บทที่ 235: ร่างวิญญาณที่ไร้ขีดจำกัด (ฟรี)

ซูเฉินไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เขาเปิดใช้มือเวทมนตร์ แล้วหยิบพรสวรรค์ "วิญญาณดั้งเดิม" ของชายคนนั้นออกมา

หลังจากหยิบคัมภีร์พรสวรรค์ออกจากช่องเก็บของ เขาก็ใช้งานทันที และได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ

[ติ๊ง! คุณใช้คัมภีร์พรสวรรค์ ได้รับพรสวรรค์: วิญญาณดั้งเดิม (F)]

ในวินาทีที่ได้รับพรสวรรค์ ซูเฉินก็เข้าใจข้อมูลเพิ่มเติมของ "วิญญาณดั้งเดิม" ทันที

นี่คือพรสวรรค์แบบเติบโต ที่สามารถเพิ่มระดับขั้นของตัวเองได้โดยการเผาผลาญค่าคุณสมบัติ

ยิ่งระดับขั้นสูง ร่างวิญญาณที่สร้างขึ้นก็ยิ่งแข็งแกร่ง และสามารถบรรจุค่าคุณสมบัติได้มากขึ้น

สุดยอดไปเลย!

ก่อนหน้านี้ซูเฉินยังกังวลว่า มันอาจรับค่าคุณสมบัติจำนวนมหาศาลของเขาไม่ไหว แบบนั้นคงดีใจเก้อ

"เอาเลย!"

"วิญญาณดั้งเดิม... เปิดใช้งาน!!!"

ซูเฉินเปิดใช้พรสวรรค์ทันที และรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังลุกไหม้ภายในร่าง

ทั้งร่างร้อนระอุราวกับเตาหลอมยักษ์ กำลังเผาผลาญทุกสิ่ง

สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากเตาหลอม ค่อยๆ ลอยออกจากร่างเขา และรวมตัวเป็นรูปร่างมนุษย์

ซูเฉินจ้องไปที่ร่างมนุษย์สีทอง ดวงตาเป็นประกาย

ยากจะอธิบายว่าวิญญาณดั้งเดิมคืออะไร

แต่เขารู้สึกได้ว่า เขาควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ เหมือนแขนขาของตัวเอง

มันเหมือนกับอวัยวะพิเศษที่วิวัฒนาการมาเพื่อการต่อสู้โดยเฉพาะ!

ซูเฉินเปิดแผงคุณสมบัติ แล้วเผาผลาญต่อโดยไม่ลังเล

"เอาอีก! เผาผลาญต่อไป! วิญญาณดั้งเดิม แสดงขีดจำกัดของนายให้ฉันเห็น!!!"

เขาจ้องไปที่ขีดสูงสุดของทั้งสี่ค่าคุณสมบัติ รวมถึงพลังชีวิตและมานา

แม้ระบบหลักแห่งอะพอคาลิปส์จะแสดงค่าเป็น "??" และไม่สามารถแสดงตัวเลขได้

แต่ซูเฉินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามันกำลังลดลงอย่างบ้าคลั่ง

และร่างหลักของเขาไม่ได้อ่อนแอลงเพราะการสูญเสียค่าคุณสมบัติ

มันเหมือนกับการรวมพลังที่กระจายอยู่ทั่วร่างให้มาอยู่ที่จุดเดียว

ซูเฉินไม่เพียงไม่อ่อนแอ แต่กลับรู้สึกว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งจนน่ากลัว!

ถ้าเผาผลาญค่า "??" พวกนั้นทั้งหมด แล้วใส่ลงในร่างวิญญาณดั้งเดิม

เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หมัดเดียวของร่างวิญญาณดั้งเดิมจะสร้างแรงสั่นสะเทือนขนาดไหน!

ในที่สุด...

เมื่อค่าคุณสมบัติเฉลี่ยของซูเฉินกลับมาอยู่ในระดับของมืออาชีพ เลเวล 40 ทั่วไป ร่างวิญญาณดั้งเดิมก็สมบูรณ์

มันลอยอยู่กลางอากาศ ร่างกายเป็นสีทองทั้งหมด เปล่งแสงเจิดจ้า แสบตาอย่างยิ่ง

สูงสองเมตร กล้ามเนื้อแน่นกระชับ ไม่เทอะทะ ใบหน้าคมชัดแข็งแกร่ง

ซูเฉินตรวจสอบแผงคุณสมบัติของมัน

[วิญญาณดั้งเดิม — เทพนักรบ]

[พลังโจมตี: SSS+]

[ป้องกัน: SSS+]

[ความเร็ว: SSS+]

[ระยะโจมตี: SSS+]

[ระยะเวลาคงอยู่: SSS+]

[การเติบโต: SSS+]

...

เมื่อดูแผงคุณสมบัติของวิญญาณดั้งเดิม แล้วหันกลับมาดูแผงคุณสมบัติของตัวเอง

ก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เขาได้รับพรสวรรค์ระดับ SSS อีกหนึ่งอย่าง

ซูเฉินกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น

ตามที่เขารู้... ร่างวิญญาณดั้งเดิมคือสิ่งที่ควบแน่นจากแก่นแท้ พลังงาน และจิตวิญญาณ

มันต้านทานการโจมตีทางกายภาพและธาตุทั้งหมด

มีเพียงคลื่นกระแทกทางจิตที่บริสุทธิ์และรุนแรงเท่านั้น ที่จะทำอันตรายมันได้

และร่างวิญญาณดั้งเดิมของเขา — เทพนักสู้ เป็นนักสู้หกด้านระดับ SSS+!

แม้แต่คลื่นจิตระดับเทพ ก็อาจไม่สามารถทำร้ายมันได้ ไม่ต้องพูดถึงการทำลาย

ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ นี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัดของเทพนักสู้

การเผาผลาญค่าคุณสมบัติเพิ่มเติม ยังสามารถเพิ่มพลังให้มันได้อีกมหาศาล

ยิ่งไปกว่านั้น มันเหมือนอวัยวะอีกชิ้นของร่างหลัก ไม่ต้องใช้มานาเพิ่มในการควบคุม

แค่คิด มันก็โจมตีได้ทันที!

และสิ่งสำคัญที่สุดคือ ค่าคุณสมบัติของซูเฉินไม่ได้หายไป แต่ย้ายไปอยู่ในร่างวิญญาณดั้งเดิม

พูดอีกอย่างก็คือ สิ่งมีชีวิตอัญเชิญของเขายังสามารถอยู่ในสภาพสูงสุดได้ โดยไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงค่าคุณสมบัติ

"แข็งแกร่ง... ตอนนี้ฉันแข็งแกร่งจนน่ากลัวเกินไปแล้ว"

"รู้สึกเหมือนจะต่อยโลกทั้งใบให้แตกได้ด้วยหมัดเดียว!"

ซูเฉินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามกดความตื่นเต้นในใจ

เขากลัวว่าถ้าเผลอ ร่างวิญญาณดั้งเดิมจะควบคุมไม่อยู่ เขาอาจต่อยโลกจนแตกจริงๆ!

นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง แต่มีความเป็นไปได้สูงมาก!

เพราะ "เทพนักสู้" คืออวัยวะการต่อสู้ที่ควบแน่นจากค่าคุณสมบัติที่แม้แต่ระบบหลักแห่งอะพอคาลิปส์ก็แสดงไม่ได้ และร่างของเขาก็ยังรวมพลังได้ไม่สมบูรณ์

มันเท่ากับการรวมพลังทั้งหมดของคนคนหนึ่งไว้ที่ปลายนิ้ว

พลังต่อสู้ล้วนๆ ที่เทียบได้กับอาวุธนิวเคลียร์… และยังมีศักยภาพการเติบโตระดับ SSS+ สามารถเก็บค่าประสบการณ์และพัฒนาความสามารถใหม่ได้ในการต่อสู้

พรสวรรค์นี้สูงเกินไป จนแม้แต่ซูเฉินยังมองไม่เห็นขีดจำกัด!

"บัดซบเอ๊ย! ทำไมแกถึงมีวิญญาณดั้งเดิมได้ แล้วพรสวรรค์ของฉันล่ะ อ๊าก!"

"ไอ้สารเลว แกขโมยพรสวรรค์ของฉัน ฉันจะฆ่าแก!!!"

ขณะที่ซูเฉินกำลังดีใจสุดขีด ชายในเกราะเลือดที่เขาเผลอลืมไปก็คำรามอย่างโกรธแค้น

"ผู้ปกครองแห่งการเข่นฆ่าและความตาย ผู้แบกรับเจตจำนงแห่งเหวลึกอันยิ่งใหญ่ เทพปีศาจอาร์โลผู้ไร้เทียมทาน โปรดรับฟังคำเรียกขาน ช่วยกำจัดคนนอกรีตที่ท้าทายเทพ และนำความสงบกลับคืนสู่เหวลึก!"

บิชอปแห่งเหวลึกสวดภาวนาด้วยความศรัทธา เปลวไฟสีเลือดลุกขึ้นจากร่าง เผาผลาญเนื้อ เลือด และกระดูก

ซูเฉินรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังสละตัวเอง ใช้ร่าง มานา และวิญญาณเป็นวัสดุ สร้างวงเวทอัญเชิญเพื่อเชื่อมต่อกับตัวตนที่ทรงพลัง

ซูเฉินไม่ได้แปลกใจที่บิชอปจะมีวิธีแบบนี้

เพราะแม้แต่เฟยหมิงที่สมาชิกธรรมดาก็ยังสามารถอัญเชิญร่างแยกของราชาปีศาจแห่งบาปทั้งเจ็ดอย่าง "เทียน่า" ได้

การที่บิชอปจะอัญเชิญร่างจริงของเทพปีศาจได้ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

เทียน่าเคยบอกเขา...

เพราะเจตจำนงของเหวลึกถูกกดทับโดยเจตจำนงของดาวสีน้ำเงิน ทั้งเหวลึกจึงเต็มไปด้วยความอัดอั้น

เหล่าเทพปีศาจส่วนใหญ่หลับใหล หรืออยู่ในสภาวะโกรธโดยไร้ที่ระบาย

ดังนั้นพวกมันจึงยินดีรับงานเป็น "มือปืนรับจ้าง"

การอัญเชิญเทพปีศาจแห่งเหวลึก จึงง่ายกว่าการอัญเชิญเทพอื่นๆ มาก

แน่นอนว่าไม่ได้ฟรี มันมีราคาที่ต้องจ่าย

เมื่อนึกถึงตรงนี้ ซูเฉินก็มีความคิดสุดอันตรายผุดขึ้นมา

แต่ก่อนที่เขาจะมั่นใจว่าสามารถฆ่าเทพได้ด้วยตัวเอง เขายังต้องอดทนไว้

เพราะสำหรับความคิดอันตรายของเขา ต้าเซียมีกฎหมายพิเศษจัดการ

"มาได้จังหวะพอดี!"

"ช่วยฉันทดสอบพลังของเทพนักสู้หน่อย!"

ซูเฉินเพิ่งฆ่าเทพปีศาจไปไม่นาน

ตอนนี้มีอาวุธสุดแข็งแกร่งอย่างร่างวิญญาณดั้งเดิมแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลต้องกลัว

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

เหมือนสิ่งมีชีวิตที่หลับใหลมานานกำลังตื่นขึ้น เสียงหัวใจเต้นดังก้องเหมือนฟ้าร้อง

ร่างของบิชอปถูกเผาจนหมดสิ้น

วินาทีถัดมา ดวงตายักษ์สีเลือดก็เปิดขึ้นจากวงเวทอัญเชิญ

เพียงแวบแรก มันก็จับจ้องมาที่ซูเฉิน

เพราะครั้งแรกเขาถูกเทพปีศาจฝันร้ายฆ่าเร็วเกินไป ทำให้ยังไม่เคยสัมผัสแรงกดดันของเทพปีศาจอย่างแท้จริง

แต่ตอนนี้ ดวงตานี้ทำให้เขาได้สัมผัสอย่างเต็มที่

ในวินาทีที่ถูกจ้อง ซูเฉินรู้สึกเหมือนภูเขาทั้งลูกกำลังพุ่งเข้ามาทับ!

ซูเฉินแสยะยิ้ม เผยฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ

เขาเปิดใช้ออร่าแห่งราชา และผลักมันต้านแรงกดดันของเทพปีศาจ

เขามีค่าคุณสมบัติมหาศาลช่วยเสริมพลัง ออร่าแห่งราชาจึงสามารถกดข่มสิ่งมีชีวิตขั้นที่เก้าได้อย่างง่ายดาย

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเทพปีศาจ...

พลังของเขายังดูอ่อนเกินไป

แม้จะสู้ไม่ได้ ซูเฉินก็ยังยืนหยัด

จะชนะหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่อง

แต่ต่อหน้าศัตรู... เขาจะไม่ยอมก้มหัวเด็ดขาด!!!

เหมือนดวงตายักษ์จะรับรู้ถึงการท้าทายของเขา แรงกดดันจึงเพิ่มขึ้นทันที

ใบหน้าของซูเฉินแดงก่ำ รอยยิ้มค่อยๆ หายไป เหลือเพียงความหงุดหงิด

"พอได้แล้ว เลิกแข่งออร่าที่ไร้ความหมายซะ!"

"มาสู้กันเลย! เทพนักสู้โจมตี!!!"

ซูเฉินตะโกนลั่น

แสงสีทองพุ่งออกจากข้างๆ ตัวเขา

ในพริบตา มันก็มาถึงหน้าดวงตายักษ์ ยกหมัดขึ้น แล้วต่อยลงไปอย่างแรง!!!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………