ตอนที่ 1655 ความโกลาหลระหว่างสวรรค์และโลก (ฟรี)

ตอนที่ 1655 ความโกลาหลระหว่างสวรรค์และโลก

ดาบพลังงานมากมายที่กำลังบินวนเวียนอยู่รอบๆ ภูเขาทั้งเก้าลูกบินไปยังโถงลึกลับพร้อมเพรียงกันราวกับว่าพวกมันได้รับคำสั่ง พวกมันมารวมตัวกันบนท้องฟ้า พวกมันส่องแสงเจิดจ้าก่อนจะบินเข้าไปในโถง แสงสว่างของพวกมันแผ่ขยายไปยังภูเขาลูกอื่นๆ อีกแปดลูก สุดท้ายแล้วพวกมันก็พุ่งเข้าไปในกระแสน้ำวนบนท้องฟ้า ก่อตัวเป็นเขตแดนพลังที่ดูเหมือนกับหลังคา

พลังชีวิตมากมายระหว่างสวรรค์และโลกที่ถูกควบคุมโดยกระแสน้ำวนพุ่งเข้าไปในร่างกายของลู่โจวอย่างต่อเนื่อง

ลู่โจวที่รู้สึกว่าเรื่องนี้เกินกว่าความเข้าใจของเขานั่งไขว้ห้างกลางอากาศโดยไม่ลังเล ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจการเปลี่ยนแปลงของภูเขาทั้งเก้าลูก และเขาก็ยังไม่มีเวลามาสนใจหยวนเอ๋อกับหอยสังข์ ในเมื่อมีจักรพรรดิซางจางอยู่ข้างๆ พวกนางแล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรมาก

ร่างกายของลู่โจวเปล่งประกายแสงสีทองที่ดูสงบนิ่ง พลังชีวิตจากภูเขามากมายยังคงพุ่งเข้าหาเขาราวกับสายน้ำ

วู้!

ลู่โจวมองดูอายุขัยของเขาในระบบที่ตอนนี้กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

10,000 วัน

20,000 วัน

ถึงแม้ว่าทักษะทางคณิตศาสตร์ของลู่โจวจะค่อนข้างดีก็จริง แต่เขาก็ยังไม่มีเวลามาคำนวณว่าตัวเขาได้อายุขัยมาเท่าไหร่เมื่อเห็นตัวเลขที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ลู่โจวที่หลับตาลงทำสมาธิกับคัมภีร์เทวาโลก เขาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมร่างกาย ปกป้องจุดพลังลมปราณทั้งแปดและจุดพลังลมปราณหลัก เพราะยังไงซะของบางอย่างที่มากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี หากดูจากพลังชีวิตที่กำลังพุ่งเข้ามาหาอย่างรุนแรงแล้ว เขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อที่จะป้องกันไม่ให้ร่างกายของเขาระเบิด ไม่ว่าพลังชีวิตเหล่านี้จะเป็นของเขารึเปล่า เขาก็ยังต้องระมัดระวังตัวเอาไว้

เสื้อคลุมวิเศษขยับเล็กน้อย มังกรยาวตัวหนึ่งกำลังวนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเขา มันคือวิญญาณมังกรโบราณที่เขาเพิ่งจะปราบปรามไป

โฮรก!

เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วสวรรค์และโลก

จากนั้นแสงสว่างก็ยังคงส่องประกายออกมาจากกระแสน้ำวนเหนือโถงลึกลับ ทุกอย่างกลายเป็นสีขาว

“ท่านอาจารย์!” หยวนเอ๋อที่สัมผัสได้ถึงออร่าของท่านอาจารย์จากแสงสว่างที่แผ่ออกมาจากโถงลึกลับตะโกน

“พลังชีวิตที่ทรงพลังขนาดนี้ไม่ได้หากันได้ง่ายๆ! ที่ภูเขาลึกลับแห่งนี้มีพลังชีวิตมากมายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามอดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความตกใจ

“ในสมัยโบราณ ผู้มีมลทินได้สร้างเขตแดนพลังลึกลับเอาไว้ที่นี่ เพื่อที่จะปกป้องภูเขาทั้งเก้าลูก ใต้ภูเขาทุกๆ ลูกนั้นมีแหล่งกำเนิดชีวิตอยู่ หลังจากที่ผู้มีมลทินหายตัวไป วิหารศักดิ์สิทธิ์กับสิบวิหารได้พยายามใช้วิธีการต่างๆ มากมายเพื่อที่จะทำลายเขตแดนพลัง แต่น่าเสียดาย สิ่งมีชีวิตสูงสุดที่แข็งแกร่งเหล่านั้นสามารถมาถึงที่ภูเขาลึกลับได้ก็จริง แต่พวกเขากลับไม่สามารถทำลายเขตแดนพลังและเอาพลังที่นี่ไปได้” ซวนอี้ที่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าถอนหายใจ “มันคือโชคชะตา”

“มีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่เข้าใจ ด้วยพลังที่เขามี แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะคนพวกนั้นได้ แต่การที่เขาจะหลบหนีไม่น่าจะใช่เรื่องย่ากอะไร ทำไมพวกเขาถึงได้เอาชนะเขาได้?” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามกล่าว

“เจ้าคิดว่าพวกเขามีความสามารถมากพองั้นเหรอ?” ซวนอี้ที่ได้ยินแบบนั้นกล่าวอย่างเยาะเย้ย

“เจ้าหมายความว่ายังไง?” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามมองดูซวนอู๋อย่างไม่เข้าใจ

“มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตแรกๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ พวกเราบอกว่าตัวเองนั้นฉลาดที่สุด แต่ในบรรดาทุกสิ่งมีชีวิตแล้ว พวกเรากลับมีจุดอ่อนที่ค่อนข้างชัดเจน บางทีมันอาจจะเป็นเพราะสติปัญญาที่พวกเรามี จึงได้ทำให้เกิดความขัดแย้งมากมาย ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุดบนโลกแล้ว เจ้าคิดว่าหากคนพวกนั้นอยากจะโจมตีผู้มีมลทิน พวกเขาจะโจมตีตอนที่เขาแข็งแกร่งที่สุดงั้นเหรอ?” ซวนอี้ตอบ

“เจ้าหมายถึงว่าเขาถูกซุ่มโจมตีงั้นเหรอ?” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามถาม

“สุดท้ายแล้วเขาก็พ่ายแพ้เพราะตัวเอง ตลอดชีวิตของเขา เขาเลือกที่จะฝึกฝนตัวเองตามลำพัง มันคือเส้นทางที่ไม่เคยมีใครก้าวเดินมาก่อน เส้นทางนั้นเต็มไปด้วยอันตรายและอุปสรรค” ซวนอี้ที่ถอนหายใจกล่าวอย่างแผ่วเบา

“ดูเหมือนกับว่าเจ้าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขานะ” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามที่พยักหน้ากล่าว

“บอกตามตรง ตอนที่ข้ายังเด็ก ข้าเคยได้รับคำแนะนำจากเขา ดังนั้นการที่ข้าจะเรียกเขาว่าอาจารย์นั้นไม่ใช่เรื่องที่เกินจริง ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร ข้าก็ไม่สนใจ” ซวนอี้ตอบอย่างจริงจังและตรงไปตรงมา

“พูดได้ดี” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามกล่าว

ตูม!

โถงลึกลับระเบิด

เศษหินและเศษซากต่างๆ ปลิวเข้าไปในกระแสน้ำวน ในที่สุดโถงลึกลับที่ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นและไม่ได้รับการปกป้องจากเขตแดนพลังก็พังทลายลง มันกลายเป็นผงธุลีและสลายไปในอากาศ

ทุกคนที่เงยหน้าขึ้นเห็นลู่โจวที่ตอนนี้กำลังเปล่งประกายแสงสีทอง เขานั่งไขว้ห้างอยู่กลางอากาศ พลังชีวิตมากมายกำลังพุ่งเข้าไปในร่างกายของเขา

ความโกลาหลจากภูเขาลึกลับแผ่ขยายออกไปทุกทิศทุกทางเป็นระยะทางหลายหมื่นลี้

ณ วิหารศักดิ์สิทธิ์

“จุ้ยฉาน” หมิงซินที่กำลังทำสมาธิลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน เขายกมือขึ้นก่อนจะชี้นิ้วไปทางทิศใต้

“ฝ่าบาทมีอะไรจะสั่งการ?” ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่มุมห้องโถง เขาโค้งคำนับเล็กน้อย

“ไปดูที่ภูเขาลึกลับ” หมิงซินกล่าว

“100,000 ปี ผ่านไปแล้ว ภูเขาลึกลับก็ยังคงเงียบสงบ และมันก็ยังคงได้รับการปกป้องจากเขตแดนพลังโบราณ ทำไมฝ่าบาทถึงได้อยากให้ข้าไปดูที่นั่นด้วย?”

“ตาชั่งกำลังเอนเอียง ข้าสงสัยว่ามังกรน้ำแข็งโบราณคงจะต้องเคลื่อนไหว” หมิงซินตอบ

“ครับ” จุ้ยฉานที่พยักหน้าหายตัวไป

ณ ภูเขาลึกลับ

ความโกลาหลนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ รอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนภูเขาอื่นๆ อีกแปดลูก

“ตามข้ามา” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามใช้นิ้วสองนิ้วปัดผ่านดวงตา เขามองดูเชิงเขาก่อนจะกล่าว ดวงตาของเขาเปล่งประกายแสงสีทอง

จักรพรรดิซางจางที่โบกมือพาหยวนเอ๋อกับหอยสังข์บินออกไป ในเวลาเดียวกัน แสงสว่างเจิดจ้าก็ยังคงปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวเขาราวกับว่าเขาเป็นเซียนที่จุติลงมาจากสวรรค์

‘สวรรค์! เจ้าผู้ติดตามน้อยคือตาแก่ซางจางงั้นเหรอ?!’ หยวนเอ๋อที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจใช้ความคิด นางรู้ว่าผู้ติดตามน้อยคนนั้นกำลังปิดบังพลังที่แท้จริงของเขาอยู่ แต่เมื่อนางเห็นแสงสว่างเจิดจ้านี้ หากนางยังไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร นางก็คงจะโง่เกินไป

หยวนเอ๋อไม่ได้ไร้เดียงสาหรือทำตัวตามใจชอบเหมือนกับเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว เมื่อเวลาผ่านไป นางก็ได้เรียนรู้ว่าควรจะพูดอะไรหรือไม่ควรจะพูดอะไร นางเหลือบมองหอยสังข์ หอยสังข์ตอนนี้สีหน้าปกติ ตอนนี้นางกำลังลังเลว่าควรจะบอกเรื่องที่นางค้นพบให้หอยสังข์รู้รึเปล่า?

พลังป้องกันของจักรพรรดิซางจางป้องกันหินที่กำลังบินอยู่ทุกทิศทุกทางเอาไว้ในขณะที่พวกเขาทั้งสามกำลังบินอยู่

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

“มันกำลังจะถล่มลงมาจริงๆ งั้นเหรอ?” ซวนอี้ที่บินตามหลังพวกเขามาถาม

“ดูเหมือนกับว่าเขตแดนพลังลึกลับจะทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นแล้ว หลังจากที่ผู้เป็นนายคนใหม่ปรากฏตัวขึ้น ทุกอย่างจะต้องกลับคืนสู่ผงธุลี...” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามกล่าว

พวกเขาทั้งสี่คนมองดูภูเขาทั้งแปดลูกด้วยความไม่เต็มใจ มีเพียงแค่ภูเขาลึกลับที่ตั้งอยู่ใจกลางเท่านั้นที่ยังคงมั่นคง เพราะยังไงซะที่นั่นก็ยังคงเป็นสถานที่ฝึกฝนของผู้มีมลทิน มันเคยเป็นที่หวาดกลัว เคารพ และยกย่อง ของใครหลายๆ คน การที่พวกเขาจะต้องไม่รู้สึกเศร้าเสียใจนั้นเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อมันกำลังจะถล่มลง

“ของเก่าต้องจากไป เพื่อที่จะให้ของใหม่แทนที่...” จักรพรรดิซางจางที่เป็นผู้ติดตามกล่าว

“ท่านพูดถูกต้องแล้ว!” ซวนอี้ที่มองดูลู่โจวอย่างตื่นเต้นกล่าว

คนทั้งสี่คนที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยพลังป้องกันลอยตัวอยู่บนท้องฟ้าทางตอนใต้ของภูเขาลึกลับ พวกเขายังคงเฝ้าดูภาพที่น่าตื่นเต้นนี้ต่อไป