บทที่ 89 - วิถีแห่งเทพยมโลก
บทที่ 89 - วิถีแห่งเทพยมโลก
บทที่ 89 - วิถีแห่งเทพยมโลก
ครืน... เปรี้ยง!
บนสรวงสวรรค์ชั้นเก้า สายฟ้าฟาดลงมาเป็นสาย
ราวกับสวรรค์กำลังเตือนภัย
เพียงแต่สายฟ้าเหล่านี้ ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ฟาดลงมา กลับเลือนหายไปหลังจากส่งเสียงดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน!
สรวงสวรรค์ชั้นเก้ากลับคืนสู่ความสงบ
แต่ทว่า
จิตใจขององค์จักรพรรดินีในเวลานี้ กลับไม่สงบเลย!
"ศิษย์พี่ใหญ่! ท่านหมายความว่า ให้ศิษย์น้อง ให้ศิษย์น้องเป็นคนแต่งตั้งเทพเจ้ายมโลก! วิถีแห่งเทพของยมโลกงั้นหรือ" องค์จักรพรรดินีสูดลมหายใจลึกแล้วตรัส
นางถูกทำให้ตกตะลึงแล้ว!
นางตกตะลึงกับคำพูดของศิษย์พี่ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าอย่างแท้จริง!
วิถีแห่งเทพ ไม่ได้มีเพียงเทพารักษ์ประจำเมืองและเทพเจ้าบนโลกมนุษย์เท่านั้น! แต่ยังควรมีเทพเจ้าในยมโลก! และเทพเจ้าบนสวรรค์ด้วย!
สวรรค์มีความสำคัญยิ่งยวด ไม่อาจวู่วามลงมือได้!
แต่กลับสามารถแต่งตั้งเทพเจ้าในยมโลก สร้างวัดวาอารามให้คนกราบไหว้ได้!
"แต่ว่า ศิษย์น้องจะรู้ได้อย่างไร ว่าเทพเจ้าในยมโลกควรจะมีเทพองค์ใดบ้าง แม้ศิษย์น้องจะสัมผัสได้ตอนที่วิถีแห่งเทพเพิ่งก่อตั้ง และได้แต่งตั้งเทพารักษ์ประจำเมืองไปแล้ว! แต่ศิษย์น้องก็ไม่รู้ว่า เทพเจ้าในยมโลก เทพองค์ใดควรจะกุมอำนาจใด! หากแต่งตั้งส่งเดชไป..."
องค์จักรพรรดินีหันมองจ้าวเจิ้ง
ยมโลก...
นางเดาได้แล้วว่า เทพเจ้าในยมโลก ก็คือการแต่งตั้งสรรพสัตว์ในปรโลก!
ศิษย์พี่ใหญ่ของนางผู้นี้...
เขาคือจักรพรรดิแห่งปรโลก!
องค์จักรพรรดินีคาดเดาอยู่ในใจ บนใบหน้างดงามหมดจดเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม
"ข้ารู้!" จ้าวเจิ้งหัวเราะ
เป็นไปตามคาด
องค์จักรพรรดินีเผยสีหน้าไม่ผิดจากที่คาดการณ์ไว้ นางยังคงมองจ้าวเจิ้งด้วยรอยยิ้ม
จ้าวเจิ้งจึงหัวเราะแล้วเอ่ยว่า "ยมโลกควรจะตั้งอยู่บนปรโลก! เทพเจ้าในยมโลก อำนาจที่ครอบครอง ย่อมต้องเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของสรรพสัตว์!"
รอยยิ้มของจ้าวเจิ้งหุบลง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
"ศิษย์น้องฟังให้ดี! เทพเจ้าในยมโลก กุมอำนาจความเป็นความตายและวัฏสงสารของฟ้าดิน! ดังนั้น ยมโลกควรมีมหาจักรพรรดิเฟิงตูกลางเป็นผู้สูงสุด ปกครองสรรพสัตว์ทั้งหมดในยมโลก รวมถึงความเป็นความตายของสรรพสัตว์ในฟ้าดิน! รองจากมหาจักรพรรดิเฟิงตู ก็ควรจะเป็นมหาราชผีทั้งห้าทิศ ปกครองทั้งห้าทิศ! รองจากมหาราชผี คือพญายมราชทั้งสิบตำหนัก! รองลงมาอีกคือ ผู้บันทึกความดีความชอบทั้งหกหน่วย! รวมถึงหน่วยวัฏสงสาร หน่วยผู้พิพากษา หน่วยยมโลก ภายใต้สามหน่วยนี้ยังมี หน่วยไท่ชาง หน่วยให้รางวัลคนดี หน่วยลงโทษคนชั่ว หน่วยสืบสวน หน่วยกฎหมายยมโลก เทพารักษ์ประจำเมือง! สุดท้ายคือ สิบแม่ทัพยมโลกและผู้คุมวิญญาณ! ทูตผียมโลก ทูตคุมวิญญาณ ทูตปีศาจปรโลก..."
จ้าวเจิ้งร่ายยาว
โดยอาศัยความทรงจำเกี่ยวกับตำนานในโลกนั้น หรือจะพูดให้ถูกก็คือวิถีแห่งเทพ ทุกสิ่งทุกอย่างในยมโลก เขาเริ่มอธิบายให้องค์จักรพรรดินีฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน!
"ถ้าพูดแบบนี้... ปรโลกนี้ ความจริงแล้วไม่สมบูรณ์! ปรโลกที่มียมโลก ถึงจะนับว่าเป็นปรโลกที่สมบูรณ์!" องค์จักรพรรดินีตกตะลึงและสะท้านสะเทือนในใจ
นางฉลาดมาก เพียงครู่เดียวก็เชื่อมโยงเรื่องราวได้มากมาย
ปรโลกไม่มีเทพเจ้าแห่งยมโลก อาศัยเพียงการดำเนินไปตามธรรมชาติ ส่งผลให้สรรพสัตว์ในปรโลก เข้าสู่โลกแดนกลางได้ยากยิ่ง!
และสรรพสัตว์ในโลกแดนกลาง หลังจากตายไป ก็จะเข้าสู่ปรโลกอย่างรวดเร็วเช่นกัน!
ยากที่จะปรากฏตัวในโลกนี้ได้อีก!
ฟ้าดิน ราวกับถูกตัดขาดจากกันไปตลอดกาล! ไม่มีช่องทางเชื่อมต่อ!
แต่ตอนนี้ มีวิถีแห่งเทพ มีเทพารักษ์ประจำเมือง การตัดขาดระหว่างโลกแดนกลางกับปรโลก ก็ไม่ได้แน่นหนาขนาดนั้นอีกแล้ว!
หากมีเทพเจ้าแห่งยมโลก เทพเจ้าผู้กุมอำนาจชี้เป็นชี้ตายของสรรพสัตว์ได้รับการแต่งตั้ง วิถีแห่งเทพยมโลกรุ่งเรืองขึ้นมา...
ปรโลกกับโลกแดนกลาง ก็จะเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์!
ฟ้าดิน ก็จะสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น!
เพียงแต่...
"ศิษย์พี่ใหญ่เป็นจักรพรรดิแห่งปรโลก เขาจะ..."
องค์จักรพรรดินีฉุกคิดถึงจุดนี้ขึ้นมาทันที
ปรโลกที่นางรู้จักนั้น เก่าแก่และแข็งแกร่งเกินไป เสด็จปู่ของนางในตอนนั้นที่จากไป เพื่อไปหาวิธีจัดการกับไอ้แก่แห่งสำนักโหรหลวง จุดหมายปลายทางหลักก็คือปรโลก!
ปรโลก น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่สุดไม่ได้!
และศิษย์พี่ใหญ่ของนางผู้นี้ กลับเป็นถึงจักรพรรดิแห่งปรโลก การกระทำของเขาเช่นนี้ จะไม่ใช่เพื่อปรโลกหรอกหรือ
ทันใดนั้น
องค์จักรพรรดินีก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป
ในความทรงจำของนาง หรือจะบอกว่าในหัวของนาง ปรากฏภาพเหตุการณ์หนึ่งขึ้นมา
ภายนอกสุดขอบแดนเถื่อน ข้ามผ่านความเวิ้งว้างอันไร้ขอบเขต ภายในโลกใบใหม่เอี่ยมอ่อง ชายชราร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งกำลังเผชิญหน้ากับนาง หรือก็คือร่างแยกของนาง เดิมทีกำลังสอนหนังสือให้กับบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้อง
จู่ๆ เขาก็หยุดมือ สีหน้าประหลาดใจ ตวาดขึ้นว่า "ศิษย์เนรคุณผู้นี้ เหตุใดยังไปเป็นจักรพรรดิแห่งปรโลก..."
ขณะที่พูด ชายชราร่างสูงใหญ่ หรือก็คือท่านอาจารย์ของนาง ก็หยิบไม้เรียวขึ้นมา แล้วหายวับไปจากสายตาของทุกคน!
ภาพเหตุการณ์นี้ ในเวลานี้ ชัดเจนขึ้นมา!
และคำพูดของชายชราประโยคนั้น ก็ชัดเจนยิ่งนัก!
"ศิษย์พี่ใหญ่มาเป็นจักรพรรดิแห่งปรโลกในภายหลังงั้นหรือ เขา... ได้รับวาสนาอะไรมา"
องค์จักรพรรดินีนึกขึ้นได้อีกครั้ง ถึงคำพูดที่ท่านอาจารย์เคยบอก เคยพูดกับบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องอย่างพวกนางด้วยตัวเอง
"คนทั่วหล้าล้วนบำเพ็ญปราณแห่งปัญญา มีเพียงศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าคนเดียวเท่านั้น ที่บำเพ็ญปราณเที่ยงธรรม!"
"ความจริงแล้วฟ้าดินผืนนี้ ก็คือฟ้าดินแห่งปราณเที่ยงธรรม!"
"น่าเสียดาย..."
"หากไม่ใช่นักปราชญ์ก็มิอาจฝึกฝนได้!"
"สรรพสัตว์ทั่วหล้าหากอยากฝึกฝน ก็ต้องพึ่งพาศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าแล้ว!"
"ยิ่งไปกว่านั้น สรรพสัตว์ในโลกใบใหม่นี้ ล้วนต้องพึ่งพาศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าทั้งสิ้น!"
"การที่อาจารย์พาพวกเจ้าฝึกฝน ก็เพียงเพื่อให้พวกเจ้าในภายภาคหน้า สามารถช่วยเหลือศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าได้มากขึ้น ช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั่วหล้าได้มากขึ้นก็เท่านั้น!"
"อาจารย์..."
"หึหึ..."
คำพูดของท่านอาจารย์ ในเวลานี้ ผุดขึ้นมาในความทรงจำขององค์จักรพรรดินีอย่างต่อเนื่อง
ในเวลานี้
องค์จักรพรรดินีเข้าใจอะไรหลายอย่างในที่สุด!
ศิษย์พี่ใหญ่ มีภารกิจพิเศษสินะ! องค์จักรพรรดินีรำพึงในใจ
"ศิษย์น้อง! พวกเราต้องชิงลงมือก่อน แต่งตั้งเทพเจ้าแห่งยมโลก! สร้างวัดวาอาราม! ศิษย์น้องวางใจเถอะ วิถีแห่งเทพยมโลกสำเร็จเมื่อใด ไอ้แก่สำนักโหรหลวงนี่... ต่อให้ไม่ตาย ก็ต้องตาย!" จ้าวเจิ้งกล่าวต่อ
เขาไม่ใช่คนที่ตอบแทนความแค้นด้วยความดี!
เขามีความแค้นต้องชำระ!
สำนักโหรหลวงแห่งนี้ ทำเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย!
ในเมื่อจ้าวหมิงลงมือแล้ว สำนักโหรหลวงก็ถือว่าลงมือแทนจ้าวหมิงเช่นกัน เช่นนั้นสำนักโหรหลวงแห่งนี้ ก็ต้องเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเขาอย่างแน่นอน!
ตอนนี้ อีกฝ่ายอาจจะเกรงกลัวท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขา หรืออาจจะเกรงกลัวราชวงศ์ต้าเฉียน!
แต่ขอเพียงมีโอกาส จะต้องหาทางเอาชีวิตเขาอย่างแน่นอน!
จ้าวเจิ้งจะนิ่งเฉยได้อย่างไร
หากวิถีแห่งเทพยมโลกสำเร็จ ทูตคุมวิญญาณ จะต้องไปกระชากวิญญาณของไอ้แก่นี่มาให้ได้!
"ซ่างกวน ร่างราชโองการ!" สิ้นเสียงของจ้าวเจิ้ง องค์จักรพรรดินีไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตรัสสั่งการทันที
จากนั้น
ทรงพาจ้าวเจิ้งและซ่างกวนหว่าน เข้าไปในพระที่นั่งหลักโดยตรง ให้คนไปเรียกเสนาบดีกรมกลาโหมและกรมอาญา แม่ทัพรักษาเมืองหลวงเฮ่าจิงทั้งสามคน กั๋วกงเฒ่าหนึ่งท่าน!
รวมถึงคนจากสำนักดูแลเชื้อพระวงศ์ หัวหน้าองครักษ์เงา รวมถึงเฉิงว่านซุ่ยผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์แปดแสนนายที่ปรากฏตัวเมื่อคืนมาเข้าเฝ้า!
คนเหล่านี้ ล้วนเป็นคนที่จงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดินี ต่อราชวงศ์หลี่แห่งต้าเฉียนอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องสงสัย!
แตกต่างจากบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่และตระกูลใหญ่ทั้งหลาย!
คนเหล่านี้ต่างหาก ที่เป็นรากฐานขององค์จักรพรรดินี!
"ฝ่าบาท!"
เมื่อทุกคนมาถึง ต่างก็ทยอยถวายบังคมองค์จักรพรรดินี
จากนั้นก็มองจ้าวเจิ้งด้วยความประหลาดใจ และไม่เอ่ยสิ่งใดอีก!
"วิกฤตของต้าเฉียน ภัยร้ายของต้าเฉียน ศัตรูของต้าเฉียน! พวกเจ้าย่อมรู้ดี! มีมาตั้งแต่ก่อตั้งแคว้นจนถึงปัจจุบัน!"
"ต้าเฉียนของเราในทุกยุคสมัย ล้วนหาวิธีการต่างๆ นานา แต่ก็ไม่อาจถอนรากถอนโคนได้!"
"ครั้งนี้ เรามีวิธีแล้ว!"
องค์จักรพรรดินีตรัสต่อหน้าขุนนางผู้ภักดีเหล่านี้
เหล่าขุนนางล้วนตกตะลึง มองไปที่องค์จักรพรรดินี
"ฝ่าบาทตรัสจริงหรือพ่ะย่ะค่ะ"
เหล่าขุนนางมีสีหน้ายินดีปรีดา
"วิถีแห่งเทพ!"
องค์จักรพรรดินี ตรัสออกมาช้าๆ สองคำ
จากนั้นก็ออกคำสั่งโดยตรง
"ซ่างกวนร่างราชโองการ เหล่าขุนนางช่วยขัดเกลา ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านเป็นคนบอก!" องค์จักรพรรดินีตรัส
"ได้!" จ้าวเจิ้งรับคำ
จากนั้นก็หยัดกายลุกขึ้น ประสานมือคารวะทุกคน แล้วเอ่ยโดยตรงว่า
"วิถีแห่งเทพนี้ ประมาทไม่ได้! มันคือวิถีแห่งเทพยมโลก! เทพารักษ์เมืองหลวงเฮ่าจิงในปัจจุบัน ก็จัดอยู่ในวิถีแห่งเทพยมโลก!"
"วิถีแห่งเทพยมโลก กุมอำนาจความเป็นความตายของสรรพสัตว์ในฟ้าดิน! รวมถึงวัฏสงสารหกภูมิ!"
"ดังนั้น วิถีแห่งเทพ จึงต้องมีวิถีแห่งเทพของยมโลก! ยมโลกกุมอำนาจความเป็นความตาย กุมอำนาจวัฏสงสารหกภูมิ กุมอำนาจทะเลเลือดแม่น้ำปรโลก กุมอำนาจแม่น้ำลืมเลือน กุมอำนาจนรกสิบแปดขุม..."
[จบแล้ว]