ตอนที่ 125 สถานการณ์ตึงเครียด ชางอวี่ลงมือ

ตอนที่ 125 สถานการณ์ตึงเครียด ชางอวี่ลงมือ

ผู้อาวุโสหลิ่วรับการโจมตีไว้ได้ ทว่าปลายแขนเสื้อก็ฉีกขาดไป

"แม่หนูนี่ มิรู้จักกลัวสิ่งใดเลยจริงๆ..."

เขาจ้องมองขุนพลซีเหมินเขม็ง ปกป้องลูกหลานตระกูลใหญ่จากระบบดาวเผิงไหลไว้เบื้องหลัง

สถานการณ์บนลานกว้างเริ่มตึงเครียดขึ้นมาทันที เนื่องจากการปะทะกำลังของทั้งสองฝ่าย

บรรดาศิษย์สำนักซู่ซันต่างก็โกรธเกรี้ยว พากันระเบิดพลังปราณออกมา กระทั่งมีเงากระบี่วูบวาบให้เห็น

ผู้อาวุโสหลายท่านก็แค่นเสียงเย็นชา ก้าวออกมาเบื้องหน้าหนึ่งก้าว

"พวกเจ้ามิเบิกตาดูให้ดี ว่าที่นี่คือสถานที่ใด กล้าลงมือในสำนักซู่ซันเชียวหรือ?"

เจ้าแห่งยอดเขาหลายท่านก็ทนมิไหวเช่นกัน แผ่พลังอำนาจสะเทือนฟ้าออกมา

องค์จักรพรรดิซีเหมินสีหน้าเรียบเฉย เพียงแค่จ้องมองผู้อาวุโสสูงสุดที่เงียบกริบ

ยอดฝีมือระดับเทียนจุนหลายคนที่อยู่ข้างกายเขา ย่อมต้องกระตุ้นสายเลือดราชวงศ์ขึ้นมาเช่นกัน

กองทัพราชวงศ์ซีเหมินที่ตั้งทัพอยู่ภายนอก ต่างก็มีสีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชา เสียงชุดเกราะกระทบกันดังกราว

ราวกับว่าขอเพียงองค์จักรพรรดิเอ่ยปากเพียงคำเดียว พวกเขาก็พร้อมจะลงมือทันที

ในขณะเดียวกัน ยอดฝีมือราชวงศ์หวงเทียนอื่นๆ ที่ซุ่มซ่อนอยู่สุดขอบฟ้า ก็ตัดสินใจได้แล้วเช่นกัน

"ผู้อาวุโสสูงสุดมิเอ่ยคำใด คงคิดว่าเส้นแร่ผลึกเพียงสายเดียว จะคลี่คลายเรื่องนี้ได้จริงๆ สินะ"

"ดูเหมือนว่า พวกเราคงต้องกดดันสำนักซู่ซันเพิ่มเสียหน่อยแล้ว"

"เอาเถิด หากวันนี้องค์จักรพรรดิซีเหมินต้องกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ราชวงศ์หวงเทียนจะยังมีบารมีอันใดเหลืออยู่อีก"

ครืน...

เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวที่ขอบฟ้า มิติเบี้ยวบิดอย่างต่อเนื่อง

จากทุกทิศทุกทาง มีเงาร่างจำนวนมหาศาลค่อยๆ ก้าวออกมา

ความเปลี่ยนแปลงนี้ ทำให้ค่ายกลคุ้มกันสำนักซู่ซันทำงาน ทุกคนต่างหน้าเปลี่ยนสี พร้อมใจกันเงยหน้าขึ้นมอง

"พระปิตุลาเก้าแห่งราชวงศ์ซ่างกวน? ไฉนเขาถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย?"

"ยังมีขุนพลเอกแห่งราชวงศ์เซี่ยโหว! และท่านอ๋องอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์มู่หรง..."

"แย่แล้ว พวกเขายกทัพมาเปิดศึกจริงๆ หรือนี่!"

ศิษย์สำนักซู่ซันเริ่มกระสับกระส่าย การปรากฏตัวของยอดฝีมือราชวงศ์หวงเทียนหลายฝ่าย เป็นสิ่งที่พวกเขามิคาดคิดมาก่อน

ผู้อาวุโสสูงสุดมีสีหน้ามิเปลี่ยนแปลง สำหรับการมาของคนเหล่านี้ ดูเหมือนเขาจะมองออกตั้งแต่แรกแล้ว

"ขอให้สำนักซู่ซันตอบตามตรงเถิด ว่าชีวิตขององค์ชายแห่งราชวงศ์พวกเรา สามารถแลกได้ด้วยเส้นแร่ผลึกเพียงไม่กี่สายจริงหรือ?"

พระปิตุลาเก้าแห่งราชวงศ์ซ่างกวนยืนเอามือไพล่หลัง พลังกดดันอันมหาศาลแผ่ซ่านออกมา มองลงมายังลานกว้างสำนักซู่ซัน แล้วเอ่ยด้วยเสียงสวรรค์

"หากวันนี้สำนักซู่ซันมิให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล เกรงว่าราชวงศ์ของพวกเราคงนอนตาไม่หลับเป็นแน่ กฎเกณฑ์ของใต้หล้านี้ สำนักซู่ซันเป็นผู้กำหนดจริงหรือ?"

ขุนพลเอกราชวงศ์เซี่ยโหวมีพลังเลือดราชวงศ์พลุ่งพล่าน สายตาเย็นชาเช่นกัน

ในเมื่อเปิดเผยตัวแล้ว ย่อมต้องแสดงจุดยืนของตนเองให้ชัดเจน

เขายังคาดเดาได้อีกว่า สำนักซู่ซันคงมิกล้าเปิดศึกจริงๆ หรอก ท้ายที่สุดแล้ว ปรมาจารย์เต๋าแห่งซู่ซันผู้นั้น ก็กำลังเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่

ในเวลานี้ องค์จักรพรรดิซีเหมินกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ผู้อาวุโสสูงสุดเงียบไป สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องไปที่เขา

เพราะคำพูดของเขาเพียงคำเดียว จะเป็นตัวกำหนดทิศทางของสถานการณ์ในวันนี้

ยากที่จะจินตนาการได้ ว่าผู้อาวุโสสูงสุดในยามนี้กำลังแบกรับความกดดันมากเพียงใด

ยอดฝีมือราชวงศ์ทั้งสี่ฝ่ายที่ปรากฏตัว ต่างก็เป็นตัวแทนของรากฐานอันมั่นคงของราชวงศ์ทั้งสิ้น

"ส่งตัวคนไป"

ในที่สุด ผู้อาวุโสสูงสุดก็เอ่ยคำที่ฟังดูเหนื่อยล้าออกมา

ศิษย์สำนักซู่ซันจำนวนมากรู้สึกเศร้าสลด หนิงไฉ่เวยและเด็กหนุ่มเด็กสาวจากดาวจักรพรรดิชางหลาน แววตาหม่นหมองลงในพริบตา

ผู้อาวุโสหลิ่วก็ถอนหายใจออกมาด้วยสีหน้าซับซ้อน

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ผู้อาวุโสสูงสุดช่างเด็ดขาดนัก!"

องค์จักรพรรดิซีเหมินหัวเราะร่วน ก่อนจะตวัดสายตาไปมองแม่หนูที่อยู่เบื้องหลังผู้อาวุโสหลิ่วอีกครั้ง

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้อาวุโสสูงสุดไยมิเด็ดขาดให้ถึงที่สุด ส่งตัวไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่พูดจาลบหลู่ข้าเมื่อครู่ และคนที่ชื่อหนิงไฉ่เวยนั่น มาให้หมดเลยเล่า?"

คำพูดของเขา ทำให้รูม่านตาของผู้อาวุโสหลิ่วหดเกร็ง ตระหนักได้ว่าการยอมถอยของสำนักซู่ซันในครั้งนี้ ได้ทำให้บารมีของสำนักสูญสิ้นไปแล้ว!

"อย่าได้ทำเช่นนั้นเด็ดขาด!"

ผู้อาวุโสหลิ่วรีบตะโกนเสียงหลง

ส่วนในหัวของหนิงไฉ่เวยและพรรคพวก ก็มีเสียงของผู้อาวุโสหลิ่วดังก้องขึ้น "รีบเชื่อมต่อกับเทพีแห่งปัญญา แล้วรีบกลับไปซะ สำนักซู่ซันแห่งนี้คุ้มครองพวกเจ้ามิได้แล้ว!"

หนิงไฉ่เวยกำหมัดแน่น "ข้า... ข้าอยากพาศิษย์พี่หญิงใหญ่ไปด้วย"

ผู้อาวุโสหลิ่วร้อนรนยิ่งนัก "เจ้าจะเอาสิ่งใดไปพานางมา นางอยู่ลึกเข้าไปในเขตหวงห้ามนะ! หนำซ้ำนางก็คงมิยอมไปกับเจ้าหรอก"

ขณะที่กำลังพูดคุยกัน จู่ๆ ก็มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดขึ้นจากเบื้องบนตำหนัก

เจ้าแห่งยอดเขาที่เก้าที่นิ่งเงียบมาโดยตลอด แววตาฉายรังสีอำมหิต พุ่งทะยานลงมาอยู่เบื้องหน้าองค์จักรพรรดิซีเหมินในพริบตา

เคล็ดวิชาสังหารก่อตัวขึ้นที่กรงเล็บทั้งห้า

"ศิษย์ของข้า เจ้าพาไปมิได้หรอก!"

ปัง! กรงเล็บทั้งห้าตะปบเข้าที่ใบหน้าขององค์จักรพรรดิซีเหมิน

ทว่าองค์จักรพรรดิซีเหมินกลับมีสีหน้ามิเปลี่ยนแปลง ภายในดวงตากลับฉายแววเหยียดหยามของจักรพรรดิ

"มิเจียมตัวเอาเสียเลย"

เขายกมือขึ้น ฟาดเข้าที่หน้าอกของเจ้าแห่งยอดเขาที่เก้า จนกระดูกยุบลงไป พลังทำลายล้างแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย กระแทกจนอีกฝ่ายกระอักเลือดกระเด็นถอยหลังไป

การใช้พลังระดับเทียนจุนขั้นกลาง ไปโจมตีระดับเทียนจุนขั้นสูงสุด ย่อมมิแตกต่างอันใดกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

"สังหารเขาสะ"

องค์จักรพรรดิซีเหมินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ยอดฝีมือระดับเทียนจุนหลายคนที่อยู่ข้างกายเขา รีบพุ่งเข้าหาเจ้าแห่งยอดเขาที่เก้าทันที

สถานการณ์ในครานี้ ถือว่าหลุดการควบคุมอย่างสิ้นเชิงแล้ว

เจ้าแห่งยอดเขาท่านอื่นๆ ของสำนักซู่ซัน ต่างมองหน้ากันไปมา ก่อนจะตัดสินใจก้าวออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว

บรรดาผู้อาวุโสหลายท่านก็กระทำเช่นเดียวกัน

ทว่า เสียงตวาดของผู้อาวุโสสูงสุด กลับหยุดยั้งทุกคนไว้ได้

"หยุดมือเดี๋ยวนี้!"

ยอดฝีมือระดับเทียนจุนที่อยู่ข้างกายองค์จักรพรรดิซีเหมิน ก็ชะงักมือลงเช่นกัน

"ผู้อาวุโสสูงสุด... พวกเราจะยอมส่งคนไปมิได้นะ"

บรรดาเจ้าแห่งยอดเขาและผู้อาวุโสถอนหายใจแผ่วเบา ใบหน้าเต็มไปด้วยความซับซ้อนอย่างลึกล้ำ

ผู้อาวุโสสูงสุดมิได้ตอบอันใด เพียงแค่จ้องมองไปยังท้องฟ้าอันกว้างใหญ่เบื้องบน

"ใต้เท้า จะทนดูไปถึงเมื่อใดหรือ"

คำพูดของเขา ทำให้คนรอบข้างรู้สึกงุนงงไปตามๆ กัน

เมื่อมองตามสายตาไป ก็มิพบสิ่งใดเลย

องค์จักรพรรดิซีเหมินขมวดคิ้วมุ่น

พระปิตุลาเก้าแห่งราชวงศ์ซ่างกวนหรี่ตาลง

ขุนพลราชวงศ์เซี่ยโหว รวมถึงท่านอ๋องมู่หรง ต่างก็มิอาจสัมผัสถึงความผิดปกติใดๆ ได้เลย

"ในเมื่อใต้เท้ามาเยือนสำนักซู่ซันแล้ว ก็โปรดแสดงเจตนามาเถิด"

น้ำเสียงของผู้อาวุโสสูงสุด แฝงไปด้วยความหนักอึ้งอย่างมิเคยมีมาก่อน

เขามิเพียงแต่มองเห็นร่องรอยของยอดฝีมือราชวงศ์หลายท่านเท่านั้น ทว่ายังสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันยิ่งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวอีกสายหนึ่งด้วย

มันลึกลับ ซับซ้อน และยากจะคาดเดา

นี่คือเหตุผลที่เขา มิกล้าผลีผลามทำสิ่งใด

"ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านทำเช่นนี้มันมิเข้าท่าเลยนะ"

องค์จักรพรรดิซีเหมินส่ายหน้า คิดว่าผู้อาวุโสสูงสุดกำลังเล่นตลก

ทว่าสิ้นคำกล่าว เขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งอันตรายโดยสัญชาตญาณ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ตูม! ค่ายกลคุ้มกันสำนักซู่ซันเกิดรอยรั่วขึ้น

แสงเย็นวาบปรากฏขึ้น ทะลวงผ่านทุกสิ่งราวกับไม้ไผ่ที่ถูกผ่าครึ่ง ก่อให้เกิดการบิดเบี้ยวและพังทลายของมิติตลอดเส้นทาง

ยากที่จะจินตนาการได้ว่าแสงเย็นนี้ แฝงพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด ทำให้ยอดฝีมือระดับเทียนจุนแห่งราชวงศ์ซีเหมินหลายคนถึงกับขนลุกซู่ รีบใช้เคล็ดวิชาเพื่อปกป้ององค์จักรพรรดิซีเหมินทันที

ฉึก—

โลกราวกับกลายเป็นสีขาวดำ

แสงเย็นเจาะทะลุหน้าผากของเทียนจุนคนแรก ปาดคอเทียนจุนคนที่สอง และทะลวงอกของเทียนจุนคนที่สาม

พุ่งตรงมาหยุดอยู่เบื้องหน้าองค์จักรพรรดิซีเหมิน เก้าอี้มังกรแหลกสลายเป็นผุยผง

เขารู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ แม้จะมีของวิเศษป้องกัน ทว่าก็ยังถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด แรงกระแทกทำให้ง่ามมือของเขาสั่นสะท้าน กระอักเลือดออกมาคำโต ร่างเซถลาถอยหลังไป

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้สำนักซู่ซันตกอยู่ในความเงียบงันปานป่าช้า

เมื่อแสงเย็นนั้นจางหายไป

ผู้อาวุโสหลิ่ว หนิงไฉ่เวย ศิษย์ทุกคน รวมถึงยอดฝีมือราชวงศ์ ต่างก็มองเห็นบนจุดสูงสุดของฟากฟ้า มีเงาร่างของสตรีชุดดำสวมเสื้อคลุมยาวปลิวไสว

นางมีสีหน้าเย็นชา ยืนโดดเดี่ยวท่ามกลางฟ้าดิน กลิ่นอายของนางทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี มองลงมายังอาณาเขตสำนักซู่ซันทั้งหมด

แววตาอันไร้ความรู้สึกของนาง ราวกับกำลังมองดูมดปลวกสรรพสัตว์!