บทที่ 67 แก่นยุทธ์ซ่อมแซมสำเร็จ!

แน่นอนว่าผู้คนต่างรู้สึกแปลกใจ แต่ในเมื่อเห็นกับตาทว่าหยินเช่อชนะการประลองครั้งนี้อย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา ต่อให้รู้สึกกังขา พวกเขาก็ไม่อาจพูดอะไรได้มากนัก

คนผู้นั้นเมื่อเห็นว่าไม่มีใครคล้อยตาม จึงทำได้เพียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ แล้วหันกลับไปจ้องมองหยินเช่อบนเวทีประลองอีกครั้ง

หยินเช่อหลบหลีกท่าสังหารได้อีกครั้ง คราวนี้อู๋เฟิงเริ่มมีความโกรธเคืองอย่างเห็นได้ชัด เพราะการประลองผ่านไปกว่าสิบนาทีแล้ว แต่จนถึงตอนนี้หยินเช่อยังไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

สำหรับอู๋เฟิง นี่มันเป็นเรื่องน่าอัปยศอย่างยิ่ง

เขาซึ่งเป็นถึงยอดปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นต้น กลับจัดการคนที่พลังยุทธ์ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ไม่ได้หรือ?

ก่อนหน้านี้ต้องเป็นเพราะหยินเช่อโชคดีแน่ๆ แต่หลังจากนี้ หยินเช่อไม่มีทางโชคดีเช่นนั้นอีกแล้ว

อู๋เฟิงใช้ท่าสังหารต่อเนื่องทันทีที่หยินเช่อหลบพ้น อู๋เฟิงก็รีบตามด้วยท่าสังหารถัดไปโดยไม่เปิดช่องว่าง บนเวทีประลองการต่อสู้เข้าสู่ช่วงเดือดระอุ

อู๋เฟิงรัวท่าสังหารใส่ไม่ยั้ง หวังจะเผด็จศึกการประลองครั้งนี้ภายในไม่กี่กระบวนท่า

แม้หยินเช่อจะโต้กลับได้อย่างยากลำบาก แต่ทุกครั้งเขาก็สามารถรอดพ้นจากท่าสังหารของอู๋เฟิงไปได้อย่างเฉียดฉิว ครั้งที่หนึ่งครั้งที่สองอาจเป็นเพราะความโชคดี แต่หากครั้งแล้วครั้งเล่าล่ะ จะเป็นแค่เรื่องของโชคจริงๆ หรือ?

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ การประลองที่ทุกคนคิดว่าจะจบลงภายในสิบนาที ตอนนี้ผ่านไปสี่สิบนาทีแล้ว หยินเช่อยังคงไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ กลับกัน อู๋เฟิงที่เคยดูนิ่งสงบมาตลอด เริ่มแสดงความกระวนกระวายใจออกมาอย่างชัดเจน

หรือว่าท้ายที่สุดแล้วหยินเช่อจะเป็นฝ่ายชนะ?

ในฝูงชนมีคนเปรยขึ้นมาประโยคหนึ่ง ชายคนนี้ยืนอยู่ข้างๆ ลู่เจียงเหอพอดี เมื่อลู่เจียงเหอได้ยินเช่นนั้น แววตาของเขาก็ฉายประกายเย็นเยียบ

เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด

หยินเช่อไม่มีทางดวงดีซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ถึงขนาดนี้

ครั้งนี้หยินเช่อไม่มีทางรอดไปได้ง่ายๆ แน่นอน จะไม่มีทางรอด และจะต้องไม่รอดเด็ดขาด

ในขณะที่ทุกคนเริ่มตั้งคำถามถึงฝีมือของอู๋เฟิง พลังระดับยอดปรมาจารย์ยุทธ์ของเขาก็เริ่มแผ่ออกมา พื้นที่การเคลื่อนไหวของหยินเช่อถูกบีบให้แคบลงเรื่อยๆ

เห็นอู๋เฟิงรุกคืบเข้ามาทีละก้าว หยินเช่อกำลังจะถูกต้อนจนไร้ทางหนี ในวินาทีนั้นเอง หยินเช่อไม่ได้เลือกที่จะหลบหนีอีกต่อไป แต่เขาทุ่มเทจิตใจทั้งหมดดิ่งลึกเข้าไปในแก่นยุทธ์ที่ได้รับการซ่อมแซมไปแล้ว 99%

เขาเริ่มชี้นำพลังอันบ้าคลั่งของอู๋เฟิงให้เข้าไปกระแทกรอยร้าวสุดท้ายของแก่นยุทธ์ด้วยตนเอง

แต่ในกระบวนการนี้ หยินเช่อไม่สามารถหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนที่ผ่านมา

ไม่นานหยินเช่อก็ได้รับบาดเจ็บจนกระอักเลือดออกมา

อู๋เฟิงเห็นหยินเช่อได้รับบาดเจ็บในที่สุดก็รู้สึกพอใจ ความมั่นใจเพิ่มพูนขึ้นทันที จากนั้นจึงเริ่มโจมตีหยินเช่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หยินเช่อใช้พลังภายในของอู๋เฟิงเป็นตัวช่วยในการระเบิดพลังแก่นยุทธ์ทั้งหมดของตนเอง ทว่าในกระบวนการนี้ ผู้ชมที่อยู่รอบข้างไม่เข้าใจจุดประสงค์ของหยินเช่อ พวกเขาคิดว่าหยินเช่อหมดโอกาสชนะและกำลังจะพ่ายแพ้ในไม่ช้า

แม้แต่ฝ่ามือของเจียงเหอก็เริ่มมีเหงื่อซึม เธอเตรียมพร้อมที่จะพุ่งตัวขึ้นไปช่วยหยินเช่ออีกครั้ง

ในจังหวะวิกฤต เจียงหมิงก็ปรากฏตัวขึ้นและรั้งเจียงเหอไว้ เธอไม่เชื่อใจเขาหรือ? ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าเชื่อใจเขาเหมือนกับที่เชื่อใจตัวเองหรอกหรือ?

เมื่อเจียงเหอเห็นเจียงหมิง ขอบตาก็เริ่มแดงก่ำ พี่คะ หนูเชื่อใจเขานะ แต่คนที่อยู่ข้างๆ เขาเป็นถึงยอดปรมาจารย์ยุทธ์...

แล้วอย่างไรล่ะ เธอเคยเห็นฝีมือที่แท้จริงของหยินเช่อแล้วไม่ใช่หรือ เธอคิดว่าข่าวลือข้างนอกนั่นเป็นเรื่องจริงหรือ เธอคิดว่าเขาไม่ใช่คนดีจริงๆ และวีรกรรมในอดีตทั้งหมดเป็นเพราะวิชานอกรีตงั้นหรือ?

ไม่ใช่ เจียงเหอปฏิเสธคำพูดของเจียงหมิงทันทีโดยไม่ต้องคิด

เมื่อเจียงหมิงเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะ ก็แค่นั้นไม่ใช่หรือ? ถ้าเธอเชื่อใจเขา ก็ต้องเชื่อให้ถึงที่สุด อีกอย่างเธอคิดจริงๆ หรือว่าอู๋เฟิงจะกล้าสังหารหยินเช่อต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้?

ขอเพียงเขายังมีลมหายใจ พี่จะอยู่เคียงข้างเธอเพื่อช่วยหยินเช่อเอง

เจียงเหอถูกคำพูดของเจียงหมิงโน้มน้าวใจ เธอค่อยๆ วางแส้ในมือลง ทว่าไม่นานเจียงเหอก็จ้องเข้าไปในดวงตาของเจียงหมิงพลางกล่าวอย่างมีความหมายว่า ก่อนหน้านี้พี่เองก็ไม่ชอบหยินเช่อไม่ใช่หรือ? ทำไมตอนนี้ถึงได้พูดแทนเขาขนาดนี้ล่ะ?

เจียงหมิงถอนหายใจ พี่ไม่ชอบเขาก็เพราะเธอ พี่คิดว่าน้องสาวของพี่คือเด็กผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก ในอนาคตถ้าเธอจะหาแฟน ก็ควรหาคนที่คู่ควรที่สุดในโลก หยินเช่ออาจเป็นอัจฉริยะด้านวรยุทธ์ แต่เขาเป็นเด็กกำพร้า และยังเป็นเพียงลูกบุญธรรมของตระกูลหยิน แค่ข้อนี้เขาก็ไม่คู่ควรกับเธอแล้ว

แต่พี่ก็รู้ว่าหนูไม่สนใจเรื่องนั้น

เจียงเหอขมวดคิ้ว พี่คะ พี่ช่วยเลิกหัวโบราณได้ไหม? ถ้าวันหนึ่งพี่เจอคนที่พี่ชอบ แต่เพราะเขากับพี่ฐานะไม่คู่ควรกัน พี่ก็จะยอมแพ้งั้นหรือ?

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็แสดงว่าพี่ไม่ได้ชอบเขาจริงๆ งั้นการเลิกราไปตั้งแต่เนิ่นๆ ก็สมควรแล้ว

ในขณะที่ทั้งสองคุยกัน หยินเช่อถูกอู๋เฟิงซัดจนล้มลงอีกครั้ง คราวนี้หยินเช่อกระอักเลือดออกมามากมาย

เมื่อเจียงเหอเห็นภาพนั้น เธอก็ไม่อยากคุยกับเจียงหมิงอีกต่อไป ดวงตาทั้งสองจ้องเขม็งไปที่หยินเช่อบนเวทีประลอง เต็มไปด้วยความห่วงใย

เจียงหมิงเองก็หันไปมองเจียงเหอเช่นกัน

ทว่าในดวงตาของเจียงหมิงไม่มีความกังวลแฝงอยู่เลย ในจังหวะที่เจียงเหอไม่เห็น เขากลับเผยสีหน้าที่ดูผ่อนคลายออกมาเล็กน้อย

คราวนี้หยินเช่อต้องแพ้จริงๆ แล้ว

หยินเช่อในตอนนี้แม้แต่แรงจะยืนขึ้นยังไม่มี หากอู๋เฟิงลงมืออีกเพียงครั้งเดียว หยินเช่อจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

ฉินพั่วจวินเห็นเหตุการณ์นี้กำลังจะหมุนตัวไปหาผู้บังคับบัญชาเพื่อหารือว่าจะรักษาชีวิตหยินเช่อไว้ได้หรือไม่ แต่ใครจะคิดว่าเพิ่งจะหันตัวไป เขาก็ถูกคนของลู่เจียงเหอดักทางไว้

หัวหน้าฉิน ผู้บัญชาการลู่ของเราบอกว่า ครั้งนี้คุณไม่มีทางปกป้องหยินเช่อได้หรอก พฤติกรรมของหยินเช่อนั้นเลวร้ายเกินไป

ถ้าคุณยังดึงดันจะเข้าไปพัวพัน สุดท้ายแม้แต่ตัวคุณเองก็จะซวยไปด้วย คุณไม่ห่วงชีวิตของตัวเอง แล้วไม่ห่วงชีวิตของคนที่สนับสนุนคุณบ้างหรือไง?

คนที่ก้าวขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้ ใครบ้างจะไม่มีฐานอำนาจหนุนหลัง?

ฉินพั่วจวินเองก็มี

แม้ฉินพั่วจวินจะดูถูกวิธีการของลู่เจียงเหอเพียงใด แต่ต้องยอมรับว่าในวินาทีนี้ เขาไม่กล้าขยับตัวทำอะไรบุ่มบ่ามจริงๆ

ในตอนนั้นเอง อู๋เฟิงลงมืออีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังจะถึงตัวหยินเช่อและปิดฉากด้วยการโจมตีครั้งสุดท้าย ทว่าร่างที่นอนอยู่บนพื้นซึ่งแม้แต่จะลุกยังลุกไม่ไหวของหยินเช่อ กลับระเบิดพลังมหาศาลออกมาจากร่างกาย

ในตอนนี้ รอยร้าวสุดท้ายของแก่นยุทธ์หยินเช่อได้รับการเยียวยาจนสนิท

พลังปราณแท้ที่กว้างใหญ่และบริสุทธิ์ ผสานเข้ากับพลังจิตและพลังชีวิตมหาศาลที่สะสมไว้ในระบบเชิดอสูรระเบิดออกมาและหลอมรวมกัน ก่อเกิดเป็นขอบเขตเฉพาะของหยินเช่อที่เรียกว่า [หมื่นสรรพสัตว์เชิดวิญญาณ]

ระดับพลังของเขาบรรลุถึงเป้าหมายอย่างเป็นธรรมชาติ ก้าวเข้าสู่ระดับยอดปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นต้น โดยมีรากฐานที่มั่นคงแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

ในขณะนั้น หยินเช่อเพียงแค่สะบัดฝ่ามือ พลังมหาศาลที่ระเบิดออกมาจากร่างของเขาก็ซัดอู๋เฟิงกระเด็นไปติดขอบเวที หากอู๋เฟิงไม่คว้าขอบกั้นข้างๆ ไว้ได้ทัน ป่านนี้คงถูกซัดตกเวทีและจำนนพ่ายแพ้ไปแล้ว

อู๋เฟิงได้สติก็มองหยินเช่อด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้อย่างไร... นายจะก้าวเข้าสู่ระดับยอดปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นต้นได้อย่างไร... ก่อนหน้านี้ในร่างกายของนายไม่มีร่องรอยพลังขนาดนั้นเลย นายใช้วิชานอกรีตอะไรไปหรือเปล่า?

อู๋เฟิงไม่อยากจะเชื่อข้อเท็จจริงนี้ พูดให้ถูกคือเขาที่ถือไพ่เหนือกว่ามาตลอดจนถึงเมื่อครู่ แม้จะเกิดเหตุขัดข้องเล็กน้อยเขาก็ยังมั่นใจว่าหยินเช่อไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

แต่ในตอนนี้ หยินเช่อมีระดับพลังทัดเทียมกับเขาที่เป็นยอดปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นต้นแล้ว แถมดูจากลักษณะของหยินเช่อตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ารากฐานของเขามั่นคงยิ่งกว่าตัวเองเสียอีก

(จบบท)