเลดี้ที่งดงามขนาดนี้! ฉันมองแกผิดไปจริงๆ!" ซันจิที่ตอนนี้ของขึ้นสุดขีด ระดมเตะกิงไม่ยั้งจนกิงมึนงง หลังจากเตะส่งท้ายจนกิงกระเด็นไป ซันจิก็หมุนตัวเต้นระบำด้วยท่าทางที่ (คิดเอาเองว่า) เท่ระเบิด แล้วกระโดดไปหานามิพร้อมคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างเล่นใหญ่

"โอ้! ท้องทะเล! โอ้! เทพธิดา! ช่างเป็นการพบพานที่งดงามเหลือเกิน! เลดี้ที่รัก โปรดให้อัศวินของท่าน เชฟซันจิผู้นี้ ได้รับใช้ด้วยเถิด!"

คำพูดเลี่ยนๆ ของเขาทำเอาทุกคนขนลุกซู่ แต่นามิในตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว ถ้าขนาดอัลบีด้าที่เคยอ้วนฉุยังกลายเป็นสาวสวยสะพรั่งได้หลังกินผลเนียนนุ่ม นามิที่สวยอยู่แล้วพอกินเข้าไป ยิ่งดูเจิดจรัสเปล่งประกายขึ้นไปอีก เสน่ห์ของเธอตอนนี้เกินต้านทาน ไม่ใช่แค่ซันจิที่หลงใหล...แม้แต่เชฟคนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองเธอจนหน้าแดง

นามิยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "อ๊า... เมื่อกี้โดนอัดเจ็บจังเลย... สงสัยต้องกินมื้อใหญ่ปลอบใจตัวเองซะหน่อย แต่ฉันไม่ค่อยมีตังค์นี่สิ"

ซันจิรีบตอบทันควัน "คนสวยอย่างคุณทานฟรีแน่นอนครับ! ขอทราบชื่ออันไพเราะของคุณได้ไหมครับ?"

"ฮิฮิ ฉันชื่อนามิ"

"โอ้! คุณนามิ! อัศวินผู้ซื่อสัตย์ของคุณ ซันจิ จะดูแลคุณเอง!"

ทุกคนมองดูซันจิเล่นใหญ่ด้วยความเอือมระอา โซโลแค่นเสียง กอดอกแน่น "ชิ เจ้าโง่... ไอ้กุ๊กลามกเอ๊ย"

ผิดคาด หูของซันจิกระดิก ได้ยินคำด่านั้นชัดเจน เขาหมุนตัวกลับมาตวาด "แกเรียกใครว่ากุ๊กลามกฟะ เจ้าหัวมอส?!"

"แล้วแกเรียกใครหัวมอส เจ้าคิ้วม้วน?! อยากโดนฟันรึไง?!"

"หา?! อยากโดนเตะตกทะเลมั้ยล่ะไอ้บ้า?!"

เหมือนเคย สองคนนี้กัดกันได้ทุกที่ราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาต

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้ระหว่างอุซปและครีกก็มาถึงจุดตัดสิน กำแพงไม้ของบาราติเอพังยับเยินจากการปะทะ ช่วงแรกอุซปดูจะเสียเปรียบ แต่พอยิ่งสู้ เขาก็ยิ่งปรับตัวได้ จนเริ่มเป็นฝ่ายไล่ต้อนครีก

ครีกโกรธจัด ความคิดที่ว่าจะมาแพ้ให้กับพลซุ่มยิงของกลุ่มโจรสลัดโนเนมทำให้เขาคลั่ง เขายังมีความทะเยอทะยาน! เขาต้องไปพิชิตแกรนด์ไลน์! เขาต้องไปหาสมบัติลับ! จะมาแพ้ตรงนี้ได้ยังไง?!

ด้วยความมุ่งมั่น เขาชูโล่ที่มีตราหัวกะโหลกขึ้นมา แววตาบ้าคลั่ง กิงเห็นท่าไม่ดี รีบตะโกน "ระวัง! นั่นระเบิดแก๊สพิษ! คุณซันจิ เอาไอ้นี่ไปใส่เร็วเข้า!"

โดยไม่ลังเล กิงกระชากหน้ากากกันแก๊สออกจากหน้าตัวเอง แล้วโยนไปให้ซันจิ ซันจิรับมาด้วยความงุนงง ชั่วขณะหนึ่ง เขาทำตัวไม่ถูก ความรู้สึกตีกันยุ่งเหยิง "กิง... แกนี่มัน..."

กิงอาจจะโหดเหี้ยม แต่เมื่อถึงเวลาต้องทดแทนบุญคุณ เขาไม่เคยลังเล แม้จะรู้ว่าแก๊สพิษร้ายแรงแค่ไหน เขาก็เลือกที่จะสละหน้ากากให้ผู้มีพระคุณทันที ไม่ใช่แค่ซันจิ...แม้แต่คนอื่นๆ ก็สะเทือนใจกับภาพนี้ กิงโจมตีนามิเพราะความภักดีต่อกัปตัน แต่โยนหน้ากากให้ซันจิเพราะความกตัญญู คนแบบนี้... ทำให้คนเกลียดไม่ลงจริงๆ

เซฟรีบสั่งให้ทุกคนถอยหนี แต่ลูฟี่กลับยืนนิ่งไม่ขยับ "ก็แค่ระเบิดแก๊ส มันมาไม่ถึงตรงนี้หรอก" เขาพูดอย่างสบายๆ

ทางด้านครีกที่ใส่หน้ากากกันแก๊สเรียบร้อยแล้ว ไม่รอช้า ยิงระเบิดแก๊สออกไปพร้อมรอยยิ้มแสยะ แต่ไม่ถึงวินาที รอยยิ้มนั้นก็หายไป ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

ต่อหน้าต่อตาทุกคน หน้าของอุซปเปลี่ยนเป็นสีแดง จมูกยาวขึ้นและหนาขึ้น ปีกคู่ใหญ่กางสยายออกจากแผ่นหลัง "ตั้งแต่กินผลปีศาจเข้าไป ฉันก็ลองฝึกใช้พลังดู แล้วฉันก็ค้นพบว่า...ฉันควบคุมลมได้ ตราบใดที่ฉันต้องการ สายลมก็จะเคลื่อนไหวตามใจนึก"

ขณะพึมพำกับตัวเอง อุซปก็กระพือปีกขนาดใหญ่ ลมกรรโชกแรงพุ่งไปข้างหน้า ในพริบตาเดียว แก๊สพิษทั้งหมดก็ถูกพัดหายไปจนเกลี้ยง

"นะ... นี่มันเป็นไปไม่ได้!" ครีกแทบไม่อยากเชื่อสายตา อาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของเขาถูกทำให้ไร้ผลอย่างง่ายดาย พวกเชฟที่มองดูอยู่ก็ตกตะลึงเช่นกัน

เซฟถอนหายใจแล้วพูดว่า "อย่างนี้นี่เอง... พลังของผลปีศาจ มิน่าล่ะครีกถึงสู้ไม่ได้ กลุ่มหมวกฟางไม่ใช่โจรสลัดธรรมดา ขนาดพลซุ่มยิงยังมีพลังผลปีศาจ... แล้วกัปตันจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?"

ครีกเริ่มตระหนักถึงสถานการณ์ เขารู้จักผลปีศาจดี...แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอผู้ใช้พลังที่นี่ แย่แน่ๆ ยังไม่ทันตั้งตัว อุซปกระพือปีกแล้วพุ่งเข้าใส่ราวกับอุกกาบาต ครีกตกใจ รีบหดตัวเข้าไปในเกราะแล้วเปิดใช้งานผ้าคลุมหนาม

"โล่แห่งปีก!"

ปีกของอุซปเปล่งแสงสีดำ กางออกจนกลายเป็นบาเรียทรงกลมห่อหุ้มร่างกาย นี่ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในความสามารถของผลเท็นกุ เขาพุ่งชนผ้าคลุมหนามของครีกเต็มแรง แต่แทนที่จะเจ็บตัว อุซปกลับไร้รอยขีดข่วน ในขณะที่ครีกกระเด็นไปอีกครั้ง พลังป้องกันของ 'โล่แห่งปีก' นั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

ตูม!

อุซปไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ เขาตามไปซ้ำด้วยหมัดหนักๆ เข้าที่ใบหน้าของครีกเต็มเปา ดวงตาของครีกที่เต็มไปด้วยความคับแค้นค่อยๆ เหลือกขึ้น และในที่สุด... เขาก็ล้มตึงลงไป

เจ้าแห่งทะเลอีสต์บลูผู้ตั้งตนเอง...พ่ายแพ้ให้กับอุซป พลซุ่มยิงแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═