ตอนที่ 1490 พื้นที่ฝึกฝน (3) (ฟรี)

ตอนที่ 1490 พื้นที่ฝึกฝน (3)

“ไม่ต้องพูดถึงเลย การที่พวกเจ้าจะไปที่ดินแดนแห่งหุบเหวอันยิ่งใหญ่ คงจะต้องทำให้มีคนไม่พอใจแน่ๆ ถูกต้องรึเปล่า?” ต้วนมู่เตียนถามอย่างมั่นใจ

“ท่านหมายความว่าอะไร? ท่านอาจารย์ทำให้คนอื่นๆ ไม่พอใจงั้นเหรอ? พวกเขาต่างหากที่ทำให้ท่านอาจารย์ไม่พอใจ พวกเขาสมควรตายแล้ว!” หยวนเอ๋อที่อดทนไม่ไหวหัวเราะเยาะ

ต้วนมู่เตียน: “???”

‘จบกัน! จบกันจริงๆ! ตอนนี้การถอนตัวออกจากศาลาปีศาจลอยฟ้ามันสายเกินไปรึเปล่า?’

ต้วนมู่เตียนใช้มือทั้งสองข้างเกาหัว รังแคของเขาร่วงลงมาเหมือนกับเกล็ดหิมะ

“...” ทุกคนรีบถอยห่าง มหาเซียนคนนี้ไม่รักษาความสะอาดเลย

“เจ้าเฒ่าลู่ อยากจะมีชีวิตอยู่ก็จงหนีไปซะ!” ต้วนมู่เตียนกล่าว เขาหันหลังกลับไปตะโกน “ลู่หวู่!”

โฮรก!

ลู่หวู่ร่อนลงมาจากท้องฟ้า มันมาหยุดอยู่ด้านหลังทุกคน มันก้มหัวลงมองดูคนของศาลาปีศาจลอยฟ้า

“อย่าได้มาที่ดินแดนที่ไม่รู้จักอีก ถึงแม้ว่าเก้าดินแดนจะไม่มีทรัพยากรมากมายเท่ากับดินแดนที่ไม่รู้จัก แต่มันก็ยังคงมีสถานที่ที่ดีๆ มากมาย ในเมื่อความไม่สมดุลดีขึ้น พวกเจ้าก็สามารถไปที่มหาสมุทรไม่มีที่สิ้นสุดและตั้งรกรากอยู่ที่ภูเขาวิหคเซียน พวกเจ้าสามารถเป็นใหญ่ที่นั่นได้ พวกเจ้าสามารถเป็นจักรพรรดิขาวคนที่สองได้” ต้วนมู่เตียนกล่าว

“ไร้สาระ” ลู่โจวส่ายหัว

ลู่โจวไม่สนใจต้วนมู่เตียน เขายืนเอามือไขว้หลังและเดินไปยังลานบ้าน

“???” คนอื่นๆ ติดตามลู่โจวไป

ต้วนมู่เตียนรู้สึกหงุดหงิด

“...” ต้วนมู่เฉิง ศิษย์คนที่สามของศาลาปีศาจลอยฟ้า เดินผ่านต้วนมู่เตียนไป

“มีเพียงแค่ลูกหลานของข้าเท่านั้นแหละ ที่น่าเชื่อถือที่สุด” ต้วนมู่เตียนถอนหายใจ

“ถึงแม้ว่าท่านจะเป็นบรรพบุรุษของข้า ถึงอายุและสถานะของท่านจะสูงส่งกว่าข้า แต่ท่านก็ยังคงต้องคิดทบทวนท่าทีของท่าน...” ต้วนมู่เฉิงหัวเราะเยาะ

“???”

จากนั้นต้วนมู่เฉิงที่ถือหอกราชันย์เอาไว้ก็เดินไปยังลานบ้าน “ลู่หวู่ เจ้ามัวรออะไรอยู่? ตามข้ามา” เขาตะโกน

ลู่หวู่ที่นั่งอยู่ตัวหดลง มันวิ่งไปหาต้วนมู่เฉิงเหมือนกับลูกแมว

ต้วนมู่เตียน: “...”

‘นี่คือความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้งงั้นเหรอ?’

ณ ลานบ้าน

ลู่โจวนั่งลงบนเก้าอี้ เขาหลับตาลง

“ท่านอาจารย์ พวกเราได้รับการยอมรับจากเสาหลักแห่งหายนะแล้ว พวกเราควรจะเลือกสถานที่ที่ดีๆ ในการฝึกฝนตัวเอง ภายใน 100 ปี พวกเราทุกคนจะต้องกลายเป็นเซียนได้แน่” ยู่เฉิงไห่โค้งคำนับ

“นั่นคือสิ่งที่ข้าคิดจะทำ” ลู่โจวพยักหน้า

ตอนนี้สิ่งที่ศาลาปีศาจลอยฟ้าต้องทำก็คือการซ่อนพลังและรอคอยโอกาส

“ท่านอาจารย์ พวกเรายังคงต้องเลือกสถานที่ที่ดีๆ ในการผ่านบททดสอบพลังผังก่อเกิด ดังนั้นข้าจึงคิดว่าศาลาปีศาจลอยฟ้าไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี” ยู่เฉิงไห่ออกความเห็น

“แล้วเจ้าคิดว่าพวกเราควรจะไปที่ไหน?” ลู่โจวคิดเรื่องนี้อยู่เช่นกัน

ก่อนหน้านี้พวกเขาสามารถผ่านบททดสอบพลังผังก่อเกิดได้ด้วยการพึ่งพาเซรามิกประกายม่วง แต่หลังจากที่กลายเป็นปรมาจารย์ผู้ทรงเกียรติหรือเซียนแล้ว สภาพแวดล้อมที่จำเป็นในการผ่านบททดสอบพลังผังก่อเกิดจะต้องโหดร้ายมากขึ้น เซรามิกประกายม่วงนั้นมีพลังไม่เพียงพอ

“โถงฝึกฝนทางใต้ของตระกูลฉินเป็นสถานที่ที่ดี” ยู่เฉิงไห่กล่าว

ลู่โจวรู้ว่ายู่เฉิงไห่หมายถึงอะไร “ทางเชือกลอยฟ้านั้นไม่เลว แต่พวกเจ้าไม่อาจเป็นเซียนได้ด้วยการพึ่งพาแค่ทางเชือกลอยฟ้า” เขาส่ายหัว

“...” ทุกคนส่ายหัว พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะไปที่ไหน

“บางทีเฉินฟูอาจจะมีความคิดเห็นที่ดีก็ได้” ลู่โจวกล่าว

“เฉินฟูงั้นเหรอ?”

“ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นเซียน แต่ประสบการณ์ของข้าก็ยังไม่อาจช่วยเหลือพวกเจ้าได้ เฉินฟูเป็นเซียนมานานแล้ว เขาเป็นมหาเซียนที่มีชื่อเสียง เขาต้องรู้จักสถานที่ที่ดีๆ ในการผ่านบททดสอบพลังผังก่อเกิดแน่ หากพวกเจ้าอยากจะไปที่ทางเชือกลอยฟ้า พวกเจ้าค่อยไปทีหลังก็ยังไม่สาย”

“ท่านอาจารย์ฉลาดมาก! ท่านคิดหาวิธีที่ดีที่สุดจนได้!” ซู่ฮ่องกงตบมือ