ตอนที่ 1810 สะกดพลังของโลก (1) (ฟรี)

ตอนที่ 1810 สะกดพลังของโลก (1)

กวนจิวที่ถอนหายใจเมื่อเห็นหมิงซินจากไปมองดูสภาพแวดล้อมรอบๆ หอคอยสวรรค์ก่อนจะลงสู่พื้นดินในพริบตา เขาก้มตัวลงหยิบดินขึ้นมากำมือหนึ่ง เขาสังเกตการณ์มันอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากที่มั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาก็ปล่อยมือจากดิน ปล่อยให้มันปลิวไปตามสายลม

“ท่านกวน ถึงเวลาแล้ว ฝ่าบาทมีรับสั่งว่ายิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีสำหรับเรื่องหอคอยสวรรค์” อัศวินวิหารคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศกล่าว

“อืม” กวนจิวที่พยักหน้ามองดูยอดหอคอยก่อนจะบินจากไป เขากำลังจะไปรวมตัวอัศวินวิหาร

“ฝ่าบาทว่าไว้ เต๋ากับกฎจะได้รับผลกระทบหลังจากที่เสาหลักพังทลายลง การใช้เส้นทางอักษรโบราณไม่ปลอดภัย ข้าแนะนำให้พวกเราใช้มังกรปีศาจหกกรงเล็บจะดีกว่า”

“อืม”

ไม่นานนักกวนจิวที่ตอนนี้นำอัศวินวิหารจำนวนมากก็เดินทางออกไปบนหลังของมังกรปีศาจ

ลู่โจวที่ตอนนี้กำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศมองลงไปยังทะเลที่ตอนนี้กำลังปั่นป่วนที่มหาสมุทรไม่มีที่สิ้นสุด เขามาที่นี่ก็เพื่อที่จะตรวจสอบสถานการณ์ที่มหาสมุทรไม่มีที่สิ้นสุด

มีสัตว์ร้ายในทะเลมากมาย พวกมันมีจำนวนมากกว่าสัตว์ร้ายบนบก แต่ตอนนี้สถานการณ์ก็ยังอยู่ภายใต้การควบคุม

หากวังวนที่ยิ่งใหญ่กลายเป็นสถานที่ๆ อันตราย ผลลัพธ์ก็คงจะไม่ต่างจากการพังทลายลงของเสาหลักแห่งหายนะดินแดนหุบเหวอันยิ่งใหญ่ มันจะบีบบังคับให้สัตว์ร้ายในทะเลไปยังสถานที่ๆ พวกมันคิดว่าปลอดภัยอย่างดินแดนของมนุษย์

“โจวยู่ไค?” ลู่โจวที่เห็นพันธมิตรมนุษย์กำลังสร้างหอคอยและเขื่อนทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว ผู้ฝึกยุทธมากมายกำลังบินไปมา เขาเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังออกคำสั่งกล่าว

เวลาผ่านไปนาน ลู่โจวลืมผู้คนมากมายไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงจำโจวโหย่วไฉจากสถานศึกษากลุ่มดาวหมีใหญ่ได้ ในอดีตเขาเคยติดต่อกับโจวยู่ไคหลายครั้งเพื่อที่จะทำให้มั่นใจว่ายู่เฉิงไห่กับคนอื่นๆ จะสามารถเดินทางไปยังเมืองหลวงได้

โจวยู่ไคสวมชุดคลุมนักปราชญ์ ตอนนี้เขากำลังมองดูมหาสมุทรไม่มีที่สิ้นสุดด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ลู่โจวที่หายตัวไปปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งข้างๆ โจวยู่ไคอย่างเงียบๆ

“เจ้...เจ้า...” โจวโหย่วไฉที่ตกใจกล่าว

“โจวยู่ไคจากวิทยาลัยกระบวยใหญ่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” ลู่โจวที่ยืนเอามือไขว้หลังกล่าวทักทาย

โจวยู่ไคไม่เคยเห็นลู่โจวที่ตอนนี้ดูอ่อนเยาว์มาก่อน ภาพวาดที่สาวกมากมายแสดงในตลาดนั้นดูเกินจริงเกินไป ภาพวาดทั้งหมดดูเหมือนกับเซียนโบราณ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของลู่โจวทำให้เขาตกใจและสับสน ถึงแม้ว่าเขาจะจำลู่โจวไม่ได้ก็ตาม แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังฝึกฝนอันล้ำลึกของลู่โจว การที่ลู่โจวไม่ได้โจมตีทำให้เขามั่นใจว่าลู่โจวไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธกบฏจากดินแดนแห่งความว่างเปล่า “ไม่ได้เจอกันนาน...” เขาพูดอย่างไม่มั่นใจ

“สถานการณ์ริมทะเลเป็นยังไงบ้าง?” ลู่โจวถาม

“คลื่นยักษ์สึนามิมาถึงเร็วเกินไป เรื่องนี้ค่อนข้างแปลก ศิษย์ของสถานศึกษาได้มาเฝ้าที่นี่แล้ว สัตว์ร้ายในทะเลจะโจมตีเป็นครั้งคราว โชคดีที่มันไม่ได้รุนแรงมากนัก” โจวยู่ไคที่ถอนหายใจกล่าว

“หากจักรพรรดิสัตว์ร้ายหรือสัตว์เทพปรากฏตัวขึ้น พวกเจ้าจะทำยังไง?” ลู่โจวถาม

“การที่มีเม้งจาง หนึ่งในสี่เทพศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ คอยช่วยเหลือ พวกเราคงจะไม่เป็นไร หากมีสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งปรากฏตัวขึ้นจริง เขาก็คงจะรีบมาที่นี่แน่ ว่ากันว่าสถานการณ์ที่ดินแดนดอกบัวเขียวนั้นรุนแรงกว่ามาก” โจวยู่ไคตอบ

“ดินแดนดอกบัวเขียวงั้นเหรอ?”

“ภูมิประเทศที่นั่นต่ำ สัตว์ร้ายในทะเลสามารถโจมตีได้ง่าย ตอนนี้อย่างน้อย 3,000 ลี้ ของผืนแผ่นดินถูกน้ำท่วม ที่นั่นมีสัตว์ร้ายมากมาย แต่หากนับรวมผู้ฝึกยุทธที่แข็งแกร่งอยู่ที่นั่นแล้ว พวกเขาก็น่าจะไม่เป็นไร” โจวยู่ไคอธิบาย

ลู่โจวพยักหน้า

“ทุกคน พักผ่อนซะ ใครที่บาดเจ็บให้กลับไปรักษาตัว” โจวยู่ไคหันไปหาผู้ฝึกยุทธคนอื่นๆ กล่าว

“ครับ!”

“พวกเขาทั้งหมดเป็นศิษย์ของสถานศึกษางั้นเหรอ?” ลู่โจวถาม

“ใช่แล้ว” โจวโหย่วไฉที่พยักหน้าตอบ

ลู่โจวรู้สึกสะเทือนอารมณ์เล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าที่อ่อนเยาว์

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่โชคดีที่สุดบนโลกใบนี้ พวกเขายังเก่งกาจเรื่องการต่อสู้กันเองอีกด้วย แลมนุษย์ก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรหด ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากแค่ไหน ก็มักจะมีกลุ่มคนที่ก้าวออกมา

ลู่โจวที่ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ ดอกบัวสีฟ้าปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา

“ดอกบัวสีฟ้า? หรือท่านก็คือเจ้าศาลาแห่งศาลาปีศาจลอยฟ้า?” โจวยู่ไคที่ตกใจอุทานเมื่อเห็นแบบนั้น

ดอกบัวสีฟ้าลอยขึ้นฟ้า แสงสีฟ้าโปรยปรายลงมาที่ผู้ฝึกยุทธมากมาย มันรักษาบาดแผลของพวกเขาและขจัดความเหนื่อยล้า แม้แต่คนที่บาดเจ็บสาหัสก็ยังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

“มนุษย์กำลังเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในช่วง 100,000 ปี ที่ผ่านมา พวกเราทุกคนเป็นเพียงแค่ผงธุลีในโลกอันกว้างใหญ่นี้ ข้าทำอะไรให้กับพวกเจ้าได้ไม่มาก ข้าทำได้แค่เพียงบอกว่าภัยพิบัติทั้งหมดจะต้องผ่านพ้นไป” ลู่โจวที่รักษาทุกคนพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“ภัยพิบัติทั้งหมดจะต้องผ่านพ้นไป!” ทุกคนตะโกน

การปรากฏตัวของลู่โจวทำให้ขวัญกำลังใจของพวกเขาเพิ่มขึ้นมาก

ลู่โจวที่ตอนนี้มั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติที่นี่ต้องจากไปแล้ว เขายกมือขึ้นฟ้า วงแหวนแสงปรากฏขึ้นบนฟ้าทันที เขาได้ระดมพลังเต๋าแห่งสวรรค์และสร้างเส้นทางอักษรโบราณขึ้น เขารู้ว่ามันคงจะอยู่ได้ไม่นาน ลู่โจวไม่รอช้ารีบเข้าไปในเส้นทางอักษรโบราณ

แม้ว่าลู่โจวจะจากไปแล้วก็ตาม ก็ยังมีผู้คนมากมายมองดูท้องฟ้าที่ตอนนี้ว่างเปล่าด้วยสีหน้าที่เคารพ

สถานการณ์ที่ดินแดนดอกบัวเขียว มันเหมือนกับที่แม้ว่าลู่โจวจะจากไปแล้วก็ตามได้พูดเอาไว้

ผืนแผ่นดิน 3,000 ลี้ ถูกน้ำท่วม

สัตว์ร้ายในทะเลมากมายขึ้นฝั่ง

มีราชาสัตว์ร้ายมากมายอย่างเหิงยูกงและหูเจียวอยู่บนฟ้า

น้ำทะเลมากมายพุ่งขึ้นฟ้า

ทุกอย่างวุ่นวาย

รถม้าบินขนาดใหญ่และผู้ฝึกยุทธหลายหมื่นคนที่ตอนนี้อยู่รอบๆ รถม้าบินเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายในทะเล

ฉินเหรินเยว่กับหอยสังข์ยืนอยู่ทางซ้ายขวาของพังงารถม้า พวกเขากำลังมองดูทะเล

ส่วนไป๋เจาจุ้ยยืนอยู่กลางดาดฟ้าอย่างใจเย็น