บทที่ 230: ตะลุยเหวลึกแบบ "ใช้ลิฟต์" (ฟรี)

เหวลึก โลกชั้นที่ 97

พื้นดินสีเทาขาวสั่นสะเทือนช้าๆ ก่อนจะแยกออกเป็นหลุมลึกไร้ก้นสองหลุม

เสียงคำรามดังก้อง ทำให้ทั้งโลกสั่นสะเทือน

ไม่นานนัก เสียงก็เงียบลง  มิติแปรปรวน กลุ่มหมอกสีดำสนิทปรากฏขึ้น

"ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน ฝันร้าย มาช่วยคลายกังวลและแก้ปัญหาให้ท่านแล้ว"

เสียงปีศาจแหลมสูงดังออกมาจากหมอกสีดำ

ครู่ต่อมา เสียงทุ้มแหบลึกก็ดังมาจากที่ไกลแสนไกล

"มีคนสังหารร่างแยกของข้า ไปจัดการซะ!"

ขณะพูด จิตสำนึกเทพสายหนึ่งถูกส่งเข้าไปในจิตสำนึกของฝันร้าย

เมื่อจ้องมองใบหน้ามนุษย์หนุ่มหล่อคนนั้น

ฝันร้ายหัวเราะเสียงแหลม "กล้าฆ่าร่างแยกของท่านงั้นเหรอ?"

"ข้าจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ เพื่อระบายความแค้นให้ท่านเอง!"

แน่นอนว่ามันกล้าพูดแบบนี้เพราะมีทั้งความมั่นใจและพลัง

เพราะมันคือเทพปีศาจตัวจริง เทียบเท่าเทพระดับล่าง

หลุมบนพื้นค่อยๆ ปิดลง ไม่มีเสียงใดดังขึ้นอีก

ฝันร้ายไม่ได้แปลกใจ และหายไปอย่างเงียบๆ

...

เหวลึกชั้นที่ห้า โลกแห่งหนึ่ง

ซูเฉินก้าวไปข้างหน้า เอื้อมมือแตะลูกแสงที่ร่างแยกของราชาปีศาจแห่งความตะกละทิ้งไว้

[ติ๊ง! คุณได้รับ: บัตรผ่านชั้นที่ 5, ขวานปีศาจ (ระดับมหากาพย์), เกราะสงครามปีศาจ (ระดับมหากาพย์), เหรียญทอง x1500000]

"นี่มันบ้าอะไรเนี่ย?" ซูเฉินพึมพำ พร้อมสบถเบาๆ

อุปกรณ์ระดับมหากาพย์สองชิ้น กับเหรียญทองหนึ่งล้านห้าแสน

สำหรับคนอื่น นี่ถือเป็นรางวัลก้อนโต

แต่สำหรับซูเฉิน ของพวกนี้ไม่ต่างจากก้อนหินข้างทาง เป็นแค่ของไร้ค่าที่ได้แต่กองอยู่ในช่องเก็บของ

ที่สำคัญคือ มอนสเตอร์ที่เขาสู้คือร่างแยกของราชาปีศาจแห่งความตะกละ แต่ของดรอปกลับเป็นของ "แม่ทัพปีศาจ"

แย่มาก!

โชคดีที่เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่ออุปกรณ์

ซูเฉินหันไปมองหยุนเฉียนที่ยังยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่ขยับเลย

เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย? หรือต้องให้ผมเดินไปเชิญ?"

หยุนเฉียนได้สติ รีบวิ่งเข้ามา ตัวสั่นไปทั้งร่าง

เขาเพิ่งตระหนักถึงเรื่องที่น่ากลัวมาก

เขาเหมือนจะไปเกาะขาคนที่โคตรแข็งแกร่งเข้าแล้ว!

หลังจากทั้งสองตั้งทีมอย่างเป็นทางการ พวกเขาก็เข้าสู่ประตูมิติที่ปรากฏหลังบอสตาย

ทันทีที่เข้าไป ซูเฉินก็สัมผัสถึงความสามารถของหยุนเฉียน

ในฐานะหัวหน้าทีม ตัวเลือกโลกนับแสนก็ปรากฏขึ้นในหัวเขา

เขาสุ่มเลือกโลกหนึ่ง ใช้มือเดียวคว้าคอเสื้อหยุนเชียน

จากนั้นก็พุ่งไปยังตำแหน่งบอสทันที

ไม่พูดพร่ำทำเพลง!

ต่อยหมัดเดียวตาย!

ท่ามกลางความงุนงงของหยุนเฉียน พวกเขาก็เริ่มโหมดวิ่งเคลียร์เหวลึก

ชั้นที่ 6...

ชั้นที่ 7...

ชั้นที่ 8...

ชั้นที่ 20...

ชั้นที่ 21...

ชั้นที่ 22...

หากวันนึงหยุนเฉียนในวัยชราใกล้ตายได้เล่าเรื่องวันนี้ให้ลูกหลานฟัง

เขาจะใช้คำที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับเหวลึกเลยมาอธิบายความเร็วของพวกเขา

คำนั้นคือ "ลิฟต์"

จริงๆ แล้ว หยุนเฉียนยังรู้สึกว่าคำนี้ยังไม่ดีพอ

เพราะทุกครั้ง ก่อนที่เขาจะหายมึนจากการข้ามโลก

บอสก็กลายเป็นลูกแสง นอนอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้ว

การกระทำของซูเฉินมัน...

โหดเกินไป!!!

...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เหวลึกชั้นที่ 37 โลกแห่งหนึ่ง

ซูเฉินเทเลพอร์ตไปยังหน้าบอส — ปีศาจภูเขาเนื้อของจริง

มอนสเตอร์ประเภทนี้ขึ้นชื่อเรื่องหนังหนา เนื้อแน่น และความทนทานสูง ยิ่งถูกเลือกเป็นบอส ก็ยิ่งได้รับการเสริมพลัง

หยุนเฉียนที่ถูกหิ้วอยู่ในมือ อดคิดไม่ได้

‘ตัวนี้คงต่อยทีเดียวตายไม่ได้แล้วมั้ง…’

‘อย่างน้อยก็ต้องเอามังกรพิษเก้าหัวออกมาโชว์!’

‘พูดถึงแล้ว... เขามีอาชีพอะไรกันแน่นะ?’

หยุนเฉียนเพิ่งนึกขึ้นได้

เขาตกใจที่แม้จะมาถึงชั้น 37 กับซูเฉินแล้ว แต่ยังไม่รู้อาชีพของอีกฝ่ายเลย

ถ้าบอกว่าเป็นอาชีพสายนักรบ เขาก็ใช้เวทมนตร์ได้

ถ้าบอกว่าเป็นอาชีพสายจอมเวท พลังหมัดก็รุนแรงเกินไป

เหมือนมีหมอกปกคลุมชายคนนี้ ทำให้ไม่มีใครมองเห็นตัวตนที่แท้จริง

ขณะที่หยุนเฉียนกำลังคิดอะไรไปเรื่อย

ซูเฉินก็ก้าวออกไป พุ่งไปถึงหน้าปีศาจภูเขาเนื้อ

เขายกแขน ใช้สกิลขั้นที่สอง "หมัดสายฟ้า"

พลังสายฟ้าปะทุออกมา ห่อหุ้มกำปั้น แล้วชกออกไปหนึ่งที

แคร๊ก!

ตู้ม!

เลือดจำนวนมากพุ่งทะลุออกจากด้านหลังของปีศาจภูเขาเนื้อ พร้อมเศษเนื้อและอวัยวะภายใน

บอสขั้นที่เจ็ดระดับทองดำ ต่อหน้าหมัดของซูเฉิน ก็ยังต้านไม่ถึงหนึ่งวินาที

ซูเฉินไม่ได้แปลกใจเลย

ด้วยค่าพลังวิญญาณของเขาตอนนี้ ถ้ามีสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่เทพทนการโจมตีเขาได้ นั่นแหละถึงจะแปลก

หลังจากเก็บบัตรผ่าน เขาก็พาหยุนเฉียนเข้าไปในประตูมิติทันที

"ในที่สุดก็ถึงชั้น 38 แล้ว เหนื่อยจริงๆ~" ซูเฉินถอนหายใจ

ถ้าเขาพูดคำนี้ให้คนอื่นฟัง คงโดนคนกลอกตาใส่แน่นอน

คนอื่นใช้ทั้งชีวิตอาจจะยังทะลุชั้น 30 ไม่ได้ด้วยซ้ำ

แต่เขาใช้ชั่วโมงเดียว ยังกล้าบ่นว่าเหนื่อยอีกเหรอ?

ซูเฉินดึงสติกลับมา มองตัวเลือกโลกตรงหน้า

หลังผ่านชั้น 20 จำนวนโลกในเหวลึกลดลงอย่างรวดเร็ว เหลือแค่หลักหมื่น

หลังชั้น 30 เหลือเพียงหลักพัน

ดังนั้น การหาโลกที่ต้องการจึงไม่ยาก

เขาใช้พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งของเขาค้นทุกโลกอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน เขาก็พบโลกเล็กที่เต็มไปด้วยธาตุมืด

"เจอแล้ว!" ซูเฉินเลือกทันที

หยุนเฉียนรู้สึกได้ว่าครั้งนี้ซูเฉินใช้เวลานานกว่าปกติ

แน่นอนว่าเทียบกับเวลาก่อนหน้านี้ ซึ่งจริงๆ ก็แค่ประมาณสามวินาที

เขามองโลกตรงหน้าอย่างงงๆ แล้วถาม "นี่คือโลกที่คุณหาอยู่เหรอ? ที่นี่มันพิเศษยังไง?"

ซูเฉินปล่อยมานา เชื่อมต่อกับวงเวทอัญเชิญ แล้วพูดอย่างสบายๆ "ใช่ ที่นี่แหละ"

"ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตธาตุมืดชนิดหนึ่งที่ตกสู่เหวลึก มันเรียกว่า แมงมุมปีศาจเงา"

หยุนเฉียนขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็คิดไม่ออก

เขาเป็นแค่มือสังหารขั้นที่สี่ จะไปรู้จักแมงมุมในเหวลึกชั้น 38 ได้ยังไง?

ซูเฉินไม่ได้คิดจะอธิบาย

หลังจากอัญเชิญ "ผู้ส่งสารวายุ" สิบตัว เขาก็สั่งให้พวกมันแยกย้ายกันไปค้นหา

ไม่นาน แหล่งรวมมอนสเตอร์ก็ถูกพบ

ซูเฉินเทเลพอร์ตไปบนผาหินด้านขวาของหุบเขาทันที

หยุนเฉียนได้ยินเสียงซ่าๆ ดังไม่หยุด

พอหันไปมอง ก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

ในหุบเขาด้านล่าง เต็มไปด้วยแมงมุมสีดำขนาดเท่ากะละมังจำนวนมหาศาล

ภาพนี้ทำให้คนที่ไม่กลัวอะไรยังต้องขนลุก

ซูเฉินยังคงสีหน้าเรียบเฉย เขาใช้ดวงตาแห่งการมองทะลุมองฝูงแมงมุม

[มอนสเตอร์: แมงมุมปีศาจเงา]

[เลเวล: 76]

[ระดับ: ทั่วไป]

[พลังชีวิต: 5000000000/5000000000]

[มานา: 2000000000/2000000000]

[พลังโจมตี: 30000000]

[ความทนทาน: 30000000]

[ความคล่องแคล่ว: 30000000]

[พลังวิญญาณ: 50000000]

[สกิล: ร่างปีศาจแข็งแกร่ง, สะท้อนความเสียหาย]

[สะท้อนความเสียหาย: เมื่อถูกโจมตีจนตาย จะสร้างไข่แมงมุมในร่าง ไข่จะดูดซับพลังการโจมตี และฟักตัวเป็นมอนสเตอร์ประหลาดที่ไล่ล่าผู้โจมตีคนสุดท้าย จนกว่าจะสะท้อนความเสียหายทั้งหมดที่ได้รับก่อนตาย มอนสเตอร์นี้ไม่สามารถถูกกำจัดได้]

"นี่แหละสกิลที่ฉันต้องการ!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………