บทที่ 100: คนเดียวทำไม่ได้! ไอเดียห่วยแตกของโวลเดอมอร์! (ฟรี)

บทที่ 100: คนเดียวทำไม่ได้! ไอเดียห่วยแตกของโวลเดอมอร์! (ฟรี)

เสียงกระซิบคลุ้มคลั่งของลอร์ดโวลเดอมอร์ส่งผลต่อจิตใจของยูคริส ทำให้ความคิดชั่วร้ายในตัวเธอแข็งแกร่งขึ้น

“ใช่แล้ว! คำพูดของจอมมารรุ่นที่สองคนนี้มีเหตุผลมาก!”

“ศาสตร์มืดก็คือศาสตร์มืด ถ้าใจไม่มืด แล้วจะมีสิทธิ์ใช้อะไร?”

“แต่เดิมฉันก็ไม่ใช่คนดีอยู่แล้ว!”

“ที่ฉันกลับอังกฤษตามความปรารถนาสุดท้ายของแม่ ก็เพื่อกำจัดอุปสรรคทั้งหมดและเอาสิ่งที่ควรเป็นของสายเลือดเรากลับคืนมาไม่ใช่เหรอ?”

ความคิดชั่วร้ายแตกหน่อขึ้นในหัวของยูคริส และบรรยากาศอันชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากตัวเธอก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งเธอนึกถึงข่าวที่น่ากังวลอย่างมากที่ได้ยินจากดัดลีย์เมื่อตอนกลางวัน เธอจึงค่อยๆ ดึงสติกลับมาจากความคิดชั่วร้ายที่เกือบจะคลุ้มคลั่ง

“นะ… นายท่าน! ฉันได้ยิน… ได้ยินมาว่า ท่านเคยสาปตำแหน่งศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ฉันกำลังดำรงอยู่เอาไว้ด้วยคำสาปรุนแรงมากงั้นเหรอ?”

ยูคริสพยายามตั้งสติ ก่อนจะถามออกมาอย่างติดขัด

วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์ยื่นศีรษะผิดรูปคล้ายงูเหลือมออกมา ดวงตาสีแดงจ้องลึกไปที่ยูคริสอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบช้าๆ

“ถูกต้อง! นั่นคือผลงานชิ้นเอกของฉันในตอนนั้น! มันคือปาฏิหาริย์! ปาฏิหาริย์ที่แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังยากจะสร้างซ้ำได้!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หัวใจของยูคริสก็จมลงไปครึ่งหนึ่ง

“แล้วท่านมีวิธีทำให้ฉันไม่ถูกผลของคำสาปนี้เล่นงานไหม?” ยูคริสยังคงไม่ยอมแพ้และถามต่อ

“ฟ่อ ฮ่าๆๆ!”

วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์หัวเราะ หัวเราะเยาะความไร้เดียงสาของยูคริส

เมื่อเห็นลอร์ดโวลเดอมอร์หัวเราะ ยูคริสเองก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย คิดว่าตัวเองกำลังจะรอดแล้ว

แต่ในวินาทีต่อมา

วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์ก็หยุดหัวเราะ ก่อนจะจ้องยูคริสอย่างเย็นชา แล้วประกาศอย่างไร้ปรานี

“ไม่มีทาง! ถ้าปาฏิหาริย์ถูกปรับแต่งได้ง่ายๆ มันจะยังเรียกว่าปาฏิหาริย์อยู่ไหม?”

รอยยิ้มของยูคริสหายไป ใบหน้าของเธอซีดขาว และหัวใจก็ดิ่งลงสู่ก้นบึ้งอย่างสมบูรณ์

เธอรับใช้ลอร์ดโวลเดอมอร์เหมือนสุนัข ไม่มีทั้งเงิน ไม่มีทั้งอิสรภาพ ต้องคอยระวังสายตาคนทั้งโรงเรียนตลอดเวลา และตอนนี้ยังต้องโดนเจ้านายแทงข้างหลังอีก

งานนี้มันไม่ใช่งานสำหรับมนุษย์จริงๆ ถ้ารู้แต่แรก เธอคงไม่เข้าไปในป่านั้น และคงไม่เพ้อฝันอยากใช้พลังและชื่อเสียงของลอร์ดโวลเดอมอร์ด้วย

ยูคริสรู้สึกสิ้นหวังมาก แต่ด้วยแรงผลักดันจากสัญชาตญาณเอาตัวรอด เธอจึงเริ่มคิดหาทางรับมืออย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นสีหน้าหมดอาลัยตายอยากของยูคริส ลอร์ดโวลเดอมอร์จะไม่รู้ความกังวลของลูกน้องใหม่คนนี้ได้ยังไง?

เขาแสยะปากบิดเบี้ยวแตกแยกออก แลบลิ้นงู แล้วหัวเราะอย่างชั่วร้ายพร้อมพูดปลอบ

“งั้นเธอก็ต้องรีบช่วยฉันเอาศิลาอาถรรพ์มา เตรียมน้ำอมฤตกับยาฟื้นคืนร่าง แล้วช่วยให้ฉันฟื้นร่างและกลับสู่จุดสูงสุดให้เร็วที่สุด

พอถึงตอนนั้น เธอก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีก และไม่ต้องเป็นศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดนี่ต่อแล้ว ฟ่อ ฮ่าๆๆ ”

ยูคริสแทบจะโมโหจนระเบิดเพราะคำพูดเหน็บแนมของลอร์ดโวลเดอมอร์ แต่ก็ยังไม่กล้าแสดงความไม่พอใจแม้แต่นิดเดียว และในช่วงที่เธอร้อนใจอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีประกายความคิดวาบขึ้นมา

“นายท่าน ฉันสังเกตว่าดัดลีย์ เดอร์สลีย์กับแฮร์รี่ พอตเตอร์ดูจะเกลียดศาสตราจารย์วิชาปรุงยา เซเวอร์รัส สเนป มาก

คืนแรกของการเปิดเรียน พวกเขาจับมือหรือทักทายอาจารย์ทุกคน แต่จงใจข้ามสเนปไป ไม่แม้แต่จะยอมยิ้มให้สักนิด ดูเหมือนความขัดแย้งจะลึกมาก

พวกเราใช้เรื่องนี้ดึงสเนปมาอยู่ฝ่ายเราไม่ได้เหรอ? มีผู้ช่วยเพิ่มอีกคนก็จะช่วยให้ท่านได้ศิลาอาถรรพ์เร็วขึ้นไม่ใช่เหรอ?”

ยูคริสกำลังอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล รู้สึกว่าตัวเองรับไม่ไหวคนเดียว ถึงขั้นเริ่มคิดเรื่องตั้งพรรคพวก และที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้นคือเธอไปเล็งสเนป สายลับสองหน้า เข้า

วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเปิดเผยข้อมูลวงในบางส่วนให้ยูคริสฟัง “การตัดสินของเธอไม่เลวเลย! สเนปเป็นคนของฉันอยู่แล้ว!”

“จริงเหรอ?”

ยูคริสดีใจมาก แบบนี้เธอก็ประหยัดแรงไปได้เยอะ

ถ้าไม่ใช่เพราะการแทรกซึมมันยากเกินไป เธอก็ไม่อยากฝืนตัวเองไปเอาใจผู้ชายเหม็นๆ ที่ไม่สระผม ไม่สะอาด แถมยังเมินเธอด้วยซ้ำ!

ตอนนี้ดีเลย คนคนนี้เป็นพวกเดียวกันอยู่แล้ว งั้นเธอก็ใช้ฐานะของลอร์ดโวลเดอมอร์สั่งงานเขาได้ตรงๆ

ความคิดของยูคริสนั้นสวยงาม แต่ลอร์ดโวลเดอมอร์ไม่ได้อยากให้เธอสบายขนาดนั้น

วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์พูดต่อ “แม้ก่อนหน้านี้สเนปจะเป็นสายลับที่ฉันส่งไปอยู่ข้างดัมเบิลดอร์ และฉันก็เชื่อใจในความภักดีของเขาพอสมควร แต่เวลาผ่านมาสิบปีแล้ว ใจคนยากแท้หยั่งถึง

บวกกับสิ่งที่เธอสังเกตเห็น บางทีแฮร์รี่ พอตเตอร์กับลูกพี่ลูกน้องของมันอาจรู้แล้วว่าสเนปเคยเอาคำพยากรณ์ไปบอกฉัน และเกิดความแค้นต่อสเนป

สเนปน่าจะเปิดเผยตัวตนสายลับไปแล้ว และกำลังถูกดัมเบิลดอร์ใช้เป็นเหยื่อล่อฉันออกมาอีกคน!”

ใบหน้าสวยของยูคริสหม่นลง และในใจก็พูดไม่ออก ‘งั้นท่านมีใครที่ไว้ใจได้ในฮอกวอตส์อีกไหม?’

“ไม่มี!”

ลอร์ดโวลเดอมอร์พูดตรงๆ

ความไว้ใจ? สำหรับเขาแล้ว ความไว้ใจคือของฟุ่มเฟือย ไม่มีใครได้รับความไว้ใจจากเขาอย่างแท้จริงได้ โดยเฉพาะในช่วงที่พลังของเขาตกต่ำ

ด้วยเวทมนตร์ในตอนนี้ การควบคุมยูคริสก็แทบจะเป็นขีดจำกัดแล้ว

หากจะไปควบคุมสเนปที่แข็งแกร่งกว่าและเจ้าเล่ห์กว่าอีกคน นั่นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

เขาไม่มีทางเอาชีวิตตัวเองไปล้อเล่นแน่

“ดูเหมือนฉันจะพึ่งได้แค่ตัวเองจริงๆ!”

ยูคริสทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ วางท่าทางน่าสงสารและไร้ที่พึ่ง หวังจะทำให้ลอร์ดโวลเดอมอร์ใจอ่อน และช่วยเหลือเธอเพิ่มอีกหน่อย

แต่ท่าทางแบบนี้ ในสายตาของวิญญาณหลักโวลเดอมอร์ กลับเป็นเพียงการแสดงออกของความอ่อนแอและขี้ขลาด

“เลิกเสแสร้งได้แล้ว! ถ้าทำงานไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีชีวิตอยู่ต่อ!”

คำพูดเย็นเยียบสุดขั้วของวิญญาณหลักโวลเดอมอร์ทำให้ยูคริสรีบกลับมาวางตัวเรียบร้อยและสง่างามทันที

เมื่อเห็นแบบนั้น น้ำเสียงของลอร์ดโวลเดอมอร์ก็ผ่อนลงเล็กน้อย “ถึงการแสดงก่อนหน้านี้ของเธอจะไม่มีผลกับฉัน แต่มันอาจไม่ได้ไร้ผลกับสเนป

เท่าที่ฉันรู้ สเนปเป็นพวกโรแมนติก ชอบผู้หญิงสวยที่มีดวงตาสีเขียว และทั้งเข้มแข็งทั้งอ่อนโยนเป็นพิเศษ

เธอลองพยายามไปในทิศทางนั้นได้ ใช้ตัวตนของตัวเองเข้าใกล้เขาตรงๆ ล่อลวงเขา แล้วให้เขาช่วยเธอ แต่ห้ามเปิดเผยข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับฉันเด็ดขาด ไม่งั้นจะดึงความสนใจของดัมเบิลดอร์มา เข้าใจไหม?!”

ลอร์ดโวลเดอมอร์ไม่มีทางเข้าใจความรักโดยพื้นฐาน และยิ่งไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกที่สเนปมีต่อลิลี่

ในมุมมองของเขา สเนปก็แค่ถูกดึงดูดโดยผู้หญิงสวยแบบลิลี่ ขอแค่หน้าตาคล้าย ความรู้สึกคล้าย ก็สามารถทำให้สเนปเสียศูนย์ได้เหมือนกัน

ดังนั้น เขาจึงมอบไอเดียสุดห่วยแตกแบบนี้ให้ยูคริส

“เข้าใจแล้ว นายท่าน!”

ยูคริสรีบตอบ แต่เมื่อเธอนึกถึงสายตาเย็นชาของสเนปที่มองเธอตลอดสองวันที่ผ่านมา เธอก็รู้สึกว่าไอเดียของลอร์ดโวลเดอมอร์คงมีโอกาสสำเร็จไม่สูงนัก

ยิ่งไปกว่านั้น อ้อมไปอ้อมมา สุดท้ายเพื่อให้ได้พรรคพวกเพิ่ม เธอก็ยังต้องลดตัวเองลงไปใช้เสน่ห์ยั่วยวนอยู่ดี

ลอร์ดโวลเดอมอร์นี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🍬ฮอกวอตส์ : เกิดใหม่เป็นดัดลี่ย์!