บทที่ 240: การควบคุมของซูเฉินยังไม่ดีพอ (ฟรี)

ปิแอร์กำดาบแน่นขึ้นเล็กน้อย ปลายดาบสั่นไหว ปล่อยแสงเย็นสองสายพุ่งออกมาเหมือนสายตาของเขา

"นายกำลังดูถูกฉัน!"

ปกติเป็นคนพูดน้อย แต่ครั้งนี้เขาทนไม่ไหวต้องพูดออกมา

เขาโกรธจริงๆ

ร่างสีทองที่อีกฝ่ายเรียกออกมา มีพลังต่อสู้มหาศาลชัดเจน

แต่กลับไม่ใช้มันโจมตี

กลับไปอัญเชิญโครงกระดูกสภาพน่าอนาถตัวหนึ่ง

คิดบ้าอะไรอยู่?

นี่คือการแข่งขันชิงแชมป์มืออาชีพแห่งอะพอคาลิปส์ที่มืออาชีพขั้นที่เก้ามีอยู่เต็มไปหมด

แม้แต่ผู้อัญเชิญสายอันเดดโดยเฉพาะ ก็ยังไม่กล้าเสียมานาอัญเชิญโครงกระดูกในสนามแบบนี้

อย่างแรก กลยุทธ์ใช้จำนวนไม่มีประโยชน์ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งระดับสูง

แม้ว่าผู้แข็งแกร่งระดับสูงอาจจัดการฝูงมอนสเตอร์ไม่ได้ในทันที

แต่จะหวังใช้มอนสเตอร์ธรรมดารุมจนชนะ นั่นก็เป็นแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ

อย่างที่สอง สิ่งมีชีวิตอย่างโครงกระดูก อ่อนแอจนน่าสงสาร ก็แค่เหนือกว่าก็อบลินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ซูเฉินไม่เพียงอัญเชิญโครงกระดูกที่อ่อนแอ แถมยังเรียกออกมาแค่ตัวเดียวอีกด้วย

ในสายตาของปิแอร์ นี่คือการดูถูกขั้นสุด!

แต่ความจริงแล้ว เขาคิดมากไปเอง

ซูเฉินไม่ได้ตั้งใจดูถูกเลย เขาแค่อยากสู้แบบสนุกๆ เท่านั้น

ด้วยพลังของเทพนักรบที่สามารถฉีกกระชากร่างเทพได้

หากจะจัดการปิแอร์ ใช้แค่สองหมัดก็พอ

แต่ถ้าชนะง่ายแบบนั้น มันก็น่าเสียดาย

สองกระบวนท่าที่โดนไปก่อนหน้านี้ ทำให้ซูเฉินตระหนักชัดว่า ปิแอร์คือปรมาจารย์ดาบระดับสูงสุด

ถ้าไม่ใช้โอกาสจาก "คู่ซ้อมชั้นยอด" แบบนี้ ก็เท่ากับเสียของดีไปเปล่าๆ

ผู้อัญเชิญแบ่งออกเป็นสามสายหลัก: รัง, คัดสรร, ตัวตน

ด้วยความช่วยเหลือของกู้หยู ซูเฉินได้สร้างระบบที่เหมาะสมสำหรับสาย ‘รัง’ และ ‘ตัวตน’ แล้ว

และต้องบอกเลยว่า พลังของมันยอดเยี่ยมจริงๆ

แม้แต่กับระดับพลังในปัจจุบันของเขา ระบบเหล่านั้นก็ยังช่วยเสริมความแข็งแกร่งได้มหาศาล

ส่วนสาย ‘คัดสรร’ เป็นสิ่งที่ซูเฉินอยากพัฒนา แต่ยังทำไม่ได้

จุดเด่นของสายคัดสรรคือ การใช้การควบคุมสิ่งมีชีวิตอัญเชิญระดับสูงอย่างสมบูรณ์แบบ ร่วมกับสกิลบัฟต่างๆ เพื่อชดเชยช่องว่าง

ซูเฉินต้องการเชี่ยวชาญสายนี้อย่างเร่งด่วน

ด้วยฉายา ‘ผู้อัญเชิญทะลุขีดจำกัด’ และ ‘ผู้สังหารเทพ’

รวมถึงสกิลพิเศษ ‘อัญเชิญบอส’

มังกรพิษเก้าหัวของเขา สามารถคุกคามเทพได้แล้วจริงๆ

ถ้าใช้มันเป็นแกนกลาง สร้างสายคัดสรรได้สำเร็จ

มังกรพิษเก้าหัวสิบตัวนั้น จะมีพลังเทียบเท่าเทพได้แน่นอน

ถึงตอนนั้น เขาจะมีอย่างน้อยห้าหน่วยรบที่เทียบเท่าเทพระดับล่าง!

แต่ความยากของสายคัดสรรไม่ได้อยู่ที่สกิล

แม้สกิลสิ่งมีชีวิตอัญเชิญขั้นสูงจะหายาก แต่ก็ยังมีช่องทางหาได้

สิ่งที่ยากจริงๆ คือ "การควบคุม"

และการควบคุมสิ่งมีชีวิตอัญเชิญ กลับเป็นจุดอ่อนที่สุดของซูเฉิน

ก็ช่วยไม่ได้…

สิ่งมีชีวิตที่เขาอัญเชิญมีค่าคุณสมบัติสูงเกินไป แถมยังมีบัฟทรงพลังมากมาย

แค่กำหนดเป้าหมาย แล้วสั่งให้ถล่ม ก็สามารถฆ่าได้ทันที ไม่จำเป็นต้องควบคุมเองเลย

แม้วิญญาณนักรบอัลเดลี่จะช่วยชดเชยเรื่องการควบคุมได้

แต่นั่นใช้ได้แค่ในสงครามขนาดใหญ่

เมื่อเป็นการต่อสู้ระดับสูงแบบหนึ่งต่อหนึ่ง

ความสามารถของวิญญาณนักรบอัลเดลี่ยังไม่พอจะแทนที่ซูเฉินในการสั่งการ

ดังนั้น เขาจำเป็นต้องยกระดับการควบคุมให้แข็งแกร่งโดยเร็วที่สุด

ซึ่งไม่ใช่แค่ต้องฝึกเอง แต่ยังต้องมีคู่ต่อสู้ที่เหมาะสม

คู่ต่อสู้แบบนี้หาได้ยากมาก

เพราะศัตรูทั่วไป ไม่ต้องควบคุมก็ชนะได้

ส่วนศัตรูที่แข็งแกร่งระดับเทพ สิ่งมีชีวิตอัญเชิญของเขาก็ยังไม่แข็งแกร่งพอ

ดังนั้น เมื่อยืนยันความแข็งแกร่งของปิแอร์ได้ ซูเฉินจึงดีใจมาก

นี่คือหินลับมีดชั้นยอด!

เขาไม่สนใจความโกรธของปิแอร์ เพียงแค่ขยับความคิดเล็กน้อย ก็ควบคุมนักรบโครงกระดูกให้โจมตี

เพียงแค่พุ่งไปข้างหน้า

นักรบโครงกระดูกก็ปรากฏด้านซ้ายของปิแอร์ทันทีราวกับเทเลพอร์ต

มันฟันดาบออกไป แสงคมกริบพุ่งเข้าใส่จิตวิญญาณของปิแอร์ทันที กวาดล้างทั้งความดูแคลนและความโกรธในใจ

"นี่มัน…!" ปิแอร์ยกดาบขึ้นรับ

แกร๊ง!

เสียงปะทะดังสนั่น ประกายไฟกระเด็น ทั้งสองฝ่ายถอยหลังคนละก้าว

สีหน้าของปิแอร์เปลี่ยนเป็นจริงจังทันที ดวงตาสั่นไหว มีความสับสนปะปน

เขารู้สึกได้ว่า ค่าคุณสมบัติพื้นฐานของโครงกระดูกตัวนี้ ไม่ได้ด้อยกว่าเขาเลย อาจจะสูงกว่าด้วยซ้ำ

"เป็นไปไม่ได้!"

"ต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ…"

เขาคิดในใจ

นักรบโครงกระดูกฟันดาบอีกครั้ง

ดาบขึ้นสนิมในมือกลับคมกริบจนฉีกอากาศได้อย่างง่ายดาย

ดาบที่ดูเปราะบางกลับให้ความรู้สึกทรงพลัง

คราวนี้ปิแอร์ไม่กล้าประมาทอีก

ถ้าไม่จริงจัง เขาอาจถูกกดด้วยค่าคุณสมบัติ แล้วโดนฟันขาดครึ่งในครั้งเดียว

เขาใช้สกิล ดาบยาวเรืองแสง ปกคลุมด้วยหมอกบางๆ

แกร๊ง!

เสียงปะทะดังอีกครั้ง ปิแอร์ป้องกันได้ และโต้กลับทันที

ทันทีที่ดาบถูกปัดออก มันโค้งในมุมแปลกประหลาดราวกับงูเลื้อย เล็งไปที่ข้อต่อแขนของโครงกระดูก

การโจมตีนี้ดูธรรมดา ไม่มีเอฟเฟกต์อลังการ

แต่ปรมาจารย์ดาบรู้ดี

ดาบมีไว้ฆ่า วิชาดาบก็มีไว้ฆ่า

ยิ่งเรียบง่าย ยิ่งอันตราย

การโจมตีนี้ แม้ใช้กับอาชีพอัศวินขั้นที่เก้า ก็สามารถสังหารได้ทันที

แต่น่าเสียดาย...

แม้ศัตรูของเขาจะไม่เก่งด้านป้องกัน

แต่มันคือบอสระดับกึ่งเทพ เลเวล 90 ของจริง

โดยปกติ ต้องใช้มืออาชีพระดับเดียวกันหลายร้อยคนร่วมมือกันถึงจะเอาชนะได้

หากจะฆ่าให้ได้ ต้องใช้มากกว่านั้นอีก

แม้ดาบของปิแอร์จะโดนเต็มๆ

แต่เมื่อเขามองแถบพลังชีวิตของโครงกระดูก ก็พบว่ามันลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกตกใจอย่างแท้จริง จิตใจเริ่มสั่นคลอน ออร่าคมกริบเริ่มเปลี่ยนไป

ไม่ไกลออกไป ซูเฉินถอนหายใจด้วยความเสียดาย

ดาบเมื่อครู่นี้ จริงๆ นักรบโครงกระดูกควรจะหลบได้

เพราะเขากำลังมองผ่านมุมมองของเทพนักรบ

ความสามารถระดับ SSS+ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ทุกการเคลื่อนไหวของปิแอร์ถูกจับได้อย่างแม่นยำ

แต่เป็นเพราะการควบคุมของเขาอ่อนแอเกินไป ถึงขั้นเกิดความลังเลเพียงชั่วขณะ จนหลบไม่ทัน

แต่ไม่นาน ซูเฉินก็เลิกคิดฟุ้งซ่าน เริ่มปรับสภาพจิตใจใหม่

ครั้งเดียวไม่สำเร็จ งั้นก็ลองอีกครั้ง!

ถ้าอยากเชี่ยวชาญก็ต้องฝึกจากความล้มเหลวซ้ำๆ ไม่ใช่เหรอ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………